Coldplay - Viva La Vida or Death and All His Friends (2008)

Ik ben een groot liefhebber van Coldplay, maar het valt me op dat ik dit album toch snel naast me neer leg om niet meer te spelen!

Met A rush of blood en X&Y was dat toch wel anders..

Ik wil niet zeggen dat deze plaat slecht is, want dat is ie zeker niet, maar hij houdt bij mij de aandacht niet zo lang vast als zijn voorgangers!

Ik ga ook lekker genieten de 2e... Coldplay is en blijft een erg interessante band die nog geen slechte platen heeft afgeleverd, en da's best knap na zo'n debuut album!

als je van dit album maar twee songs hebt beluisterd, hoe kan je dan in hemelsnaam al een oordeel vellen over dit album, sjeezes.

Als je goed hebt gelezen Joris heb ik dat ook niet gedaan, ik heb alleen de 2 door mij genoemde nummers beoordeeld. Ik heb verder ook geen stem uitgebracht, dus beoordeel ik dit album ook niet. Het is meer een oordeel over Coldplay in het algemeen. trusten verder.

Dit stond in je vorige bericht:

"Te weinig variatie nog steeds,en inspiratieloos voortkabbelend van begin tot eind, "

Vind ik ook sterk op een oordeel over het album lijken.

Daar zal onze beste ricardo vast het begin en eind van de 2 bewuste nummers mee hebben bedoeld. Ik was al enige tijd benieuwd en heb mij een tijdje geleden voor de prijs van een nieuw album alle 4 de Coldplay cd's aangeschaft. Ik heb de band nooit bewust gevolgd, kende alleen de radiohits, en misschien werkt dat in mijn voordeel want ik heb mij positief laten verrassen. Het is deels fraaie, donkere, atmosferische piano/gitaarrock die mij onbewust weer naar de jaren 70 en 80 terugvoert. AROBTTH vind ik samen met X&Y zeer fijne plaatjes. VLV valt daar ietwat bij uit de toon in een poging enige vernieuwing door te voeren maar die zijn naar mijn gevoel zeer goed uit de verf gekomen. Word ik nog hip op mn ouwe dag?

Tja als je een gedeelte van mijn zin eruit pakt, lijkt het er meer op zoals jij het zien wilt en niet zoals ik het er neer geschreven heb, als je de gehele zin leest staat er toch iets heel anders dan wat jij nu suggereert. De zin begint met een hoofdletter en eindigt met een punt. Geeft niets, droom maar lekker verder.

Sorry, niet goed gelezen. Maar goed, dan nog vind ik het raar dat je aan die twee nummers genoeg hebt om een beeld te hebben van het album. Het is namelijk een stuk meer dan dat.

Is dat zo

Veel halve nummers. In tegenstelling tot The Beatles weet Coldplay daar niet de juiste draai aan te geven. Overigens vind ik het niet een slecht album, wel een mindere.

Ach, misschien is Coldplay gewoon niet zo zijn ding! Dat hij na het horen van die twee nummers dacht.. waarschijnlijk weer niks voor mij.

De rest van het album biedt ook niets verrassend nieuws als je die twee tracks al hebt gehoord. eigenlijk

Niet mee eens, Lovers in Japan, Lost, Cemeteries of London, Strawberry Swing vind ik stuk voor stuk betere nummers dan de singles. De nummers zijn gewoon te veelzijdig om te denken dat je met die twee singles het album ook wel hebt gehoord.

Ik wil zelfs niet eens een beeld hebben van dit album, ik geef slechts mijn mening over de 2 nummers die ik hierop beluisterd heb, Ik vergelijk de 2 door mij beluisterde nummers met eerder werk van Coldplay ( Paracutes, A Rush Of), en dan vind ik dat er maar bar weinig veranderd is, in al die jaren hetzelfde inspiratieloze monotone geluid zit ook weer in de 2 door mij beluisterde tracks hier vind ik. Ik heb serieus geprobeerd een paar jaar geleden om deze band te waarderen maar het is gewoonweg mijn ding niet, ik heb dat niet snel dat ik bepaalde muziek helemaal niets aan vind maar met dit bandje heb ik dat helaas wel. Gewoonweg teveel overgewaardeerd vind ik, en waarom is mij echt een raadsel.

Even tussendoor: Bij mij is Coldplay gestegen van 4.5 naar 5 Goed joh!

Ricardo, kappen nou .

Nou, dan zitten jouw oren goed verstopt, want een single als Viva La vida hebben ze nog niet eerder gehad. Veel strijkers heb ik nog niet eerder gehoord en de manier van zingen is ook compleet anders. Misschien vind je zijn stem gewoon niet goed? Dat zou kunnen natuurlijk.

En Hansje blijft maar kijken bij Coldplay. Blijkbaar vind je het allemaal nog wel interessant

Bij muziek als dit mag je blij zijn dat je oren verstopt zitten, kun je lekker naar de klassieke hoes kijken die ik wel ok vind. Ik vind overigens de hoezen van Coldplay altijd wel erg stylistisch en smaakvol uitgevoerd, dat in tegenstelling tot de muziek die erop staat.

Praat er maar omheen, je gaat nu totaal niet in op de inhoud van mijn reactie. Het nummer Viva La Vida is met geen enkel ander oud nummer van hun te vergelijken, dus hoe je erbij komt dat er weinig veranderd is, is mij een raadsel.. Vandaar dat ik over zijn stem begon.

De stem daar houd ik inderdaad niet van, vind ik maar een beetje monotoon klinken en dat in combinatie met de muziek erbij wat ook niet mijn smaak is,(vind het allemaal wat te soft en te mat klinken allemaal, en er ontbreekt een climax vaak op de div albums van Coldplay, zo ook de 2 nummers hierop die ik heb beluisterd dat zijn volgens mij de hoogtepunten, vind ik nou niet bepaald een climax. Nee het mist duidelijk wat spannends, en het is gewoon op safe spelen muziek) kom ik tot de conclusie dat ik dit album beter links kan laten liggen. Dat kan en mag toch ook. Je koopt een album immers om vaak te beluisteren en niet alleen maar voor de heb. de hoes vind ik wel fantastisch, daar zou ik wel een schilderij van aan de muur willen hebben heel erg goed.

Waarom stopt men tegenwoordig de nieuwste cds in die ontzettend onhandige digipacks? Ook Viva la Vida zit in zon kartonnen onding. Je moet ontzettend voorzichtig zijn met het erin en eruit schuiven van de cd, want er komen anders ongetwijfeld krassen op de cd. Geef mij de ouderwetse plastic jewelcase maar, die kun je tenminste vervangen.

Die 2 nummers vind ik nu na een aantal maanden zelfs de 'mindere' songs op dit album. 42, Lost en Death and All His Friends genieten hier mijn voorkeur Violet Hill is het zwakste nummer. Knap dat je weet dat dat de hoogtepunten zijn volgens jou

Die 2 nummers worden door de users hier het best gewaardeerd, daarom ga ik er vanuit dat die 2 nummers de besten zijn van dit album.

Vaak is het zo dat de singles de meeste stemmen hebben, dus die statistieken betekenen voor mij niet veel..

Daar moet ik het mee eens zijn. Ook al ben ik geen liefhebber van dit album (het begint inmiddels te groeien mede door Reign of love, Yes, de acoustische versie van Lost? en Death and all his friends).
De singles zijn het minst van alle nummers, dat is wellicht te verklaren door het grote aantal single (top 40)-liefhebbers, die misschien het album zelf niet kennen en door mensen die de nummers kennen van reclame/programma-tunes.
Zoals gezegd, het album groeit bij mij. Geen frustratiegevoelens meer omdat ik wellicht meer verwachtte. Ik vind het album nog steeds niet TOP maar wel beter dan X&Y. ***

Als je de climaxen op het album wil horen raad ik je toch aan om 42 en Lovers In Japan nog even mee te pakken. Daar durven ze toch wel iets meer te laten horen. Ik ben het overigens wel met je eens dat diezelfde climaxen ontbreken bij de twee singles, vandaar dat ik het ook niet de beste nummers op het album vind.

Het is wat met de climaxen hier. En dat bij een dodelijk saai bandje als Coldplay is, zonder durf, inspiratie of wat voor overtuigends dan ook maar. Echt muziek voor de grijze massa vind ik dit, die huisje boompje beestje gewend zijn. probeer eens wat muziek uit waar wat meer in zit. Ik wil ook niet de hele tijd negatief zijn hier. Ik zal de 2 nummers 42 en Lovers In Japan die Dn!S mij hier voorstelt nog een serieuze kans geven, en hopen dat ze beter zijn dan de 2 singles. Kijken of die nummers ook op joeptjoep te vinden zijn. Laterzzz.

Ik kon de humor er wel van inzien en heb Coldplay 0,5 * opgeschroefd en die bij Abba weggehaald. En wie weet haal ik die bij Coldplay meet een week of 2 weer weg.

Ik vind het niet zo belangrijk - ik had op meer gehoopt vind deze plaat gewoon een tegenvaller; en of dat nou 2, 2,5 of 3 is - I could't care less. Als een ander 't de plaat van het jaar vindt, prima - zou ik ze wel willen uitnodigen om bijv. ook Interpol of The Editors of The Fleet Foxes of Estelle (Shine) te willen luisteren.

Mmm, tegenvaller had er meer van verwacht...

Vond het tijd geworden voor een top10 plaats voor de nieuwste plaat van Coldplay. Een waar ze vooral qua sfeer een totaal andere weg in zijn gegaan. Deze zweeft meer, soms zelfs tot ambient-achtige perikelen, en is warmer dan op hun andere platen, wellicht omdat hij wat minder strak geproduceerd is / lijkt.

Ook qua opbouw zit deze plaat fijner in elkaar. Met een al eerder genoemd ambient-achtige trip openen we en sluiten we bijvoorbeeld af. Kort of niet Life in Technicolor is wat mij betrefd gelijk al een van de hoogtepunten, echt zweven geblazen.
Een ander groots hoogtepunt is Lovers in Japan / Reign of Love, twee nummers die perfect op elkaar aansluiten. Het eerste gedeelte is intens, vol van geluid en mooi opgebouwd, het tweede is pure rust, met enkel een piano en wat traditionele instrumenten de kamer vullend, een sfeer en gevoel makende die maar weinige in mijn geval hebben kunnen bereiken. Het mooiste wat Coldplay ooit heeft gedaan.
En tot vervelends toe op de radio doodgedraaid of niet (zo heb ik 'm tig keer op de radio gehoord tijdens m'n vakantie (waarvan vijf keer op de terugreis vandaag)), Viva la Vida wordt een klassieker van jewelste. Prachtig, die intro, de effecten die later aan deze nu al legendarische melodie worden toegevoegd, en uiteindelijk dat koor aan het eind.

En verder ook geen slecht woord over de andere nummers. Alleen Violet Hill valt wat licht buiten de boot eigenlijk, maar als daaropvolgend het schitterende, sprookjesachtige Strawberry Swing uit m'n boxen vloeit, ben ik dat allang weer vergeten.
Jammer dat de naam 'Coldplay' het gemiddelde van deze plaat wat aantast.

Hulde, eindelijk weer eens een mooie beschrijving van deze cd. Hij blijft bij mij ook een dikke 5!!!