menu

David Gilmour - Live in Gdańsk (2008)

mijn stem
4,25 (159)
159 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: EMI

  1. Speak to Me (1:22)
  2. Breathe (2:48)
  3. Time (5:37)
  4. Breathe [Reprise] (1:31)
  5. Castellorizon (3:46)
  6. On an Island (7:26)
  7. The Blue (6:38)
  8. Red Sky at Night (3:02)
  9. This Heaven (4:32)
  10. Then I Close My Eyes (7:41)
  11. Smile (4:25)
  12. Take a Breath (6:47)
  13. A Pocketful of Stones (5:40)
  14. Where We Start (8:01)
  15. Shine on You Crazy Diamond (12:06)
  16. Astronomy Domine (5:02)
  17. Fat Old Sun (6:39)
  18. High Hopes (9:57)
  19. Echoes (25:25)
  20. Wish You Were Here (5:15)
  21. A Great Day for Freedom (5:56)
  22. Comfortably Numb (9:22)
  23. On the Turning Away (Venice 2006) * (6:03)
  24. The Blue [Live from Abbey Road, 2006] * (6:22)
  25. Echoes [Acoustic][live from Abbey Road, 2006] * (6:51)
  26. Barn Jam 121 * (7:34)
  27. Barn Jam 166 * (4:51)
toon 5 bonustracks
totale tijdsduur: 2:28:58 (3:00:39)
zoeken in:
avatar van Bluebird
5,0
devel-hunt schreef:
(quote)

Niet eens heel subtiel, hij zingt ongeveer 50% van de nummers, zeker in de periode 1970-1975.
Persoonlijk vind ik Gilmour een betere zanger. Ik heb Roger Waters solo toch met moeite nummers van PF zien zingen die op de originele platen door Gilmour zijn gezongen. Op dat soort momenten werd het soms pijnlijk duidelijk dat Gilmour juist de betere zanger is. Het is echt geen toeval dat ze tijdens hun reünie op live aid 2005 bijna alle nummers door DG lieten zingen.

Ik heb Waters nog nooit Gilmourpartijen horen zingen. Die laat hij wijselijk over aan de stervocalisten in zijn band w.o. Jon Carin die voor mij nog de beste Gilmourvervanger is. Gilmour zelf laat de Waterspartijen weer over aan Guy Pratt. Zo hebben beiden een prima oplossing voor het probleem. Overigens is het inderdaad geen toeval dat Live Aid een Gilmouraangelegenheid was daar hij zijn eisen wel gesteld zal hebben. Ook geen toeval dus dat de nummers werden uitgevoerd waar hij zelf origineel op te horen is terwijl Waters nog vrolijk rondtoerde met zijn eigen omvangrijke PF oeuvre dat verreweg het meest interessante materiaal bevat. Waters houdt je daarbij toch wat meer in zn greep met zijn veel avontuurlijker en oprechtere geluid wat mij betreft.

avatar van devel-hunt
Bluebird schreef:

Overigens is het inderdaad geen toeval dat Live Aid een Gilmour aangelegenheid was daar hij zijn eisen wel gesteld zal hebben. Ook geen toeval dus dat de nummers werden uitgevoerd waar hij zelf origineel op te horen is

Weet je dat zeker, of is dat hetgeen jij vermoed?

avatar van Bluebird
5,0
Het was bekend dat Gilmour voor de reünie moeilijk over te halen was. Mijn vermoeden is er dus op gebaseerd dat hij dan ook graag de hoofdrol wou hebben aangezien er op dat moment nog altijd een soort 'koude oorlog' tussen de heren gaande was. Waters heeft volgens mij gewoon een stapje terug gedaan om de gig toch te laten slagen. Aan eigen materiaal ontbrak het hem nou niet bepaald.

Ik kan erg van Gilmour genieten maar het klinkt me op de lange duur allemaal veel te vlak en te slaapverwekkend. Waters drukt met zijn stem gewoon veel meer uit en het houdt je ook veel meer bezig. Inderdaad maar net wat je het meest aanspreekt.

avatar van Broem
4,5
Ik heb de opvatting dat Roger het merendeel van het zingen voor zijn rekening nam zeker 'ooit' ergens gelezen. Ik dacht in een artikel tijdens het verschijnen van THE Wall live (Is there anybody out there) Natuurlijk in een tijd dat beide heren nog behoorlijk gebrouilleerd waren. Daar hoort zo'n nuancering op latere leeftijd zeker bij. Roger vond de zangkwaliteiten van Richard Wright zelfs beter (en zoveel vocale bijdrage's heeft die toch niet) Roger heeft een mooi nasaal stemgeluid en durft inderdaad veel meer met zijn stem. Als ik Delicate Sound vergelijk met Gdansk heeft David veel bijgeleerd. Kan ook de productie zijn uiteraard. Ik heb Roger de afgelopen jaren meerdere keren live gezien maar ben nog steeds onder de indruk van zijn kwaliteiten. Een genie (ook bewezen met Amused en ander solowerk) die PF Heeft gemaakt tot wat het is geworden.

avatar van devel-hunt
Bluebird schreef:
Het was bekend dat Gilmour voor de reünie moeilijk over te halen was. Mijn vermoeden is er dus op gebaseerd dat hij dan ook graag de hoofdrol wou hebben aangezien er op dat moment nog altijd een soort 'koude oorlog' tussen de heren gaande was. Waters heeft voigens mij gewoon een stapje terug gedaan om de gig toch te laten slagen. Aan eigen materiaal ontbrak het hem nou niet bepaald.

Ik kan erg van Gilmour genieten maar het klinkt me op de lange duur allemaal veel te vlak en te slaapverwekkend. Waters drukt met zijn stem gewoon veel meer uit en het houdt je ook veel meer bezig. Inderdaad maar net wat je het meest aanspreekt.


Je stukje zit wel vol vermoedens en waarschijnlijkheden.
Ik vermoed dat Roger Waters, toch ook geen klein ego, zich niet zomaar door Gilmour aan de kant laat duwen.
Ik denk dat het door Live 8 duidelijk en weer eens inzichtelijk werd dat Gilmour toch veel meer voor PF heeft betekent als vaak wordt aangenomen. De credits gaan vaak naar Roger Waters, deels terecht.
Daarbij wordt wel vaak vergeten dat Gilmour minstens voor 50% de stem van de band was, en dat zijn specifieke gitaarspel voor een heel groot deel de algemene sound vormt.

avatar van Bluebird
5,0
Dat zal ik niet tegenspreken maar het (zang)aandeel van Waters bagatelliseren is natuurlijk belachelijk. Gilmour kon in zn eentje echt geen PF overeind houden en heeft dan ook veel van zijn collega moeten ''lenen'' tijdens zijn ''PF'' concerten. Iets wat hijzelf dan ook ruiterlijk heeft toegegeven. Meeliften op het creatieve aandeel van Waters en een paar soloalbums onder PF vlag was het resultaat. De Live Aid set bestond slechts uit 4 nummers, 2 daarvan door Waters en Gilmour samen gezongen. Dus zo erg was het allemaal nog niet.

Mijn vermoedens en waarschijnlijkheden liggen dan ook wel erg voor de hand en wie het beter weet mag het zeggen.

avatar van Stijn_Slayer
3,5
Bluebird schreef:
Ik heb Waters nog nooit Gilmourpartijen horen zingen. Die laat hij wijselijk over aan de stervocalisten in zijn band w.o. Jon Carin die voor mij nog de beste Gilmourvervanger is. Gilmour zelf laat de Waterspartijen weer over aan Guy Pratt. Zo hebben beiden een prima oplossing voor het probleem.


Waters zingt 'Wish You Were Here' en 'Time' wel en Gilmour doet 't volgens mij wat vaker (bijv. 'SOYCD' en 'Another Brick in the Wall'). Heb verder niet echt bootlegs van hun solo optredens om snel te kunnen controleren of ik nog opzienbare dingen over 't hoofd zie.

avatar van Bluebird
5,0
Klopt Stijn, die had ik helemaal over het hoofd gezien.Toch nummers waar beiden een belangrijk aandeel in hebben om als zodanig door zowel Waters als Gilmour in zn geheel te kunnen worden uitgevoerd.

Maarre........ back to Gdansk maar weer, anders krijgen we weer de zoveelste afgezaagde discussie.

avatar van freakey
5,0
Ohohoh wat mooi.... , hoe vaker ik deze luister hoe meer ik er van overtuigd geraak dat deze beter, sfeervoller isdan welke Pink Floyd live plaat dan ook....

avatar van Broem
4,5
Inderdaad een magistraal mooi album. Perfect uitgevoerd maar dat ligt volgens mij toch ook echt wel aan het studiowerk achteraf. Het vergelijk met DSOT en Pulse is maar ten dele te makaen. David speelt zijn solo album On an Island integraal op Gdansk. Zeg maar wat Roger Waters deed met In THE Flesh wat ook het nodige solowerk bevatte. Puur PF is Pulse live gezien mijn favoriet. David heeft nog wel een prachtige, semi akoestische live DVD, die enkele PF nummers naar een prachtig level tilt. Zeer de moeite waard.

avatar van Rogyros
5,0
freakey schreef:
Ohohoh wat mooi.... , hoe vaker ik deze luister hoe meer ik er van overtuigd geraak dat deze beter, sfeervoller isdan welke Pink Floyd live plaat dan ook....

Vind je dat van beide cd's, Freaky?

avatar van freakey
5,0
Rogyros schreef:
(quote)

Vind je dat van beide cd's, Freaky?


Ja, uiteindelijk wel... ik ben iemand die altijd komplete cd's beluister, (dit is dus een behoorlijke zit...), de eerste cd (On An Island) vind ik wat kleiner, intiemer dan de 2e (Pink Floyd) cd... zo deel ik ze grofweg maar in....

Een concert kun je niet mooier indelen dan hier is gedaan volgens mij, verveeld me werkelijk nergens.... absoluut hoogtepunt is trouwens wel Echoes.... hier nog fijner dan het origineel....

avatar van Rogyros
5,0
Ik ben het met je eens hoor. Als ik On An Island wil draaien, luister ik bijna nooit meer het origineel. On An Island wordt op deze live registratie geweldig vertolkt. Het is idd intiemer, kleiner. Daar leent de muziek zich dan ook uitstekend voor. Ik vind trouwense de overgang van de mini Dark Side uitvoering naar zijn solowerk ook uitstekend uitpakken.

Mijn favoriet is zeker ook Echoes. Idd nog mooier dan het origineel. De muziekpartijen zijn mooier uitgespeeld. Qua zang maakt het me niet uit. Daarnaast, ik heb het al eerder gezegd, is de vertolking van High Hopes voor mij een absolute kippenvelkweker. Ook echt sfeervoller en fijner dan op PULSE. De lapsteel guitar solo is echt schitterend en het toetje op de akoestische gitaar is slagroom op de taart.

Het nummer On An Island behoort overigens tot mijn andere favoriet. Het is zo'n fijn nummer en Gilmour speelt het subliem. De oude vos was het hier zeker nog niet verleerd!

Idd voor mij beste live album van een PF lid. (Hiermee wil ik geen discussie oproepen, overigens... )

avatar van musician
5,0
Het verschil tussen On an Island uit de studio en live is voor mij zelfs wel 2** waard.
Het is erg jammer dat Gilmour blijkbaar in de studio niet heeft kunnen bereiken, wat live opeens wel kon.

Erg merkwaardig.

avatar van Stalin
freakey schreef:
absoluut hoogtepunt is trouwens wel Echoes.... hier nog fijner dan het origineel....


Echoes is de afgelopen jaren stiekem toch wel zo'n beetje mijn meest favoriete Pink Floyd nummer geworden.
De versie op Live in Gdansk is inderdaad van zeer hoog niveau en kan mijn inziens zo in een Echoes Top 3 met de versies van Pompeii en die van 1 van hun BBC Sessies.


avatar van Rogyros
5,0
musician schreef:
Het verschil tussen On an Island uit de studio en live is voor mij zelfs wel 2** waard.
Het is erg jammer dat Gilmour blijkbaar in de studio niet heeft kunnen bereiken, wat live opeens wel kon.

Erg merkwaardig.

Dat heb ik niet zo sterk, Hans. Ik vind wel dat On An Island als geheel beter uit de verf komt op deze live registratie, maar het verschil is voor mij 0,5 tot 1 ster.

Cd2 gaf voor mij ook de doorslag om tot 5 sterren te komen. Met alleen cd1 zou ik waarschijnlijk op 4,5 ster uitkomen.

avatar van bikkel2
4,0
Ik ben On An Island(studioversie) ook wat meer gaan waarderen naar aanleiding van dit album en de dvd Remember That Night.
De versies krijgen net even een extra zetje, lijkt het tenminste.
Maar bepaalde songs blijven slaapverwekkend. Mooi vertolkt, maar een tikkie suf.

avatar van Rogyros
5,0
Ach, soms is suf mooi!

avatar van pmac
5,0
Dit album staat in mijn top 10 maar kun je ook zien als een eerbetoon aan het beste wat Pink Floyd gemaakt heeft. De uitvoeringen zijn ook nog eens prachtig en het geluid zorgt voor de nodige kippevel. Vooral de tweede cd is bloedstollend. Luister eens naar het geluid van Gilmours gitaar tijdens Echoes. David Gilmour is misschien niet de snelste gitarist maar wel eentje met de mooiste en smaakvolste solo's.

avatar van Ronald5150
4,0
Op "Live in Gdansk" laat David Gilmour maar weer eens horen wat een fantastische gitarist hij is. Deze concertregistratie is samengesteld uit Pink Floyd nummers afgewisseld met solowerk. Dat solowerk beslaat een integrale uitvoering van het album "On an Island". Eigenlijk was ik dat album een beetje uit het oog verloren, maar deze liveuitvoeringen maken me weer nieuwsgierig naar de studioversie. Ik zal direct toegeven dat de Pink Floyd nummers me meer kunnen bekoren, maar ook de liedjes van "On an Island" bevatten magistraal gitaarwerk. De Pink Floyd uitvoeringen die David Gilmour hier laat horen zijn om je vingers bij af te likken. Eigenlijk mis ik Roger Waters geen moment als ik luister naar "Shine on You Crazy Diamond", "High Hopes", "Wish You Were Here" en "Comfortably Numb". Maar het absolute hoogtepunt is "Echoes". Dat nummer is al zolang niet meer live vertolkt dat deze uitvoering keihard binnenkomt. Ongekende schoonheid. Alleen al vanwege "Echoes" is "Live in Gdansk" meer dan de moeite waard, maar in zijn geheel is het een prachtige liveregistratie van een van mijn favoriete gitaristen.

avatar van Tony
3,5
Machtig geluid, meesterlijk loepzuiver gitaarspel, enkele heel fijne solo's van Gilmour, absoluut, maar ik mis een beetje de vaart in de nummers. De mij bekende nummers lijken mij bewust allemaal een beetje slomer gespeeld dan de originele PF versies. Dat irriteert wel eens. Het beginstuk van Shine On bijvoorbeeld.... En het mij onbekende On an Island is ook al niet echt een vlotte plaat zo te horen... Echoes is dan inderdaad weer briljant hier. Al met al 3,5. Had er toch stiekem wel bij willen zijn...

avatar van musicborst
4,5
Het heeft mij bijna de hele speelduur van beide cd's gekost om deze 24 pagina's te lezen. Omdat er "iets" te veel over geld gewauweld werd niet het volle pond....

Verder een prachtig stukje geschiedenis natuurlijk....

avatar van ricardo
4,5
Alleen echoes is al een 4, voor de rest een halfje

avatar van daniel1974nl
5,0
Remember That Night was a l fijn. Dit is zo mogelijk nog fijner. Prachtig ook hoe het Concert begint met het eerste deel van Dark Side Of The Moon, daarna On An Island en daarna wat Pink Floyd nummers en wat nummers die hij heeft ingespeeld op een van de cd's van Syd Barrett. Gezien de roulatie v/d set en de nummers die uit een ver verleden werden opgevist, en vaak niet de meest bekende nummers, zoals Dominoes of zo nodig nog onbekender Wot's.....Uh The Deal van Obscured By Clouds kan gerust worden vastgesteld dat Gilmour aan deze tour begon om de nummers te spelen die hij wilde en dat het geen avondjes werden voor het lallende radiopubliek. Dit wordt met name erg duidelijk wanneer men besluit om een kleine 1/5 van de set in te ruimen voor 1 nummer, namelijk Echoes, en in wat voor versie.....

Gilmour laat er verder geen twijfel over bestaat dat hij nog steeds een speler is van hoog nivea en alle nummers/solo's zijn loepzuiver uitgevoerd. Stuk voor stuk beter dan het orgineel, of beter dan op PULSE, zoals dat ongelofelijk mooie langere einde van High Hopes, kippevel !! Dan Fat Old Sun, werd back in the day vaak gespeeld in een uitvoering van 10/15 min. Maar deze versie, die denk ik iets meer tempo heeft misstaat zeker ook niet. A Great Day For Freedom was nooit mijn favotiete nummer van The Division Bell, maar ik begrijp de symbolische waarde voor het concert. Dan Comfortably Numb, wat een solo...aan het einde, steeds weer kippevel. De mooiste die ik ken samen met die van Pulse, en uiteraard degene die ik zelf zag in 1994 in de Kuip...wat een oog en oorstrelend spektakel. Hier wat rustiger visueel, maar nog steeds erg goed en zoveel beter dan welke kneus Roger ook denkt van stal te trekken. En dat Echoes, de mooiste uitvoering die ik ken, van het mooiste nummer ooit gemaakt. Dat middenstuk, waar die toetsen langzaak die zeemeeuwengeluiden ove4rnemen en dan hoe die gitaar erin komt en Gilmour daaroverheen hakt, oh, man !!!! Wat moet dit een spektakel zijn geweest live, zeg......

En inderdaad, de studieversie van On An Island valt hiermee compleet in het water en die cd ligt echt stof te vergaren, want als ik em wil horen zet ik dit wel op. Dit is zoveel beter, dynamischer, zoveel meer power en rockt echt op het ehne moment, als met Take a Breath en weet tot grote emotie te roeren op een ander moment als met de laatste solo van Where We Start, allemaal ondersteund door een klein orkest...prachtig. Zeker net zo goed als PULSE, Remember That Night, In The Flesh of Delicate Sound Of Thunder.....

Aanrader !!!!

avatar van daniel1974nl
5,0
[quote]devel-hunt schreef:
(quote)


Dit is dus niet zo he en de nummers waren behoorlijk gekozen op basis van overweging. Bob Geldof wilde dat ze Money Speelde en Another Break In The Wall (ook al wilde Roger dat wel) was niet echt toepasselijk, om de relatie die het nummer heeft gekregen met Apartheid en zo werden er nog een paar nummers weggeschrapt, als ook In The Flesh (wat Waters Wilde), ook niet echt toepasselijk, waardoor men uiteindelijk op deze setlist uitkwam : Speak To Me, Breathe, Breathe (reprise), Money, Wish You Were Here en Comfortably Numb. Waarbij de het deel voor Money eerder als inleiding gelde dan als dat werkelijk nummer. Het is zeker een interessant gegeven dat geen enkel gekozen nummer alleen door Roger werd gezongen. Dat viel mij ook op.....

Ik zou zeggen, lees de laatste twee hoofdstukken uit Pigs Might Fly: The Inside Story of Pink Floyd van Mark Blake waarin behoorlijk in detail wordt uitgelegd waarom men koos voor deze nummers en waarom anderen niet werden gespeeld. Maar ik kreeg nou niet echt het idee dat dat was omdat het een Gilmour aangelegenheid was.

4,5
Heb de box incl. dvd's en alles.

Een geweldig optreden met een fenomenale Gilmour, wat een held! Ook de dvd met barn jams is zeker de moeite waard..

avatar van Floydian
5,0
De versie van Echoes is zo magistraal! Nog beter dan op Remember that Night. Ik heb ergens gelezen dat dit nummer nooit meer live uitgevoerd gaat worden. Dit in verband met overlijden van Rick. Ik ben zo benieuwd naar de setlist van september. Zo ongelofelijk veel zin in.

avatar van Rogyros
5,0
Ik kwam er te laat achter dat hij ging optreden. Inmiddels is de Köpi Arena in Oberhausen ausverkauft.
Ik hoop op nieuwe data.

Echoes is hier idd fenomenaal.

avatar van Floydian
5,0
Rogyros schreef:
Ik kwam er te laat achter dat hij ging optreden. Inmiddels is de Köpi Arena in Oberhausen ausverkauft.
Ik hoop op nieuwe data.

Echoes is hier idd fenomenaal.


De hele tour was binnen een dag of 2 uitverkocht. In mijn geval heeft het zich uitbetaald dat ik elke fansite wekelijks bezoek. Wellicht komt er nog wat volgend jaar....Paradiso zou een droom zijn.

avatar van Rogyros
5,0
Of Ziggo Drome!

Gast
geplaatst: vandaag om 12:34 uur

geplaatst: vandaag om 12:34 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.