Coldplay - Viva La Vida or Death and All His Friends (2008)

In een ander landelijk dagblad staat vandaag, naast alle lofbetuigingen aan Guus en zijn Russisch voetbalelftal, een recensie over het nieuwste album van Coldplay. Ik ga die recensie niet citeren, dat is mij te veel moeite . Wilt U weten wat De krant van Wakker Nederland schrijft over "Viva La Vida Or Death and All His Friends (2008)" Bij een tankstation is deze zondagkrant vast nog wel te koop .

dat zal dan wel niet een al te positieve recensie zijn, jouw kennende...

prachtig album!!! 4,5 waard

Die verkopen ze daar om je peilstok mee af te vegen!

Ik hang zeer sterk tussen 3.5 en 4 .... Ik vind het best een lekker plaatje om te luisteren maar het is niet uitzonderlijk qua niveau. Voorlopig ben ik een eikel en rond ik hem af omlaag

Tja, en Hans Brouwer zal het belachelijk maken van deze prima band die hij niet lust, nooit kunnen laten... ach ja, ieder zijn pleziertje, zeker,
Ik zal aan Bon Jovi ook heel mijn leven een rothekel hebben, kijk, smaken verschillen nu eenmaal... Ik zal nooit WITLOOF lusten, hoe erg dit ook een Belgische culinaire trots is, dat kan ik ook niet uitleggen, ik wurg gewoon op die smaak... tja...

Tja, je kunt niet alles goed vinden.
Hans Brouwer houdt niet van Coldplay, Father McKenzie niet van Bon Jovi en ik niet van Milk Inc. en 50 Cent.

Koop nou eerst die krant maar...... Je zult lezen dat desbetreffende recensie over "Viva La Vida Or Death and All His Friends (2008)" helemaal zo negatief niet is.

Dat lijkt me ook niet zo verwonderlijk. Over het algemeen zijn de recensies behoorlijk positief te noemen. Je mag wel een Paroolrecensent zijn om dit de grond in te schrijven.

Ik ook niet van Milk Inc en 50 Cent, en in het algemeen niet van hiphop en R&B! ]

ok dat is een feit. maar soms denk ik dat de mensen zich alleen maar op de naam concentreren, zonder enige vorm van muziek ervan te beluisteren

Ach, als een band steeds hetzelfde klinkt is het niet goed en wordt commercialiteit verweten, als het eens andere wegen inslaat is het ook niet goed en klinkt het vreemd, bizar en onherkenbaar. De naam Coldplay zal beslist bijdragen aan het verkoopsucces van hun nieuwste album.

Aan de andere kant moet de muziek je persoonlijk aanspreken denk ik. Als je warm moet lopen door de mening van de massa ben je toch wel verkeerd bezig en een enorme meeloper mijns inziens. VLV moest ik in ieder geval wel een paar keer horen alvorens het te kunnen waarderen. Muziek dient in de eerste plaats de mens en daarna de massa.

Nou als je dit Pop/Rock noemt dan weet ik niet welke cd je op hebt staan.
dit is gewoon pure pop en niks anders.
Rock hoor ik er niet in. en ik ben het ook niet van hun gewend.

Voor mij is het volgens mij alleen maar bergafwaarts gegaan met Coldplay. Parachutes was geweldig, vrij acoustisch volgens mij, A Rush Of Blood To The Head is eigenlijk wel net zo goed/minder/beter (schommelt een beetje voor mij) maar was een stuk elektrischer.. Het enige wat hier volgens mij nog van het Coldplay over is is de stem waar wat 'leuke deuntjes' aan toe zijn gevoegd die het natuurlijk goed doen in de top40.. Nu klink ik misschien heel negatief maar die leuke deuntjes etc. zijn ook wel leuk... Alleen minder geniaal dan het oude werk.. Toch vind ik het tot dusver wel leuk, nu Cemeteries Of London aan, zit toch wel gitaar in, maar niet in de prachtige eenvoud zoals op Parachutes, met relaxte drum erbij, maar als aanvulling van 'geluiden' die gegenereert klinken.. Moeilijk om mijn mening duidelijk te maken, vind het tot nu toe een lekker album en dat wordt voor mijn gevoel niet minder, maar Parachutes was voor mij persoonlijk veel móóier en ook A Rush Of Blood To The Head was erg goed.. X&Y heb ik nog niet goed naar leren luisteren denk ik, dat was ook al anders dan het oudere werk..

Wat een onzin. Dit is (een) vorm van rock, of het nu "pop" rock is of niet. Ga nu niet beweren dat het gewone pop is. Zeker gezien de richting ze ingeslagen zijn, of proberen in te slaan, het is een vorm van rock.

Helemaal mee eens. Er zitten genoeg heavy elementen in en hier en daar gaat het zelfs de symfokant op.

Het is alleen niet de vorm van Rock waar ik zo van hou.

Tjonge, wat een boeiende info weer. Doe je naam aub eer aan!

Ik vind dit helemaal geen slecht album, integendeel, het klinkt weer echt goed. Het boeit van begin tot het einde, de sfeer is top, het instrumentale gedeelte klinkt, op Lost! na, erg goed en Chris Martin zingt ook weer lekker.

Ik heb deze plaat een keer of 7 gehoord maar wat een gebrek aan creativiteit hier. Vergeleken met de vorige 3 platen is deze echt van een bijzonder bedroevend niveau. Coldplay is al niet de meest vernieuwende band (al vind ik de eerst 2 CD's best aardig) maar door de manier waarop men zich hier aan het herhalen is denk ik dat Coldplay zijn kunstje heeft gedaan en het vat leeg is.

Meen je dat nou? Als je het nou over de Eagles zou hebben kon ik het begrijpen. Maar ach, je houdt er van of niet. Ik vind dat er wel enige progressie in Coldplay en hun VLV zit. Het volgende album zal dat definitief moeten bewijzen denk ik.

Wat zeg je dat netjes!

Ik denk dat ze met deze plaat hun status hadden moeten waarmaken maar dat ze gewoon door het ijs zakken

Coldplay is geen band die ik verplicht volg, maar vroeg of laat komen hun albums mij wel een keer ter ore. Zo ook hun nieuweling, die mij in positieve zin heeft verrast. Dat komt vooral door de diversiteit van de nummers. Waar X&Y bestond uit een bijna homogene tracklist van massieve stadionrock, kennen de songs van Viva La Vida veel meer eigenheid en subtiliteit. Waarmee ik overigens niet wil zeggen dat Viva La Vida een staalkaart van experimentele hoogstandjes is. De jongens blijven aan de veilige kant van de streep. Echter, in de marge kom ik toch wel een aantal geslaagde vondsten tegen die deze plaat tot een aangename luisterervaring maken. Ik noem de combinatie van orgel en hiphopbeat in Lost!, het ingetogen begin van 42 dat na anderhalve minuut overgaat in een instrumentaal tussenstukje met een inventief drumpatroon, Yes dat begint met een vioolpartij en eindigt met een noisy gitaarmuur, de aanstekelijk uitbundige instrumentatie van Lovers in Japan en de weemoedige strijkers in het titelnummer. Het is allemaal net even anders dan je op voorhand van Coldplay zou verwachten. Samenvattende conclusie: geen schokkend nieuw geluid, maar 10 degelijk uitgewerkte songs met een aantal verrassende accenten. Coldplay mag voorlopig weer blijven.

En zo is het. Mooi verwoord Edwin!

Inderdaad!

Wellicht je definitie van poprock bij stellen........ of beter luisteren......

Ik heb dit album nu een 20 a 25 keer beluisterd schat ik, de hele week gedraaid. Ik wist niet zo snel wat ik ervan moest vinden en aangezien de vorige albums goed waren, heb ik dit album de tijd gegeven.

En ik ben eruit: ik vind het een matig album. Ik begin het nu ook tegen mijn zin in te luisteren.
Ze zijn een andere kant opgegaan en dat is goed uitgewerkt maar niet meer de coldplay waar ik van hield. Het is ritmischer en vrolijker geworden. Erg jammer.
Het is geen slechte plaat maar meer een plaat die je als achtergrond oid opzet. Ik mis het ECHTE genieten. Ik mis de symfonische hoogstandjes, de mooie gitaarlijnen en de melancholiek.
Er zijn maar een paar echt mooie stukjes op deze plaat voor mij: het eerste deel van '42' en de laatste 20 seconden van Violet Hill.
Dan heb je dus ook meteen een idee wat ik dus oa waardeer:)

Jammer, ga hem verder ook niet kopen, ik keer nu maar weer terug naar mijn laatste aankoop: Pulp-Different Class, want die plaat blijft mij wel boeien (hoewel dat natuurlijk wel iets anders dan Coldplay is).

Niet onaangenaam, deze nieuwe "stap" van Coldplay. Voornamelijk korte nummers waar de melodie en niets dan de melodie centraal staat. Veel diepgang brengt dat niet met zich mee, maar alles bij elkaar blijven deze mensen toch 'sfeerscheppers'. En dat lukt hen weer aardig op 'Viva la Vida'.

Ik noem mezelf alles bij elkaar een "tevreden" fan.

Vind dit album onverwacht goed, Voorganger X&Y, maar ook de single Violet Hill hebben mij op het verkeerde been gezet. Goede nummers, maar dat typische Coldplay geluid, daar had ik wel genoeg van gehoord. Gelukkig toch geluisterd, want dit album logenstraft mijn vooroordelen. Nergens een overdreven poging om vooral maar te klinken als Coldplay. De eigen sound wordt ook niet verstopt, maar wel uiterst smakelijk en steeds weer verrassend verpakt Zonder dat , en dat vind ik ook het beste aan deze plaat,het mij als luisteraar gemakkeljk te willen maken. Dit album moet je denk ik daarom vaker horen. Ga ik nu doen. Ik begin met 3,5*

Die extra nummers (11. Lost? [Acoustic Version] 12. Lovers in Japan [Acoustic Version] 13. A Spell a Rebel Yell) zijn echt WERELDS!!!!!!!!!!!
Mocht je deze niet in bezit hebben, is het zeker een aanrader om deze ff te regelen!!