Bruce Springsteen - Born in the U.S.A. (1984)

Hulde!!

Der Jan is goed bezig. Veel complimenten (terecht) en hij heeft mij weer geattendeerd op dit album. Ik heb hem vandaag in de auto gedraaid op de heen- en op de terugweg, en morgen doe ik dat weer. Het album vind ik eigenlijk geweldig. Vroeger had ik nog wel een enkel skipnummer (Working On A Highway bijv.), maar daar ben ik nu wel vanaf. Het is niet het allerbeste album van The Boss, maar ik denk aan een verhoging met een halve ster. Dat komt natuurlijk niet door de prima recensie, maar het attenderen op dit album is toch van indirecte invloed geweest!

Hoewel de tekstuele thematiek typisch Springsteen is en daarmee regelmatig donker, vind ik de muzikale ondersteuning van de teksten (als je het zo wilt zien) regelamatig wat licht overkomen. Dat is in de positieve zin, want het raakt mij wel. Die songs zitten zo in mijn hoofd dat ik echt vrolijk wordt van het draaien van dit album. Ga ik naar de teksten luisteren, dan zit er vaak nog een componentje bij qua gevoel.

Het is natuurlijk ook juegdsentiment. Ik ben van 1977 en was dus zeven jaar toen dit uitkwam. Born In the USA vond ik een geweldig nummer, verder wist ik de hits van Michael Jackson van Thriller, maar materiaal uit die tijd kende ik eigenlijk niet zo, behalve dan Doe Maar. Ik kreeg een cassettebandje met deze plaat erop. Alles kan ik dus al heel goed meeblêren, maar eigenlijk vind ik het nu beter dan in de jaren 80.

Een verhoging heeft dit album wel verdiend. Ik ga voor 4,5 ster, mijn vijfde 4,5 ster voor een Springsteen album.

Zeker een mooi stukje van Der Jan.



Kleine verbetering; het is op de plaat nog steeds Steven van Zandt die meespeelt i.p.v Nils Lofgren. Deze zou Steve pas op de daaropvolgende tour vervangen.

Ach, wat ben ik toch een muggenzifter

Prima album met I'm on fire als wereldnummer. Als geheel vind ik Born to Run en Darkness tot the Edge of Town (veel) meer uitstalen qua nummers. Daar lijkt hij ook veel meer te rocken.

Bepaald niet mijn favoriete album van Bruce, natuurlijk staan er erg goede nummers op zoals No Surrender, Boby Jean en My Hometown maar daar tegenover staan toch wel draken als I'm on Fire, Cover Me en Glory Days. Misschien dat ik deze nog eens verhoog met een halfje (dat komt dan vooral door de dvd Born in the USA Live in London 2013) maar voorlopig laat ik het even op een 3 staan.

Daardoor zou ik 'm eerder minder punten geven. Heb de dvd afgelopen donderdag in een bioscoop gezien en dat viel me nogal tegen eerlijk gezegd.

Ow dat kan, wellicht heb het te maken met het feit dat jij dit een wereldplaat vind en ik niet

Glory days heeft een ijzersterke tekst en wel zo herkenbaar. Hoe vaak gebeurt het niet dat mensen ergens talent voor hebben en ook door de naaste omgeving toegejuicht worden. Helaas kunnen ze de verwachtingen niet waarmaken en worden ze min of meer weer vergeten door de diezelfde menigte. Dan blijven alleen de herinneringen over van hun "Glory days"

De enige dissonant die ik op dit album kan ontdekken is going down. Niet vanwege de tekst maar de herhaling van de titel irrieert me een beetje

Nee, dat staat los van mijn beoordeling. Ik denk overigens dat het aan de bioscoopzaal lag want ik lees op diverse fora dat de dvd juist een geweldig geluid moet hebben. De zaal waarin ik 'm zag was nogal klein en had een vreemde indeling dus daar zal het wel aan gelegen hebben.

Op basis van de bonus live DVD bij "High Hopes" verhoog ik "Born in the U.S.A" met 0,5 ster. Live komen deze liedjes veel beter tot zijn recht, maar het deed me wel beseffen dat de liedjes in essentie gewoon uitstekend in elkaar zitten, ook op het studioalbum.

Tsja, dat was bij sommigen al jááááren bekend Ronald

Ik weet het Vielip. Wijsheid komt de jaren, zullen we maar zeggen

Aangezien ik nog op geen enkele plaat van 'The Boss' had geluisterd en er zelf drie van thuis heb, dacht ik 'deze (Born in the U.S.A.) maar weer eens beluisteren. Deze plaat jaren geleden voor een middenprijs gekocht. En het blijft gewoon een mooi album. Naast mijn albumfavorieten 'Born in the U.S.A.', 'I'm on fire' en 'My hometown' staan er ook de klassieker 'Dancing in the dark' en het wat minder bekende 'I'm going down' op, dat ik ook echt goed vind. Eigenlijk is zowat elk nummer op dit album goed.

Ik heb dit album na ruim 25 jaar niet meer gehoord te hebben toch maar eens op CD gekocht via ebay. Het gaat om de eerste CBS uitvoering zonder barcode en matrixnummer DIDP - 10095 21A16 zoals deze in 1984 voor het eerst op CD werd released. Latere re-pressings zijn op Columbia/Sony uitgebracht en klinken door de remastering iets anders dan de LP en eerste CD persingen van destijds.

Als beste tracks kunnen worden aangemerkt..

Born In The U.S.A.
Cover me
Downbound train
I'm fire
No surrender
I'm goin down
Dancing in the dark

Hakuna, kun je ook vertellen in welke zin deze iets anders klinkt dan de laatste persingen? Ik had vroeger dit album op een bandje opgenomen (vanaf een lp), maar dat is te lang geleden om me dat voor de geest te halen (ik was toen ook pas zeven).

Ik ben wel benieuwd waar het verschil in zit.

Lange tijd heb ik gedacht dat het titelnummer van dit album een kritiekloze lofzang op Springsteens geboorteland was. Pas toen ik erachter kwam dat dat niet het geval was (op zich niet veel moeite, de tekst een keer doorlezen moet in principe genoeg zijn) kreeg ik zin om het hele album Born in the USA te luisteren.
Veel van de nummers kende ik trouwens al. Op een best-of gehoord, of op de radio. Twee van de nummers die ik nog niet kende, Cover Me en Downbound Train, zijn echter de nummers die ik tot de beste op dit album reken. Samen met Glory Days, Dancing in the Dark en My Hometown…het lijkt erop dat ik een voorkeur heb voor de wat meer melancholische, sombere kant van dit album.
Zwakke nummers kan ik op Born in the USA niet bekennen, hoewel Darlington County, Working on the Highway en Bobby Jean niet superveel indruk op me gemaakt hebben.

Dankzij de synths, en vooral vanwege het grootse en galmende drumgeluid is dit album voor mij het schoolvoorbeeld van hoe een album uit de jaren ’80 klinkt. Een groot fan van dat geluid ben ik niet overigens, maar op de een of andere manier past zo’n geluid wel bij de meer popgeorienteerde koers die Bruce Springsteen op dit album uitzette. Een groot contrast met hoe Nebraska, mijn favoriete Springsteenalbum, klonk.
Tekstueel is er niet veel veranderd in vergelijking met eerdere albums: verhalen over fabrieksarbeiders, auto’s, dromen over betere (vroegere) tijden en een betere toekomst. Hoewel ik mezelf , autoloze kantoormuis die ik ben, niet meteen in de teksten herken, weet Bruce Springsteen ze altijd zo te brengen dat ik me er goed ik kan verplaatsen en meeleven. Wellicht is dat ook een van de redenen dat ik ’s mans muziek kan waarderen.

Op mij maakt Nebraska meer indruk, maar dit Born in the USA is ook erg sterk.

4.0*

Tijdens het naar huis fietsen op deze prachtige zomeravond in lier kwam my hometown spontaan bij me op. Thuisgekomen deze plaat weer opgelegd en wat een knaller is dit toch. Wat mij betreft toch een van de beste uit de jaren tachtig. Slaapwel.

Op de recente remaster in het net verschenen boxje is het typische jaren 80 geluid met veel digitale galm en gebeuk, behoorlijk genuanceerd en klinkt het album daarom stukken warmer en toegankelijker.

Heb dat recente boxje besteld via bol bij een andere retailer voor 16,63, weet niet of het goed komt, lijkt me te goedkoop, aan de andere kant vind ik 70 euro zwaar belachelijk, enfin we zullen zien wat er komt

Ik vrees dat jij het boxje hebt gekocht dat een jaar of wat geleden is uitgebracht. Zo'n rood doosje met witte letters? Daar is niks aan opgepoetst of wat dan ook. Gewoon een leuk hebbeding voor de verzamelaars. Niet te vergelijken met de box die nu net uitgebracht is in ieder geval...

Dat denk ik zelf ook, maar hij stond bij bol onder het kopje andere aanbieders bij deze nieuwe release, kan altijd teruggestuurd worden,ik heb bij deze retailer wel eens vaker wat gekocht, was altijd goed.

Het gaat me met name om deze cd en de eerste twee en uiteraard Nebraska, de rest heb ik wel( die andere 4 ook wel maar dan nog op vinyl)

Dit is de box die ik bedoel, met zinnig commentaar van de master zelf:

Backstreets.com: Bob Ludwig on 'Bruce Springsteen: The Album Collection Vol. 1 1973-1984'

Klopt, deze heb ik besteld( staat bij dat ie 17 november officieel uitkomt) .

Born in the usa is een van de laatste vinyl albums die ik destijds heb gekocht, op zichzelf voldoet ie nog steeds prima, heb zelfs een 12 inch box met daarop de zgn discosingles van deze lp, versies van ditd en cm die onder handen zijn genomen door Roy Thomas Baker,verder de 12 inch singles van iof en gd ook een leuk hebbedingetje, alhoewel het nooit meer uit de box komt. Zo zal het ook zijn met de cd box, we zullen zien wat er volgende week op de mat ploft.

Boxje lag afgelopen week in de winkel voor 65 euro. Ik heb geen spijt. Over de hele linie een duidelijke verbetering van het geluid. Jammer van die vrij recent opgepoetste versies van Born To Run en Darkness.

Arthur Baker

Arthur Baker[/quote

Zijn beste en meest melodische album. Glory Days, Dancing In The Dark, Born In The U.S.A., springen er voor mij eruit. Zo vaak gehoort, al in mijn jeugd. Die CD-cover is echt Amerikaans.

Best nog een verrassing met die titel

Nee, ik had meer een foto van een baby in een kinderwagen onder een deken met een Amerikaanse vlag verwacht