MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Bob Dylan - Together Through Life (2009)

mijn stem
3,57 (259)
259 stemmen

Verenigde Staten
Roots
Label: Columbia

  1. Beyond Here Lies Nothin' (3:51)
  2. Life Is Hard (3:39)
  3. My Wife's Home Town (4:15)
  4. If You Ever Go to Houston (5:49)
  5. Forgetful Heart (3:42)
  6. Jolene (3:51)
  7. This Dream of You (5:54)
  8. Shake Shake Mama (3:37)
  9. I Feel a Change Comin' On (5:52)
  10. It's All Good (5:28)
totale tijdsduur: 45:58
zoeken in:
avatar
Mayne schreef:
Dus Ad, wat zit je nu toch moeilijk te doen? Ga fietsen stelen ofzo, dat is nuttiger dan deze neurotische uitingen op een internetforum neerpennen.
Waar ben jij mee bezig, mayne? Ten eerste mag ik een mening hebben over de "stem" Dylan , daar heb ik al een paar keer heel zorgvuldig, zeker niet kwetsend, mijn mening over gegeven. Ten tweede heb ik mijn respekt voor Dylan niet onder stoelen of banken gestoken en tenslotte heb ik uitgelegd waarom DEZE cd aan mij niet besteed is. Ik heb inhoudelijke reakties gegeven maar jij? Jij bent (ik heb het even nagelezen) niet verder gekomen met een paar korte reakties. Je vraagt je af, of je nou de enige bent die van deze "rottige" stem (je eigen woorden) houd en dat Dylan wel erg op J. Cash ging lijken. Verder inhoudelijk een mening? Nergens Zelfs geen beoordeling. Ga jij nou maar lekker fietsen en hou die rare opmerkingen voor je. Ideetje misschien: Ga 'm eens kopen, beoordeel hem eens en stem eens een keer, want dat doe je helemaal niet,

avatar
4,0
Jongens, jongens, jongens toch, laten we dit even op een volwassen manier oplossen, te weten door elkaar zoveel mogelijk te negeren en door bepaalde opvattingen omtrent elkanders mening simpelweg te verbijten

avatar
Father McKenzie
Van mij mag iedereen hierover denken wat hij/zij wil, ik geniet alvast regelmatig van dit album. Muziek moet nu eenmaal gaan om beleving, als het kan om het delen met elkaar, maar soms lukt dat niet, smaken verschillen nu eenmaal. Citroenijs; bweurk!

avatar van MirNL
3,5
Ad, ik vind niet dat het erg wrang is om die opmerking van Martin Bril aan te halen. Ik zou durven zeggen dat ik mijn Dylan verslaving aan hem heb te danken, omdat hij er altijd van die mooie stukjes over schreef. Ik spreek geen kwaad woord over die man en ik vind het eerder wrang dat Bril (waarschijnlijk) het nieuwe album niet heeft kunnen horen.

En over de stem gesproken. Het gaat mij erom dat niemand anders dan Bob Dylan zijn nummers weet te brengen zoals hij dat doet. Hij weet precies wat hij met zijn stemgeluid kan hoor. Hij moet zijn oude nummers wel aanpassen als ie optreed. Het geeft zijn nummers een nieuw gevoel, nieuwe emoties en een nieuwe dimensie. LoveSick in de HMH vond ik prachtig, juist met deze stem en als Adele besluit dat nummer te coveren komt dat heel anders over met dat stemmetje van haar (niets tegen adele trouwens, rustig maar).

Maar goed. Dat is mijn mening, en mijn mening wordt in het algemeen wel geaccepteerd als feit.

avatar
Natuurlijk accepteer ik jouw mening. Mijn mening over de huidige staat van de stem van Dylan is nu wel duidelijk en ook de bewondering, die ik voor de muzikant Dylan heb. Bij deze stop ik verder om over dit onderwerp door te gaan. Ik hoop echter wel dat andere fans zich onthouden van ongefundeerde en onbehoorlijke reakties.

avatar van Madjack71
De nummers van dit album zouden mij prima doen smaken, ware het niet dat Dylan ze zelf heeft ingezongen.
Helaas kan ik hier niet veel meer mee. Op Love and Theft en vooral Time out of Mind (prachtig album), pastte het er goed bij, maar hier verrijkt het de muziek niet meer.
Maar goed ieder het zijne, maar dit laat ik aan mij voorbij gaan.
Ik heb geen problemen met stemmen die aan mankementen lijden, het kan juist de muziek kleur, beleving en emotie geven, maar dit is net een stap te ver voor mij. Trouwens citroenijs; mjammie.

avatar van jeroenheinz
3,5
Had zoals wel meer mensen niet echt al te hoge verwachtingen van deze plaat, maar hij viel me reuze mee. Muzikaal gezien vind ik het af en toe te veel van hetzelfde, maar juist zijn stem vind ik erg goed uitkomen op dit album. Zal wel komen omdat ik een voorkeur heb voor wat rauwere doorrookte stemmen. 3,5*

avatar van devel-hunt
3,5
Ik weet het niet met deze plaat, het is prettig om Dylan te horen en te weten dat deze legende nog actief is, aan de andere kant vind ik de nummers voor zijn doen behoorlijk onpersoonlijk en vrijblijvend, bijna vrolijk en pretentieloos. De teksten, toch zijn handelsmerk, lijken merkwaardig genoeg ondergeschikt aan de muziek. Zijn stem stoort mij niet en vind deze wel wat hebben voor een man van tegen de 70, het maakt hem ook kwetsbaar en mooi, maar als geheel vind ik de plaat niet echt overtuigen.

avatar
Antonio
Bob Dylan rewrote the record books yesterday to become the oldest musician to have a No 1 album, nearly 40 years after he last topped the charts.

The veteran singer-songwriter claimed his seventh British No 1 with Together Through Life, narrowly edging out the claim of his fellow
sexagenarian Neil Diamond to be the oldest artist to scale to the summit of the chart.

Dylan, 67, last reached the top of the charts in 1970, when he had two No 1 albums, Self Portrait and New Morning. His last two attempts, Love and Theft and Modern Times, reached No 3 in 2001 and 2006 respectively.

A year ago Diamond, at 67 years and four months, became the oldest person to top the album charts with a new release, when Home After Dark, became his second British No 1. Dylan, who will turn 68 on May 24, now holds the distinction.

Together Through Life beat last week’s No 1, Lady Gaga’s The Fame, into third position, and also outsold second-placed Music for the People, the Enemy’s second album.

It is 45 years since Dylan first topped the charts, with the album that made his name, The Freewheelin’ Bob Dylan. Pete Paphides, the Times critic, described Dylan’s new record, which is virtually guaranteed to top the US charts, as “his warmest, most unforced, set of songs in recent memory”.

Dylan has performed about a hundred shows each year since 1988, in what has come to be known as the Never Ending Tour. His ability to draw the crowds was reflected in the release of his 33rd studio album being accompanied by a series of sell-out British dates.

Mike Smith, managing director of Columbia, Dylan’s record label, said: “What’s really delightful is going round and seeing him perform live around the country and seeing so many teenagers at the shows.

“A lot of people talk about the Arctic Monkeys effect, where you see fathers and their kids at the gigs, but with Bob you get grandfathers, fathers and their sons.

“He is the greatest artist of the 20th century. His words and his artistry speak to people in a timeless way. The stuff he made in the 1960s still seems absolutely current. There are very few artists who can extend their appeal over such a long period. Unlike his contemporaries, Dylan is still out making music that is still very strong.”

Although apparently less politicised these days than he appeared to many in his early releases, the singer held forth recently on the prospects of Barack Obama.

Despite saying last year that Mr Obama was “redefining the nature of politics”, Dylan said last month that he had no idea whether Mr Obama would make a good president.

“Most of those guys come into office with the best of intentions and leave as beaten men,” he added. “You know, it’s like they all fly too close to the Sun and get burnt.”

Dylan has sold more than 100 million records but has never had a No 1 single in Britain. His highest-charting song is Like a Rolling Stone, which made it to No 4 in 1965.

In the singles chart yesterday, Tinchy Stryder kept his place at the top with the aptly named No 1.

Ironik featuring Chipmunk, came in at No 3, with a cover of Elton John’s Tiny Dancer, which includes a sample of the original 1971 performance. The trio could not unseat La Roux from the chart’s second slot.


Haha, Dylan verslaat Lady GaGa...wat een mooie wereld leven wij toch in

avatar van Madjack71
Misschien een tip Antonio: Een link naar de pagina waar dit vermeld staat, kan al volstaan.

avatar
Antonio
Madjack71 schreef:
Misschien een tip Antonio: Een link naar de pagina waar dit vermeld staat, kan al volstaan.


Ach, tekst kopieren en plakken kost net zoveel moeite

avatar van T91
T91
Wat een prachtige hoes.

avatar
Antonio
Heb de cd gister voor mijn verjaardag gekregen, van mijn zus en haar vriend...en dan ook nog eens die special edition met poster, sticker, dvd EN cd met radioshow van Dylan.

Heb hem gisteravond en vanochtend weer enkele malen gedraaid, maar ik moet bekennen dat ik vooralsnog met meer plezier naar de cd met Dylan's radioshow luister, dan naar TTL zelf.

Echt geniaal, al die ouwe liedjes, die heerlijk doorleefde stem van Dylan tussendoor waarmee hij achtergronden achter de liedjes en artiesten uit de doeken doet.
Ook beantwoord hij mailtjes tussendoor en meer van zulke uiterst vermakelijke praktijken

avatar
khonnor
ik heb de 2lp versie gekocht, inclusief cd versie...

mooi, die prachtige hoes in groot formaat.

beter plaat dan love and theft en modern times, een pak minder dan time out of mind....

avatar van IntoMusic
4,0
Heerlijke cd en straalt een relaxe sfeer uit. Heb verder weinig toe te voegen en sluit me dan ook aan bij de feedback van Father McKenzie.
Wel stoor ik mij aan 1 gigantisch punt: waarom in godsnaam de extra cd als 1 track...!!! Tuurlijk is het een radioprogramma, maar als ik ergens een hekel aan heb is het wel 1 track-cd's, buiten het feit dat de bonus disc van Dylan uitermate lekker is en dit past bij zijn nieuwe album.

avatar
moet om een of andere manier steeds aan die bb king clapton cd denken van paar jaar terug. riding with the king..

avatar van MirNL
3,5
Vind trouwens wel dat ze een uitklap hoes van die LP's hadden mogen maken, is een beetje crappy in losse hoesjes vind ik.

avatar van De Daniël
Wat een lelijke hoes..

avatar van Lennonlover
4,0
Antonio schreef:
Heb de cd gister voor mijn verjaardag gekregen, van mijn zus en haar vriend...en dan ook nog eens die special edition met poster, sticker, dvd EN cd met radioshow van Dylan.



Allemaal zeer leuk, inderdaad. Alleen was ik een beetje teleurgesteld in de DVD. Een beetje kort en erg ruw afgewerkt. Een haastklusje.

avatar
3,5
De Daniƫl schreef:
Wat een lelijke hoes..

De muziek daarentegen is prachtig. Toch wel belangrijk;)

avatar van De Daniël
Inderdaad, het gaat niet om de hoes, maar ik wilde het toch even opnoemen

avatar van Sibren
2,0
Ik heb de cd nu ongeveer 5 keer geluisterd, en kan er nog geen oordeel over vellen! Wat een ellende, tis niet echt goed, maar zeker ook niet slecht. Toch pakt het je niet meteen... Aargh! Ik weet het niet. Nou, nog drie luisterbeurten, en als het album me dan nog niet echt wat zegt, wordt het een onvoldoende. To be continued!

avatar van papat
4,0
Ik heb nog wel een vraag over die hoes: ik heb de 'gewone' versie gekocht van deze cd, en op mijn cd-hoesje staat niet het woord together in rood, maar alleen maar through life in blauw. Is dat normaal, of een misdruk?

avatar van aerogp1
Ik kan hier mijn gedachten niet omheen krijgen, zoals de Engelsen wel eens zeggen. Het landt niet, het boeit me niet. De vergelijking qua stem met Tom Waits speelt me parten.

Kortom, er komt geen stem, geen beoordeling en geen discussie van mijn kant .
Ignorance is bliss

avatar
Mayne
Is dit je eerste Dylan? Dan zou ik sowieso beginnen met 'Blonde on Blonde' of Highway 61 Revisited'. TTL is naar mijn mening maar een matig Dylan-album. Geef 'm nog een kans, je zult er zeker geen spijt van krijgen.

avatar
Antonio
Sibren schreef:
Ik heb de cd nu ongeveer 5 keer geluisterd, en kan er nog geen oordeel over vellen! Wat een ellende, tis niet echt goed, maar zeker ook niet slecht. Toch pakt het je niet meteen... Aargh! Ik weet het niet. Nou, nog drie luisterbeurten, en als het album me dan nog niet echt wat zegt, wordt het een onvoldoende. To be continued!


Onze Sibren is van zijn geloof gevallen, het is gebeurd met het zonder meer 5 sterren uitdelen aan Dylan albums

Maar ik deel je pijn, want ik heb hetzelfde gevoel (niet echt goed, niet echt slecht) wel een beetje eigenlijk.
Om eerlijk te zijn is (naar mijn mening) alleen Life Is Hard een echte miskleun...wat een zeiknummer.
Met dit soort nummers kwam Zimmerman nog weg op ''Love & Theft'' en Modern Times, maar in dit geval skip ik meteen door.

Het is als een fijn riviertje tijdens een vakantie in de Ardennen, het kabbelt lekker voort, zonder enige vorm van afleiding, maar het geeft je wel een fijn gevoel.

Shake Shake Mama is voor mij toch wel 1 van de uitschieters

avatar van Sibren
2,0
Antonio schreef:

Onze Sibren is van zijn geloof gevallen, het is gebeurd met het zonder meer 5 sterren uitdelen aan Dylan albums



Ik geloof dat van de 33 studioalbums van onze grote vriend, er nog geen tien zijn die 5 sterren verdienen, laat staan dat ik ze geef! Vanwaar deze uit 'de poel vol onzin' opmerking?

avatar
3,5
Tien van de 33 albums die een 5 waard zijn? Dat toch echt wel een topprestatie te noemen van meneer Dylan . Maar inderdaad ook bij mij verliest het album langzaam waardering. Maar wel iets wat heel fijn is om te luisteren.

avatar
Antonio schreef:


Het is als een fijn riviertje tijdens een vakantie in de Ardennen, het kabbelt lekker voort, zonder enige vorm van afleiding, maar het geeft je wel een fijn gevoel
Ik vind deze opmerking precies datgene is wat ik ook heb bij deze cd. Het kabbelt en kabbelt en echt boeien doet hij hij mij niet. Niet goed, niet slecht, maar eigenlijk gewoon pure middelmaat. Als zelfs sibren, antonio, beiden toch echte Dylanliefhebbers, dit ook al zo voelen mag je dat toch wel serieus nemen. Bovendien vind ik het eerlijk en dapper, want deze discussie volgend, word je bijna met pek besmeurd, als je deze cd niet geweldig vind. Ik moet toegeven, hij staat op nr 1 en de US , Engeland en nog meer landen. Maar ik denk dat dat meer is omdat het Dylan produkt is, dan dat hier de een geweldige "klapper" de wereld is ingestuurt. Als je van wat bezadigde, rustige lounge muziek houdt, prima. Maar om dit nog onder de noemer "popmuziek" te plaatsen vind ik te ver gaan. Ik vind het meer een produkt van de "unieke middelmaat". Als dit bovenaan de popcharts komt te staan ben ik bang dat we in een periode van grauwe middelmaat zijn beland. Dat zelfs jongere en ouder liefbebbers van Dylan gelijk in een hoek gezet worden, vind ik meer dan ergerlijk. Ik hoop, dat diegenen die deze cd gekocht hebben, er erg van genieten maar dat anderen deze cd even laten passeren en naar de Dylan liever willen luisteren naar een plaat uit één van zijn vorige periodes, ook serieus genomen worden

avatar van devel-hunt
3,5
Het is verreweg zijn minste plaat sinds Knocked out Loaded uit 1985 . Voor een Dylan plaat erg vlak en vrijblijvend. Spreekt me maar op weinig plaatsen echt aan. Een beetje een uitgebluste indruk maakt Dylan met deze plaat. De plaat is weinig spannend, de productie lijkt mat. Volgende keer maar weer Daniel Lanois achter de knoppen, maar komt er een volgende keer??

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 06:25 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 06:25 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.