Bruce Springsteen - Born in the U.S.A. (1984)

Ai, dat moet pijn doen. Dat verdient die arme Bruce niet.

Lol, lang leve het woordenboek in de telefoon!

Het is interessant hoe vaak dit album verkeerd wordt gekarakteriseerd. Volgens sommigen settelt Bruce Springsteen zich hier als het grote Amerikaanse Icoon; een symbool van de kracht van de Verenigde Staten. Ronald Reagan wilde nota bene de titelsong nog gebruiken in een verkiezingscampagne. Wie goed luistert, weet beter. Zoals wel vaker bij Springsteen borrelt er meer onder de oppervlakte.
-
Achter de opgewekte, springerige arrangementen schuilt namelijk juist neerslachtigheid en zeker in de lyrics behoorlijk wat wanhoop. Zo lijkt bijvoorbeeld: I’m on fire op het eerste gehoor een zwoel liefdesliedje, maar als je kijkt naar de lyrics dan hakt een zinsnede als: “At night I wake up with the sheets soaking wet and a freight train running through the Middle of my head” er behoorlijk hard in. “I Am On Fire” lijkt daarmee net zo hard te slaan op de seksuele spanning die dit nummer uitbeeldt ,als de mentale toestand van het hoofdpersonage.
-
Het titelnummer is echter het beste voorbeeld van deze dubbelzinnig. Een groot patriottisch anthem? Absoluut niet, juist een bijzonder pijnlijk verhaal wat zo op het vorige album: “Nebraska “ had kunnen staan. Een transcript van een Vietnamsoldaat. Zijn broer werd gedood door de Viet Cong en hij wordt, inmiddels weer thuis, als tweederangs burger behandeld. Het benoemen van het geboorteland is hier haast even pijnlijk en cynisch als de mistroostige manier waarop aan het eind van de film Deerhunter het volkslied wordt gezongen.
-
Qua muzikale begeleiding valt het prominente gebruik van de keyboard op. Eerst moest ik hier behoorlijk wennen. De synthesizers worden hier echter bijzonder smaakvol gebruikt. . De nummer zijn daarnaast zonder uitzondering erg sterk. Vind het ook erg sterk dat de trage nummers bijzonder warm klinken en de uptempo nummer echt oppeppen. Dat maakt van dit album soms nog een beter bakje troost, dan een goed gezette zwarte kop koffie.
-
Kortgezegd vind ik "Born In the USA" verdomd genietbaar, al ken ik meerdere albums van Springsteen die nog een stukje diepgravender zijn. Aan de typische jaren 80-arrangementen wen je snel genoeg en dan blijft een verdomd sterke plaat over.
-
4*

Mooi omschreven Misterfool.

Goed verhaal idd. Tekstueel inhoudelijk is Bruce ook hier maatschappij kritisch.....als vanouds en wellicht nog wel wat feller.
Dat hij de ene hit na de ander scoorde was in zekere zin verrassend.
Maar het is dan ook een album die muzikaal wat hipper klinkt dan zijn voorgaande werk.
Roy Bittan moest Bruce echt overtuigen om met synths aan de slag te gaan en dat heeft mede bepaald dat het album ook voor een groter publiek in de smaak viel.
Er staan killer songs op, maar ik vind niet alles even geslaagd. Dancing In The Dark en I'm On Fire zijn imo te niemendallerig, ondanks de beladenheid van de laatste in tekstueel opzicht.
Afgezien van Born To Run , Darkness In The Edge Of Town en Nebraska ( zijn 3 beste imo) heeft elk Springsteen album wel wat mindere nummers.
Ik draaide deze toendertijd grijs, maar de naald van mijn platenspelertje verschoof ik toen al regelmatig.

Het was niet alleen zich settelen, maar meer. Hij deed bewust een gooi naar het worden van een icoon. Voorheen bleef hij ondanks groot succes in kleinere zaaltjes spelen, nu ging hij voluit voor de stadions.

Niet alleen de muziek werd daarom gestroomlijnder, ook aan de verschijning van Bruce zelf was gewerkt. Helemaal klaar om een rock - en tieneridool te worden.

Met de hoes, de albumtitel en het refrein van het titelnummer is het niet verwonderlijk dat het vaak als een lofzang op de U.S.A. werd opgevat. Zeker ook in onze contreien, waar vele tieners dweepten met Amerika en alleen maar 'Born in the U.S.A.' verstonden.

Die dubbelzinnigheid is commercieel natuurlijk slim gekozen. Zo scoor je bij degenen die kritisch zijn en de teksten grondig begrijpen maar ook bij degenen voor wie vooral de buitenkant aantrekkelijk is.

Bruce was altijd al klaar voor werelddominantie, en hier kreeg hij dat zelf eindelijk ook door. Een commerciële sound en look ambiëren hoeft helemaal niet erg te zijn, zolang de liedjes goed blijven en je trouw blijft aan jezelf. Vooral dat laatste kan al eens moeilijk worden bij dit soort blockbusters, maar The Boss slaagt er met verve in.

Ik ken dit album nu al bijna tien jaar, maar blijf het even geweldig vinden.

Ik vind het nog steeds grappig dat Ronald Reagan het titelnummer gebruikt voor zijn verkiezingscampagne omdat hij dacht dat het een patriottisch nummer was.
Dit album blijf ik geweldig vinden door de enerzijds hoge meezingbaarheid en anderzijds de kritische en sombere ondertoon in de songs, het is een album met dubbele bodems wat kenmerkend is voor het oeuvre van Bruce Springsteen. De synths hier worden functioneel toegepast en passen perfect in deze sound.

Daar heb ik dus ook vreselijk om moeten lachen. Vreemd genoeg kwam Ronnie er ook nog mee weg.

Is dat zo? Feit is dat Reagan de volgende woorden sprak:

America's future rests in a thousand dreams inside your hearts; it rests in the message of hope in songs so many young Americans admire: New Jersey's own Bruce Springsteen. And helping you make those dreams come true is what this job of mine is all about.

Dat Reagan het nummer voor zijn campagne gebruikt zou hebben lijkt me een aangedikte versie van het verhaal.

Volgens mij heeft Bruce daar ook nooit geen toestemming voor gegeven.
Old Ronald en de zjjnen snapten er geen bal van.

Nooit geen toestemming?

Waarop Bruce tijdens een concert vlak na de uitspraak van Reagan het volgende gezegd schijnt te hebben: "Ik heb begrepen dat de president een groot liefhebber is van mijn werk, ik ben benieuwd of hij het volgende nummer ook kent." Wat volgde was Johnny 99.
(Bron: Springsteen-Chris Hunt/Patrick Humphries)

Wellicht refereerde Reagan aan de artiest Springsteen in het algemeen, die naast harde kritiek ook songs vol hoop en positiviteit heeft gemaakt. Zeker. Maar de keuze voor juist dit nummer voor Reagan's verkiezingscampagne is dan toch vreemd te noemen? Want waar is de hoop dan in Born in the USA? Die hele song is een en al boosheid, bitter en cynisch.

Born in the USA als campagneliedje is voor mij altijd een van de duidelijkste voorbeelden geweest van de oppervlakkigheid en gepreoccupeerde zelfingenomenheid van een hele natie.

Simpel. Een opzwepende song met een catchy titel. Tekst is niet altijd belangrijk.

Raar dat je dit aan mij richt want ik stel juist in vraag of Reagan het nummer voor zijn verkiezingscampagne heeft gebruikt. Volgens mij is dat een verzinsel.

Ik heb onlangs nog de aflevering van Seven Ages of Rock gezien waar Springsteen en dit album uitgebreid aan bod komen. Ook de kwestie met Reagan komt aan de orde. Het beeldfragment wordt getoond waarin Reagan die woorden uitspreekt. Reacties daarop zijn ook te zien.

Maar dat Reagan effectief het titelnummer als campagnelied zou hebben gebruikt? Niks daarover. Beetje vreemd hè. Op wikipedia vind ik er ook niks over. Misschien dit stukje eens lezen.

Born in the USA wordt sinds 1984, volgens mij sinds Reagan het gebruikte, door vele politici als campagneliedje gebruikt. Maar of Reagan het nou wel of niet heeft gebruikt, ik heb geen zin om daar de details over op te zoeken en je stelling al dan niet te weerleggen, punt is dat het cynisch bedoelde refrein door politici werd en wordt ingezet buiten de context van het nummer en dan verwordt tot een uiting van nationale trots, een soort van 2e national anthem. Waarmee de laatste zin van mijn bericht (Born in the USA als campagneliedje...) gewoon overeind blijft. Bruce zelf heeft vele pogingen ondernomen, o.a. door het akoestisch te spelen, de fout begrepen boodschap (niet bedoeld om campagne mee te voeren en trots op America over te brengen) van Born in the USA te verduidelijken.

Dat gaat niet zomaar zonder toestemming en die heeft Bruce Springsteen nooit gegeven. Ook heb ik geen weet van een proces of iets dergelijks tegen een politicus omdat die het nummer ongevraagd zou hebben gebruikt.

Als politici het nummer werkelijk als campagneliedje hebben gebruikt, dan moet daar heel makkelijk iets over terug te vinden zijn. Toch graag wat concrete aanwijzingen dus. Tot dan blijft het voor mij een broodje aap.

Mag ik vragen waarom dit album niet in de top 250 staat? Volgens mij genoeg punten om daar een plekje te hebben.

De top 250 is gebaseerd op top 10-lijstjes. Een #1 positie krijgt 10 punten en de overige 9 plaatsen 1 punt. Dat dit album 49 keer is opgenomen in een top 10-lijstje, hoeft dus niet per sé een plek in de top 250 op te leveren.

EDIT:
Even vluchtig doorgekeken: dit album staat 5 keer op #1 in een top 10-lijstje en is 49 keer genoteerd in een top 10-lijstje. Daarmee heeft dit album 94 punten. Het laagstgenoteerde album in de top 250 heeft 137 punten op dit moment.

Ik wil hier toch nog even op ingaan. Ronald Reagan heeft de song Born In The USA niet als campagnelied gebruikt. Dat klopt. Reagan probeerde patriotisme en The American Dream aan te wakkeren door te verwijzen naar Bruce Springsteen op het moment dat Born In The USA een grote hit was en niet van de radio was af te slaan. Indirect verwees hij dus naar de titelnummer van dit album. Zonder te weten dat de tekst eerder een aanklacht is, dan een patriotistisch lied.

Reagan zei in Hammonton, New Jersey:
“America’s future rests in a thousand dreams inside your hearts. “It rests in the message of hope in the songs of a man so many young Americans admire: New Jersey’s own Bruce Springsteen.”
Dit sloeg dus vooral op de song Born In The USA en zo werd het ook geïnterpreteerd door de massa.

Hier kun je er wat meer over lezen.
En hier kun je het bewuste stukje horen.

Edit: ik zie dat deze tekst van Reagan al eerder is geplaatst. Ik ben dus voor een deel aan het herhalen. Sorry...

Maakt niet uit. Hierover kun je niet snel teveel herhalen. Je merkt dat er nog steeds massa's mensen zijn die denken dat het nummer er alleen om draait om Amerika te verheerlijken. In mijn eigen kennissen kring zat ik onlangs nog maar weer eens uit te leggen hoe het nummer bedoeld is. En dan laat ik altijd eerst de akoestische oerversie horen. Daarin komt de tekst op de één of andere manier duidelijker over. Zo lijkt het althans want dan snappen ze het ineens wél. Of ze willen van mijn gepreek afzien natuurlijk

Volgens mij krijgt nummer 2 9 pnt, nummer 3 8 pnt etc. Nebraska staat ook bij 5 users op nummer 1 en slechts in 39 lijstjes terug te vinden, maar staat wel in de top 250. Dus volgens mij hoort dit album wel in de lijst.

Volgens mij heeft het er mee te maken dat voor de Top 250 alleen de lijstjes meegeteld worden die nog in een bepaalde periode actief geweest zijn (de laatste twee jaar of zo?) op Music Meter. Dat heb ik ooit eens ergens op dit forum gelezen, maar weet nu natuurlijk niet meer waar
Maar in de statistieken zie je de namen van alle users die nog een account hebben, die het in hun Top 10 hebben staan, ook al zijn ze al jaren niet meer actief (en tellen ze dus niet mee voor de Top 250).
Wellicht verklaart dat het verschil?

Dat lijkt me een logische constatering idd

Hahaha!!!

Ja, deze discussies heb ik ook nog wel eens. Vorig jaar nog met een collega. "Bruce Springsteen, is dat niet die man die dat vreselijke Amerika zo ophemelt?" Ik zei dat dit nummer juist een aanklacht is tegen Amerika. Zei die collega: "Nee hoor, Reagan heeft het zelfs nog gebruikt!".
Ik heb deze collega nog niet de oerversie laten horen, maar misschien moet ik dat eens doen als ze het weer aandurft om deze discussie aan te wakkeren...

Ik bedoelde uiteraard ' van mijn gepreek af zijn'

Dat was duidelijk, hoor!

Prima spul, zelfs in deze "rare" election days Had deze een beetje uit ironie weer opgezet, om er bij uit te komen dat ik 'm nog beter vind dan ik al dacht. Topper!