U2 - No Line on the Horizon (2009)

Het stoort me niet dat iemand een plaat die ik heel goed vind wat minder vind, maar ik begrijp het dan niet altijd, ik denk dan... hè, hoor ik dan echt een andere plaat?
Het omgekeerde gebeurt ook, natuurlijk, dat ik de grandeur in iets niet hoor, en dat anderen er mateloos van genieten, tja, smaken zullen altijd verschillen, en gelukkig maar!

Oh nee hoor. als je niet van plan je beste werk ooit te maken dan moet je er gewoon mee op houden. Anders zal je je nooit kunnen ontwikkelen.


Tevredenheid is niet voldoende. Als je een middle of the road bandje wilt zijn zonder ambities.. zoals u2 ja dan misschien. Maar als je iets probeert te maken moet je ingesteld zijn om aarde en hemel bewegen om dit tot een van de allerbeste albums te maken. Het is niet voor niets dat bands altijd uit elkaar gaan, men wil zich ontwikkelen en vaak zijn daar de meningen over verdeeld.



Waarom zou je niet mogen vergelijken? Om iemand te kunnen begrijpen moet je weten wat de weg is die die persoon heeft afgelegd. Daaraan kan je de kwaliteit ook deels aan afmeten. Als een dit een debuutalbum zou zijn van u2 dan was dit een goede prestatie, maar sinds we weten wat u2 hier vooraf allemaal gemaakt heeft kan je zeggen dat het nog steeds magertjes is.

In beide gevallen is de plaat vergeleken met andere muziek een nietszeggende plaat. Wanneer je het vergelijkt met de weg die het heeft afgelegd kan je nog iets genuanceerder en misschien positiever beeld krijgen.

Ik ben bij dat de laatste reakties allemaal off-topic zijn. Wat een ( goed) bedoelde onzin !!!. Verder gaan we verder tot de orde van de dag. We weten nou onderhand wie dit album goed vindt en wie niet>

Heb deze cd gekocht voor 9,99, omdat het een speciale aanbieding betrof, maar 't ligt nog onuitgepakt in de plasticverpakking ergens in een doos voor latere beluistering

Hoorde voorheen slechts 1 (goed) nummer via de boxen in een winkel, en vervolgens eentje die mij niet bijzonder aantrok.

De bonus Cd van Boy heb ik inmidels al 5 x gedraaid. Staan nummers op die ik ooit op single en maxi-single had.

Uit de beste periode van U2, toen weinigen ze nog kenden en ik zag een optreden van hen op de dag dat Bono zijn 19e of was het zijn 20e verjaardag vierde? Dat was in een kleine zaal de harmonie in Tilburg.

Waarom niet verder er in de diepte er over discussiëren? Het album brengt in ieder geval genoeg gespreksstof op. Het is saai als mensen het alleen als goed gaan beoordelen. Veel interessanter is de vraag waarom en in welk perspectief.

Erg wrang altijd om te zien dat mensen die vol lof zijn van een album niet de zwakte er van te kunnen ontdekken. Ik denk ook nooit dat mensen niet verschillen van mening over wat een album is of juist niet. Maar de zwaarte die daar aan wordt verbonden.

Vorm van Tunnelvisie

Zo bedoelde ik het niet. Laat ik het duidelijker stellen: in elk perfect album zit een zwakte.

Tja dat optreden was dus eind oktober 81; check gerust deze site - Bono was in mei 21 geworden; en ja de boys waren echt boys. 'k zag ze twee weken eerder in de Melkweg. Maar eerlijk is eerlijk, ze waren bij hun debuut wel een paar jaar ouder dan de Poolapen.

Mjuman

Bedankt voor deze correctie en jouw post. Man wat was ik blij ze te zien.
Sommigen vinden het appels met peren vergelijken, maar van veel groepen vind ik de eerste drie cd's vaak de beste )

Vind ik een wat curieuze uitspraak.
Of is het misschien een perfecte uitspraak, waar ik de zwakte in heb ontdekt?

Kijk, dat vind ik nou weer een hele curieuze uitspraak. Veklaar je eens nader a.u.b..

Nou, dat het volgens de gedachte dat alles wat perfect is een zwakte heeft, de uitspraak van xillix toch perfect zou moeten kunnen zijn.

Ja dat klopt, maar dat beweer ik ook niet. Dit is gewoon weer een manier om er niet verder op in hoeven te gaan.




Nee het is een uitspraak dat op feiten gebaseerd is. Daar kan je geen kwaliteiten aan ontlenen. Waar het altijd op neer komt is hoe zwaar men trekt aan de zwakke punten wat het tot een perfecte creatie kan maken.

Bijvoorbeeld: Ik denk dat magnificient hun beste nummer ooit had kunnen zijn, ware het niet dat er wel zoveel 'fouten' in worden gemaakt dat het gereduceerd is tot een niemendalletje die best wel aardig weg luistert. En dat is ontzettend zonde.

Los van alle positieve of negatieve berichten krijg ik echt kippenvel, gaat mijn bloed vlugger stromen, krijg ik koude rillingen en een adrenalinestoot van hier tot Marokko als ik

Unknown Caller

en

Fez - Being Born

beluister.

Alléén al die 2 songs, verheven boven het wolkendek, uitstijgend boven het aardse, zijn de aankoop van deze uitmuntende plaat waard.

Het is maar mijn bescheiden mening, U hoeft er niet mee akkoord te gaan.
Dank U.
De Father.

wat een heerlijke cd is dit toch.Niets nieuws,maar na elke draaibeurt beter en beter ....

Ik hoop dat u geen bezwaar tegen heeft, dat ik met uw mening, al is hij zeer bescheiden, eens ben. Zou ik bij deze songs het nummer White As Snow mogen toevoegen. Ik hoop dat u begrip hebt voor deze reaktie. Mocht u onverhoopt toch bezwaar hebben tegen deze song, dan verneem ik dat wel van u, Father.

Mogen jullie ff blij zijn dat deze in 2009 pas is uitgekomen, anders had je een probleem gehad welke beter was: Coldplay (Viva la Vida...) of deze NLOTH.

Ik niet - beide zijn in mijn opinie over de linkerbaan ingehaald door The Last Shadow Puppets een band die staat als een huis en uiterst essentieel en gefocust de geest van de tijd beeld weet te geven - muziek met ballen, vanaf het eerste accord - maar dat zijn dan ook 'jonge honden' en geen OLR's - want langzamerhand kunnen Bono c.s wel een bankje naast of achter de Stones gaan claimen.

Van te veel hosanna krijgt een mensch wel eens een wee gevoel in de buik als u bedoel(t) wat ik weet. Net nog gedraaid, daarna TV on The Radio (Dear Science) en nu Last Shadow en die twee albums pakken me gewoon meer.

@ Ad ("at at klinkt dat dan, haha!!). Neen, ik vind het rustpunt White As Snow een mooie filmische song; Zo mogen ze er op het restover album dat later dit jaar zou verschijnen zeker nog wat opzetten! Dus; Geheel akkoord. Als je een vrouw was, Ad, dan konden we nu gaan samenwonen!

Zwaktes in een perfecte plaat klinkt mij in de oren als een tegenspraak.



Ben op zich wel benieuwd wat je bedoelt. Want snappen doe ik het nog niet. Als een plaat perfect is, dan worden die 'fouten' toch juist níet gemaakt?

@ Jazper; mij klinkt het ook nogel overenigbaar "zwaktes in een percecte plaat". In een perfecte plaat zijn er helemaal geen zwaktes, toch?

Het verschil is dat jij iets in absolute zin de dingen ziet terwijl ik de relatieve zin er uit pakt. Een perfect plaat bestaat in absolute vorm namelijk niet maar wel in relatieve.
Een ikeakast kan wel perfect zijn opgebouwd, er blijft altijd nog wat tussenruimte over..

Mij lijkt dat ontzettend verenigbaar. Maar goed, ik kan je dat inzicht helaas niet verschaffen.

xillix, je lult; het woord perfect moet je dan maar eens opzoeken. Als het perfect is, zitten er geen fouten in, punt.
Maar perfectie is op zich ontzettend saai, dus gelukkig maakt niemand perfecte platen, muziek is per definitie geen wiskunde, gelukkig maar!

Voor mij zit dit album niet zo heel ver van de perfectie af, het neigt naar perfectie, voilà.

Perfectie bestaat gewoon niet, zeker niet in de muziek, maar men moet proberen de perfectie te benaderen, wat U2 hier ook doet.

Er zijn maar 2 nummers echt goed op deze CD.verder is het echt niets bijzonders.het is het standaard U2 geluid die je al zovaak hebt gehoord,er zit weinig ontwikkeling in als je het vergelijkt met bijvoorbeeld de band:Coldplay waarbij dat wel het geval is.

Moment Of Surrender heeft inmiddels Breathe verstootten van plek 1, Unknown Caller nu 2 en Breathe 3. Magnificent is ook enorm lekker, maar hebben ze live nog niet helemaal onder de knie (Bono's stem matig en tempo te laag).

Coldplay heeft net haar 4e album afgeleverd en U2 haar 12e.
Logisch dus dat ze niet meer zo 'hoeven'. Al ben ik het niet met je eens dat er geen ontwikkeling in zit t.o.v. de vorige 2 albums.

wat een gelul weer hier over deze uiterst middelmatige MOR plaat van een band die al ca. 10 jaar over haar top heen is....

enne, moment of surrender moet zowat het meest tenenkrullende "let's all rejoice" gospel moment van bono en co zijn... 7 minuten volgepakt, maar wel de muzikale ideeën vergeten. oops.

laten we allen samen achtung baby nog eens opzetten!

Ik zie hier heel veel mensen die genoeg weten over U2 en gewoon het album niet leuk vinden. Ik ben erg blij dat ik deze eerlijke reacties ook lees tussen de mensen die U2 de hemel in schrijven (wat natuurlijk ook mag).