menu

White Lies - To Lose My Life... (2009)

Alternatieve titel: To Lose My Life or Lose My Love

mijn stem
3,65 (727)
727 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Fiction

  1. Death (5:01)
  2. To Lose My Life (3:10)
  3. A Place to Hide (5:02)
  4. Fifty on Our Foreheads (4:22)
  5. Unfinished Business (4:19)
  6. E.S.T. (5:04)
  7. From the Stars (4:03)
  8. Farewell to the Fairground (4:18)
  9. Nothing to Give (4:12)
  10. The Price of Love (4:39)
  11. You Still Love Him * (3:22)
  12. Black Song * (3:47)
  13. Taxidermy * (3:17)
  14. Nothing to Give [Demo Version] * (4:12)
  15. The Price of Love [Demo Version] * (3:44)
  16. Death [Crystal Castles Remix] * (4:47)
  17. Farewell to the Fairground [Yuksek Remix] * (4:21)
  18. To Lose My Life [Filthy Dukes Remix] * (5:42)
toon 8 bonustracks
totale tijdsduur: 44:10 (1:17:22)
zoeken in:
avatar van STaRS
4,5
Ik volg, ik kan me heel goed vinden in je recensie. Ook voor mij is nothing to give het minste nummer van dit knappe debuut, door een teveel aan pathos, al heb ik vaak het gevoel dat dat nummer zich dicht bij een heel dunne grens tussen goed en over the top bevindt. Het enige punt waar ik het oneens ben is dat EST geen favoriet is bij jou, maar bij mij wel. Al vind ik het eigenlijk zeer moeilijk om hier favorieten op aan te duiden, want ze zitten ongeveer allemaal op hetzelfde niveau, alleen nothing to give er net onder.
Uitstekende recensie trouwens, LH

De recensie is mooi geschreven, maar met de conclusie kan ik helaas niet mee gaan, het materiaal vind ik niet sterk genoeg en live is het waardeloos en dan ben je voor mij geen interessante band meer.

Jammer is dan wel dat dit eigenlijk wel een band voor mij moet zijn gezien mijn new wave / postpunk interesse, maar ik heb deze band al heel vaak in 1 adem genoemd zien worden met Joy division en the Bunnymen en dat vind ik eigenlijk schandalig en blasfemie.

Lost Highway
Je zal mij niet horen zeggen dat White Lies de evenknie is van Joy Division of Echo & The Bunnymen, dat zijn nu eenmaal twee überbands, maar tijden veranderen ook. Let's face it, de razend interessante (Manchester) sound uit de periode '79-'83 komt niet meer terug. Ik heb na dit album het debuut van Modern English gedraaid, en dan hoor ik ook wel het verschil. Dat betekent niet dat ik niet van White Lies kan houden.

De productie is glad, ik denk dat men vrijwillig een 80's sound wil neerzetten, net zoals bij het album van The Mary Onettes. Ik meen dat men met dezelfde producer heeft gewerkt als Glasvegas voor hun debuut, dat album heeft eenzelfde wijdse productie.

Vergelijken mag, maar zie alles in perspectief. Mensen die dit een Interpol kloon vinden, beluisteren erg oppervlakkig muziek. Een album als TOTBL, dat is NYC middernacht, terwijl je alleen op je kamer door het raam het broeiierige stedelijke nachtleven aanschouwt. White Lies maakt de soundtack bij een mistroostig UK op een regenachtige herfstdag. Dan heb ik het nog maar enkel over sfeer en gevoel, wat deels persoonlijk is, ik zou even goed kunnen uitwijden over de vele verschilpunten in de muziek.

En Joy Division, dat is Joy Division. Het komt niet meer terug, die band en die tijd, maar ben ik even blij als ik tussen de poedelmuziek van Beyonce of Kayne West ook nog bandjes als White Lies hoor. Misschien moet je Dragons eens proberen, het neusje van de zalm van de post-punk revival, én qua sound en productie welicht meer jouw ding dan het (voor jou) iets te gladde White Lies.

Over de live prestaties zijn we het oneens, dat concert in de Botanique was meer dan goed. Verder lijkt het me een sympathiek en pretentieloos bandje, al besef ik dat dit laatste een non argument is om de muziek te beoordelen.

Dragons heb ik meer gelezen (vast ook van jou, maar dat geeft niet) en zal ik zeker eens proberen, bedankt.

Productie vind ik niet zo'n probleem, kon de (nog) laatste Editors ook best waarderen en dat was nog gladder dan dit en men kan er van vinden wat ze willen, maar die jongens kunnen spelen. En ik vind het album best aardig (ik vind 3 sterren zeker geen slechte beoordeling), maar het is gewoon niet sterk genoeg. Dat "let's grow old together and die at the same time" onder een vrolijk ritme doet het gewoon niet zo goed bij mij, kies dan een ander thema om over te zingen, misschien werkt dat beter.

Glasvegas werd genoemd, ook een band waarvan ik de muziek best kan waarderen, maar die ik toch ook al een optreden vreselijk heb zien verknallen. Het concert in de Botanique heb ik niet gezien, maar na 3 matig tot zwakke optredens heb ik gewoon de hoop opgegeven (overigens leuk om mensen die dit jaar per se WL op Lowlands wilde zien en vorig jaar ook waren er op te wijzen dat WL vorig jaar toch ook echt op Lowlands stonden; dat leverde een hoop hele verbaasde gezichten op), want genoeg leuke bands die het wel waarmaken, daarvoor hoef ik niet terug te vallen op een Beyonce . En het is niet eens onwil, want zoals ik al zei had dit echt wel een band voor mij kunnen zijn en daaom heb ik ze ook meerdere kansen gegeven en misschien vind ik het daarom wel zo jammer.

Wat geweest is is inderdaad geweest en ik ben ook echt niet op zoek naar een nieuwe Joy division (het is misschien wel mijn favoriete genre, maar ik hou van vrijwel alles, van country tot rap en van singer/songwriters tot noise en ten tijde van JD was ik er nog niet, dus heimwee naar die tijd lijkt me vrij onmogelijk ), maar ik haalde het even aan (niet zo zeer gericht op jou), omdat je dit toch overal terug leest in de media, ik zag zelfs een beschrijving die het heel erg bont maakte (na naar ik meen het pinkpop optreden), daar stond letterlijk "vergeet Editors en Interpol, White lies is de nieuwe Joy division" en dan heb je m.i. gewoon heel weinig verstand van muziek.

avatar van lauradance
4,5
Ik hou van deze muziek, al heb ik deze cd nog maar een paar keer
gehoord, ben er heel enthousiast over. Voorlopig haal ik deze niet uit
mijn Ipod. Al wacht ik nog even met stemmen tot ik het vaker gehoord heb.

avatar van paulolsman
4,5
Heel fijne muziek. Geen Joy Division o.i.d. - want dat is heel andere koek. Jammer dat er altijd weer die vergelijkingen gemaakt moeten worden - snap het ook wel - maar wel jammer.
White Lies heeft hiermee een heel tof album afgeleverd - heb 'm net op LP gekocht . En ik heb ze live gezien op Lowlands dit jaar en vond ze goed! Een van de betere optredens op LL dit jaar.

avatar van herman
1,5
Berichten over optredens verplaatst naar White Lies

2,5
Muzikaal gezien vind ik dit album zeker niet heel slecht, maar de teksten liggen er wat mij betreft teveel bovenop. Bij het horen van "lets grow old together and die at the same time" wordt ik toch een beetje kregelig. 2.5 sterren,

Misschien ligt het er ook wel aan mijn veranderde smaak dat ik dit album maar matig vind, maar ik snap niks van de hype rondom dit album.

Lost Highway
Wat is er mis met de teksten? Tekstjes zijn erg fijn, kleine Shakespeare tragedies waarbij de schrijver steeds een andere gedaante aanneemt met strofes boordevol ironie, knipogen, en dan allemaal nog eens zo lekker politiek incorrect.
Hot Fuss staat in jouw top 10, zeer toffe plaat maar met Andy the star en boyfriends looking like girlfriends moet die het ook niet van de lyrics hebben.

Taxidermy had hier moeten opstaan, i.p.v. Nothing To Give, dan was het helemaal een feestje geweest.

2,5
Lost Highway schreef:
Wat is er mis met de teksten? Tekstjes zijn erg fijn, kleine Shakespeare tragedies waarbij de schrijver steeds een andere gedaante aanneemt met strofes boordevol ironie, knipogen, en dan allemaal nog eens zo lekker politiek incorrect.
Hot Fuss staat in jouw top 10, zeer toffe plaat maar met Andy the star en boyfriends looking like girlfriends moet die het ook niet van de lyrics hebben.

Taxidermy had hier moeten opstaan, i.p.v. Nothing To Give, dan was het helemaal een feestje geweest.


Het depressieve ligt er wat mij betreft er teveel bovenop. Ik heb er niks mee.

Bij The Killers is dat heel anders, daar gaan de teksten meestal gewoon nergens over.

Deewee
Ik snap de hype ook nog steeds niet. En om WL nu te vergelijken met Interpol... Interpol komt naar mijn idee stukken origineler uit de hoek, bovenzien zijn de teksten van Interpol origineler en diepgaander.


avatar van Lin
4,0
Lin
Alsof ze hier meelezen...

Lost Highway
Deewee schreef:
bovenzien zijn de teksten van Interpol origineler en diepgaander.


Komop Noem nou eens 1 nummer van Interpol met een 'diepgaande' tekst?

Lost Highway schreef:
(quote)


Komop Noem nou eens 1 nummer van Interpol met een 'diepgaande' tekst?


"She says it helps with the lights out
Her rabid glow is like braille to the night
She swears I'm a slave to the details
But if your life is such a big joke why should I care?

The clock is set for nine but you know you're gonna make it eight
So that you two can take some time teach each other to reciprocate "

Schitterend.

Minder diepgaand, maar ook erg mooi

"I wish I could live free
Hope it's not beyond me
Settling down takes time
One day we'll live together
And life will be better
I have it here, yeah, in my mind
Baby, you know someday you'll slow
And baby, my hearts been breaking."


En nog eentje dan om het af te leren

"Show me the dirt pile
And I will pray that the soul can take
Three stowaways
Vanish with no guile
And I will not pay
But the soul can wait
The soul can wait "


Geeft niets, er zullen altijd andere bands beter zijn, het is alleen zo jammer dat het grote publiek dit wel op pakt, maar kwaliteit laat liggen.

Lost Highway
@ willie : Nou goed je hebt me deze keer bij mijn *****
Dat zijn dan ook de drie beste songs uit hun volledige repertoire.

Lost Highway
En verder, laten we nu maar voor eens en altijd stoppen met White Lies/Interpol vergelijking, het is gewoon iets helemaal anders. White Lies hoort meer in het rijtje Wolfsheim en nog meer Mary Onettes. Ondertussen helemaal verslaafd aan Taxidermy, hun beste song. Tekstueel is deze wél erg donker, zonder de knipoog/humor/ironie die we van White Lies gewoon zijn.

avatar van deric raven
5,0
Gelukkig, nog iemand die begrijpt dat niet elke in het zwart geklede artiest met Interpol vergeleken moet worden.
White Lies heeft als Engels bandje de moeite genomen om zich in meerdere bands te verdiepen; en zich niet alleen DEATH te staren op Joy Division.

avatar van STaRS
4,5
Ik vind ook dat White Lies niet op Interpol lijkt. Als ik White Lies moet vergelijken is dat vooral met Editors, beiden maken 'donkere', maar toegankelijke pop-songs. Het is inderdaad allemaal al eens beter gemaakt, en zeker geen tijdloos meesterwerk, maar ik blijf de CD met plezier herbeluisteren, en kan van elk nummer genieten, (alleen Nothing to Give vind ik iets minder), en dat is nog altijd het belangrijkste bij muziek

deric raven schreef:
Gelukkig, nog iemand die begrijpt dat niet elke in het zwart geklede artiest met Interpol vergeleken moet worden.
White Lies heeft als Engels bandje de moeite genomen om zich in meerdere bands te verdiepen; en zich niet alleen DEATH te staren op Joy Division.


Een vergelijking blijft logisch en is ook niet erg, kwalijk wordt het pas op het moment als je daar ook je cijfer/beoordeling op gaat aanpassen. Ik vind White lies, live gewoon erg slecht, maar ik vind het album op zich best aardig, maar het ontbeert gewoon de kwaliteit om er laaiend enthousiast over te worden. Misschien dat een volgend album veel beter gaat werken als ze echt hun eigen richting hebben gevonden en niet meer vast gaan houden aan het zwartgallige, het past niet bij de bandleden en niet bij de muziek, waarom zou je het dan doen?

Ik vind het wat te clean, te poppy ook. Een heel album kan me niet boeien. Slecht is het echter ook verre van. Als ik dan toch een band in het genre moet noemen, geef mij dan maar The Horrors tegenwoordig. Dat klinkt me wat vuiler, gevaarlijker:)

avatar van VanDeGriend
3,0
Zelden een plaat meegemaakt die zo veel irritatie oplevert als deze en toch af en toe moet worden afgespeeld. De ene keer word ik groen van ergenis als ik die gezwollen met potsierlijke galmzang opgeleukte liedjes met dito teksten (hoe vaak gaat die vogel eigenlijk dood?) voorbij hoor komen. Op een ander moment vermaak ik me dan weer best met die paar fraaie nummers die er heus op staan en laat ik de rest een beetje voorbij glijden. Al met toch een aardige kopie van Ultravox. Vergelijkingen met JD , Echo en meer van dat spul zijn absurd en ruimschoots te veel eer. Sluit desondanks niet uit dat dit bandje wat kan worden.

avatar van lennon
2,5
VanDeGriend schreef:
Zelden een plaat meegemaakt die zo veel irritatie oplevert als deze en toch af en toe moet worden afgespeeld.


Exact mijn gedachten over deze plaat!

avatar van LucM
3,0
De teksten zijn inderdaad potsierlijk dat ik ze onmogelijk serieus kan nemen, al zijn de songs op melodisch vlak wel behoorlijk.

avatar van nightfriend
2,5
sean leonard schreef:
The Killers in de tijd van Hot Fuss, misschien heeft het daar iets van weg ja. (tegenwoordig zijn The killers helaas een glad hit-bandje)

Precies wat ik er over dacht.! Poppy indie-rock met een zwart randje.
Farewell to the Fairground is wel een goed voorbeeld daarvan en het nummer dat ik tot nu toe het beste vindt. Het zal de 3.5* bij mij ws. niet gaan overstijgen.

avatar van stoepkrijt
4,0
STaRS schreef:
Als ik White Lies moet vergelijken is dat vooral met Editors, beiden maken 'donkere', maar toegankelijke pop-songs.


Ben ik t mee eens. Hoewel ik White Lies toch nog wel wat donkerder vind.

Al met al is dit een goed album, met zeker een paar heerlijke nummers. Maar ik denk dat dit album over een tijdje vanzelf in de vergetelheid (en dan spreek ik alleen voor mezelf) zal raken. Maar gelukkig staan er wel wat nummers op die zullen blijven hangen.
Met name Farewell to the Fairground en A Place To Hide zijn van die nummers.
Lijkt me wel een band met potentie.

avatar van lennon
2,5
stoepkrijt schreef:

Al met al is dit een goed album, met zeker een paar heerlijke nummers. Maar ik denk dat dit album over een tijdje vanzelf in de vergetelheid (en dan spreek ik alleen voor mezelf) zal raken


Als je dat denkt, hoe kom je dan aan 4 sterren vraag ik me af? Want dan zit je toch al bijna tegen "een klassieker" aan zou ik zeggen

avatar van stoepkrijt
4,0
lennon schreef:
(quote)


Als je dat denkt, hoe kom je dan aan 4 sterren vraag ik me af? Want dan zit je toch al bijna tegen "een klassieker" aan zou ik zeggen


Dat komt, omdat ik over t algemeen best hoge beoordelingen geef. Een 4 zit maar net boven mn gemiddelde...
En ik vind dit album op dit moment zeker 4 sterren waard, als ie me uiteindelijk toch gaat vervelen (wat ik op een gegeven moment wel verwacht) zal ik mn punt naar beneden bijstellen.

avatar van stoepkrijt
4,0
@lennon: Ik ga mn beoordeling toch maar wat aanpassen. Album is me toch sneller gaan vervelen dan verwacht, dus 4 sterren is inderdaad te hoog gegrepen. Maak er nu 3 van, nog steeds voldoende maar ook niet meer dan dat.

Kosinski
VanDeGriend schreef:
Zelden een plaat meegemaakt die zo veel irritatie oplevert als deze en toch af en toe moet worden afgespeeld.

Gewoon die schijf terug in de CD kast, maar soms toch even stiekem opzetten. Dan schalt het heerlijke poppy geluid weer door je kamertje en wordt je er toch een beetje vrolijk van. En meezingen, uit volle borst, maar zonder dat de buren het horen natuurlijk.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:02 uur

geplaatst: vandaag om 10:02 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.