Sigur Rós - Með Suð Í Eyrum Við Spilum Endalaust (2008)

De eerste volledige luisterbeurt is achter de rug. Gisteren besloot ik een eind te gaan fietsen. Het weer was super en ik had me dan ook al lang voorbereid om dit album te gaan luisteren.
Með Suð Í Eyrum Við Spilum Endalaust is naar mijn idee een zeer positief ingesteld album. Alsof je de gelegenheid krijgt om eventjes al je problemen helemaal uit te sluiten.
Gobbledigook was de enige track die ik echt al kende, die heb ik inmiddels al een stuk of twintig keer geluisterd en hij wordt alleen maar beter. Het is een compleet nieuw soort SR lijkt wel, even geen zware kost, gewoon rustig aan genieten.

Die lijn wordt voortgezet op Inní Mér Syngur Vitleysingur. Dat is ook al zo'n heerlijk nummer waarbij de levenslust ervanaf lijkt te spatten. Track 3 vind ik voorlopig nog een niemendalletje, maar zeker niet slecht. Op Við Spilum Endalaust wordt de lijn van nrs 1 en 2 succesvol doorgezet.

Dan komt Festival. Met weer een climax om van te smullen, de basslijn komt behoorlijk onverwacht inzetten, maar het was bij mij wel meteen raak. Misschien duurt het nummer net iets te lang, maar ach, ik vergeef het ze.

Na een paar minuten welverdiende rust op track 6 gaan we naar het volgende hoogtepunt: Ara Batur. Ik moet zeggen dat ik een beetje verrast was toen ik die hoorde. De hele opbouw van het nummer is prachtig hoor, maar de climax aan het eind deed me een beetje denken aan een slot scene uit een epische film naar keuze. Niet slecht, maar gewoon niet Sigur Ros. Wat dat betreft wel een klein tegenvallertje.

Daarna doen we het rustig aan. De laatste vier tracks bij elkaar zijn naar mijn mening zelfs te rustig. Er moest eigenlijk ergens nog een nummer tussen gestopt worden in de trant van Gobbledigook op het einde. Nu vond ik het toch ietwat saai. Dat geldt overigens niet voor tracks Illgresi en Fljotavik als individuen. Die vind ik namelijk heel erg mooi. De akoestische gitaar bevalt me wel bij de muziek van SR.

Mijn eerste oordeel is 4* Dat komt bijna alleen door dat ik bij de laatste nummers iets heel erg lijk te missen. Zoals je bij Takk... nog Svo Hljott hebt aan het einde, zo zou je die op dit album ook moeten hebben om het opnieuw te perfectioneren.

Eerst maar eens wat feiten:
- Het eerste album op een major label
- Het zo herkenbare geluid van de bowed guitar is nier meer te horen
- Album is mede-geproduceerd door Flood
- Muziek is in een recordtijd opgenomen
- Alle muziek is buiten Ijsland opgenomen.
- Maar 2 epische nummers boven de 8 minuten

Genoeg redenen om dit schijfje met de enige scepsis in de speler te stoppen want 'Gobbledigook' gaf al aan dat we hier met een andere Sigur Rós te maken hadden.

En was de scepsis gegrond ?? Wat mij blijft het er een beetje tussenin hangen. We hebben hier te maken met een meer vrolijke en speelse SR, welke soms hitpotentie heeft. 'Vio Spilum Endalaust' had ook zo maar op een Coldplay album kunnen staan. Maar ook horen we bij vlagen de oude SR weer terug, waarbij 'Festival' toch het prijsnummer is. Die andere epische track 'Ara Bátur' heeft ook een mooie opbouw en dat resulteert ook in een bombastisch einde, die in een Andrew Lloyd Webber produktie niet zou misstaan. Toen ik het voor het eerst hoorde had het een wauw-factor, maar nu vind ik het wat over-the-top.

Het album biedt verder genoeg hemelse momenten en door zijn meer vrolijker karakter zie ik het als hun 'zomer album'. Wanneer de bladeren weer gaan vallen, gaat deze weer de kast in en gaat 'Agaetis byrjun' of '()' weer mijn CD speler in.

Dat Sigur Rós niet op dezelfde manier door kon gaan is duidelijk, maar voor de toekomst houdt ik mijn hart vast. Op 'Heima' zei Jon Por Birgisson nog dat er never nooit consessies gedaan zouden worden. Ik help het hem hopen.

Sommigen doen Suo I Eyrum af als een niemandalletje, of rustpunt, wat te begrijpen is aangezien het tussen de twee meest epische tracks van de plaat instaat, maar ik vind het het mooiste nummer van de plaat.

Suð I Eyrum is inderdaad heel mooi. Laten we zeggen dat het een MOOI rustpunt is.

Het kan mij toch allemaal minder boeien dan ik gehoopt had. Het 1ste nummer kan mij wel bekoren, maar de rest is mij allemaal iets te langdradig en saai.

De luxe editie kost inmiddels 65 euro .....

Gobbledigook

allemachtig, wat is dit? gaat sigur rós echt de twee toppers Agaetis byrjun en () evenaren? wat is dit een ongelooflijk goed album zeg. Takk was ook heel aardig. Dat was het eerste toegankelijker album. maar nu combineert de band de aloude sound met die toegankelijkheid van Takk.

Daarbij vind ik opener Gobbledigook wel heel aardig, maar toch een beetje uit de toon vallend Super Furry Animals-achtig nummer. Zeker vanaf Festival komt de band goed op stoom en is het rillen van muzikaal genot.

Ik zou zeggen: maar nu verlaat de band de aloude sound bijna compleet en komt daar een meer toegankelijker sound dan die van Takk voor in de plaats.
Ik vind dit album erg weinig weg hebben van () EN AB.

Voorlopig weet hij ook mij maar matig te bekoren, de absolute klasse van () haalt deze totaal niet maar ik heb er wel respect voor dat ze nieuwe paden durven bewandelen, alleen beviel het oude me wat meer...

Alleen topbands kunnen een album utbrengen die stukken minder goed is dan hun overige platen, en toch 90% van alle andere releases te boven gaan. 4*

Dit feitje klopt niet, sorry. De cd's Hvarf/Heim en Takk, de DVD Heima en de EP's BaBaTiKiDO en Saeglopur waren ook al verkrijgbaar via EMI.

ik vind alleen het eerste nummer echt afwijken. daarna pakken ze toch de oude stijl op. vooral de langere nummers ademen die sfeer uit, alleen behapbaarder, minder lang en gestructureerder - en daardoor toegankelijker.

Takk bestond voor mijn gevoel uit gewonere liedjes en daardoor heb ik het gevoel dat deze plaat tussen Taak en () en Ab in staat.

Aparte muziek van aparte lieden die graag apart doen...
Aparte hoes trouwens...

Aparte post..

Vandaag is bij mij de CD gearriveerd, in afwachting van de rest van de Deluxe Edition welke in september wordt verstuurd.

Zo in CD-kwaliteit is het album nog net wat mooier. Perfect geluid, net wat helderder dan die gelekte versie die ik had. Nice!

Na de eerste paar draaibeurten is de eerste indruk:
wat is dit nou weer!!
In de eerste 5 tracks zit nog wat vaart in, maar daarna zakt het helemaal in. Leuk hoor die bijna acoustische nummers maar na een paar heb je het wel gehad.

Als dit de nieuwe Sigur Ros is, ben ik bang dat ik ga afhaken

Mak ik even zeggen dat Ára Bátur echt een bril-jant nummer is

Daar wil ik ook wel even op aansluiten. Enkele berichten reppen over het feit dat het eind van Ara Batur dan wel briljant dan wel kitsch zou zijn en ook de zeer goede recensie op het doorgaans zeer pedante Pitchfork.com rept dat het "too much" is...
Persoonlijk vind ik het fantastisch en van grote klasse als je op deze manier een volledig orkest kunt laten samensmelten met een kwetsbaar liedje. Het is inderdaad "too much" want het is bijna te veel schoonheid!!

Nouja, ik vind het jammer dat uitgerekend een band als Sigur Rós een compleet orkest en koor nodig heeft om een climax te bewerkstelligen. Dat was in het verleden wel anders

Daar heb je op zich wel een punt dat me aan het denken zet. Misschien moet ik je daar zelfs wel gelijk in geven!
(maar ik blijf er bij dat Ara Batur prachtig is )

Wie zegt dat ze die nodig hebben, is toch meer een keuze die je maakt. Deze keer werkten ze tot een climax middels een compleet orkest en koor, no big deal toch! Kortom, ik vind het prachtig!

f*cking hell, mensen! Hoe doen ze't toch, die mensen van Sigur Ros. Zo mooi! Ik verhoog naar 4,5*

Inderdaad een prachtig album, 5 sterren en direct in mijn top 10.

Wat betekent de titel eigenlijk?

Dat dus

Tweede keer dat ik me aan een Sigur Rós album waag.
De eerste was Agaetis byrjun, waar ik eigenlijk nooit helemaal de tijd voor heb genomen. En ik heb () nog hier liggen maar heb hem nog nooit beluisterd. Ga ik binnenkort doen.

Luister nu op de Luisterpaal dit album en ik word er vrolijk van! Mooie nummers zeg. Voor nu 3,5* maar dat wordt vast meer.

Eindelijk weer een volwaardig album van Sigur Rós. Niet dat het zo lang geleden was dat Takk uitkwam, maarja, zo'n band kan niet genoeg albums maken natuurlijk.
Ik word best blij van de toch wel wat nieuwe richting die ingeslagen is op dit album. Het klinkt allemaal nog steeds heel erg als Sigur Rós (wat wil je ook met die stem) maar het klint wel ietsje opgetogener. Het album was eventjes ietsje wennen, maar nu denk ik toch wel dat ik dit zeker net zo sterk vind als Takk (was ik niet het beste album van Sigur Rós vind overigigens).
Of dit album net zo goed is als de 2 daarvoor vind ik nog lastig zeggen, maar alle ""*$%%"^ nog aan toe wat een prachtig album weer.

Sigur ros flikt het weer. Weer een top-album afgeleverd... wat een band. Ik kan niet anders dan de volle 5 geven. De mooiste nummers vind ik : Gobbledigook, Góðan Daginn, Festival en Ára Bátur

Laat dat orkest maar komen in Ara Batur, schitterend gewoon, en zijn inderdaad keuzes die je maakt, en is eens een keer wat anders, en pakt wat mij betreft zéér goed uit. Ik ga 6 sterren geven, og jee, dat kan niet....