The Cure - 4:13 Dream (2008)

Het zal mij benieuwen. De laatste Cure-albums kocht ik eigenlijk alleen maar vanwege mijn neurotische dwang om alles compleet te houden maar heel erg warm of koud kon ik er nu ook niet van worden.
Misschien is dat deze keer anders maar eerlijk is eerlijk: ik kijk er niet echt halsreikend naar uit. Ik ga het zeker beluisteren en ongetwijfeld zal het zijn plek naar mijn cdkast wel weer weten te vinden.
Ik ken ook niet alle singles van dit album, misschien zegt dat al genoeg.

In Ahoy speelden ze het fantastische "A boy i never knew", dacht dat die hier op zou staan.

Weet iemand waar ik die kan vinden?

Kijk uit naar dit album, maar de eerste geluiden zijn niet echt positief.

In ieder geval is de hoes weer oerlelijk. Hopelijk overtuigen de nummers wel. Ik verwacht niet een nieuwe Disintegration, als 4:13 Dream het nivo van Wish haalt, dan ben ik al ruim tevreden.

'A Boy I Never Knew' staat niet op deze plaat, meldt Robert Smith op de website van The Cure. Hij beweert te hopen dat dit nummer op een donkerder album dan 4:13 Dream.
Ik denk niet dat ik veel hoef te verwachten van dit album, maar je weet maar nooit. Dit jaar heeft al 2 verrassend goede 'comebacks' gebracht (die van Coldplay en die van Metallica), en als hier toch een paar fijne Cure-songs op staan, ben ik al dik tevreden.
En dan zo snel mogelijk deze fantastische band toch een keer live gaan zien.

Ik vind de hoes niet eens zo lelijk; het zit een beetje tussen Wish en The Cure in, hetgeen ik van de muziek ook verwacht. Ik kijk hier zeker naar uit, maar zou het jammer vinden als Smith inderdaad alle donkere/zwaardere nummers voor later heeft bewaard. Op Wish bijvoorbeeld zorgden Apart, From the Edge of the Deep Green Sea en End juist voor een goede balans tussen de meer opgewekte nummers. Ik had "Dream" (na Faith, Pornography, Concert, Disintegration, Entreat, Wish, Show, Paris en Bloodflowers) ook een mooiere titel gevonden, maar dat terzijde.

Ik kijk er best wel naar uit.

de hoes is oke, het openingsnummer vondt ik al prachtig en als ik naar de tracklist kijk dan lijkt het er op dat het gewoon een happy cure-mix album wordt.
natuurlijk kijk ik er naar uit.

Ik hoop op een soort kiss me, kiss me, kiss me. Wat een onderschat pareltje is dat.

freakshow en sleep when i'm dead klinken wel als the cure ten tijde van kiss me.

Ja weet het.

, bijzonder fijn. Live zijn ze ook weer top(zie video's)

Ik heb al een tijd het gevoel dat The Cure nog één keer een topalbum gaan maken. Maar dat zal deze niet zijn, zegt datzelfde gevoel.

Nou, eindelijk dan toch.. na al die singles en suggesties van een dubbelalbum een gewoon enkel ceedee (daar lijkt het althans wel op). Ken nu al vijf nummers (waarvan 2 in live uitvoering), daarvan is ongeveer de helft geslaagd.. als in "Wish" geslaagd (niet zoals in Disintegration natuurlijk). Maar dat stemt dus nog niet gelijk tot wanhoop. De band is bij mij allang het niveau van kritische beoordeling voorbij aangezien ze gewoon keihard enkele torenhoge meesterwerken op haar naam heeft staan.. dus een meesterwerk hoeft dit dan ook niet te worden, maar het zou mooi zijn als Smith er nog een paar juweeltjes heeft weten uit te persen!

Jammer dat "A Boy I Never knew" er niet tussenstaat. Ik hoop dat het nummer nog wel op CD verschijnt, het zou zonde zijn als dat pareltje het "daglicht" nooit zou zien...

Is dit nou de dubbelaar? Met dertien nummers?

Een paar juweeltjes eruit persen - dat klinkt als een Lance Armstrong-fan die in 2015 roept: ik hoop dat hij nog een paar criteriums in Wyoming weet te winnen

Hoe zou je er tegenover staan als ze er hierna mee stoppen? En denk je nooit: ze hadden na Wish al moeten stoppen?

Jawel, dat denk ik regelmatig.

Maar ze zijn nooit gestopt, en dan hoop je toch nog dat ze eens met een geweldig album komen. Dat is helaas nog niet gebeurd.

Van de tracks die ik reeds gehoord heb kan alleen het eerste nummer me overtuigen; de rest klinkt doorsnee rock, helaas.

De hoes is een kunstwerk, abstract en vreemd net zoals Robert en Co. Past waarschijnlijk in de sfeer van de CD. Met de vele negativiteit die ik hier lees ga ik niet mee. Ik ben nieuwschierig en vol verwachting klopt mijn hart.

Het is steeds weer 4 jaar wachten....en in die 4 jaar hoop je dan weer dat ze met een puik album komen...ik heb de singels en dat stemt me best tervree...dus ik kijk hier erg naar uit....maar hoop niet dat ik weer 4 jaar moet wachten in bitterheid...:p

Volgens mij wordt dit een geweldige plaat, serieus. De opener is brilliant, en de vier singles waren stuk voor stuk ook zeer behoorlijk (The Only One was wel veruit de minste), met telkens B-sides die absoluut niet moesten onderdoen voor de A-side (met merkwaardig genoeg NY Trip als grootste uitschieter => zwakste A-kant met sterkste B-kant). Conclusie? Nog steeds creativiteit zat bij deze band. Het onlangs gelekte "Please Come Home" uit de vorige opnamesessies bewijst dit nog eens extra met zijn hartverscheurende refrein (en bewijst bovendien ook nog eens dat de uiteindelijke tracklist van "The Cure" zéér bizar was). Ik ben overigens zeer benieuwd in welke mate de "Mix 13" versies van de singles verschillen van de versies op het uiteindelijke album. Als bovendien "It's Over" inderdaad de nieuwe naam zou blijken te zijn van "Baby Rag Dog Book", dan is bijna de helft van dit album al gegarandeerd meer dan oké! En als dat niet zo is, is dat weer een nieuw nummer, jeej!

En komaan, "The Real Snow White" moet toch zowat de geweldigste songtitel van de voorbije jaren zijn, niet? Toch als je het in een Cure setting plaatst...

Overigens komt ie pas de 27ste uit, niét de 13de!

Ik heb ze niet gedwongen door te gaan hoor..

Verder vind ik dat ze in vergelijking met andere bands uit dat tijdperk inmiddels niet slechter werk meer uitbrengen (Simple Minds, Depeche Mode, U2), dus ook op dat punt zou ik niet weten waarom júist The Cure de handdoek in de ring moet gooien? De moderne postpunkbandjes brengen nu ook niet echt revelaties teweeg, dus daar zit ik nou niet echt met smart op te wachten

Kortom, ondanks dat ik weet dat de beste periode allang voorbij is, een Cure release is nog altijd beter dan het gros van de releases in het rockgenre. Ikzelf vind inmiddels véél betere muziek in het electronic genre, maar dat is weer iets anders.

Hmm.. Ik heb net naar wat nummers gezocht en op youtube heb ik 4 video's gevonden. En ik moet zeggen dat ik ze best goed vind. Ik luister de laatste tijd naar The Cure, maar niet alle nummers(albums) kunnen mij bekoren. Sommige vind ik veel te depressief, daarom vind ik Galore nog wel het leukste om naar te luisteren en de laatste tijd ook Seventeen Seconds.
Ik heb trouwens Robert Smith altijd wel een rare vogel gevonden, maar die gitarist slaat echt alles .

Ik ben reuze benieuwd naar dit album, heb alles van the cure en hoop dat ze het nivo van disintegration weer eens kunnen halen.

Daar zou ik bij deze cd absoluut niet op hopen. Oké, de singles klinken wel lekker maar Disintegration is toch een ander paar mouwen.

Disintegration is een ongeëvenaard meesterwerk, ik verwacht ook niet dat ze dat niveau zullen halen, maar heb wel goeie hoop voor een degelijk album, het blijft tenslotte The Cure

Een meesterwerk als "Disintegration" verwacht ik niet en hoeft voor mij ook niet, maar ik hoop dat dit beter is dan hun vorige album dat mij matig kon boeien.

Afgaande op de singles verwacht ik er niks van, van 'The Cure' uit 2004 best wel ok maar heb zo'n vermoeden dat dit album mij niet zal kunnen bekoren.

Anders lekt dit ding even.

Precies wat ik dacht toen ik zag dat er nog steeds niemand gestemd heeft.

Op 11 oktober zouden ze het volledig live moeten spelen in Rome, op één of andere MTV aangelegenheid. Zou me verwonderen moest het daarvoor al lekken...