Interpol - Antics (2004)

Fraaie opvolger van hun debuutplaat.
Album klinkt wat toegankelijker dan Turn On The Bright Lights.
Hier staat voor mij ook het beste Interpol nummer op, Not Even Jail knalt de speakers uit en is voor mij een hoogtepunt in hun oeuvre.
Ook Evil, Public Pervert & Length Of Love vind ik sterke nummers.
Gitaarwerk weer dik in orde maar met het stemgeluid van Paul Banks heb ik soms wel een haat liefde verhouding.

Haalt nooit het niveau en de magie van Turn on the Bright Lights helaas.

En toch is dit een onderschat album. Ruim 700 stemmen minder dan het debuut.
Het moeilijke tweede album? Misschien ligt het aan het wat zeurderige openingsnummer, dat nogal lijzig overkomt en er niet echt inknalt. Maar daarna volgen toch veel sterke songs die gewoon blijven hangen. Best een sterk album dit Antics.

Veel beter dan het debuut, dat zeker!

Maar niet zo goed als de opvolger….

In een wereld waar muziek vaak gereduceerd wordt tot eenvoudige achtergrondgeluiden, is het album 'Antics' van Interpol als een verfrissende bries. Dit opus, uitgebracht door een ensemble van ongeëvenaarde virtuozen, onthult een complexe laag van sonische texturen, ingebed met een diepgewortelde emotionele lading.

De reis begint met "Next Exit", een openingslied dat de luisteraar zachtjes binnenleidt in de hypnotiserende wereld van Interpol. Het is niet zomaar een lied; het is een uitnodiging, een voorbode van de diepgaande emotionele diepten die nog verkend moeten worden.

Terwijl het album zich ontvouwt, ontpopt elk nummer zich als een nieuw hoofdstuk in een boek vol verhalen, elk met zijn eigen sfeer, tempo en verhaal. De nummers variëren van het beklemmende "Evil", dat zich nestelt in je bewustzijn met zijn indringende melodieën en doordringende teksten, tot het energieke "Slow Hands", dat door je aderen pulseert met zijn meeslepende ritmes en pittige gitaarriffs.

Wat 'Antics' onderscheidt, is niet alleen de kwaliteit van de muziek, maar ook de manier waarop deze is samengesteld. Interpol slaagt erin om een album te creëren dat rijk is aan variëteit, zowel in termen van muzikaliteit als van emotie. Er is een genuanceerde balans tussen de donkere, melancholische tonen en de momenten van hoop en helderheid.

De teksten, een cruciaal element van het album, zijn poëtisch en rijk aan beeldspraak. Ze dwingen de luisteraar om dieper te graven, om tussen de regels door te lezen en de verborgen betekenissen te ontdekken. Dit is geen muziek die je passief consumeert; het vereist aandacht, reflectie.

Het is duidelijk dat 'Antics' meer is dan een verzameling liedjes; het is een kunstwerk dat tot stand is gekomen door de zorgvuldige samenwerking van getalenteerde individuen die hun hart en ziel in elk detail hebben gestoken. Het album daagt de conventies van indie rock uit en tilt het genre naar een hoger niveau.

Afsluitend kan gezegd worden dat 'Antics' van Interpol een like-to-have is voor elke muziekliefhebber die op zoek is naar iets dat verder gaat dan het alledaagse. Het is een album dat niet alleen vandaag relevant is, maar dat ongetwijfeld de tand des tijds zal doorstaan, blijvend als een tijdloze klassieker in de muziekgeschiedenis.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl

Eigenlijk is deze beter dan het debuut, waarvan dan wel het nieuwe af is. Mooiere productie, beter bij stem.

Zeer degelijk vervolgalbum met een altijd sterke tracks. Het kruit voor mij wel net iets minder onder de huid als een geheel dan de voorganger

Heb deze nu 6 keer met aandacht beluisterd, maar het doet me niet veel. Gek, want mijn verstand zegt dat dit muziek is die ik mooi zou kunnen vinden.
Deze plaat ken ik pas 1 jaar, 'Turn on... ' al 22, die laatste vond ik ook niet geweldig maar een paar nummers wel. Hier zijn track 7 en 10 het aardigst.

Bij Interpol in Paradiso wil de energie maar niet tegen de plinten klotsen - NRC

Het was kennelijk niet veel soeps in Paradiso bij de integrale jubileumuitvoering van dit album.

Ik was er gisteren bij en ik snap dit niet goed (link NRC werkt niet dus benieuwd hoe je het hebt kunnen lezen). OOR was ook kritisch. Maar dit is Interpol: strak en gewoon goed. Antics is een weergaloos album en kwam prima uit de verf gisteren. Pioneer to the Fall in het vervolg was echt fantastisch. Publiek ging er echt in op. Ik heb de band echt wel eens veel slechter meegemaakt hoor.

Ik ben abonnee, vandaar. Soms kun je een x-aantal artikelen gratis lezen. Of kreeg je de link niet geopend?



Ik geloof je graag hoor. Was er niet bij. Ik kan me voorstellen, voor een niet in Interpol ingevoerde toeschouwer, dat de strakke en ietwat koele/onderkoelde, monotone muziek ongeïnspireerd overkomt. De recensent klaagt ook over de zang die weggestopt in het geluid zat en niet te verstaan was.

Onderkoeld en monotoon is zowat de trademark van deze band, dus wat verwacht je dan eigenlijk als recensent? Dat Paul plots dynamisch uit de hoek komt en een konijnenpak aantrekt? Je kan evengoed schrijven dat de regen weer nat was vandaag.
In de Roma was zowel band als publiek op niveau (en perfect verstaanbaar), bovendien kregen we als eerste toegift 'Pioneer to the falls'. Heerlijk. De keuze van de overige nummers kan je zeker in vraag stellen, het werd bij momenten wel heel obscuur. 'All the rage back home' werd veel te plat gespeeld En 'Lights' zal ik wel nooit begrijpen, dat is een nummer van heel veel willen maar vooral niet kunnen, helaas. Als toegift op de toegift kregen we dan nog 'PDA', en ik had de indruk dat de zaal dan nog het allermeest uit haar dak ging. Wat een onderschat nummer is dat zeg?

Even voor de duidelijkheid. De recensent zegt niet dat hij het een ongeïnspireerd optreden vond vanwege de onderkoelde en monotoon aandoende muziek. Maar ik kan me voorstellen dat een niet ingevoerde luisteraar dat zo ervaart.



PDA is ook Interpol’s beste, naar mijn bescheiden mening.

Het zal ergens zomer 2003 geweest zijn dat ik vrij bruut uit mijn “klassieke periode” ontwaakte. Ik bevond me in een cd-zaak en was wat aan het neuzen naar o.a. klassieke muziek. De vrolijke pop werd op een gegeven moment verdrongen door vrij donkere muziek die mij mijn oren liet spitsen en me meteen terugwierp in mijn tiener- en vroeg twintigerjaren toen ik vrij veel naar postpunk luisterde. “Wat is dit? Welke band heb ik toen in die jaren gemist?” Na ‘PDA’ was ik overtuigd en liep ik met TOtBL de zaak uit. En thuis de platenkoffer afgestoft en de oude klassiekers tevoorschijn gehaald. Sindsdien staat postpunk bij mij weer vast en ferm op het menu….

Ik was ook in De Roma en sluit me hier bij aan. Antics was heel goed gespeeld en het eerste deel van de extra's was ook goed. Daarna Stay In Touch en Into The Night die gewoon niet genoeg gekend zijn door het publiek en waardoor er naar mijn mening ook best wat volk al vertrok. Lights blijft een nummer dat gewoon niet goed genoeg is. Daarna ging het naar mijn mening terug wat beter. Al volg ik met de fletse versie van All The Rage. The New en PDA zorgden gelukkig voor een sterk einde.

Ik was er vanavond bij en ik heb ze beter gezien. De stem van Paul B was bijna niet te horen. En ik vond dat de drums en bas te hard stonden. Rommelig met vlagen ook. Desondanks was het toch Interpol, hè.

Bericht zal wel snel verplaatst worden naar het algemene bandtopic, maar toch...

Ik was er zondag ook bij in Antwerpen en heb enorm genoten van de show. Heb de band voor het eerst in 2007 op Rock Werchter gezien en sindsdien een 6-tal keer, van Marseille met een (toen al) ex-lief in 2010 tot Vorst Nationaal in januari 2015. Nadien ben ik ze, zeker live, wat uit het oog verloren. Vorst was toen geen hoogvlieger, niet geholpen door het gruwelijke geluid daar (daardoor enkele maanden geleden ook niet ten volle kunnen genieten van King Gizzard & The Lizard Wizard).

Gek om te beseffen dat het bijna 10 jaar geleden was dat ik ze nog live had gezien. Maar dat is eigenlijk een goede zaak, anders was ik ze misschien definitief beu geworden. En Antics was mijn kennismaking met Interpol in 2004, dus dit album integraal live horen, dat wilde ik ervaren. Het album betekent heel veel voor me, ik vind 'm nog steeds hun beste, zoals dat vaak gaat met het eerste album dat je van een artiest leert kennen. Take You On A Cruise en Not Even Jail (en tourdebuut The New van de voorganger) waren persoonlijke hoogtepunten. Ik denk dat ik ze toch ga blijven volgen, als ze in de toekomst onze contreien blijven aandoen. Dat monotone of statische maakt me niet uit, dat verwacht ik ook niet bij Interpol. Ook de zang die wat achter in de mix zat, niet erg. Banks' stem is met de jaren wel wat fragieler geworden, dat hoorde je bv. goed in het a capellastuk op het einde van Pioneer To The Falls (Show me the dirt pile and I will pray that the soul can take - Three stowaways - In a passion it broke, I pull the black from the gray, but the soul can wait - I felt you so much today). Grappig contrast wel met de bij momenten gestoord hectische lightshow: niet geschikt voor wie onder epilepsie te lijden heeft!

Hoezo, je hebt het toch voornamelijk over Antics?

Bedankt voor je stuk, trouwens. Ik was er ook en ik ging helemaal stuk bij The New. Echt zelden zo kapotgegaan tijdens een optreden! Vooral omdat die zo onverwacht kwam. En daarna PDA er nog achteraan, nou raap mij maar op hoor, prik mij maar HEULEMAAL lek. Wat jij, Gretz?