Coldplay - Viva La Vida or Death and All His Friends (2008)

Ja hij is er... ben hem nu aan het luisteren
De overige nummers die ik nog niet voorheen heb gehoord klinken goed!

Ongelooflijk trouwens hoe snel dat zich verspreidt:P

Ik moet zeggen dat het me meevalt: het geluid is groots (dus net als op de voorganger) maar toch boeit het me op de een of andere manier wat meer dan op X&Y het geval was. Na een tweede of derde luisterbeurt waag ik me aan een stem en uitgebreidere bespreking.

ja de tekst heb ik het ook niet over. terwijl ik daar normaal wel altijd naar luister. ik vind het in dit geval een lekker deuntje.

Hoe moeilijk is het om deze vierde van Coldplay objectief te beoordelen.
Toen het debuut net uit was had ik het in bezit vanwege dat ene nummer: Yellow. Ik had dat gehoord en was verkocht. Al snel bleken meerdere mensen Coldplay op te pikken maar het bleef toch een bijzonder bandje. Nergens vernieuwend maar oh wat charmant.
Toen de opvolger klaar was wist ik het zeker: dit gaat een grote band worden en zo geschiedde. Toch merkte ik tegen het verschijnen van deel 3 dat mijn belangstelling voor dit 'genre' al weer op zijn retour was. Ik verslond het, was te gulzig en werd een beetje misselijk. Te veel snoepen is immers nooit goed. X&Y was het dus niet meer en zo dachten er veel meer over. Weg was het charmante bandje van het debuut, weg was de kwaliteitsband van de tweede, hallo stadion-rockers die in sneltreinvaart de U2-status nastreefden. Hallo ook grootste gebaren. En daarmee kreeg de band meer en meer tegenstanders en aan de andere kant ook een steviger peloton fans die zich volledig achter de band schaarde.
Hoe moeilijk is het dus als je zelf meer en meer bent gaan afhaken om toch proberen neutraal naar deze nieuwe cd te luisteren. Mondjesmaat sijpelden de nummers door de laatste weken (lekken zoals dat in de volksmond heet) en nu is er dus de mogelijkheid om een week voor de officiële release naar Viva La Vida or Death And All His Friends te luisteren.
De instrumentale opener Life In Technicolor was al te beluisteren en ik las overwegend positieve berichten. Zelf heb ik er niet zo veel mee. Ja, het is een mooi intro van een album. Maar zoals ik al zeg: het is een intro en voor mij niet meer of minder dan dat. Een lekkere appetizer waarin het grootse geluid die ze zijn gaan voortbrengen ten tijde van X&Y terug te horen is.
Echt interessant gaat het worden op Cemeteries of London die herkenbaar Coldplay is maar ondanks het grotere geluid toch ook weer niet uitwaait naar het ietwat groteske gebeuren zoals we dat op de vorige cd hoorden. Nu vind ik dit best een prima nummer, maar als ik het la-la-la zo eens beluister kan ik me ook voorstellen dit na een tijd beu te worden.
Gelukkig is daar Lost!; het eerste nummer dat ik echt lekker vind. Dat dit ook klinkt als een stadionrocker waar de handjes de lucht in kunnen boeit me dan weer minder. Prima gitaarpartijen en lekker orgeltje. Ze maken er geen nieuwe vrienden mee en ze zullen de afhakers er niet mee terugwinnen maar ik denk dat hun status van dusdanige aard is dat de heren daar geen nacht minder om zullen slapen.
42 gaat intiem van start en je komt zelfs wat tot rust na de voorgaande bombast. Schijn bedriegt, want na anderhalve minuut lijkt opeens een compleet ander nummer ingezet te worden en gaat de knop op rock. Niet erg, alhoewel ik stiekem toch wel een beetje gehoopt had dat dit klein zou blijven.
Verder met Lovers in Japan / Reign of Love. Waar doet dit piano-spel me toch aan denken? Het lijkt verdorie wel een rockcontest want ik pijnig mijn hersens erover maar kan er simpelweg niet opkomen. In elk geval is het uptempo en slaat het na 4 minuten om in het tweede gedeelte (Reign of Love) waar de rust terugkeert en ditmaal ook blijft. Eigenlijk een heel lang, best mooi outro dus.
Op Yes worden de strijkers uit de kast getrokken en horen we naar Coldplay-begrippen zelfs hele lichte experimentele dingen (Arabisch getinte stukjes dwarrelen voorbij). Natuurlijk is dit niet hemelbestormend vernieuwend, maar ik mag het graag horen. Momenteel zelfs mijn favoriete nummer van dit album.
Viva la Vida kennen we onderhand natuurlijk allemaal al wel. Ik vind dit een alleraardigst nummer waarop de vertrouwde Coldplay-formule wordt losgelaten. Maar toch raakt het me niet meer zoals veel nummers van de eerste twee albums dat toendertijd deden. Dit is gewoon erg goede pop waar niks mis mee is.
Ook Violet Hill mag inmiddels als bekend nummer beschouwd worden en ook dat vind ik goed te pruimen. Petje Pitamientje (wie kent deze jaren '80 reclame nog?!) zou zeggen 'Stom hè. Ik vind het gewoon lekker!'.
Op Strawberry Swing probeert de band ook met een ietwat ander geluid te komen en daar slagen ze best aardig in. Het nummer an sich komt vooralsnog iets minder sterk over maar de inkleuring ervan vind ik okee.
Death And All His Friends gaat wederom intiem van start maar ook hier vinden ze het toch weer nodig om het te laten uitgroeien tot een rockstamper. Vervolgens valt het na drie-en-een-halve minuut even stil om te eindigen met een ietwat zijig einde van geluiden en vage zang.
Verdorie was het is het dan toch moeilijk om even alles uit te schakelen en zo objectief mogelijk tot een oordeel te komen.
Dat ik niet meer de gevoelens heb die ik indertijd had bij de eerste twee albums moge duidelijk zijn, maar dat ik dit een verbetering vind op het zwakke X&Y moge een feit zijn.
Echt grote koerswijzigingen hoor ik er niet in maar het zit allemaal wel wat beter in elkaar dan die voorganger.
Mensen die afgehaakt zijn winnen ze hiermee niet terug zoals ik al zei en echt veel nieuwe liefhebbers zullen er ook niet bijkomen.
Zelf behoorde ik een beetje tot de schemergroep daartussenin en ik kan voor mezelf concluderen dat ze me niet definitief de richting van de afhakers opduwen, maar eindejaars top 10-materiaal gaat dit ook niet worden. En de teksten? Gelukkig ben ik geen tekstenman dus daar ga ik verder geen woorden over vuil maken.
Laat ik dan toch een heel kleine 4* geven omdat ik er toch best van genoten heb en blij ben dat ze niet verder zijn afgegleden. De lange termijn zal dan wel uitwijzen of die 4* kan blijven staan of dat het alsnog minder wordt.

Leuk stuk, en ik kan het er voor zover alleen nog maar mee eens zijn. Ik vind het allemaal wat donkerder klinken dan X&Y, maar wel weer een redelijk eind beter... Ook bij mij is Yes de favoriet. Ik kan echter niet zeggen dat het erg spannend en spetterend is. Ik ga daarom voor de 3,5* Misschien kans op verhoging.

Kan iemand mij ff een berichtje sturen waar ik de download kan vinden? b.v.d.

Geplukt van de prachtige recencie van aERodynamIC hieronder ( of hierboven, naar gelang uw musicmeter instelling)

''Mensen die afgehaakt zijn winnen ze hiermee niet terug''

Welnu, ik behoorde tot de afhakers, en ik beluister nu in (lage kwaliteit) het album, en ik ben in 1 keer om.

Ik ben weer ''Coldplay-fan''

Heb het een aantal keren beluisterd en denk dat dit album muzikaal gezien briljant is. Het is afwisselend en het is weer een iets andere stijl dan de vorige cd's (hetgeen Coldplay altijd goed doet vind ik). En natuurlijk 3 nummers die langer duren dan 6 minuten

Desondanks moet ik nog wennen aan dit album, vind het tot nog toe prima, maar niet meer dan dat. Na een aantal luisterbeurten weet ik echter zeker dat ik dit album wederom top ga vinden, aangezien dit bij alle voorgaande albums ook het geval was. Nu rest nog de vraag: wordt dit album beter dan het briljante, in mijn ogen Coldplay's beste cd, Parachutes??

Stem volgt nog...

TRANSCODE
Slechte rip

bla bla, nog heel even wachten jongens. Wat jullie nu luisteren is namelijk poep.
Ik neem niet eens de moeite om al die berichten hier te lezen over het album.

Inderdaad, hij klinkt erg vlak.
Maar ik kan nu zeggen:

In the land of Coldplay, Brian Eno is king. Zijn stempel valt wel erg goed te horen.

Het deuntje van Viva la Vida deed me trouwens denken aan Alizee...

http://youtube.com/watch?v=240S04eCCC0

Reign of Love doet me erg denken aan Parachutes (het nummer) pluspunt dus.

Ik ben toch wel steeds meer benieuwd naar dit album. Als de poep kwaliteitsversie van het album al zulke hoge ogen gooit. Ik wacht wel gewoon tot 13 juni. Ik heb Violet Hill wel gehoord. Die is goed, maar niet super ofzo.

De normale versie is er nu ook
Ik ga hem es downloaden

Violet hill is imo eens van de slechtste nummers op dit album!

Na X&Y dacht ik dat het nooit meer goed zou komen met ze. integendeel, ik vind het een geweldig album.

Niet zo goed als de eerste 2, maar toch steengoed.

kan niet wachten tot de 13e Juni.
Ben wel fan van deze band, maar geen hele grote, Coldplay is voor mij wel één van de weinige "Rustige" bands die me weet te boeien.

ben benieuwd:)

wat ben ik opgelucht, al een aantal weken zat ook ik in spanning te wachten op het nieuwe album. en ja hoor een aantal weken geleden; de nieuwe single werd gereleased op de engelse radio. ik om 12 uur achter de pc. ik was verrast, vond het aardig maar was nog niet verkocht. ik bleef zoeken naar gelekt materiaal. En toen hoorde ik in eens viva la vida..... ik werd er stil van. ik wist niet hoe ze het voor elkaar krijgen maar wat een verfrissend geluid. lost was een aardig nummer, maar bracht niet veel nieuws. en gister was het eindelijk zo ver. de rest van het album kwam mijn computer binnen stromen. ben nu al een tijdje niks anders aan het luisteren. eindelijk weer een album wat me van het begin tot het einde kan boeien. strawberry swing, cemetries of london en lovers in japan weten me nu het meest te boeien (van het nog niet eerder gelekte materiaal).

ik denk dat je 1 van de weinige bent met die mening.

Iedereen bij deze reuze bedankt!

Ik vind hem voor de 2 keer goed luisteren wel een vooruitgang hebben maar er zitten ook gewoon goede nummers bij die ik al gelijk goed vind (Viva La Vida, Violet Hill, Lovers In Japan, Life In Technicolor)

deze gaat wel in mijn top 10 komen.

Na drie luisterbeurten kan ik nix anders concluderen dan:
Hun beste plaat sinds Parachutes!!
Dit had ik in mijn stoutste dromen niet kunnen verwachten.

Favoriete track: Chinese Sleep Chant (de bonustrack na Yes).
Nooit verwacht dat Coldplay ooit nog eens als My Bloody Valentine zou klinken.

ik wacht ook maar even op het origineel, kwaliteit van wat ik nu luister is gewoon niet goed genoeg voor een nuttig oordeel. ik koop het album toch wel weer denk ik, en dan zal ik een zinvolle mening uiten na een aantal goede luisterbeurten. potentie heeft het allemaal wel zo te horen, klinkt weer fris en fijn vergeleken met x&y.

ik vind het raar dat mensen er zo heeel positief over zijn
beter als X&Y is tie zeer zeker niet

Hmmm, ik vind dat het niet zo moeilijk is om beter te zijn dan X&Y, maarrrr, ik denk dat deze wel eens bij A Rush of Blood to the Head in de buurt kan komen....

misschien houd jij meer van de pop/voor de hand liggende sound van coldplay.

maar Coldplay is gewoon pop en dat zullen ze op alle albums blijven spelen, alleen de songs pakken me niet echt.
Ik heb toch een 4,0 gegeven, want het blijf nog altijd Coldplay

maar mr-mucho vertel dan eens wat je veranderd vind van Coldplay, naar mij mate is er niks veranderd, dit is meer voor de handliggende pop dan x&y, maar ja dat is kwestie van smaak
Parachutes,AROBTTH,X&Y zijn alledrie heel goed
maarja dan vind ik het raar dat ik dit de mindere vind

Of 'ie beter IS, dat durf ik niet te zeggen.
Of IK 'm beter VIND, das nu al 1 ding wat zeker is.

haha, ok, ik ben hem nu ff aan het draaien achter elkaar weer, en telkens hoor je weer nieuwe dingen in de nummers, misschien te vroeg m'n conclusie getrokken? maar of ik hem dan weer beter vind dan de andere ....hmmm.... nog niet