Sigur Rós - Með Suð Í Eyrum Við Spilum Endalaust (2008)

Wat heeft iedereen toch tegen Festival? Een van de beste nummers van het album, in mijn ogen.

Helemaal mee eens hoor. Prachtige climax heeft dat nummer. Wordt ook heel mooi opgebouwd.

Ik vind het ook een tof nummer, behalve dat het 1e gedeelte vrij snel verveeld. Het tweede gedeelte daarentegen is geweldig

hmm ik vind festival wel weer de vaste (en te vaak gebruikte) formule van Sigur Ros hanteren. Ik word liever in spanning gehouden tot een climax, deze voelde veel te geforceerd aan.

Geef mij dan maar de prachtige "non-epische" liedjes.
Fljotavik en All Alright bijvoorbeeld.

ik verlaag het toch maar met een halfje, de cd is na aanschaf bar weinig afgespeeld.

Ára Bátur: hoe mooi kan het leven zijn

Meesterlijk gedaan Zeker wel een van de betere nummers van Sigur Rós

Wat een toppertje weer van de mannen! Mijn grootste bezwaar van de eerdere albums was de slechte mix waardoor nogal een brei van geluid ontstaat. Dat deze album dus buiten ijsland is opgenomen is meteen te horen. Een veel professionelere sound wat de unieke sfeer van de muziek enorm ten goede komt! Daarnaast is de zang een tikje meer ingetogen en dat maakt het iets meer toegankelijk voor degene die zich daaraan ergerde bij eerdere platen.

Mijn enige kritiek is dat het geen samenhangende thema album als Takk is, daar deze album meer uit losse nummers bestaat. Desondanks, genieten!

Populair bandje zeg tegenwoordig. HMH enzo! Hebben ze wel verdiend.
I
k ben nog steeds ernstig aan het wennen aan deze plaat, in eerste instantie irriteerde ik me kapot aan de rustige stukken, ik kreeg er de kriebels van. Maar de meer up-tempo lichte dingen die ook duidelijk op dit album aanwezig zijn konden me wel meteen bekoren. Uitkomst tot nu toe is dat ik de eerste helft van deze plaat geweldig vind en de tweede helft best matig. Sigur Ros klinkt tegenwoordig soms zo wollig, kitscherig bijna. En het spanningselement zoals vooral duidelijk aanwezig op () ontbreekt nagenoeg helemaal. Geweldige band maar nog geen geweldige plaat.

Ara Brut vind ik echt prut. Dat orkestgedoe klinkt als een sentimentele John Williams soundtrack. En dat is absoluut geen aanbeleving. Ik moest ook stiekem even aan Enya denken, da's in mijn geval ook geen aanbeveling.

Bedoel je nou Ára Bátur of Art Brut?

Ik las ook eerst Art Brut, maar Art Brut is niet echt 'orkestgedoe' lijkt mij .

Tot mijn verbazing zag ik vannacht Gobbledigook op TMF. Gevolgd door Kate Ryan

Dat je 's nachts TMF kijkt
Overigens doet me dat nummer en die erna sterk aan takk denken

Volgens de berichten staat hier een Engels nummer op (ik gok Festival), ik draai de plaat grijs maar heb nog geen woordje Engels kunnen ontdekken buiten "Yooouuuuuu, yooouuuu" maar dat hoor je op elke SR plaat. Help iemand?

Ik gok All Allright. Misschien bedoelen ze ook alleen de titel, want voor de rest heb ik daar ook nog weinig Engels in gehoord...

All Alright is Engels maar het is zo goed als onverstaanbaar.

Festival is zelfs in Vonlenska dacht ik.

Magnifieke Sigur Rós vernieuwt, maar niet heus

De vier IJslandse postrockers van Sigur Rós zijn groot geworden. Op Rock Werchter waren ze volgens De Standaard het hoogtepunt en dit najaar treedt band op in Vorst Nationaal en de Heineken Music Hall. En dat is bijzonder, want Sigur Rós maakt zeer introverte en tegelijkertijd explosieve elvenmuziek. Breed uitwaaierende songs, ijle engelenzang, met een strijkstok bespeelde gitaren die voor dramatische effecten zorgt, dan weer ingehouden, dan weer ongegeneerd bombastisch, maar altijd onnavolgbaar en meer intuïtief dan rationeel.

Maar toch, de vonk is overgesprongen en het zij ze gegund, want de muziek van Sigur Rós behoort tot het beste wat dezer jaren te horen en zien is. Vooral spannend was hoe de band zich zou gaan ontwikkelen? Het tussendoortje Hvarf/Heim uit 2007 bracht veel akoestisch gespeelde bekende nummers. De laatste volwaardige plaat was Takk uit 2005 en daarop was al een grijpbaarder en meer poppy geluid te horen. Het was een mooie plaat, maar iets van de magie van toppers Agaetis byrjun en ( ) was verloren gegaan. Hoe zou het verdergaan met Sigur Rós nu ze naar het grote EMI zijn overgestapt?

Ik heb zeer goed nieuws (dat overigens niet zo nieuw meer is, gezien de talloze enthousiaste recensies die al verschenen zijn): Med sud i eyrun vid spilum endalaust (vertaald: 'with a buzz in our ears we play endlessly') is een prachtplaat die het mooiste van de klassieke albums en Takk combineert. Het is een plaat om geen genoeg van te krijgen. De nieuweling biedt afgeronde liedjes van 3, 4, 5 minuten én een paar languitgesponnen nummers die meer aan de klassieke Sigur Rós doen denken.

Afgaand op opener Gobbledigook en het daaropvolgende Inní mér syngur vitleysingur doen vermoeden dat het roer helemaal om is. Het eerste nummer is vrolijk en uptempo zoals we dat bij deze band nog niet eerder gehoord hebben. De vrolijkheid en uitbundigheid doen met name aan Animal Collective en Super Furry Animals denken. Dan volgt een Arcade Fire-achtig nummer, dat wel de extase en opzwependheid heeft die we van Sigur Rós kennen, maar dan niet de ijle, mysterieuze variant, maar de rijkgeïnstrumenteerde en uitbundige.

'...doen vermoeden...' schreef ik in de voorgaande alinea over de start van dit album. Want het lijkt zeven minuten lang alsof er een nieuwe Sigur Rós is opgestaan die de oude volledig achter zich heeft gelaten. Maar dat is gelukkig niet zo. De eerste twee nummers zijn visitekaartjes van de nieuwe band. Ze zeggen: dit kunnen we ook. Maar de band maakt ook nog steeds melancholische, ingetogen muziek. En ook dramatische, bombast zoals op hoogtepunt Festival. Het nieuwe geluid is de moeite, maar opvallend is dat dit nummer, dat zo op een oude plaat had kunnen staan, toch mijn favoriet is. Of dat iets over Sigur Rós zegt of over mijn conservatisme, weet ik eigenlijk niet.

Ik blijf gek op de Sigur Rós die er zwaar gitaargeweld, duistere drums, strijkers en engelenkoren bij haalt. En dat gebeurt op enkele nummers op het tweede deel van het album. Dan trekt zanger Jónsi zich weer terug in zijn onbegrijpelijke wereld, gaan zijn ogen dicht (zo stel ik me dat voor) en gaat zijn falsetstem de hoogte in. In 8, 9 minuten worden dan stiltes opgezocht om daarna de climax te zoeken en zonder ingetogenheid helemaal los te gaan, te zwelgen in het drama.

Mooi stuk, Martin! En beter laat dan nooit.

Amen


mooi gezegd hoor

het beste werd bewaard

BIj een eerste beluistering bleef ik verbaasd en verdwaasd achter. Dit plaatje kabbelt wel rustig door, maar een waw-moment kwam er niet. Gobbledigook leek interessant maar nog steeds gebruik ik liever het woord 'bloedmooi' (bij Agaetis Byrjun of () ) dan 'interessant'.
Gelukkig openbaarde de plaat na meerdere beluisteringen toch zijn pareltjes. Godan daginn is Sigur Ros op zijn best, in Sud i eyrum wordt zelfs met aanstekelijke drumpartijen geexperimenteerd en zelfs Festival bekoort, omdat je weet wat er nog te gebeuren staat.
Maar in het heel rustige einde van de cd loopt het toch een beetje fout. Als ik akoestische nummers wil horen met enkel een piano of een gitaar, luister ik wel naar Bonnie Prince Billy. In dat geval helpt het Ijslands of Hooplands geneuzel niet echt bij het verwerken van de muziek. Wat niet wegneemt dat de muziek mooi is, alleen zijn er interessantere bands die dit doen op een manier die mij meer aanspreekt.
Het blijft gelukkig interessant Sigur Ros te volgen van dichtbij, want welke verrassing hebben de heren volgende keer weer in petto ?

Gobbledigook komt regelmatig voor bij op MTV na middernacht en 's ochtends, dan is er best leuke muziek op MTV.

Heel gaaf album.
Maar houd is op met die kwartnoten!!!!! Het hele album door hoor ik alleen maar de bas (en drums ook vaak) de noot van de tel aanslaan. Gaat erg irriteren. Verder is het een heel mooi album.

Dat is nou precies wat ik zo irritant vind aan dit album, en daarom vind ik hem zelf ook helemaal niet 'heel gaaf'. Gobbledigook begint ermee, Inní Mér Syngur Vitleysingur gaat ermee door; daarna worden ook Við Spilum Endalaust en Festival erdoor geplaagd. Het begin van het laatstgenoemde nummer vind ik trouwens nogal saai, en het tweede deel vind ik ook niet spectaculair.

Verder luistert het wel aardig weg, maar haast nergens pakt het me echt. Alleen Með Suð í Eyrum vind ik wel leuk. Geef mij maar ( ). Dit album krijgt een magere 3* van mij.

Ik moet toch nog even een shout-out geven aan Gobbledigook. Wat een verdomd goed staaltje muziek is dat toch. Zo heerlijk, puur en dynamisch kom ik ze niet veel tegen. De clip maakt het eigenlijk helemaal af. De clip die ik ineens inderdaad overal tegenkom op de mainstream muziekzenders. Ik gun het Sigur Ros van harte om ook eens in de grote spotlights te staan.

Wat de rest van het album betreft hou ik het op 4* voorlopig, met eventueel een daling tot 3.5*. De eerste helft blijft genieten, maar na track 6 word ik het snel zat. Ara Batur blijkt niet echt lang houdbaar. Evenals de twee aflsuitende tracks.

Ik vind AB persoonlijk een minder album van Sigur Ros, vergeleken met () en Takk. Op de 1ste plek staat () met dicht daarop volgend (wat weinigen hier volgens mij met me eens zijn) Takk.

Ik vond dit nieuwe album in eerste instantie erg goed, maar hij gaat toch wel beangstigend snel vervelen. Waarschijnlijk omdat het zo toegankelijk is en je een stuk minder prikkelt dan de anderen. Toch zijn er wel genoeg nummers die erg goed zijn. Ik ben er nog niet helemaal over uit.

Zappen. En 's nachts komt er heeeeeeeeeeeel af en toe nog wel eens iets leuks om de hoek kijken. Zo zapte ik gister langs Paranoid Android.
Dan is het volgende album van Sigur Ros dat ik probeer Takk. Helaas ben ik op weinig momenten in de stemming om bijvoorbeeld Ágætis Byrjun te luisteren. Maar zodra die stemming er is...

Oeh Takk moet je zeker een kans geven prima album..

Ik ben nog steeds een poging aan het wagen om () en Ágætis Byrjun te luisteren.. Op één of andere manier kom ik ook weinig in de stemming om die albums op te zetten.. ze zijn zó langzaam en dan komt het gewoon niet mooi tot uiting als je daar niet op zit te wachten..

Daarom vind ik dit wel een fijn albumpje, met wat uptempo nummers er ook in.. Sigur rós heeft echt schitterende nummers, maar pfft je moet het wel aan kunnen en er voor open staan.. en dat heb ik dus niet dagelijks..

Die moet je op zetten als je 's avonds/'s nachts buiten loopt. En het beste is als het ook nog regent. Zeker (). Dat is denk ik wel de juiste stemming enzo