Coldplay - Viva La Vida or Death and All His Friends (2008)

Snow....White Snow...

Tekstueel zeer goed....noemen ze dat geen pleonasme?
In ieder geval wordt dit nummer irritant ( misschien ) al te veel geluisterd

Redelijk album, al begint het na tien luisterbeurten wel te vervelen

Jammer, het is een commerciële machine geworden.

Zal mij niets verbazen als ze hier 6 of 7 singels vanaf trekken

.....herstel...vind het album best wel goed...ik draai hem vrij vaak...hoewel ik nog niet in hogere sferen raak

Tsja, wat mij betreft geldt dat helaas voor alle muziek. Daarom ben ik juist blij met deze nieuwe Coldplay. De andere albums zijn inderdaad gaan vervelen, en dat zal met deze ook gaan gebeuren.

[edit]
O, Sstttt had z'n post alweer verwijderd.....

Ach... ik bemerkte dat ik in herhaling viel .

Ik vind het een mooi album.

Who gives?
Als dat hier gebeurd ben ik bang dat ik 'm misschien nog slecht ga vinden. Want als er al iets een maatstaf moet zijn voor iets wat ongehoord slecht is dan is het wel een Nederlandse nummer 1-hit!



M'n Amerikaanse vriendin heeft 'm trouwens gekocht en stuurt 'm, geloof ik, op. Aan de singles te horen gaat dit misschien nog leuk worden!

Zo, dit is wel even een stap vooruit ten aanzien van hun laatste album. Eigenlijk een 4* waard maar ik merk wel dat een nummer als Violet Hill me nu al een beetje begint te vervelen. Erg mooie teksten, zie 42, en instrumentaal worden hier en daar erg verassende elementen uit de kast getrokken die ik niet van coldplay gewend ben. Netjes gedaan. 3,5*

Bevalt me steeds beter, 4 sterren nu. Vooral de akoestische versie van Lost! blijf ik maar draaien, erg mooi!

Snob

Ik heb toch veel liever dat Coldplay op nr.1 staat dan Milk Inc, Rihanna of Frans Bauer. Waarom zou een goed nummer geen nr.1-hit mogen worden?

Ach, sommige mensen geloven er blijkbaar niet meer in. Maar zo heel soms staat er best nog wel een goed nummer in de top 40. Viva La Vida is volgende week trouwens alarmschijf

Mooi album, niet meer, niet minder.
Vond hun vorige albums wel beter.

Hoogtepunten op dit album zijn voor mij Cemetaries Of London, Violet Hill en Lost (acoustic version).

3,5*

Hoe meer ik het album opzet, hoe minder de score wordt..
En ik vrees nu al voor de combinatie Radio+Viva La Vida..

Coldplay, waar is je Kid A dan?!?

Op welke zender wordt die alarmschrijf eigenlijk gedraaid. Toch niet op Q-Music mag ik hopen? Bij ons op kantoor staat namelijk de radio op Q-Music vastgepind. En elk uur Coldplay, dat trek ik toch echt niet.

Ahum, de alarmschijf is erg bekend hoor. Bij Veronica is de plaat alarmschijf. En nee, elk uur zou ik ook niet trekken, dan gaat het magische er wel van af. Daarom luister ik ook nooit radio

Ik heb er eigenlijk geen problemen mee (mijn opmerking was dan ook sarcastisch bedoelt) maar het betekend eigenlijk zo weinig. Misschien klinkt dit snobistisch, maar ik vind dat de Top 40 al jarenlang totaal geen graadmeter meer is voor wat de muziekwereld bezighoudt en zich eigenlijk alleen richt op een bepaalde entertainmentswaarde.

Dat terzijde; Ik ben nu het album aan het beluisteren en ben werkelijk positief verrast. Ik gooi bij deze dan ook m'n Coldplay-vooroordelen het raam uit (de vuilniswagen komt toch langs vandaag) en geef deze band de herkansing die het verdient. Het album komt op mij over zoals de hoes: Behoorlijk stemmig en donker, maar er schuilt toch een soort positieve kracht in. Kortom: Heerlijke muziek van hoge kwaliteit om volledig in op te gaan. Zeker geen gemakkelijke massakoek, dit, maar een groeibriljantje met potentie. Cijfer volgt later, folks!

De Top-40 is allang geen graadmeter meer voor de muziekwereld omdat er nauwelijks nog singles worden verkocht, ik vind de top-40 gewoon achterhaald en niet meer relevant. Voor beginnende artiesten is een hitsingle misschien nog belangrijk, maar artiesten als Coldplay hebben geen hit nodig, hun songs worden evergreens zonder dat ze op single verschijnen.
De albumverkoop geeft veel meer een indicatie over de populariteit van de artiesten.

Laten we het zo stellen: Als er geen commercials op de radio te horen zijn, zijn daar de Top 40-artiesten.

Okee, ik stop al!

Als straks Viva la Vida 3x in het uur op de radio voorbij komt ben je hem zo zat dat het gewoon zonde is dat er een gedeelte van zo`n goed album verpest wordt. De commerciele radio is puur voor mensen die niet op zoek gaan naar muziek maar waarbij de muziek op zoek gaat naar de mensen, als het 30x per dag hoorbaar is zit een track (of het nou goed of slecht is) vanzelf in het hoofdje van een Mainstream luisteraar. Dit bepaald dan de verkoopcijfers. In het geval van Coldplay verwacht ik toch wel dat er genoeg fijnproevers zijn die dit album blind zouden kopen. Helaas zit er dus nog wel een klein beetje radiogehalte aan deze cd. Hopelijk vergaat dat eens.

Ik weet het anders zo net niet. Het is lang niet zo gladjes als bv. Speed Of Sound. Violet Hill was ook al snel uit de rotatie.
Zo zie je maar weer...

Die ronkende gitaarriff uit 42....

Het album blijft de aandacht vasthouden zodat het in een vloek en een zucht om is.

Ik gooi er nog een halfje bij op. Ronduit verrassend goede plaat van Coldplay, die de eerste twee albums overstijgt, laat staan X&Y. Waar ik de eerste drie albums redelijk kazig vond hier en daar, mis ik dat hier volledig. Catchy gitaarriffjes, mooie melodieen en een gezonde balans tussen verschillende stijlen domineren op deze plaat. Ik kan niet echt een duidelijke favoriet kiezen van de plaat, simpelweg omdat mijns inziens alle nummers van meer dan uitstekende kwaliteit zijn.

Ben ik het helemaal mee eens, ook met KasperBert, na meerdere luisterbeurten denk ik dat dit album ook alle voorgangers overstijgd. Alles zit prima in elkaar, dit geheel tegen mijn verwachting in want ook ik was behoorlijk Colplay moe. Ik denk alleen dat ook dit album op den duur gaat vervelen. Maar dat neemt niet weg dat dit een toppertje is.

Als ik de band niet zou kennen er er in de de tussentijd geen lichte afkeur voor had ontwikkeld dan zou ik dit album 3.5* geven. Maar omdat ik niet kleinzielig ben doe ik dat ook.

Een toppertje dat op den duur gaat vervelen dus?

Precies, de 2 eerste albums van Coldplay vind ik ook steengoed maar ik zet ze toch niet zo gauw meer op, nou heeft iedereen dat waarschijnlijk wel met meerdere albums maar bij Coldplay heb ik dat net een tikkeltje meer.

Ik vind dat Coldplay op de weg terug is, maar dat ze nog een lange zware weg te gaan hebben met dit album. Je kunt merken dat ze hun inspiratie ten tijde van Parachutes teruggevonden hebben. Dat hoor je in de fenomenale akoestische versies van Lost en Lovers in Japan. Dat zijn de nummers die voor mij favoriet zijn, gevolgd door Yes.

In een paar weken tijd letterlijk helemaal verslaafd geraakt aan dit album. Het laatste nummer Death and All His Friends is echt om rillingen van te krijgen, zo mooi. Geweldig intro en na een minuut gaat de volumeknop steevast omhoog om vervolgens swingend door het huis te gaan stuiteren, damn, die combi van piano en gitaar doen het 'm! En ik vind dat Chris Martin zijn zang ook erg vooruit is gegaan, het irriteert me nu nergens.

Ik had dit zelf nooit verwacht, maar ik ga nog een half omhoog. Gewoon een ijzersterk album.

Het is wel grappig om te zien welke MuMe-gebruikers VLVODaAHF in hun top10 hebben staan. Dat zijn over het algemeen relatief jonge mensen waarvan vrijwel hun gehele top10 uit albums bestaat die na 2000 gemaakt zijn (en een aantal aan het einde van de jaren 90). Dit zijn ook de pure Coldplay-fans, die ook de andere albums van Coldplay in hun top 10 hebben staan. ik vroeg mij af of de 'oudere' liefhebbers van de jaren 60/70/80 muziek dit album ook in hun top 10 durven zetten. Ik neig hier totaal niet naar in elk geval.

Ik ben inderdaad een liefhebber van muziek uit de 70 en 80 er jaren. Hoewel ik heb beloofd mij niet langer negatief uit te laten over Coldplay, kan ik niet anders dan melden dat Coldplay nooit en tenimmer in mijn top 10 zal verschijnen.

Zelf ben ik ook een 'oude' liefhebber van de popmuziek in de jaren '60-'70 en in mindere mate de jaren '80, maar ik kan de huidige bands beslist waarderen waaronder Coldplay.