Massive Attack - Mezzanine (1998)

Beide van begin jaren 60, beide immens populair, beide gebruiken gitaar en drums en zingen.. kan niet anders of ze moeten wel geweldig door elkaar beïnvloed zijn.
Nou ik erover denk: eigenlijk is bijna alle gitaarmuziek uitwisselbaar, die paar nuances, maakt dat nou uit? Je kan een Radiohead fan eigenlijk net zo goed iets van Coldplay cadeau geven, waarschijnlijk merkt hij het niet eens.

Zo'n antwoord was een beetje te verwachten, maar dat maakt het ook wel wat makkelijker om te antwoorden. Ik denk dat de mogelijke gelijkenis tussen MA en Portishead het meest duidelijk huist in het gebruik van lome beats en creepy samples. Dat is misschien te mager om van gelijkenis te spreken, maar het gaat wel verder als 'jaren 90 en immens populair' om in jou vergelijkingsmateriaal te blijven. Dat je Coldplay en Radiohead erbij sleept maakt het nog iets makkelijker voor me. Zonder Radiohead was er natuurlijk nooit een Coldplay geweest, en ik vermoed zonder Massive Attack geen Portishead.

Dat zou heel erg goed kunnen kloppen, maar dat maakt mijn antwoord om die reden dus ook des te makkelijker: zijn het daarom vrijwel identieke acts met platen die uitwisselbaar zijn? Nee, godzijdank niet! Dat lijkt me wel de essentie van het waarderen van muziek in het algemeen. Maar dat had jij ook wel door natuurlijk

Verder had MA ook nooit kunnen bestaan zonder hiphop, reggae en electro.. maar dat is aan de genre-aanduiding natuurlijk al makkelijk af te lezen

Het zijn vanzelfsprekend geen identieke acts, maar ik hoor meer overeenkomsten dan jij en ik vermoed dat dat komt omdat Beth Gibbons bij jou de reuzel uit de broek doet zakken. Bij momenten is Portishead zeker een inventieve act, en Third is wat mij betreft minder behoudzuchtig dan deze Mezzanine. Hoe goed Mezzanine ook is, er worden geen grenzen verlegd zoals dat op Blue Lines en Protection gebeurde.

Sowieso werken die scratches, orgelsamples, 70s gitaarsamples en spookhuisgeluiden (draaien aan het vervorm knopje op je synth) me ontzettend op de lachspieren! Tot dusver de overeenkomst waar herman op duidde Mezzanine is wat dat betreft gewoon veel zwaarder, natuurlijker, vetter en dompelt me onder in de sfeer. Het klopt dat er veel invloeden uit de wave doorheen zitten, en voor mij natuurlijk nog een bijkomende factor dit een briljante plaat te vinden!
Wat Gibbons betreft heb je natuurlijk 100% gelijk, dat vind ik een aanstellerina van onvergelijkbaar niveau. Ik wordt meteen reactionair van die droefsnoet. Third vind ik muzikaal een stuk sterker dan Dummy (al is het nog steeds erg recyclemuziek), maar daar verpest Gibbons de plaat dan ook nog meer dan ze op Dummy al doet. Hoor je eindelijk 2 of 3 goede nummers, komt dat mens weer staan wenen als klein eenzaam meisje in de kou.

Nee, dan Thracey Thorn. Als je het nou over droefsnoeten hebt ...

Vooral in Eevrything But The Girl rampzalig ja.. op Protection vind ik het wel meevallen. Maar dat vond jij toch een betere plaat dan deze?

Dan heb je nog nooit naar "Portishead" (s/t 2de album) liggen luisteren, 's nachts op je eentje in het donker... Minstens even creepy als Mezzanine, en toch compleet verschillend van sfeer (eerder film-noir dan het... errr... thriller-horror sfeertje van deze plaat). Je verwijst altijd naar Dummy om Portishead af te breken als kermis-spookhuis bandje, maar hun 2de album is behoorlijk verschillend, en vooral pakken consistenter dan hun eerste. Vind ik... Dat is ze dan welgeteld 1 album sneller dan Massive Attack gelukt, wiens 2 eerste albums maar behoorlijk wisselvallig zijn (misschien hadden ze die beter Wild Mood Swings genoemd).

Mezzanine is een beest van een album, zoveel staat vast, maar ergens ook behoorlijk pretentieus (zijn opvolger trouwens ook). Op dat vlak vind ik Portishead een pak bedeesder te werk gaan.

En sabel me nu maar neer...

Nee hoor, ik zit hier niet om mensen neer te sabelen, en jou al helemaal niet mijn beste Ik geef gewoon mijn mening. En ik ken inderdaad alleen de eerste en de laatste van Portishead.. na Dummy had ik er eigenlijk niet zo'n zin meer in (ik heb Dummy ooit wel hoger gewaardeerd trouwens, maar hij heeft de tands des tijds niet doorstaan).

Ik heb ook niet zo'n moeite met droefsnoeterij. Overigens denk ik dat ik Mezzanine beter vind, maar Protection was indertijd een grotere verrassing voor me.

Droefsnoeterij kan ik wel hebben, maar als het over de schreef gaat krijg ik echt jeuk. Bij Gibbons is het niet meer in balans, die jankt sommige nummers vrijwel aan elkaar. Dat is erg makkelijk op de knop emotie spelen en dus gewoon slecht als je realistisch bent.
Ik vind Protection trouwens ook een prima plaat! Ik heb ze niet helemaal chronologisch in de tijd ontdekt, maar er staat vrijwel geen zwak nummer op Protection. Op deze wat mij betreft zelfs nul! En zeer overtuigend en effectief. Liz is ook geen jammerlijke droefsnoet gelukkig. Ik vind haar hier ook beter dan bij de CT.

Je bent btw niet de enige die de zang van Beth Gibbons niet kan verdragen, wat dat betreft ben ik het helemaal met je eens

Ik zit er over na te denken mijn stem te verlagen na een 4. Deze muziek doet me een stuk minder dan, tadam, Portishead. Ik hoor wel een mooi, breed scala aan allerlei geluiden enzo, maar bijvoorbeeld de Exchange-nummers doen me niets en vind ik een beetje flauw intermezzo's.

Heeft me nog nooit weten te pakken dit. Ik ga het nog maar een paar keer proberen..

Dit is het enige album van Massive Attack dat ik ken (collected reken ik nu eve niet mee), maar ik moet zeggen dat dit een heel knap meeslepend album is dat me nooit gaat vervelen. De beste nummers vind ik Angel en Tear Drop, Inertia Creeps en Man Next Door volgen daar voor mij net achter.

Rising Son, Teardrops en Man Next Door zijn absoluut fantastisch. Opener Angel heb ik altijd wat overdreven stoerdoenerij gevonden. Inertia Creeps is aardig. De andere nummers kabbelen me wat te veel en blijven nooit echt hangen.

hmm ik vond dit toendertijd toch niet zo'n geweldige plaat..
Helaas heb ik het daarna ook niet veel extra luisterbeurten gegund.
Misschien een keer in de herkansing gooien..

Wat ik wel vind, is dat 'Teardrop' werkelijk waar één van de méést schitterende nummers allertijden is. Ik vind die opbouw van dat nummer ge-wel-dig, niet te ingewikkeld, maar puur en mooi

Dissolved Girl, zo een sexy nummer zeg . Heerlijk hoe die gitaaruitbarsting plots in het midden opduikt.

Ga eens heeel gauw doen! Teardrop, inderdaad prachtig nummer maar ik vind hem zelf niet zo in dit heerlijk duistere album thuishoren

teardrop hoort nergens op thuis, dat nummer is een klasse apart.
zonder teardrop zou dit album een magere voldoende scoren. alleen angel is van een hoog niveau, maar past eigenlijk ook niet eens op dit album. dit is zon plaat voor rockers die eens wat anders willen, want laten we wel wezen, op elektronisch gebied is dit natuurlijk niet echt top of the bill. net als dat rockers om een of andere reden in de hiphop (jaja, generaliserend) allemaal cypress hill luisteren.

Alle voorgaande commentaren in overweging genomen, het album weer eens gedraaid en misschien lichtelijk beïnvloed van 4,5* -> 4,0 *

Er staan echt wel goede stukken op, maar 0,5 * er af, omdat toch een paar mindere songs op staan .

(in reactie op een inmiddels verplaatste hiphopdiscussie, mod-h)

Maar R&P en MJ, dat Kadafi onzin zegt weten de meeste mensen wel, maar ik ben meer benieuwd naar jullie mening over dit album!

Voor mij is dit toch wel een album dat zijn waarde weet te behouden gedurende de jaren en vooral een groot blok sfeer.

Dit is dan ook geen electronica, maar triphop/rock Ik vergelijk dit ook niet met electronica platen, maar gewoon met andere rockmuziek of vocale muziek iha..
Verder noem je twee aardige nummers op van een plaat met bijna alleen maar briljante songs!

Exchange is ook zo'n heerlijk simpel nummer, met dat droge basslijntje die als een rode draad door het nummer loopt.

Ik ben wel benieuwd, zal het een keer een kans geven. Als het iets voor me is danga ik er ook op stemmen en als het niks voor me is dan blijft het bij een luisterbeurt. Maar met zo'n hoog gemiddelde kan het haast niet mis zijn.

Als het wat voor je is, dan hoop ik dat je er een mooi verslag over schrijft. Ondanks dat je totaal een andere muzieksmaak als ik heb, lees ik graag de stukjes die jij bij de albums schrijft.

In mijn eigen ''hiphop-only periode'' (enkele dingen uitgezonderd) kon ik deze ook al erg waarderen. Qua sfeer zijn de gelijkenissen met veel hiphopplaatjes ook behoorlijk sterk denk ik zo, met het verschil dat dit wat broeieriger is.

Berichten verplaatst naar Genres > R&B en Hip-Hop > HipHop vs Rock

En wat berichtjes onder het tafellaken geveegd.