David Gilmour - Live in Gdańsk (2008)

Ben ik maandag. Als ze hem daar nog hebben neem ik hem mee.

Goed album en mooie dvd's, prachtig geluid.
Maar weer in zo'n domme verpakking, ik kreeg cd 2 er niet uit, gevolg; scheurtje in hoes, oorzaak, de lijm waarmee de hoes geplakt was hing ook aan de cd waardoor die dus niet zonder trekken uit de hoes kwam. beetje spijtig, voor de rest heel goed maar dat mag ook al voor 39 euro vind ik.

en dat nog wel met cd 2, de allerbeste van de 4 schijfjes. heb je er verder geen krassen opgekregen, heb ik inmiddels wel op cd 2 door die slechte verpakking.

Hee, toevallig, bij mij zat iets plakkerigs op de rand van dvd 1 en dat bleek ook lijm te zijn. Duidelijk dezelfde maandagmorgenoplage. Het moeilijk zijwaarts uithalen van de discs kun je vergemakkelijken door de boven- en onderrand iets samen te drukken waardoor de hoes iets bol komt te staan. Verder weinig last meer gehad.

Zo doe ik het nu ook, rolt het schijfje er zo uit. als ik hem erin doe, doe ik het op dezelfde wijze, valt hij er zo in en er beschadigd ook niets meer dan.

Ja, ik heb de cd's nu gewoon in een plastic dubbelhoesje gedaan.
Er staan gelukkig geen krassen op. De DVD's laat ik erin zitten, die zitten gemakkelijker.

Vanmorgen wist ik even niet meer wat ik moest draaien, ik had zelfs even geen zin in gewoon Pink Floyd, Zappa, Rush of Tool. deze er maar even weer ingedaan, de dvd van het concert, maar het blijft gewoon genieten. wat heb ik de div schijfjes hier al vaak van afgespeeld. het blijft genieten. en ik blijf gewoon een enorme drang hebben om dit album steeds maar weer af te gaan spelen. Ik heb dit album sinds vorige week Zaterdag in huis, maar ben hem al bijna aan het grijsdraaien nu. vooral de dvd van het concert en cd 2, want dat vind ik de beste 2 van de overigens alle 4 erg goede schijfjes. dit album heeft voor mij nu al een soort van eeuwigheidswaarde, en als er nog eens een album op de markt komt met een mooie luxe verpakking ala In The Flesh, dan ben ik er zeker als de kippen bij om hem aan te gaan schaffen dan, dat is zeker.

Leuk omschreven IM , vanmiddag heb ik pas voor de eerste keer de 3de cd schijf gehoord en mocht je niet de 5 disc box hebben dan mis je niet echt veel .
Veel meer als `n leuke Barrett versie van Dominoes + Wearing The Inside Out + On The Turning Away ( waar gilmour zich halverwege in de text verslikt en moet lachen ) , dat zijn wel de leuke dingen die in een live optreden zitten , mis je dus niet veel .

(430 berichten reeds, dus waarschijnlijk zal ik met mijn bericht wel in herhaling vallen, maar dat is dan helaas niet anders.)

Wat een fantastische plaat, waar ik op voorhand niet zulke hoge verwachtingen van had. On an Island heeft me immers nooit zo kunnen boeien en de Pink Floyd nummers dacht ik onderhand ook wel te kennen. Maar de nummers van On an Island klinken live geweldig. En van Fat Old Sun kende ik nog geen live uitvoering. En hoewel ik Comfortably Numb nu inmiddels in zo'n zeven verschillende versies heb, blijft dit nummer elke keer weer genieten. Maar het absolute hoogtepunt van deze cd is natuurlijk Echoes, sowieso mijn favoriete Pink Floyd nummer aller tijden.

Pardon, 47 jaar volgens je profielinfo

Met dat ouwe lijk bedoelt Bulldozer het nummer "Echoes"
Maar eh.... sinds wanneer ben je als mens met 47 jaar een oud lijk?

Dat vind ik dus ook van Echoes, vandaar het geintje. Toch een beetje respectloze benaming voor zo'n tijdloos en schitterend stuk muziek. Maar ik neem voor 100% aan dat Bulldozer dat niet zo bedoelt.

Daar heb je helemaal gelijk in, beste Bluebird.
Daarom stond de benaming oud lijk ook tussen haakjes.

Het is meer een opgewarmd oud lijk.

Perfect uitgevoerd live-album.
Veel solo's, veel Gilmour (& de laatste keer Wright) .
Ik vind de nummers van Gilmour op zijn solo-albums zwakker dan de nummers van de (oude(Waters tijd)) Floyd albums, maar op dit albums passen ze naar mijn mening geweldig bij elkaar.
Lekker album om op weg te dromen.

PS. wat een hoog gemiddelde !!

Hoe gaat snel 1 uur om van je leven , heel gewoon je draait Echoes 2 keer achterelkaar af , heb ik net gedaan en zo duurt 1 uur eigenlijk best kort .
De versie van High Hopes die hier op staat is de mooiste die ik heb gehoord , mede door het geweldige slot met de akoestische gitaar , waar ik zo en zo een groot voorstander van ben .
De no 1 in mijn persoonlijke top 10 is voor altijd vergeven , nu ook de no 2.

David gesandwicht tussen Mark... interessant maar zeker niet verkeerd

Schitterende live-registratie van Pink Floyd-gitarist, de geluidskwaliteit is bijzonder goed en de sfeer zit er volop in, dit is gewoon vakwerk. Bovendien heeft Gilmour gekozen voor de beste songs uit het Pink Floyd-repertoire en zijn keuze voor het aloude "Astronomy Domine" is ook opmerkelijk en erg goed uitgevoerd.
Ik kan niet anders dan 5* toekennen en ik ben lang niet de enige.

Inmiddels via Amazon.co.uk de 2cd + dvd versie ontvangen. Met name de uitvoering van Echoes vind ik zeer geslaagd. De Pink Floyd nummers spreken me meer aan, dan de solo-nummers van Gilmour, vandaar dat mijn score uitkomt op 4,5. De songkeuze is soms verrassend te noemen, met name Fat Old Sun (van Atom Heart Mother) is niet echt voor de hand liggend: wel een uitstekend nummer.

Live in Gdansk is een aanrader voor iedere serieuze muziekliefhebber en ik sluit me aan bij LucM: de geluidskwaliteit is zeer goed te noemen.

Op zaterdagmorgen breng ik altijd een bezoek aan de plaatselijke bibliotheek. Even boeken en cd's omwisselen. Vanmorgen lag de nieuwste OOR ter inzage. Ik ben er eens rustig voor gaan zitten en ik heb de recensie betreffende "Live in Gdansk (2008)" met veel aandacht gelezen. Gilmour heeft in Gdansk opgetreden ter gelegenheid van het zoveel jarig bestaan van de Poolse vakbeweging Solidariteit. Dit ter zijde. De recensie over "Live in Gdansk (2008)" in OOR is ronduit positief. OOR laat zich lovend uit over de uitvoering van de verschillende Pink Floyd nummers maar ook over de uitvoering van de "On an Island" nummers. De medewerking van Richard Wright op "Live in Gdansk (2008)" wordt vol respect genoemd. Als redelijk groot Pink Floyd muziek liefhebber moet ik dan toch maar overstag. Ik ga geen DeLuxe editie kopen van "Live in Gdansk (2008)". Maar de dubbel cd moet kunnen. De live beelden kan ik er wel bij fantaseren.

Elders op internet nog een lovende recensie over "Live in Gdansk (2008)". Nou vooruit, ik ben in een goede bui, ik zal U desbetreffende recensie niet onthouden .

"In de week dat Rick Wright, zijn oude bandmaat van Pink Floyd overleed, brengt David Gilmour een nieuw album uit. Het verkleint de kansen op een Pink Floyd-reünie maar of de fans daar rouwig om moeten zijn, is maar de vraag. Deze dubbelcd bewijst dat Gilmour op eigen houtje ook nog een indrukwekkende show (met veel Floyd-nummers) weet neer te zetten. Hoewel, helemaal alleen doet hij dat ook niet. Een groot team stond hem in 2006 bij, voor zijn concert in de Poolse havenstad Gdansk. Onder meer Rick Wright en gitarist Phil Manzanera (ex-Roxy Music) spelen mee. De band wordt begeleid door het filharmonisch orkest van Gdansk. Het concert vond plaats op de scheepswerf van Gdansk waar Lech Walesa ooit een opstand van havenarbeiders leidde. Dat protest leidde tot de val van het communisme in Polen. Het geeft een song als A Great Day For Freedom een bijzondere lading, en dat wordt opgepikt door het enthousiaste publiek. Het geluid is uiteraard weer haarscherp, precies zoals dat van een man als Gilmour verwacht mag worden".

Eindelijk vandaag de box mee kunnen nemen bij Mediamarkt voor 55 Euro. Ik bewaar de Van Leest bonnen wel voor de komende Genesis box.

CD 1 en DVD 1 beluisterd en bekeken tot nu toe. Prachtig en klinkt perfect. Echoes is inderdaad kippevel.

Ik heb dit jaar ongeveer 100 nieuwe cd's gekocht waaronder wel 40 live albums denk ik, maar van alle live albums die ik dit jaar aangeschaft heb vind ik deze verreweg het allerbeste. van de week ook weer veel afgespeeld maar het is en blijft gewoon een toppertje deze.

Ik ben Floyd-fan sinds 1971, en ik zit nu cd 2 van de dubbelcd te beluisteren, de 1 nog niet gehoord. Ik zou deze cd met alle plezier de hemel in willen prijzen, maar dan moet ik gaan liegen. Natuurlijk staat het als een huis, maar tóch mis ik een paar dingen: de drumstijl van Nick Mason en de krankzinnigheid van Roger Waters' stem. Eén minpuntje: Gilmour's solo's zijn vaak te overheersend aanwezig.
Aan de andere kant vindt ik het wel weer geweldig dat Gilmour gewoon door blijft gaan met het uitvoeren van de klassieke Pink Floyd-nummers. Je moet er toch niet aan denken dat deze band voor de nieuwe generaties muziekliefhebbers net zo onbekend wordt als The Beatles??!!

Ik zie dat er extra tracks aan bovenstaande tracklist is toegevoegd... Ik neem aan dat dat de extra cd is? of is er nou ook alweer een 2-disc versie met bonustracks Ik volg het niet meer met al die versies en boxjes...

Das idd de 3e (bonus) cd van de 5 box editie. DVD's worden hier niet besproken.

Ik denk, eerlijk gezegd, dat The Beatles nog lang niet vergeten zijn; Ik denk dat het ook met Pink Floyd niet zo snel zal gebeuren. Daar zorgt ook het bestaan van deze site vol retrogekken wel voor, haha!

Er zullen nu altijd jeugdigen bestaan die zich enkel interesseren voor de huidige muziekscene, niet verder kijken dan hun neus lang is, en er zullen er gelukkig ook altijd zijn die gaan graven in de platenkast van ouders of grootouders, of gewoon uit pure interesse gaan grasduinen in ondertussen haast 60 jaar popgeschiedenis;
Het zijn die laatsten die hun muzikale leefwereld zullen verrijken en die mijn respect verdienen.

Niet helemaal correct , op de 3 de cd staan meer nummers op die hier zijn aangegeven .

Zo dan, dat lijkt er meer op. De bonus cd.

Disc 5
1. Shine On You Crazy Diamond (Venice, August 12) (13:08)
2. Dominoes (Paris, March 15) (4:52)
3. The Blue (Vienne, July 31) (6:20)
4. Take A Breath (Munich, July 29) (6:43)
5. Wish You Were Here (Glasgow, May 27) (5:17)
6. Coming Back To Life (Florence, August 2) (7:09)
7. Find The Cost Of Freedom (Manchester, May 26) (1:27)
8. This Heaven (Vienne, July 31) (4:27)
9. Wearing The Inside Out (Milan, March 25) (7:31)
10. A Pocketful Of Stones (Vienne, July 31) (6:26)
11. Where We Start (Vienne, July 31) (7:36)
12. On The Turning Away (Venice, August 12) (6:06)

Ik had de 5 disc set best wel willen hebben hoor maar wat moet je nou met een Gilmour tandenbortel of googeldoos , en dergelijke onzinnige pleuraria. als de 5 disc set nog eens zonder overbodige rommel op de markt gebracht word voor een redelijke prijs dan zou ik hem voor die extra schijf en met een 'normale verpakking' in de toekomst nog wel willen aanschaffen.