Bruce Springsteen - Working on a Dream (2009)

Wie weet. De E-street Band is 7 koppig?

@ Kaaasgaaf; Leuk dat je deze met ***** bedacht hebt, maar dan zul je oudere platen zoals Born To Run, The River en nog wel wat platen met ****** of zo moeten gaan bestrooien, lijkt me.... want als je al van deze zo kapot bent, dan zit de kans erin dat je zijn ouder werk - naar mijn idee toch vaak doorleefder en diepgaander - nog véél meer gaat appreciëren.... We vernemen dat wel op zijn tijd...

En vooral zo blijven doen: allereerst erg goed geschreven en daarnaast liever een kopie dan alleen een link.

Als je een stuk van een andere site gebruikt en dat niet door jezelf is geschreven is een link netter vind ik persoonlijk, maar eigen stukken als deze (Martin Visser doet dat ook zo) zie ik liever ook in z'n geheel op deze site verschijnen

Helemaal mee eens. Zulke kaaasgave recenties lees ik maar al te graag. Keep up Kaaasgaaf!!!

Ik denk dat je me niet goed begrepen hebt. Ik vind d&d namelijk ook één van zijn sterkere platen. Ik bedoelde gewoon maar dat het misschien tijd was om na 2 e-streetplaten weer iets anders te doen.

Ach zo...

Het is grappig. Waarschijnlijk als ik Springsteen beter zou kennen zou ik deze plaat minder hoog waarderen. Omdat je het dan beter kan vergelijken met zijn 'klassieke' werk. Maar op dit moment staat deze plaat voor mij op zich en ben ik onverdeeld enthousiast. En kan niet wachten om me verder in The Boss te verdiepen!

En @ Aero & Gregson: Dank jullie wel, ik vind het erg leuk om dit soort stukjes te schrijven en ben blij dat het gewaardeerd wordt!

Precies, Kaaasgaaf, ik meet alle platen af tegen zijn vroege platen, zeg maar zijn eerste tot en met The River, en dan valt deze toch ietsje lichter uit, de plaat klinkt ook wat lichter, maar verder vind ik het een erg genietbaar album, jazeker.

>Dank jullie wel, ik vind het erg leuk om dit soort stukjes te schrijven en ben blij dat het gewaardeerd wordt!

Ik had nog niet gereageerd, maar sluit me volledig bij aero en gregson aan

]

Dank je, nu heb ik voor altijd dat gevoel van HiHo HiHo je krijgt het niet cado, als ik het nummer hoor.

Het was toch:

Zie Zo Zie Zo, Het werk is weer gedaan.
T'is tijd om weer naar huis te gaan.
Zie Zo Zie Zo Zie Zo Zie Zo

Toch ??

Heb 'm in de lokale winkel zien liggen. Volgens m'n maatje is ie erg goed, trouwens.
Wat leuk toch eigenlijk, die verpakkingen die net niet in je cd-kast passen!

Het stukje is geschreven door jou! Nee super, dat moet je natuurlijk hier op Musicmeter zetten.
Ik dacht dat het een recensie van een ander was, dan is een link veelal beter.

Op deze verpakking was zoveel commentaar dat er een speciaal topic voor geopend is: zie pag. 12 hiervoor.

Ik begrijp ook niet waarom ome Clarence hier niet met z'n sax overheen blaast.

Na Magic (ik was helemaal geen fan van the boss) die ik 'best' lekker vond klinken, is deze toch wat minder. Ja Sorry

Omdat ome Clarence niet de componist is en meestal de producer en de componist uitmaken welke instumenten bij ieder nummer het beste passen. Simpel!!!

Ik kan mij bijv. ook indenken dat Bruce met het fluiten iets spontaans wilde doen. Working on a Dream heeft toch een positieve boodschap in zich en dat gaat m.i wel samen met fluiten. Als ik goeie zin heb en ergens aan het werk ben, fluit ik ook. Het fluiten als het bekrachtigen van de positieve boodschap zeg maar.
Daarnaast hoor je Clarence tuhtuhduh tuhtuhduh op de achtergrond op zijn sax.

Weer een heel sterk album van Bruce & the E-street Band, Outlaw Pete vind ik echt een geweldig nummer.
Hoop dat er weer een tour aankomt naar NL

Een tour weet ik niet, wel weet ik dat hij de hoofdact op pinkpop is.

Er komt een tour(zie mijn bericht op de artiesten pagina en dan naar discussie voor de tourdata) en behalve Pinkpop zijn er geen Nederlandse of Belgische data.

Heel jammer want ik kan niet naar Pinkpop

He does it again!!
Zalige cd! Super artiest!

Halfje eraf, als ik hem naast voorganger Magic leg, tja, dan staan hier voor mij minder intrinsiek sterke songs op, minder beklijvende dingen, geen slechte plaat, lang niet, maar toch iets middelmatiger voor mij.

@ Mel24: Super Artiest, dat vind ik ook nog steeds!

Ik was er al bang voor en was dus niet teleursgesteld

dit album zakt na een sterk begin helemaal in, zeer routineus,
veel te vol geproduceerd, en overal hoor je die oervervelende meezingende koortjes, geen gitaar solootjes, efficient akoestisch gitaar en ga zo maar.

Track 1 blijft het beste met als als 2e goede track, track 13, dit was eindelijk meer kaal dan de rest, paar instrumenten maar toch die koortjes erbij.

Nee, weg zijn de dagen van bijv Nebraska, of Born to run.

Zou me niks verbazen als Springsteen veel oud gaat spelen in Landgraaf.

" This life and then the rest -
With you I have been blessed -
what more can you expect ".

Is dit een afscheid?

Qua compositie/melodie is het hele album weinig vernieuwend, met uitzondering misschien van What Love Can Do. Maar ook zonder te vernieuwen kan een Bruce Springsteen album je beroeren zoals alleen goede muziek dat kan. Gewoon, omdat hij er zoveel van zichzelf in legt. De geluidsproductie - wall of sound, maar soms ook juist weer helemaal niet - helpt daarbij wel om het te maken tot een album dat groots afsteekt ten opzichte van de middelmaat.

Oppervlakkig beluisterd geeft dit album weinig nieuws, en er zijn nummers bij die ik best wel als ´gezapig´ zou willen kwalificeren: zeker in het eerste deel met Working on a Dream , My Lucky Day en dan vooral ook Queen of the Supermarket dat me meteen deed denken aan Smokeys Living Next door to Alice (zowel tekst, ritme als accoordschema). ´op de routine´ las ik al een paar keer hierboven.
Maar anderszins zitten er zwaar melancholische stukken in het album als This Life (van waaruit het citaat), Kingdom of Days en The Wrestler . Alsof Bruce terugkijkt op zijn eigen leven en een testament geeft. Gaat dit niet allemaal over zijn Life Itself?

Ook Last Carnival en Oulaw Pete gaan over levens waar wordt teruggekeken. Hoewel ik ook me wel erger aan de niet te missen associatie met Kiss´I was Made for Loving You (ik zag dat ook anderen dat al hadden opgepikt) is dit toch een monumentaal nummer. Vooral het laatste couplet, met de vertraging, waarbij "Can You hear Me" ineens een spiritueel tintje krijgt, grijpt me aan. Meer dan een song is het een epos, een beetje als Hurricane van Bob Dylan. Dat ik daaraan moest denken kwam misschien ook wel weer door Tomorrow Never Knows, want dat is ook wel een soort van Bob Dylan -nummer.

Uiteindelijk is het dus vooral de combinatie van indrukken, met daarin enerzijds berustende en beschouwende nummers, en anderzijds in- en expliciet de emotie in de dankbaarheid voor wat het leven te bieden had en heeft, dat dit album voor mij bijzonder maakt, en dat eigenlijk zonder dat ik het meteen een geweldig goed album vind (The River zal toch wel mijn favoriet blijven). Hoewel ik het hem en de fans niet toewens, zou het een perfect album zijn om de carriere mee af te sluiten.

Ik heb bij een aantal Springsteen albums berichten geplaatst. Nog niet bij deze en ook niet bij Magic. Ik heb Bruce hoog zitten, maar waar ik een verhoogde productie toe juich, zou ik toch graag 5 jaar willen wachten op een album dat echt de moeite waard is.

Ondanks de E-Street Band en ondanks de passie die van Bruce afstraalt, is er nagenoeg geen enkel nummer dat me grijpt. Ik vind Outlaw Pete goed (niet te vergelijken met welk nummer dan ook van de laatste 4 albums) en ook The Last Carnival, maar om te zeggen dat ik een emotionele verbintenis voel, nee. Zonde van de koorgezang aan het einde van The Last Carnival....je gaat er op zitten wachten.

Het mooiste nummer is toch het nummer dat er eigenlijk niet op hoort te staan; The Wrestler. Geweldig mooi. Indringend. En samen met Terry's Song en Dead Man Walking, een prachtig trio aan folk. Het zijn die liedjes die een laag hebben, een verhaal te vertellen en een emotie over te brengen.

De andere nummers van dit vlakke album (en ik zal echt nooit fan worden van O'Brien) zagen door, zijn monotoon, vervelend of te kort.

Good Eye kan nog goedkeuring wegdragen. Maar verder. Ik voel het niet.

@ fish; zo slecht vind ik de plaat ook niet, maar de gladde productie van O'Brien staat me ook geheel tegen. Kapotgepolijst, zeg maar.

Dit album is luchtiger dan vroeger werk van Springsteen maar de passie, het spelplezier en de vakmanschap zijn hier nog duidelijk te horen, reden waarom ik toch nog tot 4* kom. De songs zijn globaal wel minder dan bv. die op "Born to Run", "The River" en "Born in the USA" (alle 3 met 5* toebedeeld) al vind ik de opener "Outlaw Pete" en de laatste 2 nummers prachtig.

Raar, ik vind Outlow Pete verschrikkelijk overroepen, mij doet dit nummer niet zo veel. En enige melodie-vergelijk met dat Kiss nummer hoor ik echt niet, ik heb het geprobeerd, dàt hoor ik dus gelukkig niet.
En vind Magic stukken sterker, er stonden echt wel straffere songs op.
Mijn 5 sterrenplaten zijn Born to Run, The River en die eerste dikke vette prima live-box.

"Magic" vind ik ook beter (4,5*) al zullen velen het daar niet eens zijn met mij en die live-box vind ik gewoon één van de beste live-documenten ooit.