Coldplay - Viva La Vida or Death and All His Friends (2008)

Die druk hebben ze zichzelf opgelegd door een hele matige plaat te maken die m.i. ook Leftovers from A rush of blood to the head had kunnen heten (zou ik ook een geniale zet gevonden hebben, maar daarvoor is Chris Martin te serieus en heeft het te lang geduurd voordat deze plaat uit kwam). En aangezien ik a rush.. toch al een stap terug vond (daarmee niet zeggend dat het slecht was, dat niet en The Scientist is gewoonweg prachtig) kan ik van X & Y niet veel meer maken.

De eerste single maakte me wel erg nieuwsgierig naar deze nieuwe Coldplay, dus ze hebben ook bij mij weer een vlammetje aangewakkerd en een nieuwe plaat zal ik zeker ook graag weer beluisteren, ik hoop alleen dat ze zich dan echt herpakt hebben en ik het ook weer goed ga vinden.

goeie cd van coldplay zonder meer

Je wilt toch ook geen 10 Parachutes en 20 Rush of Bloods... Het is juist goed dat ze weer een andere sound proberen vind ik. X & Y vond ik zelf wat tegenvallen, maar ook die klonk NET iets anders. Alleen NET te weinig. En dat maken ze met deze plaat weer goed. En zo klinkt geen enkel Coldplay-album als de voorganger(s).

Wanneer een band ieder album hetzelfde klinkt dan is er na 2 CD's ook niets meer aan. En ik was bang dat Coldplay er vanaf X&Y zichzelf te gemakkelijk vanaf ging brengen door voortaan van zulke middelmatige albums uit te brengen. Maar het tegendeel is bewezen. De stijl en het geluid op Viva La Vida zijn voller, er worden andere gebieden verkend, en het Spaanse geluid wat ze op dit album wilden, hoor je zeker in enkele nummers terug. (handgeklap, bongo's etc.)

Uitstekend album van die KouwePlee.

Prachtig album!!!
Lost? (akoestische versie) steekt er voor mij boven uit!

Vind je dat Radiohead blijft vernieuwen? Ik vind eigenlijk alle nummers hetzelfde kattengejank....(uitzonderingen daargelaten).

Ik vind vooral die nieuwe van The Beatles een gedurfde zet!

Ja en een originele titel: "Paul isn't dead, John and George are!"

Dan zou ik is beter luisteren. Dat je de stem kattengejank vind is nog enigszins subjectief maar als je het verschil tussen The Bends en Kid A of tussen Kid A en In Rainbows niet hoort qua stijl ben je gewoon gek.

Haha, ik ben ook gek

ik ben 1 van de weinigen die x&y beter vond. gewoon betere songs daarop. deze is misschien experimenteler maar echt goeie nummers staan er niet op en deze doet me gevoelsmatig echt minder dan niets. coldplay is voltooid verleden tijd voor mij. het zal ook wel aan mijn geëvolueerde smaak liggen.

Het zal echter toch niet meer worden dan een nieuwe verzamelaar van de kevertjes uit Liverpool ben ik bang.

weet je dat ik het haat als mensen gaan vergelijjen met vorige albums. Oke dit is geen rush of blood to the head en heeft niet de zelfde qualiteit. toch is deze cd de moeite waart en bewijst het nog eens dat coldplay een blijver is. dit album heeft echt goede tekst en goede nummers. niet legendarisch maar wel goed genietbaar en leuk

Ik heb deze cd gisteren bij FNAC in Antwerpen gezien met een normaal CD doosje, en het ziet er gelijk een stuk duurzamer uit. Als ik het had geweten, dan had ik deze versie gekocht i.p.v. dat slappe veel te grote kartonne onding.

Ik geef gerre gelijk. Ik vond X & Y een stuk beter dan Viva la vida. Op X&Y kan ik gewoon geen slechte nummers bespeuren. Verder vond ik A Rush het beste album met ook alleen maar goede nummers met uitschieters naar boven.

Coldplay is back, na Yellow, Talk, Clocks en Trouble overtreffen ze zichzelf en daarmee doen ze iets onmogelijks Cemetries of London is mijn favoriet.

Tsja, en dan gaat er toch een 0,5-je vanaf...

Vind het een heel mooi album, maar ik betrap mezelf er op dat ik niet al te vaak de 'wil' meer heb om 'm af te spelen, m.a.w. het is toch een tikkie té eenvormig om van te blijven genieten. Misschien eens even wachten, dan weer eens oppakken...

Na 'X&Y' kon de band hun geluk niet meer op. De band had een doorbraak van formaat, die ze naar mijn bescheiden mening erg verdienden, met hun 3de studioalbum weten te forceren. 'Their Best Yet!' schreeuwt NME. 'Q' betitelt het als een meesterwerk, en van 'The Observer Music Monthly' Krijgen ze een 'Exceptional 5/5'. Op het hoogtepunt van hun succes waren ze, en dus was het tijd om, net als U2 in die tijden, eens een heel andere richting in te slaan.

En toen kondigden ze het nieuws aan: Coldplay's nieuwe cd was was een feit! Ze titelden het 'Viva La Vida Or Death And All His Friends'. De trouwe fans kregen een hoes met een wereldberoemd romantisch (Kunststroming) schilderij op, met de titel over gekalkt. Benieuwd wat ze deze keer in petto hebben.

Van de Piano-gitaartje-drumstel liedjes van destijds rest bijna niets meer. De plaat begint met het instrumentale 'Life in Technicolor' dat vanaf de eerste noten, die zachtjes opdoemen, weet te ontroeren. Prachtig! Tevens blijkt de cd een soort ringstructuur te bevatten, want de plaat eindigt met hetzelfde nummer, maar dan met (een tevens bloedmooie) tekst.

De grote hits op dit album zijn: 'Lovers In Japan/Reign Of Love', 'Viva La Vida' & 'Death And All His Friends'. Deze laten hun muzikale genialiteit van vroeger nog even doorschemeren, maar geven de luisteraars toch nog dat magische vleugje extra. De strijkers op 'Viva La Vida' sieren de hele track, en de drums waarmee het refrein openbarst zindert nog een tijd na. De laatste track weet te betoveren.

Elk album heeft echter zijn minpuntjes. Hier storen ze niet met nadruk, maar ze zijn er toch. Enkele tracks voelen, naar mijn aanvoelen, toch nog een klein beetje kaal aan. Natuurlijk, we begrijpen dat dat het risico is van muzikale probeersels. Laat die nummers voor wat ze zijn, het album bevat een overvloed aan rijpe, volgroeide nummers.

Conclusie: Coldplay heeft samen met zichtzelf, hun genre heruitgevonden, en dat is zeker geen slechte zet geweest. Ze verrassen, zowaar, ze weten zelfs opnieuw te ontroeren, echter op een meer doordachte manier dan op hun vorige albums. Geslaagd zijn ze dus weer maar eens, hoewel de roos ook zijn doorntjes heeft.
Een 4/5 lijkt me dus een goede score.

YES!!!!
the Official Music Video van Coldplay - Viva La Vida is UIT

http://nl.youtube.com/watch?v=m4EtvqJ65zM

Doet mij denken aan Supermassive Black Hole van Muse,
Chris Martin ziet er trouwens wel als een griezel uit zeg :O

rascaly, prima stuk! Ben het helemaal met je eens. Perfekt nog net niet, maar wel bijna. Wordt telkens weer beter als ik 'm draai. Voor mij een 5. En de volgende dan maar een 5+ ofzo.

Zeker geen slecht album alleen voelt het album voor mij wat geforceerd aan. Ze willen té veel. Het album is soms wat onsamenhangend en qua songwriting hebben ze hun talent eerder op de 3 voorgaande albums geëtaleerd.

3* voor een album waar toffe songs op staat maar niets meer. Misschien krijgt hij een 3,5* als het album zijn waarde behoudt na 50 luisterbeurten. Alleen vrees ik dat dit album al snel zal verbleken en verouderen. Het zal de tand des tijds niet doorstaan...

nog eens verlaagd

wat een sof, dit album

de basis van de songs is nog steeds dezelfde als tt van parachutes. de songs zijn echter stukken minder.

die middelmatige songs zijn vervolgens verpakt in een uiterst saaie productie van brian eno. er wordt een laagje "hipheid" overheen gegoten die doet denken aan "hippe" bands als arcade fire en co....

conclusie: saaiheid troef, verrassing weg, coldplay is de weg kwijt....

nu nog eens parachutes opleggen... mmm... nog altijd een zeer fijn en fris album

Vind ik ook. Ik begrijp de euforie die hier door toch vrij velen ten toon wordt gespreid dan ook niet.

Onder het motto "een gewaarschuwd mens telt voor twee" - want de recensies waren op zijn zachtst gezegd nogal wisselend - hebben we samen nog eens goed geluisterdI. En eerlijk gezegd is die ophef over deze plaat niet zo begrijpelijk.

Voor alle duidelijkheid: ik heb alle 4 cd's van Coldplay en draai ze al tijden - deze cd heb ik een week of zes en ik ben eigenlijk helemaal niet in voor Coldplay 'bashing'.

Real life leert ons: maanden van tevoren aankondigen dat je een nieuwe weg gaat inslaan (werd dat ook al niet gezegd bij X & Y) en een schilderij van Delacroix ("La liberté guidant le peuple") op de hoes zetten (daar kom ik nog op terug), ben je dan pretentieus of niet. Wees dan niet verbaasd als je op je pretenties wordt beoordeeld.

Dat is precies wat tegen staat bij dit album: de pretenties, de bombast, het richtingloze - wat willen we: stadion act zijn met meezingers (track 1 en 2, beetje moeilijk met track 5), ballads (track 4 en 6 - met vreemd bruggetje) spelen of toch gitaarpop (8).
Track 3 doet me denken aan "Joan Osborne -"What if god was one of us ", maar dan met kerkorgel.

Ik beschouw 'em niet als de miskoop van het jaar (ik kocht de cd goedkoop bij Saturn), ik zal 'em nog wel draaien, maar je hoeft me er niet wakker voor te maken (sterker nog, ik val er eerder bij in slaap).

Tja en dan de symboliek van die hoes - de Nederlandse titel luidt: "Vrijheid op de barricade - 28 juli 1830". Het schilderij heeft dus niet betrekking op DE Franse Revolutie (1789), maar op die van 1830, die - gezien de inzet (afzetten van de monarchie) niet echt succesvol kan worden genoemd: de ene monarch werd vervangen door de andere. Misschien ligt er dan wel een parallel te trekken met deze plaat van Coldplay: een hoge inzet, die vastloopt in goedbedoelde progingen.

Mooie recensie. Het pakt naar mijn idee het album bij de kern. Veel pretentie/weinig vernieuwing, de balans die mist + iets te veel afkijkpraktijken.

Ook hier ga ik in mee.....

Vraag me trouwens af hoe mensen erbij komen dat dit de tand des tijds niet zal doorstaan. volgens mij kun je daar pas over oordelen na een (eh... tsja) lange tijd, en het album is nog niet eens een half jaar oud.

Vooruitziende blik hè....en veel luisterervaring met andere platen.

Ik snap al die negativiteit rond dit album (en Coldplay in het algemeen) niet zo goed.

Is de vooraankondiging dat ze een nieuwe weg in zouden slaan pretentieus?? Vind het na het wat tegenvallende X&Y een verstandige keuze, niet pretentieus.

Als we het over vernieuwing hebben, tsja...dat is ook zo'n voortdurende discussie. Welke bands zijn er nu wel vernieuwend anno 2008. Is Oasis vernieuwend? The Strokes? Blur? Om maar een beetje in jouw straatje te blijven.
Staat Coldplay überhaupt bekend als vernieuwers??
Als dat zo is, heb ik nogal wat gemist, denk ik. Veroorzaakte Parachutes of Rush of Blood nou zo'n revolutie in de muziek??

Wat je met het gemis aan balans bedoeld is mij een raadsel. Kun je dat uitleggen aan mij als leek...?

Er wordt al jaren door jan en alleman afgekeken binnen de muziekindustrie. De een kijkt wat beter af als de ander, en de een wat meer als de ander.

Raar dat Coldplay hier weer eens voor moet boeten ook al zal het de band bitter weinig interesseren. Hier in Nederland in ieder geval 2x een vol Ahoy en met mijn geringe 'luisterervaring' durf ik ook nog wel te voorspellen dat dit album prima de tand des tijds zal doorstaan.

Wow zeg. Goed van je dat je dat durft toe te geven. Respect

Maar dat lijkt me moeilijk van te voren te voorspellen, of het de tand des tijds zal doorstaan. Het luistert wel aardig weg in elk geval, dit album.