White Lies - To Lose My Life... (2009)

Zou mij verbazen, White Lies heeft te weinig eigenheid, Interpol heeft dat toch wat meer. Het debuut van White Lies vind ik zeker niet slecht, maar het déja-vu-gevoel is te hoog.

Klopt, luister de andere 2 albums van Interpol ook nooit,
maar het zou goed zijn als de White Lies niet dezelfde
fout maken en het gewoon bij dit album houden.

En no offense maar feit blijft wel dat Interpol in meerdere
toplijsten hoog genoteerd staat. Voor wat de White Lies betreft
moeten we dat nog maar afwachten.
Maar hé dat kan natuurlijk gewoon gebeuren, voor veel
mensen is dit een topalbum..
Voor mij niet en dat zegt ook geen kont verder.

""Let's Grow Old Together, and Die at the Same Time!"

Wat een heerlijk overdreven exclamatie. Het is aan de ene kant zo totaal over the top en onmogelijk iets, maar toch is het zo charmant en een goudeerlijke liefdesverklaring. Prachtig en het hoogtepunt van de CD voor mij.

Ik erger mij verschrikkelijk aan de teksten, en normaal kunnen die mij niet zoveel schelen.

You've got blood on your hands
And I know it's mine

I saw a friend that I once knew at a funeral.

Potsierlijk.

Ja, ik had het ook niet over de andere teksten. De rest is ook niet noemenswaardig.

aan al diegenen die dit potsierlijke zwartzakken groepje vergelijken met joy division:

Heiligschennis!!

Idd, bij Joy Division heb je nog deftige teksten en is de sfeer veel dreigend maar nog belangrijker je gelooft wat Ian Curtis zingt.

Overdrijven is ook een kunst. Be real guys, hoe goed JD ook is (check mijn waardering); UP en Closer is echt niet The Gospel According to Ian Curtis.

Iedere creatieve uiting kan als een fictioneel iets worden gezien, hoeveel autobiogfrafische details er ook in zitten - de simpele gelijkstelling tussen werk en auteur geeft zelden de beoogde intellectuele verlichting.

Veel meer zin heeft om een werk polyinterpretabel te houden. een simpele afwijzing van White Lies enkel en alleen vanwege de teksten - of omdat ze qua hoes (achter - en binnenzijde) JD navolgen - slaat imo ogen nergens op.

DIt is een leuke plaat en erop pissen is niet echt zinvol, minder simpelman speak (SMS) graag. Geloven doe je in de kerk.

Krijg een beetje een Linkin' Park gevoel bij dit soort teksten. Moet zeggen dat ik die wel meer ben gaan waarderen in de loop der jaren (of zou het gewenning zijn).

Zal waarschijnlijk wel gewenning zijn. Het heeft idd wel iets mee van Linkin Park, maar dat zal dan wel het onbenullige zijn...

'tis eigenlijk gewoon HB3; een behoorlijk geH Beginnend Brits Bandje. dat wel lekker klinkt - no less, no more.

Linkin'Park - US-posers

Is dit muzikaal gezien nou echt zo slecht dat jij er 1* (en Herman 1.5*) aan moet geven?
Er wordt hier nogal flink afgegeven op de lyrics, die inderdaad niet erg diep gaan, nee. Maar als je zoveel waarde hecht aan teksten en zo weinig aan de muziek zelf moet je misschien meer boeken gaan lezen in plaats van muziek luisteren.
Tuurlijk zijn er bands met aansprekende teksten en dat vind ik dan mooi meegenomen of soms interessant maar over het algemeen zie ik de stem meer als instrument. Bands die k*tmuziek spelen maar steengoede teksten hebben verdienen hier 1* en niet andersom.

Ah, blij dat je het even uitlegt. Heb heel lang gezongen: Let's go all together, and die at the same time.

Vond het al wat macaber in een volle tent op Pinkpop.

Niet echt serieus te nemen commercieel verantwoord album vol met bij elkaar geharkte puberale clichés.

saai

Vind ze nog het meest op 2e rangs The Killers lijken

Iedereen is hier niet echt heel positief over het album, ik vind het ook geen super album, maar ik vind dit echt wel de moeite waard om naar te luisteren. Ook worden de lyrics hier nogal afgemaakt, maar bijvoorbeeld 'Death' is qua tekst een nummer dat goed in elkaar steekt, omdat het hele nummer een metafoor is, je kunt het op twee manieren bekijken: vliegangst en aan de andere kant de angst om een relatie aan te gaan.Het is toch wel weer een band die klinkt als Interpol. Maarja, White Lies is een band, die niet veel andere onderwerpen aansnijdt dan de dood.

Ik krijg totaal geen Linkin Park gevoel bij deze zin. Linkin Park heb ik als 12 tot 16 jarige helemaal grijsgedraaid. Hun teksten zijn behoorlijk depri, over bedrog en paranoia. Een warme liefdevolle noot zat er niet vaak tussen. Ik zie dit meer als een schreeuw van een wanhopig verliefde man naar zijn liefje. Hij moet kiezen tussen zijn leven of zijn meisje, maar dat kan hij niet. Hij wil oud worden met haar. Tuurlijk is het simpel, maar bij mij raakt het toch een gevoelige snaar.

Snap dus ook totaal niet wat hier zo geweldig aan wordt gevonden. Ik vind de teksten inderdaad zeer irritant en allesbehalve origineel. Bovendien erger ik me ook aan de stem van de zanger. Ik had hun optreden op Rock Werchter op tv gezien en live klinken ze ook al zo gelikt. Snotglad geproduceerd plaatje.

mmm... daar ging het me eigenlijk niet helemaal om
.
1) joy division klinkt echt helemaal anders, veel meer post-punk, veel minimalistischer, minder bombastisch ook, en stukken dreigender

2) joy division stond muzikaal gezien echt een heel aantal stappen hoger dan deze white lies. luister naar atmosphere, new dawn fades, she's lost control, isolation,.... en geniet!

3) white lies is op z'mn best een goeie killers mk 2.0, een goeie b-versie van editors, of.... een dertien-in-een-dozijn popgroepje met potsierlijke teksten over "de dood" (huiver, huiver,...) en een lachwekkend fake "donkere" sound (echt jongens... een paar sfeervolle keyboards en een lage jongensstem over je songs zwieren staat niet gelijk aan "donkere" muziek).

4) white lies is een typisch groepje voor het werchter publiek dat alle hypes netjes op een rij wilt voorgeschoteld krijgen, en voor wie muziek allemaal niet te moeilijk moet zijn

ik vind dit vooral saaie, voorspelbare en uiterst makkelijke muzak

exactly!!

Ja, inderdaad het optreden op Werchter leek niet zo speciaal. De band kwam op beeld toch zeer statisch over...

bwaaah... interpol is ook statisch. wat me vooral opviel was de beperkte zangcapciteit van de zanger. doe me toch lichtjes vermoeden dat de zang op plaat serieus pro-tools gewijs is opgepoetst

soit... wat maak ik me eigenlijk druk om het zoveelste dertien-in-een-dozijn bandje. k zou beter nog eens naarde nieuwe yo la tengo of oneida luisteren...

Droevig...altijd maar moet de vergelijking met Joy Division gemaakt worden .
Interpol, Editors en waarschijnlijk nog meer bands die ook maar iets post-punk of wave-achtig uitpoepen krijgen met JD te maken.
Roepen deze bands "Wij zijn de nieuwe Joy Division!" in de media??
JD was een unieke band met een legendarische zanger en dan bedoel ik niet eens Curtis zijn zangcapaciteiten, want let's be honest....een uniek stemgeluid maar live niet altijd loepzuiver. Ik kan hier wel vragen of die vergelijkingen op mogen houden maar ik weet dat het zinloos is. Net zoals het vergelijken van bands met Joy Division zelf.

Volgens mij probeert khonnor juist te laten zien dat de vergelijking nergens op slaat omdat het totaal andere soort bands zijn. White Lies is veel meer gewoon Editors en Kings of Leon. Interpol en Joy Division zie ik persoonlijk nog wel een klein beetje overeenkomsten in. Er moet gewoon voor eens en altijd een scheidslijn gemaakt worden tussen de echte donkere minimalistische postpunkbands en de epische climax pop/rock die bands als editors, alsook deze white lies maken.

Tja voor mij blijft de lijn toch flinter dun hoor, het ene sluit het andere niet uit vind ik als ik naar Joy Division luister.

nagel op de kop... en laat ik nu net die tweede groep ietsje hoger hebben zitten dan die pseudo-emo-climax-bandjes als white lies en editors

wou gewoon effe aangeven dat, zoals ik hierboven al schreef, de ridicule-teenage-angst en het slappe pseudo melancholishce gezwets van deze witte leugens vergelijken met het meesterschap van joy division toch een klein beetje heligschennis is....

I second that! White Lies verdient die vergelijking gewoon simpelweg niet.

Ik blijf het grappig vinden; die vergelijking met Joy Division.
En het meest grappige is wel dat bands als Interpol en Editors aan gehaald worden als orgineel.
Als er twee bands zijn die een kopie proberen te zijn van Joy Division, dan zijn deze bands het wel.
Editors is dan wel van hoog nivo.

Ik snap nog steeds niet waarom hier juist niet Ultravox, Tears For Fears en Alphaville zo weinig genoemd worden.
Luister die bands eens eerst, en kom dan met een vergelijkend oordeel.

Leg het mij dan eens uit. Met name het geval Editors. Hoe lijkt dit op JD? Ik vraag me dan af welke van de twee bands je nog nooit gehoord hebt want behalve het donkere sfeertje en de donkere stemmen van beiden zangers hoor ik geen overeenkomsten. En Interpol is natuurlijk gewoon Interpol. Meesters van de goede opbouw en composities en outtro's waar JD van mag dromen (PDA, Lighthouse, Roland, Not Even Jail enz...).

Je haalt zelf de vergelijkingen al aan.
De manier van zingen is wel degelijk af gekeken van Joy Division.
Ben met al deze bands bekend.
Joy Division zelfs al zo'n 20 jaar.
Dus ik hoor echt wel de overeenkomsten.
Is verder dan ook niks mis mee.
Editors vind ik een zeer goede band; Joy Division ook.
Interpol vind ik na hun eersteling niet echt bijzonder te noemen.

Luister de nummers van Joy Division er nog maar eens op na.
Probeer Atmosphere en Decades eens

Je hoeft een band geen twintig jaar te kennen om te kunnen/mogen vergelijken hoor, Deric.