Queensrÿche - The Warning (1984)

Hm dat is dan nieuw voor mij. Bij mij staat hij op de ep erbij. Overigens stamt de opname van de Rage For Order sessies. Of het moet ook een andere versie zijn.

Ja klopt, deze versie is tijdens "Rage For Order" opgenomen, maar het nummer stamt al uit de EP periode. Hij staat ook op de "Live In Tokyo" video van destijds, uitgebracht in '85

Het misstaat ook totaal niet op The Warning, de nummers van Rage zijn toch al weer iets meer de progressieve kant op misschien ?

Ik weet nog wel dat ik er in eerste instantie geen moer aan vond, totdat het kwartje valt, een echte groeier...

Prophecy had best een reguliere albumtrack kunnen zijn. Stilistisch past het inderdaad beter bij The Warning of de EP. Aan de productie hoor je duidelijk het Rage For Order geluid af.

De versie op Live In Tokyo is inderdaad ook om van te smullen.

Live In Tokyo is overigens toegevoegd als bonusmateriaal aan de EP.

Ik heb naast de lp ook de remaster op cd met drie bonustracks (die ik hier even heb toegevoegd) en een uitgebreid boekje.

Op sommige nummers hoor je de voorbode van Operation Mindcrime al. Er is ook een nummer waar een beetje de sound van The Needle Lies inzit van OM. Welk nummer dat was, is me even ontschoten.

Pracht album die ik inmiddels wel 4 keer beluisterd heb nu. Jammer dat ik de geremasterde versie met Prophecy niet heb, ben ook best benieuwd naar dat nummer eigenlijk.

En dan had je er ook de teksten bij gehad in een uitgebreid boekje met extra foto's.

ik heb de versie met drumstok van Scott (Jaap Edenhal 1984)

Helemaal mee eens, alleen het openingsnummer valt me wat tegen maar de rest is echt geweldig.

De opener is wat flets inderdaad. Maar het zangwerk maakt veel goed. Vooral de uithaal aan het einde is erg sterk.

Ik vind dat het perfect opent met Warning. Het zet meteen de juiste toon voor de rest van het album.

De opener ervaar ik als apart. Ga maar eens na hoeveel albums toen en nu openden en openen met de obligate snelle rocker, dan was dit toch een verademing én een goede indicatie van wat zou volgen. Het is alleszins geen album met de furieuze opener en fletse opvolgers, zoals een aantal andere albums in mijn collectie. Het stamt ook nog van in de tijd waar ik toch een aantal albums kocht op basis van het openingsnummer, het hoeft niet gezegd dat ik destijds een aantal miskopen heb gedaan. For the record, dit is verre van een miskoop maar een monumentje in metalgeschiedenis.

Ik voel dat ik even wat moet nuanceren.
Als opener is het inderdaad anders en gewaagder dan wat metalbands doorgaans vooraan een plaat neerzetten. De toon is gezet. Ik vind het zeker geen slecht nummer, maar er staan veel betere nummers te wachten verderop in het album.
En nogmaals wat een zang.

Of: Gadverdamme, kan die vent zingen .

En iedere keer let ik op iets anders: de zang van Geoff, de drums van Scott, de bass van Eddie en nu de gitaren van Chris en Michael. Ze staan nog zacht - ik heb de LP - maar de heren gitaristen gaan furieus tekeer in hun solo's. Zelden zo mooi twingitaarwerk gehoord, behalve dan misschien bij de andere groten der aarde, Iron Maiden, Judas Priest, Thin Lizzy. Ik ben blij dat alsmaar meer mensen hier deze plaat oppikken. Gadverdamme, zulke platen maken ze nog zelden!

En dan kwam Rage For Order: de overtreffende trap. En dan kwam...

Mooi begin van Queensryche dit album, dat zeker, maar ik vind dit album zeker niet zo sterk dan de 4 albums die hierna nog zouden volgen. Al vind ik wel dat ze met dit album natuurlijk wel de toon gezet hebben, maar anderzijds is het net of er best veel gepikt is van Iron Maiden en ook van Kiss. Ik vind dit album een beetje klinken als een mix van die 2 bands, en het zou me dan ook niet verbazen dat Queensryche vooral veel naar die 2 bands heeft gekeken. Maar het album hierna vind ik dan ook veel meer een eigen gezicht hebben, vooral die staat voor wat voor band Queensryche nu echt is.

Het eerste nummer zet inderdaad echt de toon en sfeer van dit album gelijk goed neer.

Deze heb ik vandaag even weer gedraaid, en hij bevalt gelijk weer goed. Van begin tot eind een erg goed album. Al blijf ik de Iron Maiden invloeden er wel in terug vinden, dat zeker, maar dat is positief bedoeld van mijn kant.

Ik heb dit album vroeger ooit op en cassettebandje gehad maar nooit op cd of lp gekocht. Op de één of andere manier beviel ie me niet zo. Nu, jaren verder, ben ik best wel benieuwd of ik er nog net zo over denk. Kan iemand me zeggen welke uitvoering ik moet hebben mocht ik 'm ergens een keer zien liggen?

Dit album is nog redelijk makkelijk op vinyl te vinden. Op cd, dan zal je voor de remaster moeten gaan, met de drie bonusnummers.

Ik heb hem net voor 7,99 bij bol gekocht. Of eigenlijk voor 6,66 (3 voor 20). Maar dat was wel zonder bonus...

Oké thanks!

ik zou de remaster van 2003 nemen. bonustracks staan erop en tweedehands heb je 'm al voor een schamele 5 dollar

Logische voortzetting op de gelijknamige EP.

De muziek is allemaal net even beter verzorgd, de productie is beter en de band klinkt eigenlijk alsof ze al jarenlang samen speelden, wat best een prestatie is natuurlijk. Langzaamaan ontwikkelt de band zich, maar een echt hoogtepunt vind ik dit nog niet.

Bij dit album vraag ik me trouwens af of Geoff Tate naar Fish heeft geluisterd, of juist omgekeerd. Niet dat hun stemmen per se veel op elkaar lijken, maar op bijvoorbeeld 'No Sanctuary' en 'NM 156' hoor ik een zelfde soort gevoel voor dramatiek.

Geweldig debuut-album (als we de EP niet meetellen) van de Rÿche.
Take Hold of the Flame is één van hun allerbeste nummers met een glansrol voor Geoff Tate.
Het epische Roads to Madness sluit dit album waardig af.
Hun beste albums zouden echter nog volgen, toch geeft The Warning al een blijk van hun kunnen.

wow

das nondepie lang geleje

YouTube - Queensrÿche '' Child of fire '' ( Live in Tokyo 1984 )

we zulle maar niks zeggen over de looks, omdat het muzikaal staat als een huis

Ik als Thrasher ben geen groot Queensryche kenner en misschien word ik wel nooit fan van deze fantastische band! Ik ken ze alleen uit de bladen, vooral Aardschok etc., van eerder. Ik zit nu op You Tube oude nummers van hen te beluisteren: Een nummer van Queens of The Reich gehoord: jawel, flitsend en niet onaardig metal gitaarwerk...ruiger dan ik verwacht had bij hen! Ook deze schijf hierboven vraagt om vaker geluisterd te worden. En...misschien los ik bij deze een enorm mysterie op! ! ! John Cyriss (Agent Steel) = Geoff Tate! ! ! (dit is natuurlijk een grapje) Maar ze doen qua zang wel aan elkaar denken...wie is er nu beter? ? ?

Doe mij maar dan Geoff Tate

Ik vind dit beslist wel een mooi album, alleen vind ik de Iron Maiden/Kiss mix een beetje te voor de hand liggend om van een origineel en authentiek debuutalbum te spreken. Leuke plaat dat zeker, maar niet zo goed als de 4 albums die na deze zouden komen.

Cyriis heeft een bijzonder timbre. Maar Tate is uiteraard in technisch opzicht een veel betere vocalist.

Verder was The Warning uiteraard hartstikke origineel en authentiek.

Laten we het maar op variatie op een thema houden dan.

Maiden en Priest invloeden hoor ik nog wel. Voor Kiss moet ik wat harder fronsen. Ik vind echt dat Queensryche in dit stadium ook al heel erg een eigen gezicht had.
Maar misschien kun je met vergelijkende songs eens aantonen waar de band erg op de andere bands lijkt.

Het eerste nummer dat ik ooit hoorde van Queensrÿche, was Roads to Madness en dat was eigenlijk ook de reden waarom ik deze toen nog lp kocht.
Nooit spijt van gehad al is de productie bar slecht te noemen maar de nummers op zich zijn zeker niet slecht.
Deliverance, No Sanctuary, Nm 156, Queensrÿche's anthem Take Hold of the Flame en het al genoemde Roads To Madness zijn toch zeker wel klasse nummers.
Ben niet echt een fan van de ietwat geknepen zangstem van Geoff Tate al was hij toen toch wel een leidraad voor andere metal zangers.

Mede dankzij de productie ontstijgt deze plaat zeker de middenmoot niet maar aardig is het wel.

Een 3tje.