U2 - No Line on the Horizon (2009)

Ach, als ze nu nog steeds op dezelfde manier zouden optreden als in 1983, dan zou iedereen klagen dat ze zichzelf constant herhalen. Dan vind ik het toch veel beter dat ze eens wat nieuws proberen. En ze zijn nog steeds dezelfde band, met dezelfde mensen, ze zijn gewoon geëvolueerd. Grootser misschien, maar ze kunnen zich ook niet blijven gedragen als prille twintigers tegen het systeem. Dat zou pas zielig zijn.

Was het niet tijdens de Elevation Tour uit 2000 dat men de eerste songs gewoon in het stadionlicht speelde? Ik bedoel maar.. daarnaast was het Zoo TV toch fantastisch? Zonder die transformatie was U2 er nu niet meer geweest en was men in 1990 uit elkaar gegaan.

Een mooi vorm gegeven podium en of beeldscherm vind ik nou niet echt over de top hoor.

Het laatste wat over de top was, was popmart.

Wat een zuinige reacties, zo over de hele linie. Ik vind geen meevaller, maar gewoon een goede plaat. Er zit vaart in de songs, met een lekkere onderhuidse spanning. Paar goede ballads erbij en je hebt gewoon een prima plaat beluisterd. De productie is ook heel mooi gedaan: een lekker ruimtelijk geluid, waardoor je middenin de muziek zit. The Edge laat heel mooi gitaarspel horen op dit album. Na 30 jaar nog steeds relevant!

Ik hoop dat alle 'twijfelaars' gisteren de special bij BNN gezien hebben waarin de band (in Boston) vlammende live-versies speelt van Magnificent, I'll Go Crazy If I Don't Go Crazy Tonight, Breathe en Get on Your Boots. Werkelijk geweldig.

Zin in morgen.

ik kan niet wachten tot vanavond !

Mee eens. Wat een power. Vooral Breathe vind ik live fenomenaal. Zoveel energie!

ik vond het overigens een vreemde uitzending. er was aangekondigd dat er ook interviewfragmenten bij zaten, maar dit was meer een soort reclamefilmpje voor U2. prima liveversies, maar eerder een lange videoclip dan een interessant tv-programma.

Het interview is alleen online te bekijken: BNN - BNN VOLGENS HET BOEKJE - BNN PRESENTS U2 BNN de bekendste jongerenomroep van Nederland

Inmiddels mijn stem aangepast naar 3,5. De laatste songs zie ik nog steeds als vulling. Al met al een goede plaat, de hogere scores bewaar ik voor echte juweeltjes als Achtung Baby. Inderdaad, de korte compilatie van vooral de nieuwe songs op TV klonk erg goed, mijn complimenten.

Wat is Moment of Surrender toch een mooi nummer. Ik voel een enorme lading emotie bij het luisteren hiervan.

Ik ben het met de voorgangers eens dat dit album een aantaal draaibeurten behoeft alvorens het begint te beklijven...maar daarna is nog steeds zo dat sommige nummers meerr blijven hangen dan andere nummers. Er staat (zoals gebruikelijk inmiddels) ook weer wat complete meuk op deze cd zeg......Get On Your Boots, No Live On The Horizon....dat hoeft echt niet...Maar nummers als Maginificent, Moment Of Surrender, Unknown Caller, Fez, Cedars Of Lebanon en As White As Snow...zijn fenomenaal...Jammer alleen dat de laatste drie niet zijn opgenomen in de set van de tour (en dat zijn nou net de beste nummers)....Het is of Ballads spelen niet hun ding is....de vorige keer werd A Man & A Woman ook al niet gespeeld, en daarvoor When I look At The World, en de tour daarvoor...Wake Up Dead Man maar half...nog maar niet te spreken van If You Wear That Velvet Dress.....anyway..genoeg om te genieten wederom......

Qua stijl valt het album een beetje tussen de laatste twee in, maar neight toch meer naar HTDAB...nummers als Vertigo komen inderdaad overeen met nummers als Get On Your Boots (beide zijn overigens de minst sterke nummers, maar anyway) Ik ben erg benieuwd naar deze nummers Live....Zal het morgenavond in Dublin (dat is omgetoverd tot een waar bedevaartsoord voor Fans) gaan bewonderen.

Moet mijn stem toch weer naar boven aanpassen, natuurlijk onder invloed van de concertreeks van afgelopen week. Een nummer als Breathe heeft toch meer dan ik in eerste instantie hoorde. Daarbij heb ik I´ll Go Crazy helemaal grijsgedraaid en zijn Magnificent en de titeltrack behoorlijke knallers. Ben het hele U2-oeuvre intensief aan het herbeluisteren en in het licht van de andere platen is dit wel een van hun mindere, zo niet de minste. Maar als losstaand werkstuk tussen alle hedendaagse meuk toch wel goed. En Get On Your Boots was live zelfs best vet!

Het heeft lang geduurd voor dit album me heeft weten te overtuigen. Talloze luisterbeurten en zelfs een concert later kan ik zeggen dat het een alleraardigst album is. Verre van U2's beste werk (daarvoor zijn er teveel pareltjes in het verleden gemaakt), maar desondanks zit er hier en daar best wat memorabele momenten tussen.

De opener No Line on the Horizon ligt lekker in het gehoor en is lekker vlot, maar daar is het wel mee gezegd. Leuk nummer, maar zeker niet het pareltje van het album. Daar is het refrein imo te flauwtjes voor. Nummer twee, Magnificent, is het enige nummer op het album dat ik van de start wist te waarderen. Het gitaarwerk, de zang; het is allemaal op en top U2. Heerlijk vlot nummer, die ik enkel nu al iets te vaak heb gehoord.

Moments of Surrender doet me echt maar weinig. Redelijke coupletten, maar een zeurderig refrein, waar ik maar weinig mee kan. Als afsluiter van het concert afgelopen maandag deed het nummer me echter wat meer, vond het minder zeikerig dan op het album. Misschien dat het nummer me dus in de toekomst meer gaat liggen, maar voorlopig slaat de CD-speler 'm even over. Bij Unknown Caller gaat er echter een flinke draai aan de volumeknop. Het nummer is uitgegroeid tot één van mijn favorieten van dit album. Heerlijk refrein, sterke zang en sterk gitaarwerk. Was, zoals ik al verwacht had toen ik het nummer voor het eerst hoorde, een ideaal live- nummer.

Met I'll Go Crazy If I Don't Go Crazy Tonight en Stand Up Comedy heb ik even moeten wennen, maar ook deze liggen lekker in het gehoor. Vlotte nummers waarin vooral het werk van The Edge opvalt. Uitstekend. Minder enthousiast ben ik over Get on Your Boots, een nummer dat toegegeven live best aardig was, maar verder gewoon erg matig is. Niet voor niets gaat dat nummer altijd meteen door als No Line on the Horizon een keertje opstaat en ik vraag me af of ik 'm ooit zal waarderen. Maar je moet nooit nooit zeggen.

Gelukkig komen daarna twee grote pareltjes, samen met Unknown Caller de meesterwerkjes van deze nieuwe CD: Fez - Being Born en White as Snow. De eerste bevat heerlijke teksten, sterke coupletten en geweldige geluidseffecten, de tweede is heerlijk om bij weg te dromen. Het enige nummer op deze CD waar Bono me met zijn stem weet te ontroeren. En dat was toch alweer even geleden dat hem dat was gelukt. De laatste twee nummers jas ik er overigens even snel door, want met Breathe en Cedars of Lebanon heb ik vrij weinig tot niets. Wie weet groeien die ook nog.

Al met al gaat No Line on the Horizon op een gegeven moment groeien en blijven bepaalde nummers en deuntjes zeker hangen. Desondanks is het absoluut niet U2's beste platen, ik zou zelfs willen beweren dat het één van hun minste albums is. Gelukkig is gebleken dat zelfs een tegenvallende U2 nog uitstekend te doen is. Dat bleek maandag ook wel weer bij het concert.

Voordeel van de twijfel; 4 kleine sterren voor NLotH.

Dat is de intro ja, maar of het ook daadwerkelijk een nieuw U2 nummer is/word vraag ik me af.

Voorschotje op "Songs Of Ascent"?????????

Dit is absoluut niet het U2 dat ik kende. Wat een saai album... Absoluut niet aan te raden.

Wat is er saai aan een album met 7 uptempo nummers (van de 11 ??)...

Vergeleken met de vorige 2 albums is het is te poppy en bevat te veel ohooohooohoooh's.

Overigens bepaalt het tempo van de song niet of het saai is of niet. Juist de langzame nummers zijn op dit album minder saai.

PS: gaat er vanavond nog iemand naar Gelsenkirchen? Ik ben benieuwd!

Ik heb m'n score van 4 naar 3 teruggebracht,de nummers beginnen
behoorlijk snel te vervelen,naar een maand luister ik er nauwlijks nog naar.

Ik heb mijn score juist verhoogd naar 3,5*. Vanwege het concert in Gelsenkirchen heb ik het album nog een paar maal gedraaid. Wat mij opvalt is dat er stukken fraaie muziek op staan, soms onderbroken door te poppy refreintjes en een enkel minder nummer, zoals No Line on the Horizon & White As Snow. Enkele nummers ben ik toch meer gaan waarderen, zoals Moment of Surrender. Gisteravond was dat de prachtige afsluiter van hun concert in Duitsland. De nummers van dit album klonken live meestal goed. Magnificent and Get On Your Boots erg goed.

Het concert in Gelsenkirchen was trouwens echt fantastisch. In tegenstelling tot de Arena is het geluid daar, ook met het dak dicht, echt erg goed. Dan krijg je daarbij 'de klauw' met echt hele mooie licht en beeldeffecten. En vooral een U2 in absolute topvorm. Ik heb the Edge nog nooit zo goed horen spelen en Bono was opvallend goed bij stem. Wat een geweldige live band zijn zij toch. Eerlijk is eerlijk: de beste live band van dit decenium.

Je moet ook eens wat anders draaien, kan heel verfrissend werken, als 'm na een tijd weer eens hoort.

... ....

Halfje verhoogd.

Door het vele draaien rond het concert ben ik deze cd beter gaan waarderen. Door de sterke live uitvoeringen in Gelsenkirchen heb ik nu andere 'beelden' bij sommige nummers, zoals Moment of Surrender, Unknown (karaoke) Caller & I'll Go Crazy. Daarom gaat 'ie nog een 0,5 omhoog naar 4,0* (flikken ze het toch weer)

U2 maakt vast echt geweldige muziek, maar smaken verschillen.
Ik luister van U2 alleen maar hun beste nummers, de rest vind ik maar weinig aan zoals ik op dit album alleen maar luister naar: Magnificent en No Line On The Horizon.
Het zal wel top muziek zijn, maar ik krijg er niet het gevoel bij zoals ik krijg bij andere bands zoals Coldplay,Red Hot Chili Peppers,The Killers etc

nog nooit een slecht album gemaakt en deze is weer een voltreffer , hele goeie songs en prachtige arrangementen , u2 heeft het nog altijd na al die jaren , topgroep !!!

Ik ben het nagenoeg volledig met jou eens Beaster. U2 is en blijft een topband en ik denk dat dit hun beste album is sinds Achtung Baby (met Pop sloegen ze de plank toch wel beetje mis, maar zelfs dat album heeft zijn momenten).

Over No Line on the horizon: met name Moment of surrender heeft alles in zich om een klassieker te worden. Ik ben afgelopen maand voor de 4e maal naar een van hun concerten geweest en dit was ook weer zeer de moeite waard.

Elke nieuwe U2 plaat is voor mij een groeier, dus ook deze. In het begin vond ik het een zwak voorspelbaar plaatje die ik na drie keer draaien weg zette. Een paar weken geleden toch maar weer eens gaan draaien en het was liefde op het tweede gezicht. Een knap gemaakte plaat met een perfecte balans tussen commercie en creativiteit, een proces wat bij U2 altijd gemakkelijk hand in hand is gegaan.