U2 - No Line on the Horizon (2009)

Onverwacht een bijzonder sterk U2 album. Misschien wel het beste album sinds The Joshua Tree.

Terwijl ik van de twee voorgangers van dit sterke album denk "mm, niet slecht, maar toch wat een herhalingsoefening... enkel, ze hebben dit al gedaan en eigenlijk toch beter vroeger..." heb ik dat hier echt niet. Songs als Unknown Caller en Fez-Being Born vind ik bonvenaards mooi, en het filmische White As Snow, het verhalende Cedars of Lebanon en het dromerige Moment of Surrender.... van dat hoge niveau vond ik ze op de twee voorgangers toch niet echt terug; Voor mij hun beste album sinds.... Zooropa en Achtung Baby!

Die mening deel ik met je

Ik kan me gewoon niet voorstellen dat je dit met droge ogen hebt getypt. Naar mijn inzien een behoorlijk overstatement!! Pfoe Deze cd is te lang, te saai, te ongeinspireerd. Objectief gezien kan ik het me slecht voorstellen dat je deze cd beoordeeld als de eerste cd's van U2.

Dat laatste klopt wel met wat je zegt, ook Achtung baby is natuurlijk beter dan No line on the horizon.

Toch verhouden de verschillen zich niet zo tot elkaar zoals je zelf wilt doen geloven, met 2 sterren. NLOTH is weer een verbetering ten opzichte van z'n voorganger en ook weer diens voorganger, dus voor U2 begrippen gaat het niet alleen weer de goede kant op, het gaat haast ook weer naar het juiste niveau.

Ik vind de recente U2-platen vooral erg over-geproduceerd klinken met de stem teveel op de voorgrond. Maar dat lijkt het geval te zijn bij al die moderne rockbands: De muziek verzuipt daardoor en elke vorm van elan wordt vakkundig om zeep geholpen. De U2-platen t/m Pop klonken elk op hun eigen manier vernieuwend. De eerste platen zijn duidelijk de beste, maar er was altijd wel die spanningsboog, dat ondefinïeerbare dat U2 altijd een beetje onberekenbaar maakte. Totdat ze zichzelf gingen herhalen en daarbij Saai Radio-ballads begonnen te maken, en in die tendens zitten ze sinds ATYCLB.

Overgeproduceerd is wel het sleutelwoord van NLOTH. Magnificent had best wat rauwer gemogen, want op zich is het een goed nummer. Live klinkt dit nummer ook beter omdat er dan meer ruimte wordt gegeven aan de basis.
Een goed voorbeeld -wat mij betreft- van wat overproduceren met een plaat kan doen is Pop. Leg de nummers van deze plaat (die gedwongen 'te vroeg' is uitgebracht) naast de versies die op The Best Of 1990-2000 staan. Gone, Staring at the Sun en Discotheque zijn daar opnieuw gemixt... Gevolg is dat er veel minder rauwe randjes aan deze platen zitten en dat is jammer.
Een voorbeeld van No Line zelf is de titelsong. Vóór het album werd uitgebracht is er een alternatieve versie van dit nummer uitgebracht: Makkelijker en veel minder electronische/ambient lagen.

Toch blijft het jammer dat ze Moment of Surrender (nog?) niet als vierde single hebben uitgebracht. Mijn favoriete track van het album. Aan de andere kant: Een single kan ook de kracht van een nummer omleggen omdat het dan tot in den treure wordt gedraaid op radiostations e.d.

Vooral Staring At The Sun klinkt echt vreselijk op die verzamelaar waar de mix van Pop in perfecte balans is.

Dat heb ik nergens gezegd.

Ik vind de eerste 5 U2 albums allemaal zeer goed.
Daarna werd het steeds een beetje minder, totdat dit album uit kwam.

Het kan heus zijn dat Achtung Baby beter is als deze maar ik vind van niet.

Misschien dat ik over enkele jaren een andere mening heb over dit album, al kan ik me dat niet voorstellen.
Dit album draai ik veel vaker dan al het andere "nieuwere" U2 werk bij elkaar.



Dat is ook zo, nummers die ik op plaat de minste tracks vind waren live wel om aan te horen.

Ja idd, toch te saai album (op 'n enkel nummer na dan), maarja zo gaat het al sinds POP, daarvoor was U2 'n band met ballen er zat vuur in ; luister maar 'ns naar One, Elvis Presley and America, Surrender, Still haven't found, Desire, the Electric Co, Tomorrow,Two Hearts etcetcetc.
U2 volg ik al sinds 1980 (Boy)
Op Pinkpop 1982 (?), Werchter 1985, De Kuip 1987, Ahoy 1990 en Nijmegen 1993 heb ik U2 gezien en altijd even spectaculair.
Ik weet niet hoe ze nu live zijn ...........
Ik hoop echt dat ze ooit nog zo'n knaller gaan maken.

en die 4 sterren ............ achja laat dat maar zo (voor de staat van dienst zak maar zeggen en omdat Bono 'n toffe peer is, en altijd een van mijn favoriete zangers zal blijven)

Ik vind Frans Bauer ook een aardige kerel, maar zijn muziek vind ik maar kut. Toch geef ik hem geen 4 sterren.

@ freebird. Je geeft albums toch geen hoge beoordeling vanwege hun reputatie in het verleden? Zelf goede groepen kunnen een slecht album maken. No Line On The Horizon is simpelweg een geweldig album, dat eigenlijk na langere tijd en meer afspelen, bewijst een juweel te zijn.

Die 4 sterren heb ik 'n jaar geleden gegeven aan dit album, toen vond ik er echter meer inzitten dan nu , 'n jaar later.
Zoals ik al eerder zei ; ik draai 't nooit meer, dus er blijft weinig tot niets hangen... dat is uiteraard mijn mening.

Tja, en om nu weer de 4 * aan te passen .... naar ... ???
vandaar...

Ik vind dit toch wel een sterk album hoor, consistenter dan de 2 voorgangers in elk geval

Na Achtung Baby werden de albums minder.
Wel singles van nivo, maar toch albums die in zijn geheel niet bij blijven.
Ook ik had het graag anders gezien.

Helemaal met deric raven eens, maar ik vind dit van alle post Achtung Baby albums toch wel met afstand de sterkste.

Beetje een open deur. Probeer Achtung Baby maar eens te overtreffen.
Ik vind de laatste drie albums ondanks het hier geplaatste stempel van saai radio muziek, met de tijd steeds beter worden. Van mij mogen ze nog een paar van deze albums maken, al zou het wel wat rauwer mogen, maar daar zijn de heren denk ik helaas wat te oud voor geworden. Aan de andere kant. Hoe geloofwaardig ben je als band als je na dertig jaar nog steeds dezelfde (rauwe) muziek zou maken. Dan word je ook een parodie op jezelf.

Dan reken je volgens mij toch langs Achtung Baby...

Wie wil hem ruilen tegen een andere cd? Moet wel in goede staat zijn.

Het beste voorstel wint. Ik kom hem persoonlijk halen/brengen.

Niks nuttig te doen?

http://www.musicmeter.nl/forum/19

Heeft U2 ooit echt rauwe albums gemaakt? Ook op Joshua Tree en Achtung staan rustige melodieuze nummers tussen de meer rock-achtige nummers. Hetzelfde geldt voor de latere albums en ook voor No Line on the horizon. Ik vind dat zelfs nog iets "rauwer" dan de twee hiervoor.

ik blijf het bizar vinden dat deze een hogere score haalt dan zooropa. u2 fans staan nu niet bepaald bekend als vaandeldragers van muzikale vernieuwing - ik verwacht dan ook geen unaniem applaus of blinde adoratie voor zooropa - maar ik hoor hier nergens een song die nog maar in de buurt, laats staan de enkels, komt van de genialiteit en de vernieuwingsdrang die u2 kenmerkte op songs als numb, zooropa of lemon...

gezapigheid is het codewoord op deze no line on the horizon

nummers 4 en 8 en dan gewoon aandachtig luisteren, het kan helpen, khonnor....

Wat zou jij dan doen als je met een album een groot deel van je fanbase ziet verdampen. U2 heeft ervoor gekozen de grootste band te willen blijven en heeft besloten na POP niet meer te veel van het vertrouwde geluid af te wijken.
Ik vind Zooropa ook een prima album, en nummers als Lemon, Dirty Day, Stay ed vind ik super, maar blijkbaar denken veel U2 fans hier toch anders over. So be it.

niet mee akkoord. zooropa en achtung baby waren in retrospect geweldige platen waarmee u2 voorzichtigjes van het eerdere welbekende pad afweek. imho hadden ze hierna perfect een radioheadje kunnen doen ipv terug te keren naar een door pro-tools, compressietechnieken en middelmatige songs/anthems verklote versie van de sound waarmee ze groot waren geworden.

had hen artistiek gezien in elk geval een pak meer respect opgeleverd...

Dat hebben ze toch gedaan met Original Soundtracks 1 en Pop. Maar Pop viel bij velen niet in de smaak en OS1 was helemaal niet populair omdat ze het uitbrachten onder Passengers.

Je ziet ook aan de waardering op MM van Zooropa en Pop dat men in het algemeen niet zo super is gecharmeerd van de vernieuwingsdrift van U2. Die boodschap heeft de groep goed begrepen. Ik heb dan ook het gevoel dat als U2 op de Pop tour was doorgegaan de band al niet meer had bestaan.

U2 heeft de hele jaren 90 hun eigen sound telkens naar een nieuw level proberen te brengen (Achtung Baby - Zooropa - Pop - Original Soundtracks 1), dus ga me niet klagen dat deze band geen vernieuwingsdrang heeft.

Dat ze daarna met ATYCLB teruggegaan zijn naar hun roots vind ik ook geen vreemde zet gezien het succes van hun Best of 1980-1990. Dit geluid hebben ze doorgezet op Atomic Bomb, waardoor het een soort tweeluik is.

Ik hoor op deze toch echt weer een drang naar vernieuwing, vooral te horen op nummers als Unknown Caller en FEZ - Being Born en ook Moment of Surrender en Cedars of Lebanon.

Ben dus erg benieuwd wat de volgende plaat gaat brengen (die misschien toch nog wat sneller uit kan komen nu Bono 2 maanden niet mag optreden ... ).

Dat denk ik dus van niet. Hij moet 2 maanden rust houden, lijkt me niet dat hij dan de studio in gaat met de rest.