White Lies - To Lose My Life... (2009)

Laten we niet meteen de biotechniek induiken
Ik denk dat de meeste mensen de metafoor "het menselijk oor is subjectief" wel op waarde weten te schatten...

Origineel is het allemaal niet, maar dit klinkt wel rete-strak. Catchy genoeg voor een groot publiek, geweldig geproduceerd en een zanger die de nummers naar een hoger nivo zingt. Interessant genoeg om binnenkort eens live te gaan bekijken op 1 of ander festival..

Ik wil natuurlijk straks op de meeting wel mee kunnen lullen over de nieuwste hypes en de laatste superlatieven........

Zag dat dit op de tweede plaats in de Rotatielijst staat; dus ik ook luisteren.
Blijkt het een bandje te zijn wat ik bij Jools's Later al eens langs heb horen komen.
Nu de plaat en paar maal te hebben gehoord overheerst het zelfde gevoel als destijds: goed gespeeld, redelijk mooi gezongen, maar het raakt me niet.
Het blijft niet hangen.
Blijft op een niveau waarvan ik denk: okee en wanneer gaan we er echt tegenaan boys?
Te braaf wellicht? Niet spannend genoeg?

Of is het die niet aflatende stroom van aha-erlebenisjes: het lijkt wel een Rock ID Contest in een iets andere vorm.

Niet onverdienstelijk, zeker niet slecht, maar niet veel meer dan dat.

@ Boris, wat dacht je van pinkpop!
Komt overigs op de zondag nog meer pracht om te bewonderen...

Verder blijft deze CD na een weekje rust en nu al weer 2 keer geluisterd nog steeds er goed! Om hem dagelijks te dragen iets te zware kost maar echt blijft een top CD! Ik kijk al uit naar een volgend album...

Erg lekker cd'tje

Een zeer interessant album.
Ik heb hem net gekocht en ik vind hem goed. Dat is het eigenlijk, alleen goed, maar niet bijzonder.

De stem van de zanger mist diepgang. Ik vind dat lastig te omschrijven hoe en wat dat precies is. Misschien dat het komt door de toon die in bijna alle nummers vrij het zelfde blijft. Ik weet het niet.

Des al niet te min kan ik van dit album wel genieten en ben ik tevreden met de aankoop.

Typen blijften een kunst!
Even aapassen, :$
Ow jammer, dat gaan niet meer.
Maarja voor iedereen die ook dyslexie heeft:
Dragen moet natuurlijk draaien zijn!

Aller aardigs album....... nee een zeer goed album van White Lies lekkere ongecompliseerde rock plaat die nergens gaat vervelen........ Tis is nog vroeg in het jaar maar denk dat deze mijn eindejaars Top 10 wel eens zou kunnen halen.......

Een ding snap ik echter niet rondom dit album word met enige regelmaat aangehaald dat dit de nieuwe Editors zijn......?????
Zal dan wel aan mij liggen maar ik hoor het niet en btw Editors is tog nog niet dood.........

A Place To Hide heeft wel wat weg van Editors.

Mooi . Een paar posten terug zag je nog totáál geen overeenkomsten met Editors

Lees mij recensie maar eens goed.

Verder heb ik mijn berichten terug gelezen en heb ik dat nergens beweerd.

Dit is jou reactie (op pag. 6 bij mij) als ik zeg dat ik aan Editors denk, bij dit album. Misschien heb ik je verkeerd begrepen?

Dat ging over Interpol; is een totaal andere band.

Editors schrijf ik een stuk hoger aan dan Interpol, zo ook deze van White Lies.
Interpol is een redelijke Joy Division kopie in mijn ogen.

Mochten ze willen!

De discussie Interpol/Editors/Joy Division wordt op andere pagina's al veel langer gevoerd, dus kunnen we deze hier skippen ? Bovendien verbaasd het mij dat in dit genre al heel snel wordt gesproken over copy-cats en klonen. Gebruik van dezelfde ingredienten maakt nog niet automatisch dezelfde gerechten...

Kap gewoon met heel die vergelijkingen, het begint echt frustrerend te worden dat bij ongeveer elke post punkachtige band meteen een joy division/interpol vergelijking aan zen kont heeft hangen echt, om van te huilen is het

het valt me ook op dat dit alleen maar binnen het post punk genre gebeurd dit soort vergelijkings drang. WALGELIJK.


sorry ik ben het echt zat.

Ach, Oasis wordt ook tigduizend keer vergeleken met the Beatles. Daar ontkom je toch niet aan in de muziekwereld. Ik ben het wel met je eens, in de punkrock-hoek is het vergelijken onderhand een voorwaarde geworden .

Niets zo gemakkelijk als zeiken op dit soort bands, dan zijn we toch al met twee om een tegenoffensief op gang te brengen. Vergelijken is fijn om een beeld te vormen van een sound maar dat is het dan ook.

Ik doe er een halfje bij, na hun concert gisteren in de Botanique. Dat was dus uitstekend; wat een machtig stemgeluid produceert dat klein mager jong broekventje. Ik ben eerder misschien ook iets te negatief geweest. Het is niet nodig om steeds te vergelijken met Wire en consoorten, laten we ook maar eens genieten van een goede jonge band. Met Death, Unfinished Business en To Lose My Life bewijzen de heren dat ze wel degelijks goede songs kunnen schrijven. Ze waren ook zo wijs om de zwakke broeder van dit album, Nothing To Give, links te laten liggen.

Ik raad je aan om Taxidermy te beluisteren. (b-side) En als je die dan in de plaats van nothing to give denkt staan er alleen maar goede nummers op dit album : )

vorige week, live in de Melkweg gezien. Weinig toevoeging aan de CD. Strak gespeeld, toetsen kwamen niet uit verf, helaas, die zijn vooral bij EST net zo lekker. 45 minuten knallen en toen was het over. (wat kan kloppen met een debuutalbum...en je niets meer te spelen hebt)
Zangertje heeft een dijk van een volume in zijn volle stemgeluid, petje af. Volgende keer reis ik niet weer zo ver af voor een hype, ik luister de CD wel...

Kijk, ik volg de kritiek. Niet écht genoeg, niet intens, te braaf, te gelikt.
Ik versta de populariteit volledig maar het raakt me niet. Laat dat nu net het belangrijkste meestal zijn in muziek.

Het spijt me zeer,
maar ik verkies Interpol boven deze band.

C'mere, NYC, Wrecking Ball, zoveel prachtige nummers..
ik vind dit meer jaren 80 kopietjes van white lies

Farewell to the Fairground is tot nu toe de beste punk track die ik heb gehoord dit jaar! hoe die akkoorden in de opbouw naar het laatste couplet compleet veranderen terwijl dezelfde vocale harmonie word aangehouden vind ik echt prachtig!

Goed gedaan, meer niet. Ik vind het teveel een kopie van begin jaren 80 muziek.

een heel lekker debuutalbumpje..hoop dat de volgende een echte klassieker wordt! Death is echt de beste...klinkt natuurlijk wel erg Editors-achtig..maar gewoon zo goed! Titelnummer ook erg goed en verder luistert het erg goed weg..misschien komen er later nog meer favorieten bij...hoop het!
4

Let's grohoow old together....And die at the saaame tiiiiiiiime!

Wát een stoffige lyrics zeg, toen ik dat hoorde zakte mijn kaak best wel omlaag.

Ach joh, wat maakt het uit. Ik zie mezelf dat al met volle borst over de prachtige festivalweides zingen.:)

Gelukkig is de muziek opzich allesbehalve stoffig, veel plezier in het weiland alvast !