U2 - No Line on the Horizon (2009)

Je begrijpt me niet echt goed. Die randverschijnselen bepalen niet de mening over muziek, maar horen er wel bij. Het is gewoon typisch U2 om zulke clipjes te maken, zulke decors te willen en zulke namen aan te nemen. Dit zegt alleen iets over de aard van het beestje en niet over de muziek. De aard van het beestje vind ik maar niks, maar ook het album 'The Joshua Tree' vind ik enorm overroepen. Dat heeft niks te maken met de randverschijnselen, maar louter met de schreeuwerig gezongen songs die me niet echt iets doen, met uitzondering van de ijzersterke opener en de eerste single. Op dit album vind ik alleen 'Magnificent' een heel mooi nummer. De 33 jaren van U2 beoordeeld: heel goede band, enkele supersongs, ook veel hoogheidswaanzin, enorm overroepen. Neem Big Country, The Mission en Echo & The Bunnymen: (bijna) evenwaardig, maar zonder het overdreven succes. Hoort U2 in het lijstje van 10 beste artiesten aller tijden? Neen. Naar mijn bescheiden mening.

Dat lijstje van de beste artiesten aller tijden zal er voor ieder weer anders uitzien.
In het lijstje meest populaire artiesten aller tijden zal U2 echter wel een prominente rol hebben. Of je dit nu leuk vind of niet.

Voor deze discussie is zelfs een apart topic: U2 is een overschatte band?

Persoonlijk vind ik U2 een grootse band met een ouvre vol hoogetpunten, een aantal gemiddelde platen en een peilloos dieptepunt. En dat is deze plaat. Echt te suf, te gewoon, te mainstream, te radiovriendelijk, te....erg.

Dat topic is voor gefrusteerde mannetjes in dwangbuizen.

Ik herinner me ineens het hilarische verslag van VanDeGriend van zijn laatste U2 concert

Die namen hebben helemaal niks te maken met het aan willen nemen van een bepaald imago. Deze namen hadden ze al lang voordat er ook maar sprake was van U2. Deze bijnamen dateren uit hun jeugd.

Ook de decors en clips van de jaren 90, en vooral de POP periode waar jij op doelt, waren een reactie op wat er op dat moment speelde en een reactie op hoe iedereen vond dat U2 moest zijn. Erg gedurfd dus. Nu ziet het er inderdaad allemaal belachelijk uit, maar destijds een bewuste keuze om afstand te nemen van die 'saaie' band van eind jaren 80 die volgens de pers geen humor had.

Het is makkelijk nu dingen te gaan bekritiseren, zonder er meer over te weten.
Maar goed, ga eerst maar eens naar de albums luisteren.

Overigens zijn bands als de door jou genoemde Simple Minds en Big Country op den duur van hun eigen stijl afgestapt in de hoop op een groter succes. Maar uiteindelijk met minder succes dan U2 tot resultaat. Maar betekent dit dan ook meteen dat ze dan 'zuiverder' zijn dan U2 ?? Ik vind dat met name Simple Minds in de jaren 80 en 90 juist heel graag 'de nieuwe U2' wilde zijn.

Persoonlijk vind ik U2 een fantastische band. Technisch gezien niet briljant, met hun simpele pop-deuntjes. Maar ze leggen veel gevoel in wat ze doen. Ik ben nog steeds niet Bono-moe. Ook al praat hij maar door over Afrika. Hij wil meer gelijkheid in de wereld. En draagt hij een zonnebril terwijl de zon niet schijnt. Door alle fotografen die hem steeds in de ogen flitsen kan ik me best voorstellen dat een zonnebril fijn is om te dragen. Bono moet zich wel weer meer op muziek gaan concentreren. No Line On The Horizon is een degelijk album. Maar ze hebben er te lang aan lopen sleutelen. Zoals al eerder te lezen was bij dit album. Winter had absoluut op het album gemogen. Al is I’ll Go Crazy If I Don’t Go Crazy Tonight, die er als laatste is bijgekomen, een goede track. Na die track zakt het album even in. Met drie tracks die mij niet veel doen. Kortom No Line On The Horizon is zeker niet het beste album van U2. Wat mij deugd deed, was dat de 360 graden tournee van een heel goed niveau was. Daardoor verwacht ik veel van het nieuwe album dat waarschijnlijk dit jaar zal verschijnen. Ik ben een eigenaardige fan van U2. Zo vind ik War en The Unforgettable Fire mooier dan The Joshua Tree, Rattle And Hum vind ik het slechtste U2 album, Pop vind ik niet onderdoen voor Achtung Baby, en How To Dismantle An Atomic Bomb vind ik het beste van wat ze deze eeuw gereleased hebben. No Line On The Horizon vind ik de minste van de drie. Dus ik hoop op een beter nieuw U2 album in waarschijnlijk september 2013 (volgens Larry).

Voor het dragen van de zonnebril is een simpele verklaring:

[I have] very sensitive eyes to light. If somebody takes my photograph, I will see the flash for the rest of the day. My right eye swells up. I've a blockage there, so that my eyes go red a lot. So it's part vanity, it's part privacy and part sensitivity.

Dit heb ik nooit gelezen. Weet je uit welk interview het komt? Begrijpelijk dus en het bevestigd wat ik al dacht. Het is dus niet om de stoere man uit te hangen. Al was zijn typetje The Fly dat wel. Maar dat was om zich af te reageren op de serieuze Bono van de jaren 80.

No Line on the Horizon is geen waardeloze plaat, zoals ik hierboven keer op keer lees. Het zit allemaal oerdegelijk en muzikaal in elkaar. Toch zijn er wel een aantal maars...

Het lijkt of U2 met No Line on the Horizon op een punt is gekomen waarop de Rolling Stones met Steel Wheels zaten. Vakkundig gemaakt maar tegelijkertijd lijkt er geen spontaniteit in te zitten. Keurig tussen de lijnen, goede muziek, maar een beetje zielloos en voorspelbaar.
De plaat klinkt hier en daar als een zware bevalling die jaren heeft geduurd.
En toch kan ik de plaat goed horen. Chagerijnig ben ik er nooit van geworden.
Maar misschien toch tijd om te stoppen. Want kijkt wat er van de Rolling Stones na Steel wheel is geworden, dat lot gun ik deze mannen niet.

Of er ooit nog een nieuwe cd van U2 komt? Het zal mij niet verbazen als dat niet meer gebeurd. No Line on the Horizon is zowel creatief als qua verkoopcijfers verreweg hun minst succesvolle sinds midden jaren 80.

Jann S. Wenner | Archives | The Rolling Stone Interview: Bono - jannswenner.com

Het blijft natuurlijk altijd afwachten, maar volgens drummer Larry en gitarist The Edge komt er in het najaar een nieuw album.

Ben erg benieuwd of daar dan North Star, Glastonbury, Every Breaking Wave en Boy Falls From The Sky op staan.

Ben bang dat die nummers ondertussen een gepasseerd station zijn sierra. Al is het opvallend dat ze niet op de laatste twee 'fangeschenken' van U2.com hebben gestaan.
Toch hoop ik wel dat ze in een of andere vorm wel gaan verschijnen (b kant misschien), net als Winter en Mercy.

Het is geen album die ik vaak meer draai. Toch vind ik het van de latere U2 jaren wel 1 van hun beste.
U2 zit nu wel in een stadium dat je artistiek geen echte verrassingen meer hoeft te verwachten, maar kwaliteit verloochend zich niet.
In dat opzicht is dit een hele degelijke plaat met niet zozeer veel hoogtepunten, maar over de hele linie genomen prima songs.

Ik vind het nog geen tijd voor U2 om te stoppen. Er zijn talloze bands die van mij mogen stoppen. Coldplay mag er van mij vandaag nog mee ophouden. De band die zichzelf als de Nederlandse versie van U2 ziet, de band Kane, had van mij al na het aanslaan van hun eerste noot mogen stoppen. Maar op een U2-album valt altijd nog wel wat te genieten. De 360 graden tour was de beste tournee van U2 sinds jaren. Zeker in 2010 en 2011, nadat Bono wat rust had gekregen vanwege zijn operatie. Leuk vind ik ook het optreden op Glastonbury bijvoorbeeld. Waarin The Edge geniet tijdens Bad en aan het einde van Bad zit hij echt even verbaasd naar Bono te kijken. Zo van: ik wist niet dat je dit nog in je had. En je ziet Larry ook gniffelen. Dit is een link naar dat nummer op Glastonbury: YouTube - U2 - Bad Live at Glastonbury Festival June 2011. Ik snap niet dat Bono vooraf roept dat No Line On The Horizon het beste U2-album is. Maar hij zegt wel meer rare dingen. Zoals dat The Edge naar metal aan het luisteren is bijvoorbeeld. Het zijn gewoon verkooptrucjes. Hij vindt het belangrijk dat de muziek van U2 nog relevant is. We moeten wel iedere keer lang wachten op een nieuw album. De manager is het denk ik vaak aan het tegenhouden omdat hij de kwaliteit nog niet goed genoeg vindt, of omdat hij het strategisch niet verstandig vindt om al nieuw materiaal uit te brengen. Voor The Rolling Stones heb ik ook respect. Zeker hun eerste 20 jaren. De productie was buitengewoon, als je twee goede albums per jaar kan uitbrengen. Het probleem met The Rolling Stones is dat zij teveel bezettingswisselingen op de gitaar hebben gehad. Daardoor verloren zij de echte Stones sound. En vandaar het creatieve verval na Steel Wheel. Bij U2 is de angel er ook wat uit. Maar Bono kan het zomaar weer op zijn heupen krijgen. Het nieuwe U2-album zou de fans nog best weleens kunnen verbazen. Ik hoop het in elk geval. Je weet nooit waartoe deze mannen nog in staat zijn. Nee, tijd voor U2 om te stoppen is het nog lang niet.

Drie gitaristen in 50 jaar tijd, waarvan de laatste al 28 jaar vast lid is, valt toch wel mee ?

De passie bij U2 is nog niet verdwenen, ze kunnen nog steeds geweldige songs schrijven.
Voor die-hard fans is volgens mij meer het probleem dat ze (kort door de bocht) sinds 2000 dezelfde soort muziek maken en dat dus 3 albums op rij in een tijdsspanne van ruim 10 jaar.
Alleen de eerste 3 was qua muziek ook gelijkwaardig maar dat was in een tijdsbestek van 4 jaar.
Vanaf "the Unforgetable Fire" tot 2000 verraste ze per album, vind ik.
Het experiment werd niet geschuwd, en dat lijkt nu echt verleden tijd.

U2 heeft zeker nog bestaansrecht, de felle kritiek op ze snap ik niet zo.
Dat gezeur over doodgeproduceerde klanktapijten etc kan je ook loslaten op "the Joshua Tree", daar was Brian Eno ook al bij.
Vind ze eigenlijk nu wat losser en spontaner als in die tijd.

The Joshua Tree was een samenhangend album, spontaan, en met een voor U2 nieuwe sound.
No Line on the Horizon is een onsamenhangend samenraapsel van platgeproduceerde en overdachte muziek. Soms is het ronduit tenenkrommend: sexy boots, get on your boots, foxy boots. BRRR! Wat dachten ze, wat Lady Gaga en Katy Perry kunnen, kunnen wij ook?

OK, U2 zal nooit een slecht album maken. No Line on the Horizon is een gedegen product gemaakt door vakmensen, en beter dan het meeste dat uitkomt. Maar ik mis in dit album het originele, frisse, gedurfde van eerdere albums. Zeg maar, dat waar U2 groot mee is geworden en waar ze haar reputatie aan te danken heeft. Nog steeds. Daarom is No Line on the Horizon een teleurstelling.

U2 moet kappen met elke 4 jaar een mega-album uit te brengen, wat meer ballen tonen, en de veilige maar oersaaie Brian Eno vervangen door bijvoorbeeld David Bottrill.

Dus echt wel meer waard dan de 1,5* die jij uitdeelt lijkt me.

Die 1,5 nemen we dus maar met een korreltje Zout

Zo kun je jezelf lelijk verspreken, idd. "Beter dan het meeste dat uitkomt" is op zich een redelijke kwalificering. Het kan nog, dat de rest zelfs lager zit dan 1,5* maar dat lijkt mij niet waarschijnlijk.

Origineel, fris, gedurfd. Tja, wanneer voldoe je daar wel aan, wanneer niet.

Als U2 na The Joshua Tree No line On the Horizon zou hebben uitgebracht, was dit album ongetwijfeld anders gekwalificeerd.
Toch wel héél wat anders dan de officiële opvolger Rattle and Hum.

Want dan was No Line on the Horizon een spectaculaire wijziging geweest ten opzichte van voorgaande albums en had het een heel bijzondere rol in de geschiedenis van U2 muziek gespeeld. Dan was het wel degelijk opeens een album met ballen geweest.

Nu speelt een rol dat we U2 al een jaar of 30 kennen en, dat geldt overigens voor de meesten, dan is de verrassing er inderdaad misschien een beetje af.
Maar dat is nog geheel iets anders dan een slecht album. Integendeel, zou ik haast zeggen.

Als je het afzet tegen veel andere bands die 30 jaar + ervaring hebben, is No Line on the Horizon een ware verademing.

Kijk, en daar ben ik het helemaal mee eens. Het productie duo, zeg maar de vijfde en zesde U2 leden, Lanois en Eno zijn ruim over de houdbaarheidsdatum heen. Het lijkt wel of de groep zo loyaal is aan deze mensen dat ze zich bijna verplicht voelen iedere productie vanaf T.U.F, dus al bijna 30 jaar in hun handen te leggen. Hoe verfrissend zal het niet kunnen werken voor U2 om eens een producer met een nieuwe visie. lef en met nieuwe flair en bezieling achter de knoppen te zetten.

Ze hebben ten tijde van Pop toch ook met Flood gewerkt. Destijds een hippe producer uit de dancewereld.
Niet dat ik dat nu zo'n sterke plaat vind, maar ze hebben het in ieder geval geprobeerd.

Ik vind dat de rek er wel een beetje uit is bij U2. Wat kun je nog doen aan experimenten en vernieuwingen in dit stadium?
De kwaltiteit blijft gewaarborgd, maar kunnen ze nog echt verrassen.

Die 1,5 is omdat ik het album niet kan aanhoren. Het eerste nummer is gaaf, de rest ergert mij en verdient derhalve strafpunten. Het behaagzieke Magnificent (inclusief handklapje), het tenenkrommende Get on your boots, het gekunstelde I'll Go Crazy If I Don't Go Crazy Tonight. Bij elk nummer slaan ze de plank mis omdat ze teveel willen. Elk nummer moest blijkbaar precies zo-en-zo klinken (sassy! melancholiek! dansbaar! exotisch!) waardoor het resultaat een product is geworden. Ik hoor een stel berekenende vaklui midden in hun conform zone.

Ja, technisch is het vakwerk, maar artistiek staat het resultaat mij absoluut niet aan. Dus.

Het is tegenwoordig nog moeilijk om te vernieuwen - wat ook geldt voor U2 - maar beginnende bands zouden een been geven om met zo'n album te debuteren.

Ik heb goed nieuws. Dit heb ik gevonden op een U2 site: Danger Mouse is reportedly producing one album; this is the album that U2 is expected to release next. Will.i.am, David Guetta, and RedOne are reportedly producing another. There's also a chance that Brian Eno and Daniel Lanois, with additional production by Steve Lillywhite are producing a third album of unused tracks from No Line On The Horizon. Dit laatste is dus het Songs Of Ascent album dat er waarschijnlijk niet meer komt. Omdat de manager het heeft tegengehouden. U2 ziet dus zelf ook in dat er verfrissing moet komen. En dat ze weer meer risico moeten nemen. Ik hoop dat het goed uitpakt. En dat ze weer ballen tonen, net als in de jaren 90.

Welnee, Korreltje Zout heeft volkomen gelijk. Op een paar momenten probeert U2 nota bene nieuwe bands na te doen en hip te klinken, maar daarin faalt het jammerlijk. Zo'n Get On Your Boots is toch gewoon potsierlijk?

Geef mij dan maar weer Pop, dat vond ik de laatste leuke U2-plaat. Daarna hadden ze met pensioen gemogen.

Pop vind ik te ver van hun bed, daar ben ik eerlijk in, maar het was wel het laatste album waar een ontwikkeling te horen was.
Of dat een goede ontwikkeling is geweest, doet even niet ter zaken doende.

Maar het verwachtingspatroon voor een band als U2 ligt nu eenmaal hoog.
Ze hebben het misschien zelf over hun afgeroepen met albums uit het verleden die toch steeds weer anders klonken.
Ik vind overigens wel dat de band amper op echte missers is te betrappen.
Ik heb zelf niet heel veel met de twee albums voor deze, die bleven echt steken in meer van hetzelfde.
Hier hoor ik toch wel weer mooie dingen, en niet alles is even sterk, da's ook weer waar.
Maar ik vind het knap dat je als band met 6 albums achterelkaar kan overtuigen.

De albums na de jaren 90 zijn een beetje op de automatische piloot. Dat klopt. Ze hadden veel kritiek op Pop gekregen. Ook is Bono zich veel te veel met andere dingen bezig gaan houden dan muziek. Ik kan ontzettend genieten van U2. Wat zijn het toch een stel vaklieden . Wat een fantastische band! Ik ben een diehard fan van U2. Alles heb ik van ze. Ik ken alle liedjes van U2 van buiten. Ik kan ze allemaal meezingen. Het doet me pijn in mijn hart, dat sommige fans zeggen dat ze beter met pensioen kunnen gaan. Al heb ik ook op sommige momenten gedacht dat het beste er bij U2 van af was. Ik kan me dat vooral nog herinneren toen ik rechtstreeks op tv hun optreden tijdens de Super Bowl Half Time Show zag in 2002. Dat was heel matig, een naar gevoel had ik toen. Bono was in 1 keer, heel oud geworden. Het was op bij hem. Dit is de link, ik kan er nu nog moeilijk naar kijken: YouTube - U2 at XXXVI Superbowl 2002 (Full halftime show) . Ik was in tranen, ik heb keihard gehuild. Dus ik snap jullie gevoel. Als je dat vergelijkt met het optreden, bijvoorbeeld op Glastonbury in 2011. Er zit op dit moment nog zoveel in deze band. Ook al maken ze een keer een misser als Get On Your Boots. Ik weet nu al dat ik weer veel uurtjes net voor de release van het nieuwe album vol spanning en verwachting in mijn bed wakker lig, te denken aan U2. Dit jaar gaat het misschien weer een mooi U2-jaar worden

Het is eerder zo dat nieuwe bands U2 proberen na te doen dan omgekeerd (Coldplay, Killers). Wel kopieert U2 de laatste tijd vaker akkoorden uit hun vroeger werk (Get On Your Boots bv. lijkt een mindere kopie van Vertigo maar vind ik het enige mindere nummer hierop).
Van mij mag U2 er ook mee ophouden, No Line on the Horizon zou een waardig slotalbum zijn.