The Cure - Pornography (1982)

Ik kan niet wachten...

Nog even over het gebruik van synths. De Twins zijn daar vaak van "beschuldigd", maar Guthrie heeft altijd stellig beweerd dat alle klanktapijten uit zijn en Raymonde's gitaren komen (die wel eerst door een arsenaal aan effectapparatuur zijn geleid )

Op aanraden van de zo goed als steeds weederkerende positieve commentaren, niet alleen hier Heb ik hem ook in huis gehaald. 'k Moet zeggen het klinkt ook heel goed, zoals ik verwachtte.

Potverdorie, wat een plaat. Dat minimalisme en bovendien nihilisme zo boeiend kan blijven na al die tijd. Neem nou One Hundred Years. Zo'n prachtige, deprimerende tekst die nog oprecht naar ons gespuugd wordt ook. Maar hoor die synthstrings als verdwaalde zonnenstralen doorklinken op sommige stukken. Jawel, zelfs Robert kon in deze tijd nog wel relatieveren.

Hey KidA..ben het helemaal met je eens dat het een toppertje van een plaat is.

Maar ik vind dit geen minimalistische (..) plaat eigenlijk, of mischien begrijp ik je wel verkeerd? Het staat wat jij zegt bol van synthesizernoises vermengd met striemende gitaartjes enzo, dus van minimalisme is er (imo) geen sprake van. Of hoor ik het verkeerd?

Met minimalisme wordt eigenlijk bedoelt dat de muziek een hypnotiserende kwaliteit heeft met repeterende patronen. En daar is deze band meester in.

Hmm..ok, dan geef ik jullie inderdaad gelijk.

Grappig, dat wist ik ook niet. Bij dit album is dat inderdaad wel dik van toepassing.

Eigenlijk is de term ontstaan in het klassieke genre, maar is het overgenomen in latere genres. De meeste krautrock is bv. een goed voorbeeld.

Deze Cure LP gekocht in 1982. Had de vorige 3 al en net terwijl ik dacht dat het na Faith niet donkerder kon worden.....
Zwaar album maar o zo schitterend, teksten zijn prachtig en pakkend .Voor mij in de top 4 van Cure albums.
Moet zeggen dat ik aangenaam verrast was door de trilogy DVD, omdat ik die live uitvoering van Pornography nog beter vind.

Nee, ik vind een aantal nummers daar nou weer niet overkomen.. zoals het titelnummer of Hanging Garden. Disintegration daarentegen is werkelijk fenomenaal op de trilogy dvd

Kan er iemand uitleg geven bij Airlock (the Soundtrack)?
Stond het net als Carnage Visors op de cassette bijvoorbeeld?

Het was een nummer wat ze hadden geschreven bij een film die voorafgaand aan een concert tijdens de Pornography tour werd afgespeeld. Voor zover ik weet is dit nooit eerder officieel uitgekomen i.t.t. Carnage Visors.

Heb hem voor vijf euro zien liggen bij Sounds te Delft. Gezien mijn top 10 en recente stemmen: is dit iets voor mij?

Nee, dat niet.
Maar je mist niet veel, hoor.

Ik vind het niet meer dan een nogal chaotische geluidscollage.
Carnage Visors is duidelijk stukken beter!



Lijkt me wel verstandig, ja!

Hij groeit bij mij. Hij viel mij door zijn kille sound eerst wat tegen ten opzichte van het atmosferische 'Disintegration' maar inmiddels wat hij op zijn plaats. Gisterenochtend in alle stilte en rust goed beluisterd en was er helemaal weg van. Ik verdronk bijna in het nummer 'The Figurehead'. Dit gaat helemaal goed komen.

Ik zou beginnen bij Disintegration... die is een stuk toegankelijker dan deze. Anders is het risico groot dat we er weer een overhaaste onvoldoende bij hebben

Ja eerst Disintegration, toen ik Ok Computer en Dark Side of the Moon in mijn top 10 had stond Disintegration er ook in, en vond ik die beter dan Pornography, nu is het andersom.

Grappig, bij mij is het ook ongeveer zo gegaan (alleen heeft Disintegration nooit in mijn top 10 gestaan)

Dit album staat al sinds het uit is bij mij op een top5 plaats.
Niet veel andere albums doen dit na.

Sowieso een aanrader!

Je hebt een goede top 10. Ik denk dat je zeker een verkeerde keuze hebt gemaakt qua eerste cd van the cure, je had beter voor Disintegration kunnnen kiezen, die is niet zo gitzwart als Pornography. In dit album zit meer emoties dan jouw hele top 10 bij elkaar. Deprimerende muziek zit ook vol met emoties. Luister eerst Disintegration

'Pornography was recorded in a blizzard of drugs and alcohol. The band – who, by now, were sleeping on the floor of the Fiction offices- would wake up, take acid, go to the pub and drink until the hallucinations were under control, then record for two hours. In the midst of this, producer Phil Thornalley desperately tried to keep control'

Zo moet muziek gemaakt worden. Ik ben er zeker van dat als de bands van tegenwoordig iets meer lef tonen, een duidelijk eigen sound creëren die eens niet commercieel bedoelt is.

Onzin.



Als Robert zijn drug lifestyle ondertussen niet had
bijgeschroefd, dan was hij er vandaag niet meer geweest.
Of maakte hij daarna alleen maar inspiratieloze platen misschien?

En eerlijk gezegd neem ik al die verhalen met een korreltje ... eh coke?

In mijn ogen is dit de beste plaat van The Cure. Het heeft gewoon zo veel meer emotie dan de andere platen. Volgens mij hebben de drugs hier dan toch wel voor gezorgt dat de emotie's werden 'aangedikt' en goed op papier kwamen.
En wat maakt het uit als een band 2 goede platen maakt en daarna stopt. Ik heb liever 2 goede platen, als een dozijn platen waarvan ik zeg dat ze wel aardig klinken.

Tja voor en nadelen van drugs he, maar dit is perfect, want dit was maar een periode van volop drugsen en dan briljant muziek maken, een fase.
Als ze erin doorgegaan waren zou het dus teveel van het goede(slechte ) zijn, maar gelukkig bleef het daarbij, bij die periode.

Dit album roept nogal wat reacties op en terecht!

Zelf heb ik dit album nu een paar maanden in huis en zet m zeer regelmatig op. Met de kanttekening dat ik dit album nooit in één keer helemaal kan luisteren. Dit heb ik met geen enkel ander album. Dat is iets postiefs; dit album blijft voor mij een uitdaging. Niet na een paar keer luisteren goed of slecht maar nog steeds erg interessant.

Met alle respect voor iedereen, maar ik denk dat veel mensen muziek na één of twee luisterbeurten al willen wegzetten als goed of slecht en daardoor ook dingen missen. Ik heb dit bijvoorbeeld gehad met Angel Dust van Faith No More. Die was me aangeraden door een goede (muziek)vriend. De eerst luisterbeurten vond ik het niks, maar hij werd met iedere luisterbeurt beter en staat nu zelfs op 1 in mijn top 10.Voor alle mensen die dit album luisteren: hou het niet bij 1 luisterbeurt.

Voor nu nog 3,5 ster dit album, maar ik blijf hier terugkomen.

Mooizo!
En ik deel je mening helemaal voor wat betreft die luisterbeurten en aanhouden. Dit is geen plaat die zich 123 in sfeer of muziek laat doorgronden. Bovendien is het ook geen plaat voor ieder willekeurig moment. Je moet in de stemming zijn (ik meestal 's avonds pas). Kaarsjes aan, drank erbij.. geheid dat er iets overspringt.

Pornography is een donker en naargeestig werkje. Het is minimalistische muziek die het meer moet hebben van de sound dan van de melodieën. Daar is op zich niks mis mee, maar het repetatieve drumwerk en de dreinende gitaren kan op laatst wel vermoeiend werken als je er niet van houdt. Bovendien is het niet zo toegankelijk, waar dat een stuk beter is op het dynamischere Disintegration. Over het algemeen zijn de nummers van behoorlijk niveau, maar wat mij betreft zijn er ook een paar ''wegglijders' zoals Siamese Twins, A Short Term Effect en het chaotische titelnummer(kakofonie van gekte). Ik vind het persoonlijk wat te kort komen om het naast hun topalbum Disintegration te zetten, maar er zijn anderen die dat (op zijn minst ) wel vinden.
Tenslotte blijft bij mij een gedachte hangen; als je al niet akelig voelt, dan wordt je het wel met dit album.

wegglijders; Siamese Twins en A Short Term Effect :O
Heb je de tekst wel eens bekeken van Siamese Twins? Dat je A Short Term Effect een wegglijder noemt kan ik wel begrijpen omdat het een nummer is wat je moet liggen in het gehoor. Mij ligt het zeker in het gehoor!