Coldplay - Viva La Vida or Death and All His Friends (2008)

Weer een zeer geslaagd en sfeervol album van Coldplay. En zoals dat met goede albums gaat: naarmate je het album vaker luistert ontdek je steeds nieuwe dingen in de nummers. Naar mijn idee toch ietsjes beter dan voorganger X & Y. Ik vind vooral Lovers in Japan/Reign of love een sterk nummer.

Hoezo? 42 staat op de tweede plaats!!!
Waarom is mij trouwens een raadsel. Gezappig begin (niet slecht, maar toch te gewoontjes), dan een grunge-achtig intermezo en uiteindelijk een ongelooflijk slap pop-deuntje met 'You thought you might be a ghost'. Ik ben sowieso niet weg van liedjes die bestaan uit meerdere liedjes (met uitzondering van Bohemian Rhapsody).
Ik draai dit nummer wel, maar ik vind er weinig aan.

Hoe mooi is dat korte simpele piano melodietje wel niet aan het einde van Cemeteries of London? Het zijn van zulke kleine details die het voor mij extra leuk maken om te luisteren. Ik ga er dan echt op zitten wachten.

Ik vind die stukjes ook mooi, vooral het einde van Violet Hill. Maar het geeft me ook het gevoel dat er meer in had gezeten, dat ze meer met die 'losse stukjes' hadden kunnen doen.

Het nieuwe album van Coldplay waar we dik 3 jaar op hebben moeten wachten is naar mijn mening de moeite meer dan waard. Enige tegenvallers zijn voor mij 'Lost' en 'Strawberry Swing'. Prachtig vind ik vooral het nummer '42'. Dit album heeft van al zijn voorgangers een beetje wat het tot een aangenaam geheel maakt. Geen meesterwerk, maar toch het aanschaffen waard.

Het is nog te vroeg om te oordelen over het impact van "Viva La Vida", ik kan pas definitief over de houdbaarheid van een album oordelen als ik het over een half jaar of een jaar opnieuw beluister. Maar na vier luisterbeurten (sommige songs heb ik nog extra beluisterd) lijkt het mij toch eerder een groeiplaatje te zijn.

Zelf ben ik nooit geneigd om snel 5* aan een album toe te kennen, laat staan dat ik het in mijn top-10 plaats. De albums in mijn top-10 zijn albums die ik door en door ken en die zelfs na verscheidene draaibeurten nog niets van hun glans hebben verloren.

Het is raar, ondanks dat ik dit album nu 4 keer heb geluisterd sinds gisterochtend. en ik eigenlijk ieder nummer goed vind, krijg ik nu toch weer langzaam dat gevoel van incompleetheid wat ik voor het luisteren al had met Violet Hill en Viva La Vida. Alsof ik in ieder nummer net ergens een instrument meer had willen horen.

Ik had in Violet Hill eerder een gitaar minder willen horen. Ongelooflijk hoe ze dat nummer verknald hebben. Ik hoop eerlijk gezegd nog steeds op een mooie akoestische versie ala Lost?.
Verder vind ik het nog steeds een prima album.

Ik moet zeggen dat ik het album echt grijsdraai. En het verveelt niet! Vooral het intro met meteen daaropvolgend Cemeteries of London is echt vet. Lost! vind ik eigenlijk té geproduceerd, als ze die hadden omgeruild met de akoestische versie was ik nóg blijer met dit album.

Vollédig akkoord met dat laatste!

Dat album kun je toch zelf maken?

Ik heb 'm origineel. En het is niet zo dat Lost! helemaal niet klinkt, het is gewoon een kwestie van goed en beter.

Een album zelf maken...Waar moet het toch heen tegenwoordig

In het begin keek ik wat vreemd op van deze plaat...
Klonk gewoon Coldplay en daarmee uit...
Eens weggelegd en na een tijdje terug opgepikt en blijkt dus een groeiplaat te zijn...

Nog geen punten gegeven, doe zoiets pas na een jaartje...zeg zelf hoe kan je een plaat beoordelen na 10 draaibeurten ???

Ongeveer hetzelfde zoals jij het doet, alleen wat eerder... Wat is je punt? Dat je 'm niet goed kent als je 'm niet eerst een jaar lang hebt geluisterd?

Dit album heb ik alweer sinds dat ie uitkwam in huis en natuurlijk dacht ik met al mijn kritische gedachtes: oke nu niet teveel van verwachten, misschien heb ik het met een paar keer beluisteren wel weer gehad.
Natuurlijk een foute gedachte, want A: ik draai nog steeds geregeld "Parachutes en A rush...en B: Coldplay staat gewoonweg hoog in mijn muziek lijstje. En X&Y mag niet ontbreken, want ook dat is gewoon een goed album!

Maar dan heb je dus Viva La Vida...
Met het begin nummer begon ik te lachen; waarom? Het was weer de Coldplay waar ik gewend aan was. Tuurlijk ik vind X&Y echt een goed album, alleen er zit een maar aan vast en in mijn ogen niet zo goed als Parachutes en A rush...Maar dat maakt niet uit want ik ga nu niet met vergelijkingen aan komen.
Ik hoorde weer een Coldplay wat ik graag wilde horen; vooral mooie muziek; de mix van de spaanse invloeden passen echt heel goed en stuk voor stuk lekker in het gehoor, goed geschreven songs.

Na meer luisteren ontdek ik weer nieuwe muziek stukjes en wordt het luisteren alleen meer beloont en ook leuker.
In mijn ogen een album met groei mogelijkheden..of we dit album over 10 jaar nog zullen luisteren? Geen idee, maar wat maakt dat uit.
Laten we het er hier met zijn allen over eens zijn dat ze gewoon een juweeltje van een schijf hebben afgeleverd en of ie over 10 jaar nog waard is, zien we dan wel weer

5* Punt uit

Ik begin de muziek in Cemeteries of Londen erg te waarderen, best wel een knaller eigenlijk. Vanaf minuut 1:40 bijv.
Evenals Death and all his Friends vanaf minuut 2:20.

Heb het album nu aantal malen beluisterd en het nummer Viva La Vida springt er voor mij toch echt uit. Heerlijke ouderwetse Coldplay-song! Violet Hill ben ik eigenlijk al weer flauw van. Al met al vind ik dit 4e album heel erg meevallen. Wel stukken beter dan X&Y in ieder geval. Ze slaan toch wat andere wegen in en het bevalt me prima. Voorlopig staat Viva La Vida op repeat hier.

Viva La Vida is vandaag Officeel uitgebracht in Nederland!
De nieuwe single is er!
En dat betekent dat ik heb vandaag al weer 2 keer op de radio heb gehoort op de verschilde statations...
Eindelijk weer een nummer in plekje in de top 40 en Mega top 50?
We zullen zien over een weekje of 2/3!

En trouwens!
De Clip is echt een aanrader! Prachtig!
Simple maar heel mooi...

Dat nummer gaat met alle gemak de nummer 1-positie behalen, let maar eens op

Niet in smaakloos Nederland...

Oh jawel hoor, dat nummer zal zo platgedraaid gaan worden, zodat ook Nederland er niet omheen kan. Inmiddels staat dit nr in Amerika en Engeland zelfs op 1 momenteel. Maar ik vind het persoonlijk gewoon het beste nummer op dit album.

Dat was ook in Nederland ooit zo met One Day Fly van Jack Spijkerman .

Dat noem ik geen muziek...

In Nederland staan toch doorgaans vooral Jeroen van der Boom, Frans bouwer en Jan Smit op Nr. 1? Als ik een nummer goed vindt hoop ik juist dat het niet in de top 40 komt. Want dan zijn er gekke dingen aan de hand.

Ach, Violet Hill heeft ook in de top 10 gestaan hoor, dat zou dan ook niet kunnen volgens jou? Onzin...

Berichten verplaatst naar De Site > Gebruikers > Hoe stellen jullie je top 10 samen?

Wat niet. Spijkerman of Coldplay?

De 1e natuurlijk. Zoals ik al zei: Viva La Vida is

Ik ben nooit zo erg fan geweest van Coldplay, alleen een paar losse nummertjes kon ik waarderen. Het verbaast me dan ook dat ik de hele cd in een ruk heb afgeluisterd (en meer wilde). Sterke sfeer op dit album...