Coldplay - Viva La Vida or Death and All His Friends (2008)

Na het album een aantal keer in zijn geheel gehoord te hebben ben ik erg tevreden. Mooie nummers en zoals enkelen hier al aangaven is het her en der complexer.

Het feit dat sommige nummers in tweeen zijn gesplitst vindt ik persoonlijk even wennen, maar het maakt het album wel boeiend om naar te luisteren.

Voorlopig een volle 5 sterren.

Ja, mwah,.... mwah...
Luister 'm nu voor de eerste keer en valt me bijzonder mee. Eerste indruk is goed, maar dat zegt bij mij meestal niet heel veel. Kijken hoe de plaat beklijft. Vooralsnog: zeker niet verkeerd!

De bonus track How u See the World en de akoestische versie van Lost bevallen me tot nu toe het best eigenlijk.

ik zat niet op een volgende Coldplay te wachten, maar deze plaat verrast me best positief. Ik vind het een erg relaxte, op een of andere manier een sympathieke, plaat. Ik snap de commentaren wijzend op de richting van 'stadionnummers', maar toch vind ik dit niet storend. Fijn dat het niet een klakkeloos vervolg is op de vorige cd. 3,5*

Verdorie....en toch vind ik het eigenlijk niks...
Na eerst de 3 nummers die beschikbaar waren te hebben geluisterd dacht ik dat Coldplay weer op de goede weg was maar niks is minder waar...
Want wat willen ze nu eigenlijk? U2? Doves? Radiohead?? Ze willen al deze bands zijn maar zijn eigenlijk geen enkele van genoemde voorbeelden.
Dit geluid is geen Coldplay het is gewoon...gaar.
Sommige nummers zijn wel okay, maar das gewoon niet genoeg.
Ik heb de laatste week volop de ''oude'' Coldplay geluisterd en dat blijft gewoon een klasse hoger.
Alleen de alternatieve versie van ''Lost'' springt er bij mij uit, samen met ''42'' en ''Death and All His Friends''
Nee, zelfs X&Y vind ik stukken beter.
Jammer van deze toch zeer goede band die hun talent voorgoed verloren lijkt te hebben...
Misschien eens ''back to basics'' gaan op de volgende dan?

2*

Ik ben vandaag door het hele album gegaan, maar... het deed me weinig. Elk nummer is erg 'gevuld' maar is het bijzonder? Nee, dat dacht ik niet; kleine 3*

Aphexfreak, ben het met je eens ook wat betreft de nummers die eruit springen. Gezien de positieve berichten is er voor deze 'new and improved version' van Coldplay toch nog veel waardering. Ik hoor het nu live op BNN en ook daar klinkt het niet veel beter helaas. Ik vind het vooral bijzonder dat mensen dit album 5 sterren geven. Dat wil dus zeggen dat je in elk geval dit album gelijkwaardig aan Parachutes en AROBTTH acht en misschien zelfs nog wel hoger! Een ieder zijn eigen mening natuurlijk............

How u See the World is een bonusnummer op X&Y en niet op VLVODaAHF als ik het goed heb. Zo heb ik m nl. gepindakaast. Het is een bonustrack die alleen in Japan is uitgekomen. Trouwens een nummer wat ik totaal nog niet kende. Echt geweldig. Dat is de Coldplay waar ik van houd!

Het is wel een groeier dit album. Waar ik het in het begin een beetje een saaie geluidsmuur vond (dat is het op sommige momenten toch wel: bv. in Lost!) en zelfs licht over-produced klinkt groeit het album nu bij elke luisterbeurt. Of het hoger komt dan 4 sterren betwijfel ik maar zeg nooit nooit. Toppers vind ik (nog altijd) Viva La Vida en misschien ook wel 42. Zoals verwacht vind ik Life in Technicolour een passende inleiding bij dit album en de Chinese Sleep Chant heeft wel iets betoverends.

Mijn definitieve beoordeling komt volgende week, als ik het album in bezit heb met alles erop en eraan.

Een zeer goed album. Vooral het nummer 'Viva la Vida' klinkt vaak door mijn boxen. 5!

en X&Y

Als je die ook 5 sterren waard vindt inderdaad.

en wetende dat hun vorig album door velen werd neergehaald door te veel van hetzelfde

Nou 5 sterren is misschien te veel
maar toch zeker wel 4,5, maar X&Y vind ik gewoon het verlengde van alle Coldplay albums
Ik vind het daarom raar dat vele mensen X&Y niet zo goed vinden
als die andere albums.
Ik hoor er niet veel hetzelfde in, maar dat is allemaal mij mening

Een prachtig album. Het klinkt als geheel heel goed en verveelt geen moment. Van opener life in technicolor tot de afsluiter Death and All is Friends. Beste nummer van de plaat is Viva la Vida.
Voorlopig geef ik hem 4 sterren, maar ik denk dat dat er nog meer worden aangezien de nummers maar beter en beter lijken te worden.

Ja want talent is zoiets dat je makkelijk verliest... right.

Ik onderwerp hem nu aan de eerste luisterbeurt en wat mij opvalt is dat Coldplay inderdaad heeft geprobeerd nieuwe elementen in hun muziek te laten weerklinken. Ik hoor hier en daar strijkinstrumenten etc. het klinkt allemaal wel lekker eigenlijk!
Violet hill kende ik al als single en dat vind ik een erg sterk nummer, met een redelijk scherp randje voor Coldplay begrippen.
Na een paar luisterbeurten zal ik hier eens mijn oordeel over vellen!

Sjah.... Ik vind het eigenlijk helemaal geen slecht album, zelfs niet eens na een periode vrijaf van de heren. Daar waar iedereen zoiets had van: "wat gaat er komen? en gaan ze hun vorige (prachtige) albums (X&Y mischien uitgezonderd) overtreffen?" zou een mogelijke druk op coldplay moeten leggen. Ik hoor dat dus helemaal niet terug als ik het album luister, Ik hoor eigenzinnigheid, originaliteit, en variatie... en dat hoor ik graag, het is een groeiend album. Echt een die na steeds meerdere keren luisteren lekkerder wordt. Toch enigzins een punt van kritiek nog richting sir ENO, leuk die combinatie met coldplay maar ik ben bang dat hij juist TE veel overheerst en ik hoop dat dat niet mijn mening gaat veranderen over de tijd. Vooralsnog ben ik iig nu nog tevreden maar het kan zijn dat ik mijn stem nog bijstel, vandaar eigenlijk de 4,5.

Ik was te laat voor kaarten verdorie voor ahoy :S

Wat is het geluid van Coldplay? Ik denk dat je het van een volledig andere hoek moet bekijken. Elk album dat ze uit hebben gebracht is een andere stijl en moest ik weer wennen aan de nieuwe klank. Ik ben van mening dat dit album muzikaal gezien bijna perfect is (alles klopt), al is dat natuurlijk geen garantie voor succes.
Bands die voortdurend bij dezelfde stijl blijven, worden saai en gaan op den duur kapot, coldplay dus niet.
Wat wil coldplay? Je kunt deze muziek met geen andere muziek of band vergelijken, dat maakt Coldplay zo goed en daarom is dit voorlopig laatste album zo briljant.

Geen U2, Doves, Radiohead of wat voor band dan ook...
Nee, Coldplay!

nou, nou: het is naar mijn idee wel a la de reclame van dat kookmerk. Een beetje van Coldplay en.... een beetje van U2 en..... een beetje van the Doves en..... een beetje van Radiohead, en last but not least, een beetje van Arcade Fire.

Coldplay speelt met klankkleur, dynamiek, tempowisselingen en voegt veel toe om het esthetisch te laten klinken. Dit alles kan de aandacht van de zwakke composities niet afleiden. En de teksten zijn soms ronduit debiel. Ik zeg het nog maar een keer: Veel vorm maar weinig inhoud.

http://www.nu.nl/news/1604810/2101/Coldplay_werkt_samen_met_Anton_Corbijn.html

Naast de productie van Eno weer een vaag teken aan de wand.
Typisch zo'n gevalletje van I still haven't found what I'm looking for......

Het is in ieder een hele verbetering ten opzichte van X&Y, vind ik.
Sommige nummers vind ik zelfs zeer goed: Cemeteries Of London, Yes en Viva La Vida. Na drie luisterbeurten vind ik het album elke keer weer iets beter, maar meer dan 4* zal ie nooit krijgen. Dit kan ook weer terugzakken naar 3,5* als blijkt dat het na een paar weken weer te saai blijkt. Ben benieuwd of ik hem net zo blijf waarderen! Dan moet ik Chinese Sleep Chant in ieder geval wel steeds overslaan...

Een bijzonder goed album, of een goed, bijzonder album, maar net in welke volgorde je het wil zetten. Sommige nummers zijn verrassend sterk wat mij betreft.

'Parachutes' is een klassieker, 'A Rush of Blood to the Head' klonk alsof Coldplay niet wist welke kant het opwilde en was dan ook erg wisselend wat betreft kwaliteit, X&Y was een expirimenteel album dat voor mij muzikaal gezien heel behoorlijk geslaagd is, maar dit is weer iets heel anders. Ben benieuwd hoe het in oktober live klinkt, ik ben in ieder geval behoorlijk blij met mijn kaartjes!

Ik ben erg benieuwd naar dit album, kan alleen nr. 7 + 8. Violet Hill doet mij een beetje denken aan John Lennon. De hoes vind ik oerlelijk net als X&Y, maar het gata tenslotte om de muziek en die is de eerste 3 albums ok geweest.

De voorgaande 3 albums van Coldplay vond ik alledrie erg goed. X&Y was voor mij de topper, maar het ziet er naar uit dat Viva la Vida X&Y zal overtreffen. Vooral Lovers in Japan, Violet Hill en Cementries of London vind ik erg mooi. Ik merk wel een duidelijk verschil tussen dit album en de voorgaande albums. Er is meer afwisseling in de nummers, meer vrolijkheid (zoals in Viva la Vida). Ook hoor ik meer synthesizer geluiden terugkomen.
Tot nu toe vind ik het album heel sterk klinken en hij komt voorlopig mn cd-speler niet meer uit.

5*

Verrassend leuk album van Coldplay. De eerste twee albums vind ik 'wel leuk', X&Y erg matig, maar door het scherpe randje wat deze plaat lijkt te bevatten spreekt deze plaat me toch het meest aan van de band tot nu toe. Een hele verbetering op X&Y en derhalve 3,5*, met als hoogtepunten het intro-nummer, Lost! en Violet Hill.

Eindelijk is hij in V0 te beluisteren. Eindelijk kan ik hem ook gaan luisteren!

De japanse retail versie is inderdaad gelekt. Luisteren maar!

Na paar keer geluisterd te hebben heb ik het idee dat deze plaat beter is dan X&Y , maar zeker niet beter dan de eerste 2 , da's jammer, maar toch wel leuk. Ik denk niet dat Coldplay nieuwe fans hiermee zal krijgen en er toch een aantal zullen afhaken, hoewel de 2 concerten in Ahoy in no time uitverkocht waren. Maar goed X&Y heeft toch 162.000 stuks verkocht in Nederland.
Voor de fans: Bij de Velvet Music winkels krijg je er een gratis litho bij, kijk op de site: coldplayfans.nl Ook gaan de winkels in Dordrecht, Leiden, Amersfoort (nu nog Nootzaak) en Breda (in Mezz café) de cd donderdagnacht al verkopen. Er zijn er al veel gereserveerd dus wees er snel bij.

''Viva La Vida.." is het album van Coldplay waar ik vanaf "Parachutes" op hoopte en stilletjes naar uit keek.
''X&Y" was zeker een prima album, maar Coldplay leek toen met de mooie gladgepolijste recht toe -recht aan liedjes en stadion concerten koers te zetten naar de status van '' all round super band''.
De nummers op dit album zijn wederom gewoonweg erg mooi, maar de rechttoe-recht aan methode heeft extra plaatsgemaakt voor liedjes met meer ruimte voor verschillende song structuren. Ook klinkt alles weer erg vol geproduceerd en gepolijst, maar door de frisse ideeen resulteerdt dit meer in een persoonlijke verdieping, dan dat het een overduidelijke knieval naar de mainstream is geworden. Invloeden en inspiraties ten over; van gospel tot spaans ''handjesklap'', bands zoals U2 en the Cure, de beats van Timbaland en ambient van Brain Eno zelf. Alles is subtiel samengevoegd en perfect geintregeerd tot een naadloos geheel.
En dan nog het allerbelangrijkste.
Want in dit album hoor ik ''iets'', ''iets'' wat ik al nu al zolang mis bij U2. Dat ''iets" wat ik hoorde toen ik voor het eerst naar Achtung Baby en Zooropa luisterde, of naar Bowie's Outside.
Een soort frisheid, een vergeromantiseerde geinspireerdheid (umh... zoiets, ik weet verder ook niet hoe ik het moet benoemen) .
Het zal wel door de magische hand van Brain Eno komen. Wat een held vind ik het toch.

Laat ik voor de slotconclusie eens stijlbreuk met mezelf plegen, door te doen wat anderen hier en elders erg graag lijken te doen, en wel door mijn persoonlijke mening te presenteren alsware het de eingste juiste vaste waarde is die er bestaat

Coldplay's beste.