David Gilmour - Live in Gdańsk (2008)

Juist A Pocketful Of Stones en Where We Start vind ik anders heel mooi, vooral hoe het laatste nummer uitloopt. Het heeft gelijkenissen met de afsluiter van About Face. Smile vind ik idd redelijk duf klinken maar het heeft wel sfeer.

Het is bekend dat On An Island een groei album is , ik heb hem de laatste tijd veelvuldig gedraaid en hij wordt steeds beter .

Ricardo, wat Smile betreft kan ik met je meegaan maar die andere 2 tracks zijn echt kunstwerkjes hoor!

Er zitten in A Pockutful Of Stones en Where We Start nog wel de nodige goede momenten in hoor, zo slecht vind ik ze niet, als ik die 2 nummers een cijfer zou moeten geven kom ik uit op een 3.5* per nummer nog, dat wel. het nummer Smile vind ik onvoldoende en een 2* waard. de rest van de Island nummers vind ik een 5* waard, en zeker de eeste 4 Island nummers die hier op dit live album staan.

Ik heb de laatste 2 Island nummers nog eens apart beluisterd, maar vind Where We Start toch nog net iets beter dan A Pockutful Of Stones, hoewel ik vind dat beide nummers wel een paar hoogtepunten bevatten. Smile heb ik ook nog even beluisterd, maar dat vind ik toch echt de Seamus van deze verder onberispelijke live plaat.

Treffend omschreven!

Ik vind in zijn totaliteit gezien, Echoes, Shine On, Comfortably Numb, Time, Fat Old Sun, Castellorizon, On A Island, The Blue, Red Sky At Night, en Take A Breathe de absolute hoogtepunten van dit album. dat zijn er nogal wat, 10 in totaal, zelden een plaat gezien waar zoveel hoogtepunten opstaan als hierop. de rest vind ik ook zwaar ok hoor (op Smile na dan), maar de 10 door mij genoemde nummers vind ik ook echt allemaal de allerbeste hoogtepunten.

Het allergrootste Hoogtepunt ( met 3 hoofdletters ) is ongetwijfeld ECHOES , net nog even helemaal gezien , geen woorden voor.
En `n mooie afsluiter van de avond , naar bed .

Dat is ook zo Ruud, als ik 1 allerbeste nummer mag uitzoeken van deze plaat en mag meenemen naar een onbewoond eiland dan zou dat zeker Echoes zijn ongetwijfeld. man ik geniet zo met volle teugen van dit plaatje, kep er geen woorden voor. de dvd heb ik nu wel 5 keer afgespeeld denk ik, de bonus dvd heb ik nu 2 keer totaal afgespeeld, en cd 1 nu 5 keer denk ik, en cd 2 heb ik het meest gedraaid nu ik denk wel zo'n 7 a 8 keer nu denk ik. wat je ook afspeelt voor schijfje van die 4 het is allemaal even goed vind ik. kwil nu al spreken van een klassieker eigenlijk. jammer dat ze Atom Heart Mother niet gespeeld hebben, zou erg goed gekunt hebben met zo'n goed symphonisch orkest als hier gebruikt is.

Jaartje wachten en je hebt Live in Gdansk voor 'n vriendenprijsje.

Nu ook al hoor, gewoon een kwestie van goed uit je doppen kijken, en beslist bij de goede winkels gaan kijken. ik heb hem voor zo weinig in handen dat ik wel bijna zeker er van ban dattie over een jaar zeker niet goedkoper geworden is, nee eerder nog duurder denk ik. zeg nou zelf 25 euro voor 4 schijfjes is toch niet erg veel, en dat word na een jaar vast niet minder. ja tweedehands op ebay of marktplaats misschien, maar nieuw zeker niet.

Dat zou inderdaad fantastisch zijn geweest, tja....

tja je kunt nou eenmaal ook niet alles hebben. misschien op een volgend live album dan maar, zou mooi zijn.

En dan graag Roger en David gezamenlijk.

Van mijn part met de kerstman, als de uitvoering maar goed is.

Heb ik net ook nog even gedraait, maar vind het maar oeverloos gepiel, en het nummer Shine On Komt daar niet goed tot zijn recht vind ik. nee, nix voor mij de acoustische Shine On Versie. geef mij deze live plaat maar is gewoon veel passioneler en veel beter gemaakt, gewoon 10 keer beter dan Gilmour In Concert. sommige artiesten komen gewoon plugged beter uit de verf dan unplugged, en David Gilmour is daar 1 van.

Hele rits berichten over het stemgemiddelde en wat oudejongenskrentenbrood-berichten over opblaaspoppen op de motor ed. verwijderd.

En dit album is en blijft hét live-album van de laatste jaren. Ik kan niet genoeg krijgen van de 2e cd en wat is Comfortably toch een enorm geil nummer. Tegen die gitaarsolo is geen enkele broekriem tegen bestand.
=> 5++++

De 2 de cd heb ik ook het meest gedraait tot nu toe, en ben ook tot de conclusie gekomen, dat het mijn meest favoriete schijfje inmiddels is van de 4. hoewel ik alles werkelijk formidabel vind. probeer maar eens een beter live album te vinden van wat voor artiest dan ook. dan zal je verdomd goed moeten zoeken, als het al te vinden is dan.

Nog eens even vergeleken met Pulse. Dat vind ik nog steeds een bereconcert, vooral visueel, maar Live In Gdansk heeft veel meer een eigen gezicht. Gilmour op deze leeftijd zo uit de verf zien komen getuigt alleen maar van een bijzondere muzikale integriteit. Bij Pulse raakt dat door het hoge ''kermisgehalte'' nogal op de achtergrond. Vanmorgen de DVD weer opgezet. Geen mooiere manier om je vrije weekend te verwelkomen.

Ik heb het idee als ik Richard Wright bezig zie dat hij ten tijde van dit concert al ziek was.

Dat zou zomaar kunnen. Veel artiesten verhullen dat tot het laatste moment. Ze willen niet als een zielig kaarsje uitgaan en terecht. Als het droeve nieuws bekend wordt gemaakt is het verscheiden al aanstaande of al geschied zelfs.

Uhm de man leed aan kanker, dus dat zal niet in één keer gekomen zijn. Hij was de laatste jaren lichamelijk al niet zo goed meer. Dus is het natuurlijk ook niet vreemd dat hij tijdens dit concert al moeite had...

Dit is allemaal beetje teveel giswerk. Als hij al ten tijde van de On An Island toer ziek was, dan had hij die toer denk ik nooit afgemaakt, want als iets een aanslag is dan is het wel toeren, ook als was de DG toer dan misschien wel comfortabel (eigen catering enz.).

Wat je kunt opmaken uit alle berichten is dat hij medio 2007 ziek is geworden maar dat hij nog tot een paar weken voor z'n overlijden vast van plan was om Gilmour te begeleiden tijdens de tv-show Later... with Jools Holland. Toen heeft hij contact opgenomen met DG om te laten weten dat het er niet in zat en uiteindelijk dus de week voor die show overleden.

Tuurlijk blijft het giswerk, maar ik bedoelde dat hij door deze ziekte absoluut ups en downs heeft gekend en het ook geregeld zichtbaar moest zijn. Het was al erg genoeg en gelukkig heeft hij o.a. door dit schitterende album wel iets moois achtergelaten...

Het kan soms erg snel gaan. Recent voorbeeld is b.v. Robert Long en Jos Brink. Enkele weken na de diagnose was het al gebeurd. Laat de zaak maar blijven voor wat het is. Voor een mooie docu blijf ik toch verwijzen naar de Remember That Night DVD waarin Wright uitgebreid aan het woord komt en nog lang geen uitgebluste indruk achterlaat. Zelfs Roger Waters is te zien die ''per ongeluk'' in dezelfde Bray studios moest zijn als Gilmour. Ook het Gdansk concert komt ruim aan bod met beelden van o.a. Lech Walesa en de scheepswerf.

De box van dit album schijnt tijdelijk niet meer leverbaar te zijn. Van Leest heeft grote moeite om hem aan mij te leveren en volgens bol.com wordt de box opnieuw uitgebracht, site geeft namelijk aan:

Nog niet verschenen - reserveer een exemplaar. Beschikbaar op 29.10.2008 - € 59,95

Vanmiddag onder andere het nummer Echoes weer eens beluisterd.
Wat geweldig dat David Gilmour dit "oude lijk" van 37 jaar ten gehore heeft gebracht, en hoe!!
Het nummer is een soort spirituele reis, een wazige onderdompeling. Als je na afloop het applaus van het publiek hoort krijg ik het gevoel dat ze helemaal moeten bijkomen van dit monument.

Waarom haal je die niet voor 50 euro bij MM? Hou je die VL punten nog in je zak ook.

Ik ben hem nu weer aan het kijken , en dan met name de nummers van On An Island , veel en veel beter worden ze hier ten tonele gespreid als op het studio album , The Blue wordt ook steeds mooier en beter , wat `n geweldig gitaarwerk zit in dit concert , deze cd gaat nooit vervelen .
Gilmour behoort tot de beste gitaristen in de wereld en bewijst dat hier op Gdansk .

Het applaus dat Richard Wright krijgt als hij wordt voorgesteld ; Schitterend .