Coldplay - Viva La Vida or Death and All His Friends (2008)

Precies...en dat is mi ook het gevaar van deze plaat...Platen die bij de eerste luisterbeurt al gemakkelijk in het gehoor liggen, zijn bij mij verdacht. Die gaan mij vaak erg snel vervelen. Net zoals deze ook deed....hij luistert aardig WEG.....na drie draaibeurten was hij in huize CD verdwenen.

Als voorspellen makkelijk zou zijn, won ik iedere week de lotto....

Juust. En werd ik je beste vriend.

Ben het helemaal met je eens khonnor... Word tijd om alternatieven te zoeken voor dit muzikaal uiteengevallen bandje (suggesties welkom). Jammer, ik had persoonlijk beter verwacht. It's time to break up, boys

Tegenwoordig kom ik het vooral vaak tegen dat albums van een ontzettende gladde en dus (voor de mainstream althans) aanstekelijke productie hebben. Hierdoor hoort de gemiddelde luisteraar (niet de mume gebruiker) niet dat het eventueel na 10 luisterbeurten niet meer aan te horen is.
Die mainstream doelgroep (in mijn leeftijdscategorie) doet toch niet meer dan nummers hooguit een maandje op mtv/tmf luisteren en daarna nooit weer. De tand des tijds komt er niet eens aan te pas.

Nu heb ik hier eigenlijk helemaal geen last van met dit album. Het is mij vooral dat er teveel goede ideeën in zijn gepropt die allemaal veel te kort duren waardoor het album last lijkt te hebben van een soort van identiteitscrisis. Bovendien ben ik een beetje allergisch voor te gladde producties.

Heb op aanraden van een audio forum de vinyl versie aangeschaft. Ondanks dat volgens mij dezelfde master wordt gebruikt klinkt ie wel beter.
Vind dit album beter dan X&Y, maar haalt het voor mij niet bij de eerste 2. Nu ben ik wel een echt album mens en is het misschien te vroeg om een definitieve beoordeling te geven. Vind m zeker de moeite waard om nog eens vaker te beluisteren.

Was er in het begin niet weg van. X&Y was ronduit saai, van het zelfde laken een pak en kon weinig boeien, maar deze is na enige tijd toch beter te behappen. Het middenstuk van '42' bijvoorbeeld is genieten. Ook 'Yes' en 'Cemeteries of Londen' doet meer dan welk nummer van X&Y ook. Daarmee is dit album hier en daar het beluisteren zeker waard.

kijk hier kan ik het mee eens zijn. waarom al die negativiteit rond dit album.

Ik ben definitief afgehaakt vrees ik.
De singles zijn veel te bombastisch en hebben een te hoog U2-gehalte. Voor een keertje leuk, maar ik kan hier niet meer naar luisteren, teveel van hetzelfde.

Erg veel informatie in twee regels/citaten. Eenieder mag mooi vinden wat 'ie wil.

Ik had vanochtend een bespreking bij een bedrijf; en dat werd gevoerd in een hoekje in een open ruimte met een aantal werkplekken. Op de achtergond draaide deze plaat; ik kwam binnen bij track 3. "Lost". Dat was ik niet, want ik werd welkom geheten.

Op een gegeven moment gingen we koffie halen en toen was de cd net bij "Death and..." en ik dacht, dit is niet onaardig - wat was dit ook al weer. Ik heb de cd dus kan je nagaan hoeveel indruk die heeft gemaakt.

Dit is dus het niveau waar we het over hebben: achtergrondmuziek die niet als hinderlijk wordt ervaren.

Daar gaan we weer

Gelukkig heb jij ervaring met achtergrondmuziek... ABBA weet jij zelfs met een halve ster meer te waarderen....

Nou vooruit, 'k heb ze omgedraaid - ik zie de humor er wel van in.

Ben nou op vinyl hiernaar aan het luisteren:

http://www.musicmeter.nl/album/130623

Dat gevoel heb ik nou bij Radiohead.

Iedereen schreeuwt maar over In Rainbows alsof de band over water heeft gelopen. Ikzelf vind deze stukken beter, maar Coldplay is niet cool, Radiohead wel, lijkt het....

Ik verschuil me inmiddels voor eventuele repressailles...

In Rainbows vind ik ook niet zo goed als dat wel eens wordt beweerd. Of ik deze Coldplay beter vind, dat lijkt me dan weer sterk, want Violet Hill en Viva La Vida vind ik nou allebei niet bepaald geweldig.

De laatste van Radiohead vind ik ook niet "je van het".....te onevenwichtig......geen goede spanningsboog wat mij betreft. Maar toch nog stukken beter dan dit geneuzel.......dit is echt oeoeoeoeoeoersaaaaaaaaaaaaaaaaaaai.

Beide albums vind ik niet te vergelijken met elkaar, maar wat mij betreft 2 uitstekende albums.

Ik vind net dat Coldplay iets te veel Sigur Ros-gehalte heeft aangenomen op dit album. Erg bombastisch, veel tierlantijntjes. Op z'n beurt vind ik dan Sigur ros te rock geworden op hun laatste, naar Coldplay toe gegaan. Ik kan mij vergissen, of gewoon in de war gemaakt door het feit dat de twee albums ongeveer gelijktijdig uitkwamen, maar ik vind "Spilum Endalaust" ent Viva la Vida nogal vergelijkbaar qua rol in de twee bands' carrière.

Ik moet wel lachen om al die gehaltes die Coldplay volgens sommigen aangenomen blijkt te hebben, een U2 gehalte, een the Arcade fire gehalte en ach nu ook nog een Sigur ros gehalte!!! Dit moet dan wel een dijk van een plaat zijn, gezien dit werk een combinatie is van vier (ik reken Coldplay automatisch mee) zulke goede bands!
Kom op zeg, alsof Coldplay zoiets had van, ach laten we een beetje U2 een beetje dit een beetje dat doen en dan vindt men het vast goed...
Dit album niet goed vinden omdat het invloeden heeft van andere (grote) bands lijkt me een beetje een vreemde gedachtegang. Hoewel ik hier en daar ook wel wat terughoor van een aantal van deze bands, wordt het nergens een exacte kopie en is het wat mij betreft totaal niet storend eigenlijk.

Lol ik had hier stiekem toch een beetje meer van verwacht, maar alle nummers klinken zo inspiratieloos en die productie is zo saai. Ook jammer dat ze dat prachtige schilderij van Delacroix gebruiken als hoes voor dit pretentieus album. Vervelende plaat.

het is niet omdat de sound wat meer naar een andere band gaat toe klinken dat het daarom automatisch minder wordt. Het is gewoon een constatering. Da's alles.

Ik vind juist dat ze met dit album echt bewezen hebben dat ze echt een eigen sound hebben gevonden. Ik heb als ik dit album luister niet echt het idee dat ik bij sommige nummers denk: O, dat lijkt op die of die band. Juist met dit album vind ik dat je Coldplay niet mer andere bands kan vergelijken

Geinige plaat!
Word een beetje moe van de discussies over hoe goed of slecht die wel niet is dus ik ga ook geen review met allemaal moeilijke woorden typen.

Kan maar niet genoeg krijgen van In Life Technicolor!
Gelukkig heb ik 2 veldkaarten voor vrijdag 3 oktober en ik ga zwaar genieten!

Viva La Vida doet het nog steeds erg goed bij mij. Ik vind dit album gewoon helemaal niets onder doen voor Rush of Blood en Parachutes. Je kunt allicht stellen dat ze hier en daar iets teveel verschillende dingetjes proberen, maar juist daarom vind ik kreten als 'inspiratieloos' gewoon onzinnig.

Het lijkt inderdaad erg vogue te zijn geworden om Coldplay 'pretentieus' te vinden. Dat is jammer want dit album verdient toch op zijn minst een dikke duim voor zijn veelzijdigheid.

Dat de cover niet bijzonder is kan ik dan wel weer beamen. Maar dat heeft volstrekt niets te maken met de muziek zelf.

Dergelijke constateringen worden echter wel steeds als een rede gegeven om de plaat minder te vinden. Deze vergelijkingen worden in een adem genoemd met minpunten van dit album, door zij die er niet zo kapot van zijn.
Verder sluit ik me aan bij de voorgaand gegeven mening van Dn!s, aangaande de onterechte kritiek over het gegeven dat ze inspiratieloos zouden zijn... vind dat ook onzinnig en kant nog wal slaan.

Ik heb nooit gezegd dat dit album inspiratieloos is. Integendeel vind ik zelfs. Ik vind de songs op het album gewoon zwakjes, that's it.

Dat kan, ik bedoel ook niet dat JIJ dat vindt, maar het wordt hier wel met regelmaat door anderen gesuggereerd. Natuurlijk mag iedereen vinden wat hij wil, maar ik vind de plaat inspiratieloos vinden een opvallende constatering.

Hoe is het toch steeds mogelijk dat een matig bandje als Coldplay toch altijd zoveel aandacht krijgt, bij dit album ook, is van dit jaar maar toch alweer meer dan 500 stemmen. Ik heb 2 nummers beluisterd, het titelnummer en het nummer Violet Hill, het raakt me niet en het doet me verder helemaal niets, ik heb bekeken dat die 2 nummers hier ook het best beoordeeld worden. Ik heb 2 Coldplay albums org in mijn bezit gehad, maar die heb ik maar weggegeven(de enigste 2 albums die ik ooit in mijn leven heb weggegeven) In wezen heb je aan 1 nummer genoeg en je haalt de hele Coldplay discografie in huis vind ik. Je zou ook steeds hetzelfde nummer een keer of 10 op een cd kunnen branden, en elke 4 jaar het album onder een andere titel kunnen uitbrengen. Want dat is Coldplay ten voeten uit. Te weinig variatie nog steeds,en inspiratieloos voortkabbelend van begin tot eind, ook weer bij de 2 nummers die ik hierop heb beluisterd. De rest wil ik geloof ik niet eens leren kennen.

Inspiratieloos kan je "Viva La Vida Or Death and All His Friends" moeilijk noemen, Coldplay is toch een andere richting ingegaan en de songs zijn behoorlijk gevarieerd en pakkend. Ik vind dit album alleszins beter dan "X&Y", maar iets minder dan hun eerste twee.
Coldplay had voor de gemakkelijke weg kunnen kiezen door een kopie van hun vorige albums uit te brengen en dan zouden ze nog meer kritiek te verduren krijgen.
Coldplay kan voor sommigen nooit iets goeds doen, dat is een feit!

Mee eens, Luc Dit album is zeker niet verkeerd, maar niet zo mooi als de 1e twee.