Bruce Springsteen - Working on a Dream (2009)

Dat ben ik met je eens .

Ik heb Working on a Dream nu vele malen beluisterd en het is dus tijd voor een beoordeling. Als inmiddels al 25 jaar groot liefhebber van Springsteen moet ik kritisch zijn en het is altijd weer even in spanning afwachten of de beste man weer een hoog niveau weet te halen. Om daar maar mee te beginnen: het album is mij wat (te) wisselvallig. Absoluut geweldige nummers worden afgewisseld door nummers die in het verleden misschien ooit op Tracks zouden zijn beland. Nog altijd goed genoeg om uit te brengen, maar toch… Het liefst heb ik natuurlijk de Springsteen van “het heilige moeten” dat albums als Born to Run en Darkness on the Edge of Town oplevert of de juist zeer ingetogen, verhalende Springsteen van Nebraska. Maar goed, dat is niet meer te verwachten van een gelukkige, gesettlede bijna-zestiger. Plezier staat voorop zonder dat “the American struggle” uit het oog wordt verloren.

Goed, hoe ziet wisselvalligheid er dan uit? Dat zal ik per nummer toelichten:

1. Outlaw Pete. Het album openen met een song van 8 minuten; je moet maar durven. Dat werkt alleen als het nummer meteen al over de hele lengte de volle aandacht weet te trekken en dat doet het. Het nummer heeft een fraaie opbouw met goede tempowisselingen. Een geweldig ‘verhalende’ song met een knipoog. Een prima binnenkomer.
2. My Lucky Day. Hier knalt het plezier vanaf! Lekker uptempo, energiek rocknummer, gierende gitaren, Springsteen vocaal op zijn best. Doet in de verte denken aan een nummer als “I’m a rocker” van de The River. Helemaal goed!
3. Working on a Dream. In eerste instantie was ik niet kapot van dit nummer. Het leek wat te gemakkelijk geschreven, maar nu ik het vele malen heb gehoord blijft het deuntje toch wel lekker in mijn hoofd zitten. Een nummer van hoop; niet voor niets beleefde het zijn première ten overstaan van Barack Obama. Al met al wel een bovengemiddeld nummer maar zeker geen klassieker.
4. Queen of the Supermarket. Het zou kunnen dat dit nummer wat meer tijd nodig heeft maar het grijpt me niet bepaald op het eerste gehoor. Voor Springsteenbegrippen is dit wel erg doorsnee.
5. What Love Can Do. Met name de melodie van de coupletten vind ik erg fraai. Voor het overige is het toch ook weer niet zo heel bijzonder.
6. This Life. Hier horen we weer de Beach Boys-invloeden, maar wat dat betreft is “Girls in their summerclothes” van het album Magic beter. Ook dit nummer doet me niet zoveel omdat het wat te gemakkelijk geschreven lijkt.
7. Good Eye. Een vreemde eend in de bijt, maar wat een lekkere vreemde eend! Dit is het bewijs dat Springsteen veel beter kan dan hij in de vorige nummers liet horen. Kennelijk was zijn versie van Reason to Believe tijdens de Devils&Dust tournee goed bevallen, want dit lijkt er een vervolg op. Lekker ‘smerig’ nummer, zo met die stemvervormer, mondharmonica en de drijvende bas en drums op de achtergrond. De schreeuw aan het slot maakt het helemaal af. Geweldig!
8. Tomorrow Never Knows. Groot contrast met Good Eye maar minstens net zo goed. Heerlijk country-achtig, lief liedje. Fraaie melodie en doet me af en toe denken aan Conor Oberst (oftewel Bright Eyes). Het zou bovendien goed passen in een Seeger Sessions-optreden. Hier word ik erg vrolijk van.
9. Life Itself. Indringend nummer over geliefden die van elkaar wegdrijven (tenminste, dat hoor ik erin). Prachtige tekst “Why the things that we treasure most slip away in time/'Til to the music we grow deaf and to god's beauty blind/Why do the things that connect us slowly pull us apart/'Til we fall away in our own darkness, stranger to our own hearts”. Het gitaarwerk is ook erg fraai.
10. Kingdom of Days. Tja, moet ik dit zien als een eerbetoon aan een van Springsteen’s favorieten, Roy Orbison? Dan valt er nog wel mee te leven maar ook dit nummer grijpt me niet.
11. Surprise, Surprise. Dit vind ik het jammerlijke dieptepunt van het hele album. Ik begrijp de bedoeling erachter niet echt. Het komt te gemaakt vrolijk over. Elders las ik al eens dat dit het mogelijke resultaat is van het teveel beluisteren van platen van The Byrds. Zo bezien moet hij daar dan maar eens mee ophouden…
12. The Last Carnival. Maar lang duurt het ongenoegen gelukkig niet. The Last Carnival (het eerbetoon aan Danny Federici) is schitterend in zijn eenvoud. De link met Wild Billy’s Circus Story uit de beginperiode van Springsteen’s en Federici’s carrières is snel gelegd en de tekst zorgt voor rillingen over mijn rug. “We won't be dancing together on the high wire/Facing the lions with you at my side anymore” en “We'll be riding the train without you tonight/The train that keeps on moving/Its black smoke scorching the evening sky/Millions of stars shining above us like every soul living and dead/It's been gathered together by God/Sing a hymn over your bones”. Het afsluitende koor klinkt al seen hartenkreet.
13. The Wrestler. En Springsteen bewaart het mooiste tot het laatst. Dit nummer behoort tot het allermooiste wat hij deze wereld al heeft meegegeven. Vooral die schorre stem, de akoestische gitaar en de piano op de achtergrond maken het helemaal compleet. Zijn stem doet wat denken aan “This Hard Land” zoals dat op Tracks staat, niet voor niets een van mijn favoriete nummers. Vooral de zinnen “These things that have comforted me, I drive away/This place that is my home I cannot stay/My only faith's in the broken bones and bruises I display” is wederom kippenvel tot aan de kruin. Springsteen op zijn allerbest.
14. A Night With The Jersey Devil. Nou ja, “het laatst” is The Wrestler misschien wel op de officiële release, maar al lang staat A Night With The Jersey Devil op de tracklist. Net als Good Eye is dit een voortzetting van de rauwe blues die hij eerder al live liet horen. Misschien een doorkijkje naar een Tom Waits-achtig album? We zullen het zien. Ik hou er in ieder geval wel van.

Al met al levert Springsteen weer een prima plaat af die zeker in vergelijking met andere artiesten nog altijd zeer boven de middelmaat zit. Toch kom ik niet van het gevoel af dat het te snel is opgenomen. Had Springsteen wat meer tijd genomen en was hij kritischer geweest, dan hadden sommige nummers de plaat niet gehaald. De lat ligt hoog voor deze man en dat dat terecht is blijkt wel uit de nummers die wel buitengewoon goed zijn. Ja, en wat dan nu als beoordeling te geven? Ik ben geneigd hem de ‘misstappen’ te vergeven, juist vanwege de prima andere nummers die hij op deze plaat heeft gezet. Ik kom uit op een 4* maar ben benieuwd hoe ik hier over pakweg een jaar tegenaan kijk.

@LittleBox, prima recensie van een eerlijke fan.

Ook ik ben er zo een en ik denk een beetje in dezelfde richting als jou. Een aantal mooie nummers en wat meer middelmatige nummers, die ook door andere artiesten geschreven hadden kunnen worden.

Maar de toppers Outlaw Pete, Life Itself,The Last Carnival en The Wrestler zijn enkele van zijn beste songs sinds Tunnel of Love.

Op andere fora wordt Queen of the Supermarket ook bewierookt. Misschien is het tekstueel goed, dat heb ik nog niet gecheckt, maar mij doet dat nummer niet zoveel.

My Lucky Day, het titelnummer, This Life, Tomorrow Never Knows en Kingdom of Hearts zijn gewoon prima pakkende popnummers.

What Love Can Do en Good Eye vind ik weer wat beter dan de 5 bovenvermelde nummers.

Surprise Surprise kan ik nog geen goed oordeel over vellen, in eerste instantie boeit dat nummer me nog niet echt.

Ik geef in eerste instantie 4,0 punten met misschien kans op 4,5 sterren,

Ben helemaal geen Bruce fan maar begin steeds meer waardering voor hem te krijgen. Ik heb ooit nog de lp The River gekocht, ja toen ie uitkwam, dus da's lang geleden, en daar is het altijd bij gebleven wat vooral ook kant daar dat verschrikkelijk nummer Born In The USA waar ik altijd accuut uitslag van krijg. Maar dit is dus ook weer een goede plaat, heb de promo nu in de winkel liggen en paar keer gedraaid. Ook op de promo staan overigens maar 13 nummers. Was toevallig net nog even in de kroeg (de Bommel) en daar draaiden ze The Rising, ook een fijne plaat. Toch denk ik niet dat ik ooit nog een Bruce plaat zal kopen, maar kan ze natuurlijk altijd lekker hier in de winkel draaien, zal straks nog eens naar Born to Run luisteren, en nogmaals, deze plaat is ok en geef hem voorlopig 3,5 ster, da's veel voor een voorheen zelfs Bruce "hater"

Ik moet zeggen dat ik de tracks die ik nu op radio 2 voorbij hor komen, stuk voor stuk niet echt heel erg boeiend vind..

Heerlijk album maar duidelijk minder dan Magic. Ben ik de enige die vind dat Bruce zijn stem live flink op is?

Zowel tijdens het concert in Arnhem als eergisteren tijdens het Obama concert vond ik het matig wat hij presteerde qua toon hoogte alswel zuiverheid. Het was echt tenenkrommend slecht.. Sterker nog ik vond hem gewoon vals zingen. Natuurlijk heeft Bruce van nature een stem van schuurpapier maar dat vals zingen is iets van de laatste jaren. Nee op de plaat vind ik Bruce nog super helaas kan hij mij live een stuk minder bekoren. Met name omdat zijn stem op is en dat kan een goede band veel passie en een goede show niet verhullen.

Hij komt naar pinkpop ! Als belg zal het de eerste keer zijn dat ik daar naartoe zal gaan, maar Springsteen op een festivalweide, zo'n kans laat ik niet liggen. En schijnt dat hij de volle 3 uur zal spelen... yiihaa
En on topic: Sterke plaat met een pak uitschieters. een betere plaat ook dan Magic, een veel rauwere sound, Magic was volgens mij te gladjes. En hier en daar een nummer die me weinig zeggen (Workin' on a dream wegens veel te glad, Queen of the supermarket die ik een rip-of vind van het voorgaande nummer en Surprise Surprise) Ik ga nog veel luisteren en zal dus maar later stemmen.

Bluenote, afgezien van of zijn stem daadwerkelijk minder live is (wat op zich mag natuurlijk, johny cash zijn stem is op zijn laatste cd ook op zijn minst 'anders' dan op zijn oude platen, maar niet per se minder), maar je noemt als voorbeelden twee ongelukkige.
In arnhem had springsteen gewoon enorme koorts. Hij had dat optreden eigenlijk nooit moeten geven. Dan nog knap dat hij uberhaupt kon spelen. En bij het obama concert was het -10 graden (ok, ik overdrijf wellicht, maar het vroor in ieder geval redelijk). Ik weet niet of jij in zulke kou wel eens serieus een liedje hebt gespeeld terwijl je weet dat er zoveel mensen kijken? Das lastig, kan ik je zeggen uit eigen ervaring. En dan niet de ervaring helaas met zoveel publiek, maar wel met de kou. Een gitaar bespelen met bevroren vingers is tricky.
Just for the record hoor, vind het natuurlijk prima als je zijn stem in de jaren minder geworden vindt...

morgen is bij freerecordshop de cd al te koop zijden ze daar>?!:D

Ik was in Arnhem (het uitgestelde concert) en vond die van de tientallen die ik heb gezien één van de beste. Juist omdat Bruce ziek was en het uit zijn tenen moest komen gaf hij zich meer dan ooit. Dan ben je pas echt een grote. Een indrukwekkende avond waarvan het goed is dat die heeft plaatsgevonden. Dat blijkt ook wel uit de bootleg.

Ook mijn vaste platenzaak krijgt hem morgen binnen. Dus morgenvroeg voor het werken even ophalen!!!

Ik heb hem lekker al, zeer in mijn nopjes uiteraard
DVD is ook mooi trouwens
Aan iedereen die hem morgen gaat halen: Geld meer dan waard
Enjoy!

De cd/dvd zal ik helaas nog even op moeten wachten - die heb ik bij Amazon besteld. De LP ga ik morgen uit school wel even halen in de stad, die is niet heel veel duurder. Ik had hem vandaag in mijn handen, maar geen geld bij me. Zo in het groot vind het artwork eigenlijk best mooi geworden.

Mijn enthousiasme aangaande deze plaat is toch wel wat getemperd.Ik heb hem bijna onafgebroken gedraaid de afgelopen anderhalve week,maar er staat toch teveel materiaal op wat Springsteen in het verleden naar de plank zou hebben verwezen.Het is degelijk en het is onbetwist Springsteen,maar op sommige momenten vlamt het niet zoals het in voorgaande jaren altijd heeft gedaan.Ik zet in op 3 en een halve ster en das voor mij vrij laag aangaande Springsteen albums.Ik besef dat niet ieder album 4.5 tot 5 sterren kan scoren,maar van Springsteen verwacht ik nu eenmaal meer.

Ik ben geloof ik de enige, maar ik vind Surprise, Surprise een erg leuk nummer. Poppy, okee, maar daar is niks mis mee.

Wat is The Wrestler een prachtig nummer! Doet me denken aan Nebraska.

Even om te zeuren: wat is dat toch dat iedereen wil opvallen met zijn cd's? Behalve het artwork van deze cd (wat ik niet mooi of niet lelijk vind trouwens) is het cd hoesje net even 2 centimeter groter! Kortom; net niet in het cd-rek. Snap ik niks van eigenlijk. Maak er een grote doos van, of gewoon formaat, maar niet 2 centimetertjes groter. Zo. Ben benieuwd of bruce dit leest .

Da's niet zo gek, hij is overal te koop vandaag, schitterende luxe uitvoering trouwens, en heb hem vandaag nog eens goed geluisterd in de winkel en stem verhoogd naar 4 sterren, en dat voor een Bruce h**** alleen zijn muziek hoor, als persoon vond ik hem sowieso Top, zie mijn vorige bericht)) dadelijk ga ik nog echt een cd van hem mee naar huis nemen ook, moet niet gekker worden, niet meteen deze hoor, die mogen mijn klanten lekker allemaal kopen (tot nu toe vandaag al 10 verkocht en dat met dit pokke weer) Ik ga hem zeker zien op Pinkpop, makkeljik zat want wij gaan ook de mooie luxe fullcolor kaarten verkopen

Dan vraag ik mij af wat die lp koste want die kost inkoop (ik heb een winkel, jaja) toch behoorlijk veel meer dan de cd/dvd, of is die ook zo duur dan ???)

239 Zweedse kronen - zo'n € 22,50 is dat. De cd/dvd kostte omgerekent 19 euro, maar die zaak is met zijn cd's sowieso al schreeuwend duur.

Ik kwam er een paar dagen geleden pas achter dat The Boss een nieuw album zou afleveren.......ik ben dan ook geen echte fan, maar ik beluister zijn nieuwe albums wel altijd even; deze komt dus ook aan de beurt. Het enige wat ik nu van het album weet is de hoes.... (niet 'mijn ding')

qua formaat? of qua layout. Heb de cd namelijk vandaag binnen gekregen. Het doosje heeft een afwijkend formaat. Past nu niet in mijn rek :S

Ik bedoel qua lay-out, maar in bovenstaande berichten worden ook opmerkingen over het formaat geplaatst.

Dus de verpakking is identiek aan de eerste versie van Viva La Vida van Coldplay.

Ik ben de CD een beetje aan het ontdekken, maar vind het tot op heden helemaal niks. De hoes heeft een hoog Tik-Tak/Samson & Gert gehalte en het eerste nummer is gewoon de Amerikaanse versie van "Ik ben Piet Piraat". Volgens mij is de tekst letterlijk vertaald vanuit het Belgisch.

Verder Good Eye en A Night With the Jersey Devil, dit is geen Springsteen en we zitten niet te wachten op slechte namaak blues. Wat was The Rising toch een goede come back van de E Steet Band.

Dan Life Itself, het lijkt wel of de verkeerde vocals track is gemixt in het nummer en dat het niet klopt met de tracks van de instrumenten. Er klopt helemaal niks van dit nummer.

Vergeleken met deze CD waren zelfs Tunnel Of Love, Human Touch en Lucky Town geweldig goede platen. Dit wordt zeker geen tweede Born To Run en hij mag zelfs niet in de schaduw staan van Magic.

Of Springsteen is seniel aan het worden of Danny Federici (R.I.P.) had een geweldig grote invloed op de sound van de E Street band, maar dit wordt niks, sorry.

Als overdrijven een vak zou zijn, dan zou Thuurke er miljonair mee kunnen worden.

Wat mij betreft beter dan Magic maar ik ga ze nog eens goed naast elkaar leggen.

De enige CD die ik ken, waarop de bonus track veruit het beste nummer op de plaat is.

Een tegenvaller voor mij, omdat ik hier een hele maand naar heb uitgekeken. 'The Wrestler' is echt een prachtig nummer; gelukkig een bevestiging van het feit dat Springsteen nog steeds in staat is geweldige songs te schrijven. Verder zijn ook 'Working On A Dream', 'Good Eye', 'Outlaw Pete', 'Tomorrow Never Knows' en 'The Last Carnival' zeker de moeite waard...

...Maar er staan helaas ook enorme draken op: 'Queen Of The Supermarket' en 'Surprise, Surprise' zijn de meest vreselijke nummers die ik ooit van Bruce heb gehoord. Dit zet je toch niet op een album!?! De rest vind ik van een gemiddeld niveau.

Nog wel even wat kritiek op 'Outlaw Pete': sterk nummer, maar de tekst bij dat eerste couplet is belabberd.

De videoclip van 'Night Of The Jersey Devil' staat samen met een 'making of' van het album op de fraaie bonus DVD. 'Night Of...' is een prima nummer, maar toch hoor ik een Springsteen die Tom Waits imiteert. Het had zo op Waits' "Blood Money" kunnen staan. Maar misschien hoor ik dat verkeerd.

Er zijn hier duidelijk veel Springsteen-fans, maar ik kan me niet voorstellen dat je dit echt een geweldige plaat kunt vinden. Hij heeft véél betere albums gemaakt. "Working On A Dream" zou voor elke 'jonge' band of artiest een prachtplaat zijn, maar voor Springsteen is het ondermaats. Er staat gewoon te veel filler op.

Tenslotte moet ik nog even melden dat ik me erger aan de verpakkingen van veel CD's tegenwoordig. Ik krijg de CD's er haast niet uit, en door de verpakking beschadigen de CD's ook nog eens. Waardeloos. Waarom moeten ze toch altijd alles vernieuwen?

Of zoals mijn vader dat treffend weet te verwoorden: als ouwehoeren pudding was, was Thuurke dokter Oetker.

Dus...?

Ik blijf dit echt een geweldig album vinden, ondanks dat het inderdaad geen Born to Run of Darkness on The Edge of Town is. Dat dit album van dezelfde artiest komt die bovenstaande briljante albums heeft gemaakt maakt mij niet uit als ik het over dit album heb. Altijd maar alles blijven vergelijken met albums van 30 jaar geleden, dat is niet aan mij besteedt of in ieder geval niet zolang we het hebben over de 'classic' waarde van het album in Bruce's ouvre. Hoewel ik dan nog steeds vind dat het album zich enorm goed stand houdt, beter dan Magic of Devils en Dust.

Ik vind dit album echt ijzersterk en ik krijg er nog steeds geen genoeg van.

Vandaag in de deluxe versie gekocht, ook ik ben erg in mijn nopjes met deze nieuwe van The Boss .