menu

Queen - Innuendo (1991)

mijn stem
3,84 (882)
882 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Parlophone

  1. Innuendo (6:31)

    met Steve Howe

  2. I'm Going Slightly Mad (4:22)
  3. Headlong (4:38)
  4. I Can't Live with You (4:33)
  5. Don't Try So Hard (3:38)
  6. Ride the Wild Wind (4:42)
  7. All God's People (4:21)
  8. These Are the Days of Our Lives (4:15)
  9. Delilah (3:35)
  10. The Hitman (4:56)
  11. Bijou (3:36)
  12. The Show Must Go On (4:32)
  13. I Can't Live with You [1997 Rocks Retake] * (4:50)
  14. Lost Opportunity * (3:53)
  15. Ride the Wild Wind [Early Version with Guide Vocal] * (4:14)
  16. I'm Going Slightly Mad [Mad Mix] * (4:37)
  17. Headlong [Embryo with Guide Vocal] * (4:44)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 53:39 (1:15:57)
zoeken in:
avatar van bikkel2
3,5
Realistisch verhaal west. Ik denk er hetzelfde over.
Queen zat absoluut weer op het goede spoor, maar het meesterwerk wat velen er in horen is het niet.
Toch net even te wisselvallig hier en daar.
Wel met een aantal toppers natuurlijk. Die behoren tot het beste wat de band maakte.

avatar van Johnny Marr
3,5
Eensch met de twee heren boven mij (of onder, voor mensen als ArthurDZ).

avatar van haythijs
Ride the wild wind is zeker geen hoogvlieger in hun catalogus voor mij, maar Brian zijn solo kan ik dan weer tig keer op repeat horen. De opbouw naar de climax, de sound, de effecten, zo typerend voor zijn stijl waardoor het toch iets toevoegt en ik het nummer niet skip.
Lekker met vol gas ?

avatar van Mssr Renard
4,5
Ik vind Ride the Wild Wind wel erg leuk, een soort variant op Breakthru. Lekkere drumbeat, lekkere drive, een echte Taylor-rocker. En inderdaad een goede gitaarsolo. Eigenlijk had dit nummer prima door Taylor ingezongen kunnen worden.
Niks mis mee.

avatar van lennon
5,0
Mssr Renard schreef:
Eigenlijk had dit nummer prima door Taylor ingezongen kunnen worden.
Niks mis mee.


En daarom is de bonus disc zo leuk, want daar is die versie te vinden.

Wrathchild1
bikkel2 schreef:
Realistisch verhaal west. Ik denk er hetzelfde over.
Queen zat absoluut weer op het goede spoor, maar het meesterwerk wat velen er in horen is het niet.
Toch net even te wisselvallig hier en daar.
Wel met een aantal toppers natuurlijk. Die behoren tot het beste wat de band maakte.
Goed verhaal , bikkel2. Ik heb het album ook , maar speel het nooit af. De topnummers hiervan heb ik op een verzamelaar.

avatar van vigil
5,0
haythijs schreef:
Ride the wild wind is zeker geen hoogvlieger in hun catalogus voor mij, maar Brian zijn solo kan ik dan weer tig keer op repeat horen. De opbouw naar de climax, de sound, de effecten, zo typerend voor zijn stijl waardoor het toch iets toevoegt en ik het nummer niet skip.
Lekker met vol gas ?

Voor mij na het titelnr de beste

avatar van west
3,5
Ik ben het na de positieve commentaren op Ride the Wild Wild toch maar eens gaan checken. Is dit nummer hier op musicmeter een favoriet nummer? Het zou mijzelf dus verbazen, hoewel ik het geen slecht nummer vind. Zie nu dat het op 7 staat in het lijstje aangevinkte nummers, net voor Bijou en the Hitman. Die laatste twee vind ik ook nog beter. Maar goed, als anderen dit nummer zo goed vinden: geniet ervan!

avatar van Minneapolis
Vraagje aan de Queen kenners (waar ik duidelijk niet toe behoor). Is er ooit in een interview iets gezegd over een link (inspiratie?) tussen Led Zeppelin's Kashmir en Innuendo?

avatar van bikkel2
3,5
Minneapolis schreef:
Vraagje aan de Queen kenners (waar ik duidelijk niet toe behoor). Is er ooit in een interview iets gezegd over een link (inspiratie?) tussen Led Zeppelin's Kashmir en Innuendo?


Lastig, maar het sfeertje is wel duidelijk des Kashmir.
Roger Taylor is een John Bonham fan, dus die link is wel snel gelegd.

avatar van gaucho
4,5
Ik vind het sfeertje er wel op lijken, en ook qua songs sluiten ze goed op elkaar aan, zoals ook bleek tijdens het Freddie Mercury tribute-concert.

Je hoeft er overigens niet ver voor te zoeken op internet. Dit meldt Wikipedia over Innuendo: Roger Taylor took over the lyrics (which were written as a tribute to Led Zeppelin and their song "Kashmir"). En ja, qua muziek heeft het nummer ook wel een Led Zeppelin-vibe. Dat was destijds het eerste dat me opviel toen de single uitkwam.

Thekillers87327
Innuendo, het nummer dat eigenlijk het meest populair zou moeten zijn in plaats van Bohemian rapsody!
Dit nummer heeft alles en zit instrumentaal, vocaal en melodieus zo goed in elkaar dat ik het bijna het beste nummer van Queen zou willen noemen.

Favo's zijn: Im going slightly mad, Innuendo, Dont try so hard en All god's people

Met stip het beste album van Queen, het best in elkaar zittende sowieso ( als dat een woord is )
5,5,5,5,5,5,5!

avatar van De buurman
3,0
Welnee joh. Het was in eerste instantie best een verrassing dat nummer. Maar het is toch wel erg Kashmir, en de overgang van dat tussenstuk naar couplet nummero 3 is een rommeltje. Naar mijn optiek toch een wat krampachtige poging om een episch nummer te schrijven. Oeh-hoe, oeh-hoe.

The Show Must Go On vind ik een klassieker, bijna top 10 niveau. De rest van het album... not so much.

avatar van FrodoK
3,0
Nou, ik ben het toch deels wel met Thekillers87327 eens. De titelsong vind ik denk ik toch wel het beste nummer wat ze gemaakt hebben, in ieder geval top 5. Maar verder staan er wat mij betreft niet heel veel sterke nummers op deze plaat. Bijou en Show steken met kop en schouders boven de rest uit, maar de rest vind ik nogal middelmatig. Dus nee, dit vind ik ZEKER niet de beste Queen.

Thekillers87327
FrodoK schreef:
Nou, ik ben het toch deels wel met Thekillers87327 eens. De titelsong vind ik denk ik toch wel het beste nummer wat ze gemaakt hebben, in ieder geval top 5. Maar verder staan er wat mij betreft niet heel veel sterke nummers op deze plaat. Bijou en Show steken met kop en schouders boven de rest uit, maar de rest vind ik nogal middelmatig. Dus nee, dit vind ik ZEKER niet de beste Queen.


Bijou vind ik juist een van de mindere nummers op deze plaat haha.
Vind je dont try so hard en all gods people ook geen goede nummers?
Vind Innuendo echt een hele onderschatte plaat!

avatar van FrodoK
3,0
Don't Try so Hard is zeker wel mooi, maar ik vind de eerste 5 platen gewoon van een veel hoger en consister niveau. Day at the Races is voor mij het onbetwiste hoogtepunt. Heb je die al geluisterd?

avatar van bikkel2
3,5
Betreft de titelsong ben ik het wel met De buurman eens.
Het heeft een duidelijke Kashmir referentie. Ritmisch, soort van zelfde tempo en enige gelijkenis in de zanglijn.
Geeft verder niets. Misschien een soort van ode aan Led Zeppelin - de boys van Queen zijn fan - Boh Rap is een stuk origineler.
Maar Innuendo is buiten dat een geweldige song.

avatar van caravelle
Heel matige plaat en vreselijke overgeproduceerd. Show must go on vind ik nog wel aardig maar dat is het dan wel. Ik heb de lp toendertijd gekocht om mijn Queen collectie compleet te houden maar eigenlijk tegen beter weten in (de band had voor mij al jaren afgedaan). De jaren 80 deed de band voor mij ook geen goed maar dat is misschien ook niet helemaal eerlijk. Die lp's tot en met News of the world en flarden van Jazz waren ook zo verschrikkelijk goed en kon dus nooit meer geevenaard worden. Op de een of andere manier was de band veel spannender, gretiger en kwalitatief (inclusief produktie) op topniveau. Na introductie van de snor, synthesizer, andere muziekstijlen, vreselijke videos werd het een compromisband (bestaat dat woord?) die voor de hits ging inclusief gelikt imago. Ik heb het volgens mij wel eens eerder geschreven maar we hebben de lp's Queen 1 en 2 maar als band was er ook sprake van een Queen 1 (tot en met Jazz) en 2 (alles daarna). Voordat ik heel erg negatief word, The game is nog redelijk.

avatar van milesdavisjr
3,5
Heel matige plaat en vreselijke overgeproduceerd. Show must go on vind ik nog wel aardig maar dat is het dan wel.


Fascinerend om te lezen dat je Innuendo zo'n matige plaat vindt. Wellicht is het 'spontane' of hoe je het ook wilt noemen eraf. Dat is ook niet opmerkelijk gezien de staat van Freddy op dat moment en de ontwikkeling die de band tot dan toe had doorgemaakt. Echter mager zou ik deze plaat absoluut niet willen noemen; het titelnummer behoort wat mij betreft tot het beste wat de heren hebben gecomponeerd. I'm Going Slightly Mad is wat onorthodox maar steekt knapper in elkaar dan zo op het eerste gehoor. Don't Try So Hard is breekbaar maar mooi, het stemmige These Are The Days of Our Lives behoort tot de betere ballads in het oeuvre van Queen en The Show Must Go On is natuurlijk een knaller van een song. Wellicht is het album geen klassieker maar vormt het wel een mooie afsluiter met enkele songs die tot de beste nummers van de band behoren.

Wrathchild1
Ik vind het ook geen meesterwerk , maar ik kan me wel vinden in milesdavisjr zijn post.

avatar van bikkel2
3,5
Ik heb het al eerder gememoreerd; Innuendo bevat deels vertrouwd werk en er is zeker een artistieke verbetering hoorbaar. Maar geen vergelijking met het meeste uit de 70's.
De beladenheid is natuurlijk groot, omdat het in wezen Freddie's vaarwel is. Het is ook terug te horen in een aantal songs. Innuendo werd goed ontvangen toendertijd, omdat het ook een aantal klassiekers bevat denk ik dan.
Queen doet geen echte zijsprongen meer naar hypes die toendertijd in waren. Het is een vrij traditionele plaat geworden. De makke is dat het niet overal even sterk is. Dat is best jammer, want de potentie was er wel.

avatar van musician
5,0
Don't try so hard, Ride the wild wind, The Hitman en Bijou: moderne toppers in het werk van Queen. Een behoorlijk tandje nog er bij ten opzichte van The Miracle van een paar jaar eerder.
Met uitzondering van het meeste op A kind of magic kunnen de jaren '80 voor de rest nagenoeg worden overgeslagen in het Queen oeuvre.

4,0
Bij lange na niet de power impact als van Sheer Heart Attack en Queen II

avatar van musician
5,0
Power impact?
The Hitman
Ride the wild wind

Of bedoel je dit niet?

4,0
Ja nog de enigszins ruwe diamant Queen destijds die mij veel meer kon boeien

avatar van De buurman
3,0
Het ruwe diamant gehalte van Queen.... volgens waren ze vanaf het eerste album al behoorlijk perfectionistisch en enorm zelfbewust. Vanaf The Game werden ze juist, bewust, wat “losser”. Helaas ook minder complex en sneller tevreden. Althans, zo beleef ik het.

4,0
Oh ik ook hoor. Ik haakte af na Day at the Races. Daarna nog sporadisch goed.

4,0
musician schreef:
Power impact?
The Hitman
Ride the wild wind

Of bedoel je dit niet?


Laat ik het zo zeggen musican. Dit was voor mij nog een mooie opsteker wat Queen betreft na een aantal magere jaren. Maar het niveau van de eerste 4, 5 albums haalden ze voor mij echt niet meer

avatar van vigil
5,0
Vroeger was alles beter in Queenland terwijl dit album volgend jaar ook al weer de 30 jaar aan tikt.

avatar van Minneapolis
vigil schreef:
Vroeger was alles beter in Queenland terwijl dit album volgend jaar ook al weer de 30 jaar aan tikt.

Queen werd pas leuk vanaf de jaren 80 vind ik, maar ik kom dan ook niet uit Queenland.
Oké, toegegeven, al die 80's albums vind ik misschien ook maar voor de helft goed, maar het jaren 70 werk is op de bekende losse nummers na (uit het hoofd; Somebody to love, Don't stop me now, Love of my life, Doing alright, You're my best friend etc.) verder niet aan mij besteed.
En hoe kun je dit album dat begint met hun beste nummer nou afbranden?

Gast
geplaatst: vandaag om 19:25 uur

geplaatst: vandaag om 19:25 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.