Bruce Springsteen - Working on a Dream (2009)

"Zowel tijdens het concert in Arnhem als eergisteren tijdens het Obama concert vond ik het matig wat hij presteerde qua toon hoogte alswel zuiverheid. Het was echt tenenkrommend slecht"

Hmm volgens mij was ik zo ongeveer de enige die tijdens het concert in de arena na een uurtje de tent verliet, omdat het gewoonweg niet om aan te horen was =het geluid dus= . De man staat verschrikklijk ethusiast te spelen maar mij raakt hij niet. (trouwens de 2e keerdat ik voortijdig wegloop, ook in Rotterdam (akoestisch) verliet ik de ahoy al na een uurtje ...

Hij heeft wel degelijk goede albums gemaakt (nebraska / The river / Born in the usa) en ik zal deze ook weer een kans geven ...

Wat kosten de twee versies?

Hier in Arnhem bij Kroese kost de normale versie 15 euro en de deluxe versie 18 euro

Hier in Deventer bij media markt kost de luxe versie 17 euro

Ik wil alleen maar aangeven dat ik dit zijn minste plaat tot nu toe vind. Ik vergelijk 'm nog niet eens met "Born To Run", "Darkness" of "Nebraska", maar wel met bijvoorbeeld "The Rising" of "Devils & Dust" - en dan vind ik dit een veel mindere plaat. Ik ben fan van Bruce en ik heb alles van hem, maar ik had er gewoon veel meer van verwacht.

Ik ben vanaf gisteravond druk bezig met het beluisteren van deze nieuwe CD van The Boss.
En ik moet zeggen dat het wederom een goed album is geworden, alleen het nummer Surprise, Surprise kan ik niet plaatsen.
Dat nummer hoort naar mijn mening niet thuis op dit album.

Mijn favorieten zijn Outlaw Pete, My Lucky Day, Working on a Dream en uiteraard The Wrestler.

Ik v ind hem tot nu toe ietsje minder dan Magic.
Voorlopig 4*

Gisteren de cd en dvd gehaald en na het zien en beluisteren van de dvd 'werkte' Queen of the Supermarket ineens wel. Merkwaardig. De beelden bij The Last Carnival zijn erg ontroerend, moet ik zeggen. Schitterend nummer, schitterende beeldspraak en een passend eerbetoon aan Danny Federici. De clip bij A Night With The Jersey Devil is ook erg fraai en stijlvol. Erg goed nummer ook, en jammer dat het niet op de cd is verschenen.

Schitterende cd van "the Boss" Heel veel afwisselend stijlen. De gitaristen Van Zandt en Lofgren kunnen zich lekker laten gelden op deze poppy klinkende. De producer Brendan O'Brien had dat ook gevraagd om het eens over deze boeg te gooien. Het experiment is meer dan geslaagd. Ik ga deze cd dan ook niet vergelijken met ouder werk van Sprinsteen. Dat is voor later. Ik ga eerst genieten van dit album, waarop ik eigenlijk niet één zwak nummer kan vinden. Alleen parels: Life itself, Outlaw Pete, Tommorow Never Knows, The Wrestler, Surprise Surprise en vooral The Last Carnival. En als je klaar bent heb je ook nog de geweldige DVD van 40 minuten. Nee, dit is echt een knaller om 2009 mee te beginnen!!!!

Ik blij het een prachtige plaat vinden.

In Outlaw Pete hoor ik een zeer herkenbaar mondharmonica deuntje uit 'Once Upon A Time In The West' dat helemaal in de sfeer van het nummer past.

Bij Amazon uk de normale versie 9 pond en de luxe versie 12 pond.

Ha...dit is toch wel weer lekker hoor.
Kan zich (nog) niet meten met oude Boss klassiekers, meer in lijn met The Rising en Magic.
Voorlopig 3,5.

Zie de maan schijnt door de bomen....Bruce heeft nooit echt veel op gehad met albumhoezen denk ik zo. Als geheel is het wel een leuk boekwerkje geworden. Persoonlijk vind ik de hoes van Nebraska de enige noemenswaardige.
Verder ook even vermelden, dat als men zo graag een andere vorm van cd hoesjes willen maken, dat het wel net zo fijn zou zijn, als je die dan ook met enig fatsoen eruit kunt krijgen, zonder vette vingerafdrukken op de cd, of scheurtjes in de kaft. Dit terzijde.

Back on topic....Wat een pracht album! Bruce -mijn muziekheld- weet mij toch weer te verrassen en een geheel album boeiend gekluisterd te houden. Dit album is vol met afwisseling, integriteit, liefdesbetuigingen, vriendschap en minder maatschappij kritisch als bijv. Magic was.
Dit album is m.i ook beter als Magic. Maar dat mag ook vallen onder smaak. Ja, ik ben zelfs dit keer ook niet echt ontevreden met Brendan O'Brien. Niet op alle fronten, maar dit is het beste wat ik hem heb horen doen met Springsteen en de E Street Band. Feit is dat hij Bruce en Co sinds The Rising een heel ander geluid heeft weten mee te geven. Dit album heeft veel raakvlakken met The Beach Boys en een geluid van Phil Spector.

Het album opent al magistraal met Outlaw Pete, mooie opbouw, Charles Bronson mondharmonicaatje erin, prachtig koor...wat vaker zal terugkeren als normaal op dit album. Het 1ste couplet lijkt onzinnig en simpel, maar komt op mij over als dat dit nummer verteld word als een soort legende, waarin overdrijving de toon zet, over de mythe die de persoon in kwestie is. Ik bedoel hoe anders moet je de tekst; At six months old he'd done three months in jail?
Verder het refrein halverwege het nummer, doet inderdaad wel wat aan I was made for loving you denken. Maar veel waarde moet je daar niet aan hangen denk ik. Lalala...Toetoetoe etc. kun je al snel ergens opplakken.

My Lucky Day, volgt mooi na Outlaw Pete. Het is een echte Springsteenesque up-tempo nummer. Waarin met weinig middelen een pakkend refrein neer wordt gezet, dat zich met gemak in je hoofd nesteld. Alleen hier vind ik het wel jammer, dat het geluid wat op een stamppot lijkt en bijv. Roy Bittan's orgel niet of nauwelijks naar voren komt. Heel in de verte op de achtergrond hoor je het. Das wel eens anders geweest bijv. in de tijd van The River. M.i zou dit het nummer wel wat meer swung gegeven hebben.

Working on a dream, is een nummer wat ik onbewust maar vaak blijf zingen in mijn hoofd. Catchy en simpel van opzet. Maar daardoor zeker niet minder sterk. Ook hier komt een koor duidelijk naar voren. Goede keuze en geeft dit album een pak sfeer mee. Mooi nummer

Dan het ogenschijnlijk lelijke eendje...dat toch een prachtige zwaan blijkt te zijn. Queen of the Supermarket, heeft een onspringsteenachtige titel en dito tekst. Maar laat je je daardoor niet op het verkeerde been zetten. Dit is een van de betere nummers van dit album. Vooral de 2de helft overtuigd en laat horen dat er mooie lagen geweven zijn in dit nummer. Op het eind als je de pieppiep hoort van de kassa, zie je Bruce aan de kassa staan en wegrijden met een glimlach op zijn gezicht.

What love can do, is een beetje de Radio Nowhere van dit album en laat wederom zien dat Springsteen met weinig middelen een sterk nummer kan neerzetten. Het refrein handelt niet veel meer over dan de titel van het nummer, maar hij doet dit dan ook met verve.

This Life, doet mij wel het meest denken aan The Beach Boys, alsook nog andere momenten. Op de e.o.a wijze past dit jasje de muziek van Bruce heel goed. Ook hierbij zoals bij Outlaw Pete, Queen of the Supermarket, zit het sterkste en mooiste gedeelte in de 2de helft van het nummer.

Good Eye, laat de veelzijdigheid van The Boss maar weer eens horen. Ook het vuige en moeras zit in hem. Dit misstaat hem ook niet en ben benieuw of hij daar nog meer mee gaat doen, getuige ook Night with the Jersey Devil. Bruce is altijd een artiest geweest met meerdere gezichten...Denk maar eens aan het ruwe Adam raised a Cain van Darkness on the Edge of Town.

Tomorrow never Knows, grijpt ook een beetje terug naar de Pete Seeger Sessions en heeft een lieflijk country feeling geluid over zich heen. Ontspannend en een mooi nummer voor on the road.

Life itself, geeft niet meteen zijn pracht bloot. De teksten lijken niet direct aaneen te sluiten en het nummer komt niet echt op gang. Dit is een nummer waar ik nog het meest aan moet wennen.

Kingdom of Days, heeft een lekker tempo. Bruce zingt wat uitgerekter en hoger en doet mij ook wat aan het ouder werk van deze man denken. Dit nummer heeft dan ook de aloude ingredienten..strak drumwerk, opbouw naar een climax, teksten die doen wegdromen...We laugh beneath the covers and count the wrinkles and the grays.

Dan zoals velen aangeven de "draak" van dit album. Die mening deel ik niet. Het nummer is simpel van opzet, eenvoudig van tekst, maar hoe heerlijk als het zonnetje schijnt. Daarnaast is dit ook zeer zekers een aspect van Bruce, kijk maar eens goed op The River...Sherry Darlin'/Crush on You. Geweldig gewoon ook op het eind met dat handgeklap...ook hier weer denk ik aan The Beach Boys. Nee hoor dit is een nummer dat prima past in het toch al zeer afwisselend album van deze man.

The Last Carnival is een van de mooiste, pakkende en welhaast emotionele nummers van Springsteen die ik de laatste jaren gehoord heb. Hier hoor je duidelijk het gemis en de vriendschap die zo tekenend is geweest. Prachtig gemusiceerd ook. Hoor Bruce ook op de achtergrond als hij uithaald...het klinkt haast als een Shamaan die een ziel het laatste respect betuigt.

Met The Wrestler sluit dit overtuigende album af...lijkt m.i wel wat veel op Terry's song van Magic, maar doet het nummer niet minder ingetogen overkomen. Gemixed bij Bob Clearmountain mijn favoriet t.o.v Brendan O'Brien.
The Wrestler laat ook horen dat balans een kracht van dit album is. Juist door de afwisseling van vrolijkheid, verhalen en introvertheid, staan de nummers op zichzelf en is er geen sprake van herhaling.

Dit album zou wel eens hoog in mijn favoriete Springsteen albums kunnen komen.

Ongelovelijk dat The boss slechts twee jaar na Magic (dat ook een meesterwerk was) weer met zo'n uitstekende plaat komt. Favoriete tracks zijn tot nu toe Outlaw Pete, Life Itself en The Last Carnival. Belooft wat voor de komende concerten.

Het is slechts een jaar en drie maanden zelfs. Ik heb net even de DVD gekeken en die is ook erg leuk moet ik zeggen. Het mooie van WOAD is dat hij met de luisterbeurd beter word.

Wederom een zeer sterk album van Springsteen........
Goed het is allemaal niet echt (of beter gezegd echt niet vernieuwend), maar dat zijn we van Mr. Springsteen ook niet gewend. Als je ergens goed in bent is het verstandiger om gewoon te doen waar je goed in bent en dat snapt Bruce als de beste.....

Het is allemaal wat lichter en wat meer pop gericht, maar het klinkt zeker niet commercieel al zal ook dit album dat natuurlijk weer wel worden (een commercieel sucses dan hé)........

Het eerste nummer van het album (Outlaw Pete) vind ik zelf eigenlijk wel het beste met een paar "gestolen" accorden van Kiss - I Was Made For Loving You en het mondharmonicatje van School van Supertramp of van Ennio Moricone's Once Upon A Time in the West (daar ben ik nog niet helemaal uit) maar het werkt allemaal wel.......

Wat hij bij Tomorrow Never Knows met zijn stem doet is mij niet helemaal duidelijk en het heeft volgens mij ook niet het beoogde effect (het lijkt wel of hij door een filter of iets dergelijks zingt). Vind dat nummer dus gelijk het minste van het Album......

Queen of the Supermarket is een lekkere pop song met herkenbaar refrein.......

De meeste nummers van dit album zullen live ook zeker overeind blijven denk ik zo.......... Maar dat zullen we tijdens Pink Pop wel ondervinden......

Kortom samen met The E Street Band heeft Bruce Springsteen wederom een goede degelijke rock plaat afgeleverd die zeker niet misstaat in zijn omvangrijke ouvre..... De beste man is ook al weer ruim 35 jaar bezig en nog steeds going strong....... Laat dit een voorbeeld zijn voor de nieuwe lichting rock bands eens kijken wat zij over 35 jaar nog produceren...........

4.5*

Ik heb nog niets gehoord, maar ik ga hem een dezer dagen gewoon halen, ik moet nog de eerste slechte plaat van Bruce tegenkomen...
Héél zijn oeuvre is schitterend, en het leuke is toch dat die recentste platen iets lichter klinken dan zijn ouder werk.
Als ik zin heb in zijn oude platen, dan draai ik die gewoon. Het zou jammer zijn mocht er geen evolutie in zitten, en dat zit er wel degelijk in.
Ik hou zowel van zijn vroegste platen, die wat gruizeliger klinken als die laatste albums.
Het zou me verbazen als deze me niet zou bevallen, van Bruce heb ik uiteraard echt alles in huis, dat mag ook, vind ik. Een kanjer van formaat!

Once upon a time in the West hoor ik er ook in, zie mijn post eerder vandaag. Past goed in het nummer.

Verdomd weinig posts en stemmen, zijn de Springsteen fans op, misschien?
Ik dacht dat minstens de heflt van de mensen van mijn generatie ook zaten te genieten van de nieuwste van The Boss, maar kijk, waar zitten ze??

Ik geniet met volle teugen van een prima album, dat weet ik nu al, ik bekeek eerst de dvd van de making of dit album, ik zag daar al veel bezieling en goede songs.
Nu staat de cd op voor de eerste keer, en ik geniet, nog maar track 6, This Life en nog geen halve misser, neen, deze gaat gewoon zéér hoog eindigen, ik voel het aan mijn water...

Springsteen is geen vernieuwer, dat hoeft hij voor mij ook niet te zijn, hij is een vakman pur sang, een ambachtsman, iemand die van songs componeren houdt, iemand die altijd met bezieling zingt, die bij ieder concert voluit doorgaat, iemand die zijn fans respecteert, I love the man, I love the Boss!

Ik deel de kwotering van thelion, met een optie naar het volle pond, want het is echt wel een formidabel plaatje, die hoes die went, ik vind de hoes nog niet zo formidabel, maar het gaat om de muziek.
Springsteen zal geen nieuwe generatie fans meer aanboren, hij vernieuwt niet echt, maar hij doet gewoon waar hij steengoed in is; verhalen vertellen en dit op steengoede muziek.
Zijn songs blijven me bekoren, hij heeft natuulijk ook de beste liveband ter wereld tot zijn beschikking. Ook al is Danny Federici er nu niet meer...(1950-2008).

****1/2 en er zéér blij mee, deze verlaat de cd-speler de eerste dagen niet meer!

Wat is precies de Springsteen-generatie? Want ik denk dat ik toch niet de enige van mijn leeftijd (18) ben die deze muziek weet te waarderen ? Bruce is een held...punt.

Father, je draaft een beetje door. Ik ben net zo enthousiast als jij over deze geweldige nieuwe cd. Prachtig, perfekt, wonderschoon, enfin lees mijn reaktie maar. Het is niet vernieuwend, inderdaad, maar o zo Bruce op zijn allerbest. Maar waarom zou hij geen nieuwe generatie meer aanboren? Er zullen vast jongeren zijn die dit héél goed vinden en misschien een beetje jaloers zijn dat wij van "The Boss" al zo'n 35 jaar mogen genieten. Er lopen maar zat jongeren als Restlove rond die deze muziek te gék vinden. Dus Springsteen-generatie? Ach wij, oudjes, kunnen in ieder geval nog nog lekker uit ons dak gaan en laten we dat dan samen met de liefhebbers van alle leeftijden doen, die net zo gek zijn als wij. Oh één ding nog Wat vond jij van het nummer, als eerbetoon aan Danny Frederici op de dvd. Rillingen!!!!

@ Ad - Je doelt op The Last Carnival? Inderdaad, rillingen. Màn, ik ben blij met die plaat, en dat was ik ook al met Magic!
Met jonge mensen als RestLove en zulke reacties ben ik uiteraard ook blij, ik vind het leuk dat ook jongeren deze stilaan oude man - maar enkel op papier oud dan, want hij bruist van de energie - weten te waarderen!

Precies, ik ben 20, heb alles van de man in huis, en luister nagenoeg dagelijks naar zijn muziek. Van de zomer ga ik hem voor de 3e en 4e keer live zien; ik ben alleen héél benieuwd hoe de nummers van deze plaat live uit de verf gaan komen, aangezien ze toch wat rustiger zijn dan de nummers van Magic. Maar we zullen het zien, voorals nog staat dit werkje stevig op #1 in mijn rotatielijst.

Ik zit "m op mijn koptelefoon te draaien. Goed hard! En zo rustig is hij nu ook weer niet op de laatste 2 nummers dan. Ik denk als het publiek massaal mee gaat zingen op die laatste 2 nummers, het effect daarvan prachtig zal zijn. Zo stel ik me voor! Ontroerend mooi!!

If I Shall Fall Behind was het laatste nummer op de dubbelcd Live In New York City. Een rustig nummer. Maar wel een perfekt nummer om een live concert mee af te sluiten. The Boss weet echt wel hoe je het publiek moet bespelen en rustige nummers af te wisselen met de steverige nummers. Wat kan Bruce eigenlijk niet???

Vandaag nog gekocht (het eerste reguliere album uit 2009) en 2x na elkaar beluisterd.
Wellicht het meest opgewekte album dat de Boss heeft uitgebracht, maar wederom songs van grote klasse en afwisselend en Bruce klinkt zoals vanouds bezield. "Outlaw Pete", het meest opmerkelijke nummer vanwege zijn lange duur is een zoveelste parel op het repertoire van Bruce. Het album sluit af met twee akoestische luisterliedjes waarvan ik "The Last Carnival", handelend over de dood van Danny Frederici, een bijzonder mooi en pakkend nummer vind.
De Boss heeft het weer geflikt!

Ik wil even kwijt dat ik me wel wat erger aan wat de platenindustrie tegenwoordig met hoezen uithaalt.... Alweer in een onpractische kartonnen uitvoering, die deluxe versie, het is natuurlijk smullen, met die dvd erbij, maar hoe voorzichtig je ook die dingen er uithaalt of terugstopt.... jakkes wat een zootje, ook Magic had zo'n rot-kartonnen onding als hoes.

Ik heb die beider cd's in een plat dubbeldoosje, dus uit plexi gestopt en in het schap staat dat gewoon naast de kartonnen hoesjes, zo blijven die cd's gespaard van nodeloze krassen, want wie die cd's er enkele keren moet uitpietsen, uitprutsen, die beschadigd ze zonder twijfel.
Soms moet je wat inventief zijn, dus wie ook erg zuinig is op zijn materiaal; haal die cd's eruit en stop ze er nooit meer terug in, maar stop ze in echte cd doosjes!

Om niet geheel off-topic te gaan, This Life vind ik momenteel het lekkerste nummertje, dat sfeertje....zalig!

Net pas gekocht (met DVD)
Eerste indruk = OK maar geen topper (kan nog wel komen heb hem pas 2 keer geluisterd)
Soms bekruipt me het gevoel dat ik hem niet meer zo overtuigend geloof als vroeger. Bij bv The River zag ik het hele plaatje voor me, maar bij bv Queen of the Supermarket komt het bij mij niet meer geloofwaardig over.

Ga er nog maar eens voor zitten, 'k heb ook wel al een paar hele mooie voorbij horen komen.

En daar ben ik dan om het feestje een beetje te verstoren: tot mijn teleurstelling is dit een aardige country cd geworden van Bruce en de band en meer niet. Ik ga wel vergelijken, met de vorige cd: Magic. Daar deden ze waar ze zo goed in zijn: geweldige rock muziek. Op die cd konden Van Zandt, Lofgren en Bruce zich pas laten gelden, niet op dit poppy country album.

Dit is geen pure rock en het zijn zeker geen afwisselende stijlen. Ik snap echt niet waar je het vandaan haalt: country, country en nog eens.... wat blues. Regelmatig best wel aardig, maar bij lange na niet zo goed als Magic.
Dat het album nog 3,0* scoort bij mij, is puur vanwege de hoge kwaliteiten van the Boss en zijn mensen en een enkele echt sterke track, zoals Outlaw Pete, My Lucky Day en Life Itself. Overigens is het viooltje voor de versnelling in Outlaw Pete op de melodie van ... I Was Made For Lovin' You Baby (Kiss), het komt daarna weer terug, ook in het orgel later.
Een oneervolle vermelding voor het einde van The Last Carnival, dat kan echt niet.

Nou mijn feestje verstoor je niet, maar de redenen kloppen gewoon niet. Dat dit een country cd is, onzin. Toch nog maar eens terug naar de "muziekschoolbank. Dat jij meer van harde rock van Bruce houdt , prima, Maar aan afwisselling zonder verlies van kwaliteit onderscheidt de goede muzikant zich van de gemiddelde. En tenslotte. Dat jij The Last Carnival niet mooi vindt en echt niet kan, zegt meer over jouw smaak, dan over de smaak van de meerderheid van de Springsteen fans en de reden waarom dat dat nummer Bruce geschreven is.