Guns N' Roses - Chinese Democracy (2008)

En finally... De Chinese Democracy Tour staat op het punt te beginnen in Canada, en wordt waarschijnlijk uit gebreid naar Japan,. hopelijk komen ze ook nog naar Europa!!!!

Ga deze vandaag weer eens beluiteren. Ben benieuwd wat ik er nu van vind.

Wat betreft die tour: Ik heb GNR tweemaal live gezien. Twee keer in het Goffertpark. De eerste keer was een drama. Ze kwamen 1,5 uur te laat en speelden zeer ongeïnspireerd. De tweede keer, 3 jaar geleden, waren ze zeer goed. Vooral de stem van Axl viel me 100% mee, nee, was gewoon goed.

Edit:

Moet zeggen dat ie toch wat tegenvalt na een tijd niet geluisterd te hebben. Dacht dat ie misschien wel naar 4 sterren kon, maar hij blijft zo staan. De eerste 3 nummers en de laatste 5 vind ik het best. Het middenstuk vind ik zwakker.

De stem van Axl vind ik wel lekker, maar komt vooral in het middenstuk soms te veel naar voren. Het verbaasde mij bij het laatste concert hoe goed zijn stem live was.

Is nooit wat geweest, die stem. En iedereen maar zeuren dat Brian Johnson zo beroerd klinkt...

Ik denk dat The Spaghetti Incident zelfs beter verkocht.

Axl heeft natuurlijk net zo'n geforceerd stemgeluid als Brian. Ik vind de muziek van AC/DC gewoon lekkerder wegluisteren, dan dat van de Guns, het klinkt eerlijker en meer rechtoe/rechtaan. De muziek van de Guns heb ik altijd een beetje glad en wat glamachtig gevonden.

Dit album is zeker niet slecht, gewoon een degelijk album, maar een topper is het zeker niet.

De stem van Axl Rose past (net als dat van Brian Johnson) goed bij rechttoe-rechtaan-rock met een ruig gitaargeluid (zoals dat van Slash) maar niet bij zulke gepolijste en bombastische sound.
Niet alleen zijn de songs hier zwak, maar de overproductie steekt mij ook tegen. Chinese Democracy is een goed voorbeeld van een overgeproduceerd en pretentieus album dat uiteindelijk maar weinig inhoudt.

Ik vind de vergelijking tussen Rose en Johnson niet helemaal terecht. Ze zitten beide weliswaar in de 'ik klink als een verkrachte eekhoorn' hoek, maar Rose kan/kon ook daadwerkelijk zingen, in tegenstelling tot Johnson.

Deze zie ik trouwens steeds goedkoper worden, denk dat ik 'm binnenkort eens uit de rekken pluk.

In zijn tijd bij de band Geordie heeft Johnson anders wel laten horen dat hij ook over een goede zangstem beschikt zonder dat hij zijn stem forceert. Ik denk dat het weinig uitmaakt Axl of Brian. Alleen bij Guns heeft Axl zijn stem mij altijd gestoort, zelfs op hun klassieker Appetite For Destruction. Die van Brian heeft mij op Fly On The Wall en Blow Up Your Video na dan geenzins gestoord, en of dat nou aan de stem of aan de soort muziek ligt, laat ik in het midden. Deze ligt overal voor 9.00 euro te koop. Ik heb hem gepindakaast, maar hoef hem zeker niet org in huis te hebben, want zo goed issie nie.

Ik ben zelf geen muzikant en luister eigenlijk nooit naar muziek of iemand vals speelt of zingt. Nou kan je dat in sommige gevallen niet ontgaan, maar de muziek bevalt me, of niet. Sterker nog, ik hou wel van een beetje geblèr.

Ik (als echte GnR fan) wachtte al jaren op ''de'' cd, en toen hij uiteindelijk uitkwam heb ik hem onmiddelijk gekocht. En ik moet zeggen, hij valt mij heel erg mee. Ik had gedacht dat Guns zonder Slash weinig meer was, maar ik vind als ik naar deze cd luister dat wel meevallen..
Er staan heel wat nummers op die (na een paar keer luisteren) mij wel aanspraken, en ik vindt het zeker geen slechte cd! Maar zo goed als ze vroeger waren zullen ze denk ik niet meer worden.

ik vind het zo slecht nog niet.

Het is wel wat minder dan Use Your Illusion I & II en Appetite for Destruction, maar Street of Dreams vind ik echt een topnummer, en There Was a Time vind ik ook erg goed. De rest is ook wel aardig.

Ik vind het alleen een beetje belachelijk om nog door te gaan als Guns N' Roses, aangezien van de oude bezetting alleen Axl nog over is.
Ik denk dat het album beter zou verkopen als ze het onder een andere naam uitgebracht zouden hebben. Want nu is het gewoon een afgezwakte versie van het échte GnR.

Gisteren voor 5 euro meegenomen en dat had ik achteraf gezien beter niet kunnen doen. Echt een zeer matig album, in elk geval een stuk minder dan je zou mogen verwachten van een plaat na ruim "14 years of silence".

Ik vind welgeteld 3 echt goede rockende nummers: de titeltrack, Scraped en Riad N' the Bedouins. De rest is matig tot ronduit slap en saai en lijkt nog het meest op platgeproduceerde fabriekspopmuziek. Vooral de intro's van een aantal nummers zijn werkelijk te cheesy voor woorden en hebben helemaal niets met rock n' roll te maken, iets waar GNR toch voor zou moeten staan.

Vermeldenswaardig in dat kader is het nummer If the World, wat met gemak tot de categorie grootste draken allertijden gerekend kan worden. De rillingen lopen me van plaatsvervangende schaamte over de rug.

Voor zover het nog niet duidelijk was, het talent van GNR zat duidelijk in het collectief. Vrijwel alle soloprojecten en vervolgbands zijn tot nu toe van matige kwaliteit gebleken. De eerste plaat van Velvet Revolver krijgt van mij als enige een voldoende (moet ooit nog wel eens achter de 2de Snakepit plaat aan).

Afwisselend maar erg middelmatig album, waar feitelijk weinig rockmuziek op staat. Het grootste gedeelte van de plaat bestaat uit ballads. Niet slecht gedaan, alles klinkt goed en zeer verzorgd, maar het niveau van de songs ligt gewoon niet hoog genoeg. Daarnaast is de band amper meer te herkennen als de Guns N' Roses van pakweg twintig jaar geleden. Vooral de techno-details in bepaalde songs en de bombastische pop van een aantal tracks komt nogal geforceerd over. Een nieuwe bandnaam was beter geweest, maar ja, dan waren er ook wat minder centjes aan verdiend...

Wat een deceptie!
Ik heb erg lang gewacht met het beluisteren van dit album, maar toch besloten het een kans te geven. Persoonlijk vind ik GnR altijd erg leuk om naar te luisteren, maar dit is echt ellendig hoor.
Overigens belachelijk dat ze zich nog steeds Guns n' Roses noemen. Axl is immer nog de enige van de orginele bezetting, muzikaal is het naar mijn mening lang niet wat het was en ook de bezieling mist.

Johnson gaat er wat mij betreft dubbel en dwars overheen.

Waarom zou dat belachelijk zijn. Het zou pas achterlijk zijn als hij die naam niet zou gebruiken. Iedereen die wat van zijn bandje wilt maken moet daar veel voor laten, succes komt je niet aanwaaien. Dit zal ongetwijfeld ook voor Axl gelden. En nu, nu de rest van de band niet meer als GnR verder wilt zou axl moeten zeggen, 'ik ben de enige nog maar, dus laat ik maar niet verder gaan als GnR' Ik snap daar niets van. Dan zou bijvoorbeeld Megadeth ook niet meer als Megadeth door het leven mogen gaan (Alleen Dave Mustaine is nog over) Soulfly zou niet als soulfly door mogen (de enige die op alle albums mee doet is Max Cavalera)

En als je jou redenatie logisch doortrekt krijg je de volgende stelling: Een band kan alleen zijn bandnaam blijven gebruiken wanneer er geen stijl verandering plaatsvindt en alle originele bandleden nog actief zijn in de band. Dit betekend dat dus ook bands als bv. Metallica niet als Metallica mee door het leven zou kunnen (alleen James is het enige bandlid wat nog over is van de oprichting) Ook voor Nirvana gold dit al (bij de oprichting waren zowel de bassist Chris Dinges en Dave Grohl nog niet actief in de band. Zo kan ik denk ik nog wel ff doorgaan.

Het spijt me als ik een beetje doordraaf, maar ik kan zo slecht tegen de opmerking dar Axl dit niet onder naam GnR uit had mogen brengen, waarom niet de plaat verkoopt veel beter met die naam, en de muziek verschilt nu ook weer niet zo veel van de UYI platen, het klinkt allemaal flink door gedevalueerd.

Bij Metallica zijn James én Lars en nog, he.

Dat is waar ook ja (heb het ff na gekeken op Wiki) dan nog is de stijl inmiddels dusdanig veranderd (meer als bij de nieuwe GnR) dat het niet meer als Metallica door zou mogen gaan volgens bovenstaande stelling.

Ik las in een oude aardschok van rond 1996 ooit eens in een interview met James vlak voor Load dat een naamsverandering halverwege de jaren '90 nog kort overwogen was geweest. Had men uiteindelijk toch maar niet gedaan vanwege voor de hand liggende redenen.

Inerdaad, ze hadden geloof ik zelfs al een logo laten ontwerpen.

Axl's stem is echt helemaal niets meer. Zijn kenmerkende gekrijs haalt ie nauwelijks meer en gaat dan over op een kopstem die heel dun klinkt. Prut dus als je het mij vraagt.

De muziek voegt ook weinig toe. Ik vind het over het algemeen niet echt slecht, maar ook zeker niet goed. Ik word er niet vrolijk van als ik ernaar luister. Een album die niet eens teleurstelt. Want nadat Axl er zo lang over deed om een nieuw album uit te brengen (en die al tien jaar werd aangekondigd), verwachtte ik er niet al te veel van. Helaas. Maar Axl N' Roses is niet meer interessant.

Ik vind juist dat Axl wel goed kon zingen. Op GNR Lies hoor je dat heel goed. Daar hoor je bij de acoustische versie van You're Crazy wat hij allemaal met zijn stem kan. Hij krijst heel kenmerkend, maar wel altijd vol. En hij kon ook op hele andere manieren zingen. Bijvoorbeeld bij Patience.
Maar op dit album is er niet s meer van over. En het is natuurlijk niet alleen de alcohol, maar drugs hebben ook aardige invloed gehad.

Hier kan ik mij helemaal in vinden.

Deze cd is trouwens hoger gerate dan "The Spaghetti Incident"

Chinese Democracy is een beetje een doodgeboren kindje. Door het vele malen uitstellen van de releasedatum werden de verwachtingen zo hoog dat ze niet meer in te lossen waren. Toen het album er eenmaal was, bleek het ook echt gebakken lucht te zijn.
De inspiratieloze rock n roll is achter een enorme productiemuur verstopt. Buckethead krijgt nauwelijks ruimte om zijn kunsten te vertonen. Sommige nummers neigen zelfs naar het bedenkelijke R&B genre.
Alle garage achtige dingen die Appetite For Destruction sierden zijn verdwenen. Axl maakte deze plaat slechts voor een hernieuwde plaats aan de top met bijkomstig honorarium is het gevoel wat mij hier bekruipt.
De melodielijnen zijn op zich best aardig en Axl is prima bij stem. Maar daarmee alleen maak je geen goed album.
Generatieenoten als Steelheart en Tesla brachten rond dezelfde tijd veel betere albums uit

Ik vind het toch wel weer een leuk alum, ik voel er steeds iets anders bij, de ene keer vind ik het totaal volkomen kut en de andere keer herlijk. Je kan volgensmij precies zien welke nummers uit een vroeg recording proces komen(pre-2000), denk ik. Daarbij moet je denken aan Chinese Democracy, Street of Dreams en Madagascar. Op die tracks is Axl anders bij stem dan op de tracks

Morgen kaarten kopen

Ik denk dat de cd, als deze nog samen was met duff en slash(etc.) anders had geklonken, maar ook niet goed. Denk maar aan Velvet revolver, ze hebben vrijwel niets dat hoog staat.

En bij G'NR Axl en Dizzy..

Ik heb nooit helemaal goed begrepen waarom de critici zo positief over dit album waren, uitlopend van 3 tot 5 sterren, en het door de normale luisteraars vaak wordt afgekraakt.
Persoonlijk luister ik dit album in z'n geheel 1x in het halfjaar, niet al te positief; maar als ik het dan luister klinkt het geweldig.
Vervolgens draai ik nog een paar nummers en verdwijnt de cd weer voor een halfjaar in de cd-kast.
De hoge verwachtingen zijn absoluut niet ingelost en als ik er bij stilsta dat ik dit album bijna nooit luister, is dit uiteraard een teleurstelling geweest. Ook omdat ik Axl Rose muzikaal erg hoog had zitten en vervolgens met deze over geproduceerde plaat komt aanzetten. Dat is 1 ding wat me vooral stoort, het tweede is dat Axl Rose te vaak zeikstemmetjes opzet en begint te gillen en te schorreknorren op de verkeerde momenten.

Ik hoop op een herkansing met een geweldig resultaat. De naam Guns N' Roses blijft toch iets magisch met zich meedragen.

Dan begrijp ik niet zo goed dat jij hem 3,5 ster geeft.