U2 - No Line on the Horizon (2009)

Dat is 'kut' zeg.

Geweldig, dat er mensen zijn die gaan zitten tellen hoeveel keer het woord kut geschreven wordt. Ben je werkeloos of zo of heb je niks anders te doen in je leven?

ow, gaan we nou plotseling puntjes typen?
heb je je mond weer gespoeld ?

Mwhaha, wát een slechte review .

Zit jij nou te kijken hoe ver je kunt gaan met die lullige opmerkingen. Er zijn er al voor minder afgegooid voor grof taalgebruik door de één of andere moderator. Of kom je uit een milieu waar ze altijd zo lekker grof communiceren.

Beetje een droevig betoog van Thuurke, hij had ook andere bewoordingen kunnen gebruiken om aan te geven dat het album tegenvalt.
We zullen het maar rangschikken onder het woord humor
Even over het album, ik heb No Line On The Horizon al maanden niet meer aangeraakt waardoor ik vrees dat ik de plaat met 4 sterren ietwat te rijkelijk heb beoordeeld.

Geweldige recensie van Thuurke.
Al heb ik een andere mening.
Hij beschrijft precies wat er in hem om gaat bij het luisteren naar dit album.

Ik probeer het altijd zo mooi mogelijk te verwoorden, maar dit is gemeende emotie.

Hoe vaak denk je wel niet: Kut, kut kut, wat is dit een tegenvaller,
maar verwoord je het op een andere manier.

Geweldige recensie van Thuurke, en hij had mijn mening niet beter kunnen verwoorden.

Heb ik ook "last" van.
Nadat de plaat uit kwam was ik heel enthousiast, maar op de één of de andere manier blijft het niet echt hangen.
Maar dat was met twee voorgaande platen al het geval voordat ik die nog geen twee keer beluisterd had, dus NLOTH is wat dat betreft al een hele vooruitgang.

Ik zie nu ook dat ik de 4* al verlaagd had naar 3,5*

Ik vind het een beetje vreemd dat, als je een tijd een album niet afspeelt, die per definitie minder goed zou worden. Bij mij geldt juist dikwijls het tegendeel. Na de euforie van een "aankoop" en het bijna analytisch denken, o.a. om mee te kunnen discussiëren bij MuMe, heeft een album "rust" nodig om te bezinken. Dikwijls ben ik ook al weer verder gegaan met kopen van weer andere of nieuwe cd's en verflauwt de aandacht vanzelf. Je kunt immers niet alles wat je in de kast hebt staan dagelijks draaien. Ik denk juist dat het goed is om af en toe eens een tijdje wat "oudere" aankopen uit het verleden weer eens te beluisteren. Het heeft mijns inziens dan ook weinig zin om als haantje de voorste te zijn met een mening over een album, dat nieuw is. Een album moet je laten "rijpen" in je hoofd en als die dan na geruime tijd nog dingen bij je losmaakt heb je m.i. een goed album gekocht. Bovendien, wat heb je aan een kast met honderden of duizenden cd's of platen als je die toch niet meer afspeelt? Ik heb dit album (NLOTH) pas weer eens rustig beluisterd en hij is wat mij betreft niet aan "slijtage" onderhevig. Sterker nog. Ik ga 'm steeds meer waarderen. Ik raad, wat dat betreft, "veelkopers" en verzamelaars van muziek, aan om weer eens wat oude cd's uit de kast te halen, ze rustig te beluisteren en ze waarde toekennen die ze bij je oproepen. Je zult er van versteld staan, hoeveel moois je thuis hebt staan, terwijl je eigenlijk al weer op weg was om een nieuwe te gaan kopen (of downloaden). NLOTH blijft bij mij onveranderd op 5* en ik kan niet wachten op Songs Of Ascent.

Ben het met je eens Ad, laatst nog de tweede Masters Of Reality CD na jaren weer uit de kast gehaald en vond die plaat stukken beter dan in mijn herinnering.
Maar ik ben bang dat dat met NOLOTH minder snel gaat gebeuren, al heb ik onlangs POP wel weer met terugwerkende kracht ontdekt.
Dus misschien ben ik wat te voorbarig, de tijd zal het leren.
Maar inmiddels is er ook weer veel moois verschenen van Muse, Them Crooked Vultures en de Soulsavers en als dat geweld weer geluwd is zal deze CD wel weer boven komen borrelen (denk ik ).

Mooi betoog over (her)waarding van muziek Ad !

Prachtig betoog over dit sfeervolle album, Ad brouwers, en daar neem ik mijn hoed voor af, bravo!

Ik heb precies eenzelfde ervaring met veel platen. Soms na té intense luisterbeurten, of te véél luisterbeurten nèt na aankoop hoor je soms de grandeur van een bepaalde plaat niet meer.
Ik laat die dan ook een tijdje rusten en als je die achteraf op een rustig moment aandachtig en intens gaat herbeluisteren.... hoor je vaak pas hoe goed de plaat in elkaar zit.

Dit album hier, dat van vele U2-hàters bàkken stront over zich heen heeft gekregen.... is eigenlijk toch wel een klein wonder.
Nummers als Magnificent, Unknown Caller, Fez-being Born of de intiemere White as Snow of Cedars of Lebanon geven hun schoonheid niet onmiddellijk prijs.
het zijn groeiers van formaat en tonen nog maar eens aan wat een klasbakken U2 uiteindelijk als songwriters zijn.


Thuurke, niet opgeven, blijven proberen, je dubbeltje valt nog wel....

ja gelijk heb je , het is een plaat op hoog niveau en een zeer sterk album , maar ik ben daar voorzichtig mee geworden en leg niet dagen na elkaar op , zo bereik je dat verzadigingsmoment niet en kan je langer van sommige meesterwerken genieten .

Dit album heb ik onlangs nog eens beluisterd en ik sluit mij helemaal aan bij Ad Brouwers, Father McKenzie en beaster1256. Inventief en sfeervol album dat niet gauw verveelt, in denk dat beginnende bands hemel en aarde zouden bewegen om met zulk album op de proppen te komen.

en ik vind dit nog altijd een saaie, overgeproduceerde, inspiratieloze sof

bah bah bah

vooral magnificent veroorzaakt steevast braakneigingen bij het aanhoren op de radio, as does de saaie 7-minutes-gospel-by-numbers van moment of surrender

Dat komt er nou eens echt lekker uitzetten! Ik ben het deels een beetje met je eens.

Zo zie je maar hoe erg smaken kunnen verschillen..... neen, ik ben er blij mee, ik was destijds door "Pop" een stuk minder gecharmeerd, maar ook die plaat heb ik leren appreciëren - tot op zekere hoogte.
Ik blijf Boy, The Joshua Tree, Zooropa en Achtung Baby! wel hun allerbeste worpen vinden, dàt dan ook weer wel, maar om deze hier slechts met 1 te bedenken, tja, het mag uiteraard, het mag, maar het verbaast me zeer...

ik vind de nummers die khonnor zo slecht vindt juist de betere, elk zijn smaak zou ik zeggen en denk er het mijne van .

Ik vind deze bespreking in Humo destijds ook erg machtig, en wat mij betreft kan ik me er nog geheel in vinden ook;

lees dus deze prachtig geschreven recensie aldaar;

U2 - No Line on the Horizon | CD-recensies | Humo: The Wild Site

Zeer mooi geschreven stuk, FM. Leuke en interessante bijdrage aan de discussie over dit album.

Nieuwe versie van 'Winter' (uit de film 'Linear' die bij het album NLOTH zat) voor de soundtrack van de film 'Brothers': Listen to U2’s ‘Winter’ from ‘Brothers’ - incontention.com

Wat een prachtig nummer!!!

Dit nummer had van mij best Stand Up Comedy mogen vervangen op No Line On The Horizon. Zeer mooie ballad.

Inmiddels de luxe 1cd versie te koop voor slechts 8.99, ff reclame maken, heb er nog 15 in huis (al 5 verkocht vandaag) oh ja, en dan maar even on topic, naar mate de tijd gevorderd is en ik ook naar het concert ben geweest begin ik de plaat toch minder te vinden en kom ik er ook achter dat ik hem sinds de releasemaand nooit meer heb gedraaid, alvast een halve ster eraf maar, moet Bono maar niet zeuren dat-ie de verkoop vind tegenvallen, hij wordt zelfs blijkbaar gedumpt...... (teveel van gemaakt) maar nu moet ik verzichtig zijn want zullen u2 fans op hun teentjes worden getrapt, nou ja, het zij zo, ik ben zelf ook fan trouwens, heb alle officiele releases....

Deze plaat staat feitelijk bij mij in de kast nu al stof te happen. Waar alle voorgaande U2 platen mij op bepaalde punten raken doet deze mij helemaal niets. De muziek klink zielloos en zelfs blikkerig. Waar zijn de tijden van Achtung baby en T.O.F gebleven waar de passie vanaf spat. Ook de vaak bekritiseerde voorganger H.T.D.A.A.B is op alle fronten beter , het songmateriaal was eenvoudig veel beter. Bovendien is de stem van Bono nog op geen enkele plaat zo slecht geweest.

Ziellooos? White As Snow, Unknown Caller.... fez- Being Born, zielloos?
Sorry, devel-hunt, maar dan horen wij elk echt twee andere albums, vrees ik...

Zielloos! Father McKenzie. White As Snow, Unknown Caller.... fez- Being Born, Zielloos. Wij horen inderdaad twee andere albums.

Ik vind No Line On The Horizon bij de beste 3 van 2009 horen, alhoewel ik mijn "lijstje" nog niet heb gemaakt. Typisch toch, dat dit album zo controversieel is, Zelfs bij de fans. Boeiend gegeven!!! Iets om eens diep over na te gaan denken waarom.

Heb hem nu al een aantal keren gehoord en vind het moeilijk om te beoordelen. Ik vind hem in ieder geval beter dan Atomic Bomb.
Een nummer als Moment of Surrender klinkt ook heel aangenaam.
Maar ergens klinkt het ook wel weer bekend. Is dit een poging een nieuwe "One" te schrijven?
Wat me verrast is White as snow. Hier hoor ik een Bono die een verhaal vertelt in een beetje folkachtige stijl. dat is toch iets nieuws.
ook Fez-being born heeft wel iets nieuws te zeggen.
Daarentegen komen het titelnummer en Magnificent toch wel op mij over als klonen van veel vroegere U2 nummers. Voor de echte Bonofans, waar ik niet bij hoor, is dat misschien juist wat ze zoeken. Maar tja....ik ken dat zo langzamerhand wel en je moet ook wel heel erg van Bono's stem houden om dat altijd weer geweldig te vinden.
Maar goed, ik ga No Line zeker nog wat vaker draaien.
Wel mooi die connectie met de prachtige stad Fez in Marokko. Ben daar laatst geweest namelijk.