U2 - No Line on the Horizon (2009)

Nog maar eens 'objectief' beluisterd en dan moet ik toch zeggen dat ie een halfje omhoog moet. Voor U2 begrippen is het imo vrij karig, maar het blijft goede muziek.

En vandaag heeft White As Snow toch wat extra's.

Voor mij het ALBUM v/h Jaar: NO LINE ON THE HORIZON-U2 ( Voor condoléances achter aansluiten )

Het wordt gewoon tijd dat U2 het oudelijk huis gaat verlaten. Feitelijk zijn het 4 zonen van achter in de 40 die nog steeds bij hun ouders wonen. De ouders heten Eno en Lanois. De samenwerking tussen deze producers en de groep die al vanaf t.u.f stand houd is op een doodlopend pad terecht gekomen. Deze groep heeft een verse en frisse aanpak nodig. Ik stem voor Rick Rubin achter de knoppen.

Ze hebben al eerder met hem samengewerkt, maar dat is op niks uitgedraaid.

Toch willen ze dit gestarte project nog wel gaan afronden. Overigens is het nummer dat wel verschenen is uit deze sessies (Window in the Skies op U2 - 18 Singles (2006) ) een van de beter nummers van U2 van de laatste jaren. Er zit dus potentie in !

Veel geprezen en niet geheel onterecht. Het "zoveelste" U2 album dacht ik, maar na enkele luisterbeurten hebben ze er toch weer een prima album uit beter te persen. Blijft knap....
Moment Of Surrender is een van de betere U2 nummers van de afgelopen jaren.

Je staat daar niet alleen mee, Ad!

Slowchat over plaats van het album in de top 10 van 2009 verwijderd.
Hier is het topic

Ik zet hier maar even een berichtje neer want bij Pop gingen we behoorlijk offtopic.

Ik kan me vinden in de woorden van Snakeskin dat het U2 publiek met bepaalde albums zo is verwend dat de lat heel erg hoog wordt gelegd. Zoals ik al eerder heb gesteld had ik zelf dit album waarschijnlijk ook hoger beoordeeld als dit door een andere band was gemaakt. Wellicht moet ik eens kijken of ik het hele U2 oeuvre met 0,5 kan opwaarderen. Is alleen lastig voor de albums die al op 5,0 staan.

Weer een bewijs dat hoge bomen veel wind vangen, moest dit een album zijn van één of andere beginnende band werd ze prompt tot meesterwerk uitgeroepen, zeker weten! Beginnende bandjes zouden hemel en aarde bewegen om met zo'n album op de proppen te komen. Maar het is nu eenmaal een album van U2 die een aantal meesterwerken achter zijn naam heeft.

"De lat wordt hoog gelegd, wat als een andere band..., hoge bomen vang veel wind". Ik kan dus helemaal niets met zulke argumenten. Ik stem op basis van wat deze plaat bij mij losmaakt. De status van U2 is mij een rotzorg en wat ze in het verleden hebben uitgebracht nog minder. Deze specifieke release maakt weinig tot niets in mij los, het beklijft niet en weigert zich te nestelen in mijn muzikale geheugen. Het kabbelgehalte is mij te hoog, het muzikale kleurenpalet is vederlicht en zweverig, de meeste nummers maken geen vuist, geven je geen emotionele opdonder, geen vlammende urgentie en directheid, ik mis een homogene flow die je door het album meeneemt. U2 kiest hier voor een andere insteek en als zodanig is die opzet geslaagd. Voor de users die hiermee het sinds The Joshua Tree langverwachte 2e meesterwerk van U2 in de armen sluiten, ben ik heel erg blij. Het is alleen niet aan mij besteed en dus geef ik een 3*, niet slecht maar ook niet bijzonder.

prachtig dat Edwin het specifiek bekijkt. Ik lees vooral dat hij dat nieuwe plaat van u2 weinig in hem los maakt, en dat is verder prima. Voor de rest van het betoog lijkt hij toch bij haveman en LucM en mij aan te sluiten omdat deze plaat toch in een perspectief geplaatst word gezien de vergelijking die getrokken wordt met Joshua Tree. Dan bekijk je het toch niet geheel los zoals dat wel beweerd wordt. Wanneer ik een nieuwe plaat van U2 beluister valt het mij moeilijk om alles wat ik van de band weet en wat het in mij los maakt en gemaakt heeft uit te schakelen en te doen alsof de band voor mij geheel nieuw is. Ik denk zelfs dat het juist in het perspectief moet plaatsen van alles wat de band al gemaakt heeft om het goed een plek te kunnen geven. LucM, haveman en ik betogen dat dan juist de verwachtingen mogelijk te hoog gespannen zijn waardoor de waardering achteraf wel eens (onterecht) laag kan uitvallen omdat het meesterlijke oeuvre hier in hun nadeel spreekt. Hoge bomen vangen wel degelijk veel wind.

Waar lees je dan dat ik een vergelijking maak met The Joshua Tree? Nergens leg ik de inhoudelijke verschillen naast elkaar. Ik noem The Joshua Tree, omdat dit album in zijn algemeenheid wordt gezien als een hoogtepunt in de muziekgeschiedenis. Ervan uitgaande dat de users die aan NLOTH 4,5* of 5* geven dit ook zo ervaren, hebben zij nu dus minstens 2 albums van U2 in de kast staan, die zij als meesterwerk beschouwen. Meer zeg ik niet, ik plaats niets in een perspectief. Voor mij is U2 niet meer dan een van de paar duizend namen in mijn collectie. Ik heb geen verwachtingen als er een nieuw album verschijnt. Als ze vandaag het bijltje er bij neer zouden gooien, ook prima. Ze hebben genoeg albums gemaakt waar ik de rest van mijn leven van kan genieten. Deze keer spreekt hun sound mij helaas minder aan, de vorige 2 keren was het wel prijs en dat kan de volgende keer ook weer gebeuren. Jullie theorie dat veel users hier relatief laag stemmen door de last van het in het verleden opgebouwde meesterlijke oeuvre klinkt op zich niet implausibel, maar persoonlijk kan ik daar niets mee. Ik kan me in ieder geval niet voorstellen dat ik hoger had gestemd als het eerdere werk nooit was gemaakt en dit het debuutalbum van U2 was geweest.

"U2 kiest hier voor een andere ... geslaagd" is een verwijzing naar het perspectief waarover ik schrijf en dat ik dan doorlink naar de waardering en dat dit gegeven de waardering beinvloed.

Dat kun jij je wel voorstellen, als ik zo bescheiden mag zijn.

Als bijvoorbeeld Dead Can Dance een nieuw album uitbrengt is het onmogelijk, zelfs als je het zou willen, dat je het vergelijkt met eerder materiaal. Dit heeft bewust, of onbewust, invloed op je stem.

In dat kader wil ik ook zeggen dat ik dit een goed album vind, maar voor U2 begrippen is dit een ruime voldoende, geen goed. 3,5 ster dus.

Bericht verplaatst naar Muziek > Algemeen > Televisieprogramma's over muziek (aankondigingen)

Hé LucM, jij bent nog steeds actief bij dit album zie ik. Helaas, het blijft zo en het zal zo blijven: dit is pertinent geen meesterwerk, ook niet van een beginnend bandje, laat staan van U2. Het hoort bij de mindere albums die ik beluisterd heb in het oh zo goede muziekjaar 2009. Eén troost: hun concert in Gelsenkirchen mocht er wezen.

Als je nou eens een rockalbum wilt horen, waarvan ik had gehoopt dat U2 het had gemaakt, luister dan bijv. eens naar Beggars van Thrice:
Thrice - Beggars (2009)

Dit is geen meesterwerk, maar wel weer een prima album van U2.
Als U2 vandaag de dag muziek zoals de hierboven genoemde Thrice zou maken worden ze alleen maar een parodie op zichzelf. De heren komen op leeftijd. Het ruige en rauwe is er vanaf. Wat overblijft is nog steeds prima te beluisteren. En luister anders naar het eerdere werk van de heren als je meer van het rauwe geluid houdt.

Kijk, dat vind ik nou een goede reactie. Je legt de vinger op de zere plek: rauw en ruig.
Ik doe dat dus ook: naar hun eerdere werk luisteren. Zeker omdat ze allemaal in een deluxe geremasterde box met bonusdisc weer worden uitgebracht. Toch had naar mijn idee ook het U2 van 2009 wat rauwer en ruiger mogen klinken, dat kunnen ze best nog. Bijvoorbeeld live klonken een aantal nummers van dit poppy geproduceerd album al een stuk beter (ruiger dus, iets meer van the Dark Side als ik naar jouw Avatar kijk ).

Dit album een meesterwerk noemen is wat teveel eer maar ik vind het wel een zeer geslaagd en sfeervol album. Inderdaad niet zo rauw als hun eerste 3 albums en dat komt mede door de productie van Brian Eno/Daniel Lanois waardoor het geluid wat organischer is, meer gepolijst en gelaagd maar zeker niet gelikt. De passie is er nog steeds, stilistisch en productioneel is dit album het best te vergelijken met The Unforgettable Fire.

Wooh, The Unforgettable Fire. Dat is misschien wel hun bedoeling geweest, maar dat was nou wel een meesterwerk en dit niet echt.
Overigens kan ik je wel goed volgen bij de omschrijving sfeervol. Ze zetten bij een aantal nummers zeker een mooie sfeer neer. Toch had ik liever gehad dat ze meer puur en dus rauwer waren gaan rocken. Maar ja, wie ben ik?

Misschien dat ze volgende keer een rauwer rockalbum uitbrengen zoals War.

Daar zou ik maar niet op rekenen. Zeker niet als je de berichten rondom U2 volgt.

Of één met een flinke scheut blues erin, (wishfull thinking!)

Een half puntje erbij. Het album begint zich langzaam prijs te geven. Ik wil ook even wijzen op het prachtig vormgegeven boekje met foto's gemaakt in Fez,Marokko waar ook een van de nummers naar verwijst.

Het gaat er nu even niet om of U2 meer moet rocken en of ze vroeger beter waren. Dat is totaal irrelevant. Je moet een band van vijftigers niet vergelijken met jongens van 25. Ze zijn wie ze nu zijn en ze houden zich bezig (Bono vooral) met zaken van nu. Met de zinloze oorlog in Afghanistan bijvoorbeeld in het prachtige White as snow.
Dat is precies wat U2 is. Hun muziek heb ik altijd gemogen omdat het zo vaak een verlangen naar verlossing, zuiverheid,overgave (Moment of Surrender, One) tot uiting brengt.

Dus even aandacht graag voor hoe Bono vaak muziek en tekst weergaloos laat samenkomen.
Moment of surrender: over het plotselinge inzicht wie je bent en wat je lot is.
White as snow: De wanhopige zoektocht naar de verloren onschuld. De poppies verwijzen weliswaar naar Afghanistan, maar je kan net zo goed Noord Ierland nemen (waar ikzelf onlangs was) of Irak of Darfur.
Fez- being born: als een ets zo scherp getekend in heel korte tekst. Je gaat op reis naar een onbekende stad, onbekend continent met een verwachting. En daar is dan : het visioen van de stad Fez, als een ets zo scherp getekend in de verte, op de linkerpagina achter de mannen. Eerst arriveert het hoofd, dan de voeten en tenslotte het hart......Dat is nou tekst waar ik bij kan fantaseren en dromen. En dat met die echte U2 sound en klank, vooral de lyriek van Edge's gitaar. Die gitaarklank, die is uit duizenden te herkennen.

Amen! Ik begrijp echt niks van de lage scores voor de laatste U2-albums, stuk voor stuk weergaloze platen als je't mij vraagt. Al dat gelul over "vroeger was het beter", en het gezever over waarmee Bono zich al dan niet mag bezighouden... Maar soit, daar zal ik hier niet over beginnen.

Wat ik wil zeggen, is dat U2 er al meer dan 25 jaar lang in slaagt om fantastische, warme en eerlijke muziek te maken, om relevant te blijven zonder zichzelf te verloochenen, zichzelf op magistrale wijze heruit te vinden en met albums als Achtung Baby zelfs geheel nieuwe standaarden te zetten. Wie doet hen dat na?

Allang niet meer gedraaid, bij nader inzien toch te saai op 'n enkel nummer na...................... helaas ..................

En dan toch 4*? U2 komt goed bij je weg!

4* is dit album gewoon waard. En ik vind saai een slechte omschrijving, ga meer voor ingetogener.

ik heb t vaak geprobeerd, maar het lukt me maar niet, hoe jammer ik het ook vind, ik vind het maar niet lekker klinken, tja je kan niet iedereen mooi vinden he