U2 - No Line on the Horizon (2009)

Heerlijk weer een CD van U2. Genieten genieten en nogmaals genieten

Hans Brouwer, dat heet "de baard in de keel" . Maar je stem is op je 50e heus niet per definitie op z'n retour, dat ligt er aan hoe je er mee omgaat en hoe je techniek is. Een schorre, doorrookte stem heeft z'n charme maar is nu eenmaal niet zo geschikt voor een koor.

Ik heb inderdaad alleen het clipje gezien en gehoord. Van mij mag Bono ook lekker weer alle stadions van de wereld volzingen. Dat ik dit nummer niet goed vind zegt voorlopig niets over het hele album.

Ik hoop alleen dat het gezever over jullie leeftijd en dat jullie niet meer kunnen meekomen eens ophoudt. Jouw dochters zijn nog tieners en die kunnen zowel met oude- als nieuwe muziek niets, dus wat is dan hun excuus?

Ik ben nu eens geen groot Utoo liefhebber. Maar dit album mag voor mij wel door naar een finaleplaats als een van de betere platen uit hun euvre. U2 weet mij toch wel in de ziel te raken en schuift al mijn cynisme over u2 naar de zijlijn.

Horizon blijkt dus een coherent album te zijn met enkele groeibriljantjes als Fez en Cedars of Lebanon en een paar instant classics als Magnificent en I'll Go Crazy. Het vrolijke niemendalletje Boots zullen we dan maar voor lief nemen. Zoveel soeps staat er vandaag de dag ook niet in de top 40. Zie daar de opbrengst van 10 luisterbeurten.

Ja get on your boots als single is toch een vreemde keuze. Ik moet zeggen dat ik nu eindelijk de vibe van het album begin te snappen. Ze waren gisteren bij Jonathan Ross en ze speelden weer behoorlijk goed live.

Je leest hier veel mensen voor of tegen dit album. Wat mij echter opvalt aan dit album is dat het zo wisselend van kwaliteit is. Er staan echt een paar sterke tracks op, maar toch ook een paar missers en heel wat (wel) aardige nummers. Ik vind dat opvallend bij een U2 album.

Minder:
No Line On The Horizon, vooral het refrein haalt het nummer naar beneden.
White As Snow, inderdaad Sky Radio muziek..... tenenkrommend refrein.

Aardig:
Magnificent, minder door het refreintje 'Magnificent': is dit er later aan toe gevoegd? Verder is het een sterk nummer.
Moment of Surrender: soms te zeiig (oh oh oh oh oh oh): jammer: zat ook meer in, maak het met wat steviger bas en gitaar.
I'll Go Crazy If: inderdaad, aardig nummer, het refrein is weer matigjes terwijl het tussenstuk best sterk is: kwaliteitsverschil in 1 track te horen.
Get On Your Boots, is bij mij gegroeid, sterke bas en gitaar, zwaarder aangezet: hier dus wel?!?!
FEZ: goede muziek aan het begin en op het einde, tussendoor gaat het wat over the top met de samenzang en de ooh ooh's.
Stand Up Comedy: lekker nummer met eindelijk een wat zwaardere bas.
Breathe: in potentie een goed nummer, maar het is onnodig wat zeurderig, vooral het refrein (alweer). Wel een sterk instrumentaal einde.

Sterke tracks:
Unknown Caller: dat orgel is echt geweldig, ook de gitaarsolo: de finale is ijzersterk.
Cedars Of Lebanon: ingetogen gezongen, prachtige muziek, niet te veel franje: zo doe je dat dus! Ik heb het idee dat je hier eindelijk echte emoties hoort.

Ik las hier eerder al dat sommige nummers beter zouden zijn, zonder het commerciële refreintje, ik sluit me daar bij aan. Ook is het 'gelalala' of 'ooohoooohooooh' echt te veel. En opvallend: Bono zingt niet altijd even goed. Daarnaast had ik de gitaar van the Edge graag prominenter en vaker willen horen. Dat ligt denk ik aan de producer en ook dat is geen verrassing mijnheer Eno.
Mij beklijft het gevoel dat er op dit album te veel compromissen zijn gesloten. En dat hoor je soms terug. Dat is jammer, je hoort veel gemiste kansen op meer (helaas!).

Mijn oprechte excuses aan Bono en consorten ! Dit schaap komt weer terug bij de kudde... Deze plaat laat horen dat jullie het nog niet verleerd zijn en is een terugkeer naar oude vorm. Vergeet wat ik zei over uitgeblust zijn en het laten prevaleren van andere zaken over creativiteit en muzikaliteit. Na meer dan 10 jaar weten jullie mij eindelijk weer te raken met als hoogtepunt 'Cedars of Lebanon', vergelijkbaar met het ondergewaardeerde 'Wake up Dead Man'. Dit is een geweldige plaat. Mea culpa...

Ik had gisteren de luxe boxset in m`n handen , prijskaartje 59.99 .
Met de kortingsbonnen eraf zou ik er nog 50 moeten betalen maar waarvoor eigenlijk ?
In de boxset zit `n dvd die je 1 keer kijkt en voorgoed in de kast komt te liggen .
Dan `n poster waar je ook niks mee kan , nee had op de cd van de boxset nou dat 12de nummer gestaan dan was het intressant geweest .
Tuurlijk is de verpakking zeer mooi van de box maar het gaat tenslotte om de inhoud , daarom heb ik gekozen voor de digi-pack uitvoering die 35 euro goedkoper is .

Verbluffend goed album. Meesterlijk geproduceerd door de heren Eno, Lanois en Lillywhite. Elf ijzersterke nummers vormen dit album tot een evenwichtig geheel. Dit album kan zich makkelijk meten met The Joshua Tree. Ik vind het moeilijk hoogtepunten te noemen, omdat het allemaal parels. Maar als het dan toch moet. White As Snow, Fez- Being Born en Cedars Of Lebanon (die had van mij nog wel en paar minuten langer mogen zijn). Zelfs Get On Your Boots past geweldig in het geheel. Het een lekker afwisselend album geworden, waarbij de mogelijkheden van techniek uitstekend worden benut. Of de cd een groeidiamant is? Hij krijgt van mij nu al een dikke vette 5 sterren. Voor de jongelui onder ons die dit maar niks vinden. Gewoon lekker naar iets anders gaan luisteren. Als jullie dan wat ouder zijn zullen jullie dit album met terugwerkende kracht deze, imo, nu al een klassieker gaan waarderen. En heel erg spijt hebben dat je deze "gemist" hebben. Maar dat kun je dan als jeugdige onwetendheid toeschrijven.

Sorry, maar ik word toch een beetje moe van de generatiekloof die gecreëerd wordt in veel berichten bij dit album. Zelf behoor ik tot 'de jongelui', maar ik luister al naar U2 vanaf m'n tiende, toen ik 'All That You Can't Leave Behind van m'n vader kreeg. Daarna ben ik begonnen om hun hele oeuvre (voor zover de financiën dat toelaten te verzamelen.

Voor deze ben ik ook meteen naar de winkel geracet (zonder van te voren te downloaden, dat haalt imo de charme van cd's kopen eraf). Heb het nu 3x helemaal beluisterd, en Ad, ik ben het met je eens, een pareltje (en dat zegt zo'n jonge vent als ik;))

Favoriete tracks op dit moment zijn Magnificent, Breathe, Moment Of Surrender en Unknown Caller.

Echt slechte nummers staan er wat mij betreft niet op, maar het titelnummer en Get On Your Boots vind ik toch wat minder. Wellicht groeien die nummers nog bij mij.

Stemmen doe ik in ieder geval nog niet, eerst nog wat vaker luisteren

Briljante post
Boris1, welkom terug bij de kudde

@Allard-A, Sorry dat ik wat generaliseerde, Maar ik ben die opmerkingen over zure, oude, kalendende vijftigers niet begonnen. En diegenen die zich mogen zich dan toch ook verdedigen, of niet? Maar je hebt helemaal gelijk. Eigenlijk moeten we het gewoon over de muziek hebben. Zeker wat betreft dit geweldig album!!!

Beste Ad, 3 berichten boven jou geef ik een beargumenteerde review van wat ik goed en zeker ook niet goed aan dit U2 album vind.
Ik ben 42 en heb U2 (dus) hun hele carriere gevolgd en ben naar heel wat concerten van ze geweest. Achtung Baby stond lang in mijn top 10. Het zijn dus niet bepaald alleen de jongeren die dit niet super vinden.

Los daarvan zijn jeugdigen niet onwetend. Ik wist heel goed wat ik wel en niet goed vond en waarom toen ik pakweg nog 22 was. (was ik nog maar 22!)

Ik gebruikte het word dope helemaal niet. Is het een voordeel naar m'n voorkeur?Ik heb nog nooit geblowed



Het zijn meestal de simpele dingen die iets mooist doen lijken.
Dus dat geldt ook voor de cover.

Jammer dat het nummer 'Winter' de plaat niet gehaald heeft. Het is erg fraai!

Inderdaad! Kijk maar naar de cover van het zeer succesvolle en briljante 'Dark side of the Moon'. Hoe simpel wil je je cover hebben ?

'Less is more' zei een bekende architect vroeger al.

En wat te denken van de cover van 'Till the Sun Turns Black' van Ray Lamontagne?

Ludwig Mies van der Rohe om precies te zijn

De nieuwe U2........

Tsja wat kan je er nog van zeggen....... op de automatische piloot genavigeerd....??? Misschien wel het klinkt iig allemaal wel erg bekend en het is dan ook zeker niet vernieuwend en ze blijven gewoon op de gabaande paden, maar wat had ik er dan van wervacht....?????

Was niet in de veronderstelling dat we een geheel nieuw geluid te horen zouden krijgen en dus voldoet deze van U2 in die zin aan mijn verwachtingen........ Het is gewoon een degelijk stukje rock van deze grootheden uit Ierland....... Kijk ze zijn al 30 jaar bezig en tsja dan heb je het allemaal wel een beetje gezien denk ik zo dan wil en hoef je niet meer zo nodig te vernieuwen of je kop boven het maaiveld uit te steken...... En dat is ook helemaal niet nodig als je gewoon doet waar je ontzettend goed in bent en daar ook nog plezier en voldoening uit kan halen is dat tog gewoon helemaal ok......

Deze is dus simpel weg gezegd een voortzetting op hun vorige album van een even hoog nivo en met een zelfde soort rock..... Niets nieuws of bijzonders maar wel heel degelijk..... en over een jaar of 4 a 5 komen ze gewoon weer met een soort gelijk album niets mis mee............

4*

Leuk om te lezen dat iedereen weer een ander favoriet nummer op deze cd heeft. Het bewijst wel dat er voor ieder wat wils aanwezig is op deze prachtige plaat van U2!

Wel bijzonder vreemd dat ik de plaat eerst niks vond en nu begin ik hem echt steeds meer te waarderen.

Deze plaat is gewoon zo sterk dat ik haast ieder nummer als favoriet zou kunnen aanduiden. Ik vind geen half zwak nummer, de songs pakken me keer op keer, deze muziek nestelt zich stilaan voorgoed in mijn hersens, en zo moet dat met prima rockplaten!
En jawel, vernieuwend is het allemaal niet meer zo, maar voor een band die 30 jaar platen opneemt is dat geheel begrijpelijk. Ze kunnen toch moeilijk plots Poolse Punk gaan spelen?

Helemaal mee eens Patrick .
Dit album ben ik nu voor de 4de keer achterelkaar aan het afdraaien en het verveeld geen seconde .
Dit album behoord tot het beste werk van U2 , en van mij mogen ze zo nog wel een aantal jaren door gaan .
M`n score van 3 wordt dan ook een dikke 5 sterren .

Wel groot respect als ze ineens Poolse Punk gingen spelen.
Maar doe mij maar deze sound!
Ik en andere zestienjarigen zijn volledig overtuigd door deze cd.

En wie zit daar op te wachten? Vernieuwing om de vernieuwing levert ook vaak rukmuziek op. (De nieuwe, hippe britse bandjes? Arctic Monkeys etc.)

Nee, geef mij ook deze maar. Het heeft even geduurd maar ik begin deze cd nu echt serieus goed te vinden. Get On Your Boots vind ik nog steeds niet zo bijzonder. Wel komt het op een ideaal moment halverwege het album om je even wakker te schudden.

Ja, rudiger, nu enkel nog zonder dt- fouten leren schrijven en we zijn er, je hebt het er kennelijk erg moeilijk me hé?
het veveelt geen seconde, en het behoort tot hun beste werk, dus geheel met je inhoud akkoord!

Niet boos bedoeld, maar begrijp de mensen hun moeilijkheden niet met die werkwoordsvormen, simpel als wat!

Ja, en hersens is ook niet echt goed. Dat is natuurlijk hersenen. Gelukkig is niemand foutloos.
En als ze poolse punk gaan spelen, wordt het misschien nog iets voor mij.

Als je echt zestien bent, dan heb ik op mijn beurt véél respect voor zulke jonge mensen! Echt! Ik dacht dat die meestal naar andere muziek luisterden, niet?

U2 wordt volgens mij onder alle lagen van de bevolking wel redelijk geaccepteerd. Daar komt volgens mij ook die afkeer voor de band bij sommige individuen vandaan. Is natuurlijk niet erg rock-en-roll als het hele gezin het kan waarderen.

Ik heb vandaag zo'n beetje de gehele dag de nieuwste U2 gedraaid. Thuis, in de auto en tijdens het sporten via m'n oude vertrouwde discman. Wat ik vind van "No Line on the Horizon (2009)"? Ik heb er geen woorden voor zo goed als ik dit album vind. Gelukkig lees ik een landelijk ochtendblad dat vandaag mijn gevoelens voor "No Line on the Horizon (2009)" uitstekend weet te verwoorden. Ik citeer:

BETOVEREND

Clayton en Mullen jr. stuwen, Edge trekt en Bono jankt in de openings- en titeltrack: anders en toch onmiskenbaar U2. Dat op No Line On The Horizon niet doorgeslagen geexperimenteerd is, zoals aangekondigd, zal de fan bekoren. In het grote Magnificant betovert de band met een tred die aan hun jaren tachtig van Pride doet denken. Moments of Surrender is dik zeven minuten stil met je ogen dicht, zoals in de jaren negentig van One. Daarmee is dit twaalfde studioalbum verre van een veilige herhalingsoefening, het U2 geluid lijkt zeer juist berekend uitgedijt. In de single Get on your boots is het hiphopintermezzo gewaagd, net als de spannende arabische cello in het fantastische Breathe. U2 komt er op pure klasse mee weg. De grootste band ter wereld toont zo te kunnen vernieuwen zonder te verdwalen.

De krant van Wakker Nederland waardeert "No Line on the Horizon (2009)" met 5*****. Ik doe hetzelfde: 5*****