U2 - No Line on the Horizon (2009)

Op elk album zeker 2 naar mijn mening: Walk On / Kite (op ATYCLB), Love and Peace Or Else / Original of the Species (op Bomb), en op dit album FEZ-Being Born en Unknown Caller.

Smaken verschillen... Ik kan heel weinig met die nummers.

Natuurlijk heeft ook iedereen een andere smaak. De ene vind dit leuk en de andere weer wat anders.

Daarom kunnen we hier blijven discusieren

Laten we dat maar doen op een discussiesite dan

met die nummers kan ik dus echt niks. te veel al dan niet gespeelde emotie in de vocals, en het klinkt allemaal zoooo prefab. lemon is een schoolvoorbeeld van een op het eerste gehoor simpel nummer, met een lekker open en ademende productie... niks holle pathos, maar simpelweg goeie pop.

Het enige nummer van de oudere nummers die rkdev noemt dat ik kan waarderen is Kite.
Aan die andere nummers vind ik ook niet veel aan, voor Lemon geldt hetzelfde trouwens.
Dan vind ik bijvoorbeeld Daddy's Gonna Pay for Your Crashed Car veel beter.

Die bands zullen best goede muziek maken maar dat is niet genoeg om wereldsucces te hebben. De kunst is om artistieke hits te schrijven, die aanslaan bij de top 40 luisteraar en de muziekliefhebber. En dit dan 30 jaar doen.
Bovenstaande bands zijn daar (nog) niet in geslaagd en daarom onbekend.

Ik denk dat ik het wel met je eens ben,Thijs78. Maar ik vermoed dat je iets anders bedoelt met de quote, die ik van je heb aangehaald. De mooiste "artistitieke" hits staan en hebben nooit in de top 40 gestaan (bestaat de top 40 eigenlijk nog?). Je zult waarschijnlijk bedoelen, dat groepen, die 30 of meer jaren albums (waarop altijd wel één of meer commerciële trekkers op staan) maken, die door verschillende generaties gewaarderd worden hun artisticiteit en bestaansrecht bewezen hebben. En in het geval van U2 ben ik het dan helemaal eens met die stelling.

Is ook logisch, dat is ook de grootste bagger die ze gemaakt hebben samen met Pop.
Zijn denk ik ook de enige 2 die ik niet heb.

hahaha... zooropa was tenminste nog verrassend met een paar uitschieters als lemon en numb. een plaat ook waar ze tenminste nog iets probeerden met hun geluid te doen...

deze NLOTH doet dit dus niet. U2 by numbers, met een glossy en volstrekt voorspelbare productie en het absoluut vreselijke magnificent als absoluut dieptepunt, op de voetjes gevolgd door het 7 minuten durende gospel by number onding genaamd moment of surrender

Inderdaad was die verrassend en zo dat ik hem nog niet voor niets wil hebben, wat een bagger.
Draai u2 sowieso al bijna nooit .

Ik heb hem wel gekocht toentertijd, ik sluit me wel bij je aan, Zooropa is niet om door te komen.

Bijkomend voordeel daarvan is dat je de draak "The Wanderer"dan niet haalt...

Mocht het nieuwe album, waneer het uitkomt Joost mag het weten, het laatste U2 album zijn, dan hoop ik nog 1 keer een U2 te zien die mij aan de spontane U2 laat zien die mij zo op de netvliezen doet branden in de jaren '80, of in ieder geval ons allen zo deed verbazen begin jaren '90 met "Achtung Baby', maar in ieder geval het Punk/Wave/Blues, eventueel Dance-niveau op een waardig niveua doet ontvlammen.
In ieder geval, wat dan ook een U2, waar men, en hopelijk ook ik, van kan zeggen deze band is altijd boeiend geweest.
Gelukkig vind ikzelf de laatste 2 cd's behoorlijk goed. Maar wat ik wil zeggen is dat een band met zo'n grote geschiedenis, en buitengewoon lang succesvol aan de weg timmert, daarvan hoop ik niet dat het langzaam wegkweint,....dus, als ze een laatste maken laat het er dan 1 zijn die buitengewoon is dus sowieso een fantastishe afsluiter is.

Soundwave, U2 is nog lang niet klaar met albums maken, ze blijven dit nog wel 20 jaar doen. Het is hun werk en passie, waarom zouden ze daarmee stoppen? Als ze het voor het geld deden dan waren ze 20 jaar geleden al gestopt.

De samenwerking met Harold Budd op Cedars of Lebanon maakt alleen al dat dit album beter is dan zijn 2 voorgangers. Voor de rest blijft het niet echt boeiend...

Je gelooft werkelijk dat ze tot hun 70e door gaan? Ik denk dat ze nog hooguit een jaar of tien doorgaan, misschien zelfs wel nog minder.
Ze hebben zelf al vaak genoeg gezegd dat ze niet zolang als de Stones willen doorgaan.


OT:
Ik blijf dit album met regelmaat opleggen al skip ik wel steeds Magnificent.

Wat mij stoort aan Magnificent zijn de handclaps (met name de dubbele) die er net iets teveel bovenop liggen en net niet lekker in het ritme klinken. Zonder dat was het nummer voor mij een stuk beter te verteren geweest.

"klap...klap...klap...klapklap..."

Ik stoor me aan het hele nummer vind het met afstand het zwakste nummer van dit album.

Bono vertelde aan Bert van de Kamp dat dit album geen singles bevat en hij houdt toch wel van singles . inderdaad want Get on your Boots en Magnificant haalden de top 10 in ons land niet eens. maar dit album is heel wat rijker dan The Atomic Bomb album. muzikaal veel energieker en onvoorspelbaar . en tekstueel is Bono hier ook meer op dreef (Get on your boots is een flirterig buitenbeentje) drie en een halve ster

Magnificent lijkt me anders echt wel een typische single en heb ik ook hartstikke vaak op de radio gehoord. Vind dat juist een ontzettend voorspelbaar U2-nummer.

dat was een echte 3Fm hit en kwam ook aardig hoog de top 2000 binnen .. maar ontzettend voorspelbaar ?

Vind het echt een typisch U2-nummer, ja.

Ja inderdaad, je zal altijd een U2 nummer herkennen omdat ze dat typische geluid hebben.

Ik vind "magnificent" bij uitstek een single die past bij U2 gezien het materiaal dat hiervoor op single is uitgebracht. Ik vind het ook een erg goede plaat overigens.

Ik heb bij Magnificent altijd het gevoel dat het nummer wat te traag loopt. Ik heb helaas geen pits control op mijn speler, maar zou het nummer graag eens net iets sneller horen.

Ps. Snel een audiomixer van internet geplukt en het nummer op 105% laten afspelen en inderdaad, zo klink het stukken beter.

Wat mij betreft vind ik dat U2 al een poosje voorbij is gestreefd door andere jonge honden met passie voor muziek. Tuurlijk, ook gloort er aan deze horizon wat licht, maar klinkt het toch wel wat routineus. Magnificent is een prima nummer, maar roept tegeljkertijd ook de gedaches op ten tijde van New Years Day, wat toen fris en eigen klonk, klinkt nu als een herhalings recept. Eigenlijk klinken in vooral de laatste 3 nummers nog wat passie door zowel muzikaal als tekstueel. Verder vind ik Bono's stem er niet op vooruit gegaan en lijkt hij bijna continu op een schreeuwerige toon de nummers in te zingen. Blijft over dat je hun sound blindelings eruit kunt pikken, dankzij de trucendoos van The Edge en het marcherende drumwerk van Larry. Samen met toch nog wel het leuke begin, een redelijke voldoende vanuit mijn beleving.

Ik heb me nooit echt in U2 verdiept en ken alleen de overbekende nummers eigenlijk. Tja, en dan krijg ik dit album ineens voor mijn neus. Eigenlijk betrap ik mezelf erop dat ik m keer op keer weer wil horen. Het bevat eigenlijk alles wat een goede rock plaat van mij moet bevatten: lekkere rockers als No Line On The Horizon, Get On Your Boots en Stand-Up Comedy; prachtige rustigere nummers als Magnificent, Moment of Surrender en White as Snow; en de nodige groeiers als I'll Go Crazy If... en Moment of Surrender.

Kunnen jullie echte U2 fanaten mij eens zeggen welke platen ik absoluut nog meer moet horen als ik deze zo tof vind?

Ik zou zou meteen voor het oude werk gaan: Boy, October, War en TUF. En natuurlijk: 8ung Baby en Zooropa. Bij die platen verbleekt deze.

Ik zou zeggen ga alles eens beluisteren. Boy,October en War klinken wat rauwer, maar voor de rest is er genoeg materiaal te vinden dat te vergelijken valt en zelfs beter is dan de nummers op dit album.

Als je deze tof vindt dan zou ik juist niet voor het oudere werk kiezen .
Ik zou dan beginnen met The Joshua Tree en All That You Can Leave Behind .
Ik denk dat deze beter in het straatje liggen van Horizon .