U2 - No Line on the Horizon (2009)

Uit je hoofd gerekend??? Of stiekem met een rekenmachientje???

Je blijft wel erg vaak posten hier bij een middelmatig U2-album

Klopt, maar je moet wel weten dat ik een zwak voor de band houd en 'voeger' U2 fan was (t/m de periode Under A Blood Red Sky).....ik heb zelfs het T- Shirt nog bewaard en als ik die weer zie word ik emotioneel...

Ja, je wordt ouder, pappie!!!!

Klopt Ad, ook ik...trouwens jij ook (morgen toch?)...

On topic; ik heb wat een andere manier van stemmen, maar ik vind het op zijn minst prettig luistervoer en daar kun je niet over discussieren, want dat is een persoonlijke beleving.

Yip, 55, we gaan meetellen!!!!

Nee, aftellen.

Ach, je hebt tenminste de opkomst (en ondergang) van de rockmuziek in de volle lengte meegemaakt! Dus dat telt zeker mee.

Eén ding weet ik wel: hóé je het hebt meegemaakt, zal in die vorm nooit meer terugkeren. Dus dat pakken ze je niet meer af.

Alvast van harte, Ad!

Off-topic? Helemaal niet. Ik zit in de tussentijd te luisteren naar No Line on the Horizon, voor een bespreking binnenkort.
(Ik draai 'm naar verhouding vaak, heb wat ambivalente gevoelens)

U2 is sinds de jaren 90 een onderdeel geworden van de muzikale aids die bands als Kane, Di-rect, Maroon5, 3 Doors Down e.d. voortbrengen

rock muziek zonder ziel

dan heb ik het nog niet over Bono tussen de verhongerde negertjes met zijn hippe zonnenbril

nieuwe single is weer een drama!

ow had ik Creed en Nickelback al als vergelijkingsmateriaal genoemd?

Leer eerst maar eens schrijven. Je schrijfstijl is beneden alle niveau van genoemde bands..

Rock muziek?
Zonnenbril?
Muzikale aids??

Dit is veruit het minste album dat U2 ooit gemaakt heeft. Nummertje 1 en 8 zijn nog wel OK, maar ik denk niet dat ik de rest vaker ga luisteren. Tijd om te stoppen misschien? De U2 van de jaren '80 en '90 komt nooit meer terug vrees ik.

Rockmuziek zonder ziel? Inderdaad van toepassing op Kane, Creed, Nickelback etc. maar zeker niet op U2!

Maar wel op dit album.

Wat is de definitie van Rock muziek zonder ziel en wie bepaald dat? Volgens mij de luisteraar zelf, het raakt je, of het raakt je niet!! Simple as that, en U2 weet mij op één of andere manier bijna altijd te raken, juist door hun eerlijk en pure muziek die voor mij vol ziel zit! Of is dat een kromme uitdrukking??

Belachelijke cover!

Niet eens de naam van de band of van het album!

Dat heeft een band als U2 ook niet nodig. Met zoveel media-aandacht en dergelijk, kan je het wel maken om de cover lekker simpel te houden ....
Trouwens geweldig om te lezen hoeveel verschillende emoties deze plaat oproept. De mods hebben het er maar druk mee.....

Moet dat dan? Raak je anders helemaal van slag?

Het ergste verwijt dat je U2 op No line on the horizon kunt maken is, dat het de band ontbreekt aan ontwikkeling en dat hun creativiteit een beetje aan het opraken is.

De vraag is of dit erg is.

Het is onmogelijk, deze cd 5 sterren te geven, als je het oeuvre van de band bekijkt en vergelijkt (vooral jaren 80 maar ook niet alles) en Achtung baby, uiteraard.

U2 heeft nu een bepaald soort van status quo bereikt, waarvan ik uiteindelijk zeg: de band is 30 jaar oud mág het?

Het rock nog als vanouds, Bono blijft geweldig bij stem. Er wordt alleen niets meer gebracht, wat we nog niet kenden. Geen overtreffende U2 trap, zal ik maar zeggen.

Dat is niet iets om wit van weg te trekken, ik denk dat eigenlijk alle bands dit overkomt, zeker na verloop van tijd. Het hoeft niet automatisch te betekenen, dat daarna alleen nog maar bagger wordt gemaakt, integendeel.

Ik zou zelfs durven beweren dat alle uitstapjes en "grappen" van U2 uit de jaren 90 aan mij in ieder geval grotendeels voorbij zijn gegaan. Wat hebben ontwikkelingen dan nog voor nut?

Er zijn wel mensen, die daarna gaan twijfelen aan het bestaansrecht van de band, ik heb het hier bij U2 ook al gelezen.

Grote onzin.

Mijn stelling is: ontwikkeling, het verkennen van nieuwe wegen is uitstekend. Uitdieping van het eigen werk is, mits smaakvol gedaan, mij ook verder prima.

U2 hééft een smaakvolle cd uitgebracht in hun stijl, zonder schokkende uitschieters. Maar eigenlijk ook zonder slechte nummers. Al met al bevalt de cd mij wel goed.

Ieder zijn smaak, maar mijns inziens is kritiek op Magnificent geheel ten onrechte. Ook als je het met eerder werk van U2 vergelijkt.

Naast Magnificent opteer ik voor de titelsong, Unknown caller, Stand up comedy, FEZ-being born en als hoogtepunt Breathe.

Het is jammer, dat de leden van de band zo'n ongehoord goed huwelijk hebben met elkaar. Nooit (openlijk) ruzie, elkaar nimmer de hersens ingeslagen, de band uitgezet, vervangers aangetrokken. Het is haast om angstig van te worden.

Zo kunnen ze nog wel 20 jaar verder.

@ musician

heel goed/mooi geformuleerd, ik had het niet beter kunnen verwoorden !!
ben het alleen niet met je eens dat je dit album onmogelijk 5*****
kan geven.

Ik (en meerderen) hebben het toch gedaan hoor ! (",)


off topic... waarom kan ik hier geen smiley's typen ?

Vandaag het album gekocht en ik ben erg nieuwsgierig, zeker naar aanleiding van de overwegend postieve reacties over dit album.

Laatst een paar losse nummers geluisterd en vandaag het hele album geprobeerd. Ik kwam er gewoon niet doorheen. Muzikaal allemaal in orde, maar op het moment dat Bono begint te zingen haak ik af.. Misschien over een tijdje nog maar eens een herkansing geven.

Had je dat altijd al, bij Bono?

Niet dat recensies zoveel zeggen, maar dat is gewoon niet waar. Krijgt veel meer dan zelfs de vorige 2 U2 platen scepsis te verwerken.

Zo aan je score te zien kan jij ook niet echt enthousiast raken van dit album
Toch wel veel positieve reakties in mijn directe omgeving opgevangen, ik ga het album op mijn gemak enkele malen beluisteren, meestal stellen de heren mij niet teleur maar je weet het natuurlijk maar nooit.

Voor mij persoonlijk hebben de leden van U2 met Achtung Baby (1991) hun laatste meesterwerk gemaakt. Deze plaat heb ik indertijd werkelijk grijs gedraaid. Vanaf Zooropa beoordeel ik U2 niet meer op basis van hun albums, maar op hun songs. Ze hebben best nog goede songs gemaakt, maar voor mij hadden ze hun creatiefste -en sterkste- periode van 1983 tot 1991. Toen ik vorige week No Line on the Horizon kocht had ik toch weer stille hoop. Ik heb de cd verschillende keren gedraaid, maar ik kom niet verder dan "een aardig album met een aantal leuke songs". Ik mis het harde drumwerk van Larry Mullen jr. en het unieke gitaargeluid van The Edge. Het geheel mist de power van bijvoorbeeld "Bullitt the Blue Sky", "Mysterious Ways", 'The Fly" en "Pride". Bono is nog goed bij stem en het basgeluid van Adam Clayton is nog steeds prominent aanwezig. Live blijft U2 geniaal. Kijk en luister maar naar Live in Chicago.

Ik weet niet welke tweederangs journalisten er tegenwoordig bij Allmusic werken, maar deze die de plaat daar bespreekt heeft duidelijk vodden in zijn oren. *** sterren voor een machtige plaat als deze, wedden dat daar nog een correctie op zal komen?
Ik hoop dat er zovéél brieven of mails binnenkomen dat ze hun kortzichtige mening daar wel moeten herzien.
Bekijk maar de overige commentaren en herlees maar alle recencies van "professionelen" erop na, en dan zullen ze hun vergissing wel inzien;
Ik heb me dood geërgerd aan zoveel kortzichtigheid, of korthorigheid misschien beter...
***** sterren, en voor mij is dit album dus echt niets minder dan een meesterwerk dat zich naast The Joshua Tree en Achtung baby mag plaatsen, maar dat begrijpen ze daar op Allmusic later nog wel, WAT een dwaling van formaat daar op Allmusic, màn toch !

Ik ben het ook niet altijd eens met Allmusic (meestal wel).
Van Rolling Stone krijgt "No Line on the Horizon" wel de volle 5* en ook Humo strooide met lof over de nieuwe van U2 (maar dat was te verwachten).

Hoewel ik U2 altijd gevolgd heb en redelijk wat stuff van hen heb, ben ik geen die hard fan van U2, vandaar dat ik ook nu pas cd in huis heb. Ik ga nog niet stemmen, want ben nog maar net aan het luisteren maar mijn eerste indruk is toch vrij positief. Ben nog niet van mijn stoel gevallen, het klinkt allemaal erg consistent.
Misschien raar om te zeggen: vooral muzikaal zit het goed in elkaar, Bono's stem is wat het is en zorgde vroeger voor extra vuur. Dat is er misschien wat uit, en nu komt de muziek zelf bovendrijven.

Recensenten, breek me daar de bek niet over open. De meeste hun muziekkennis is niet groter dan die van de gemiddelde muziekliefhebber. Het resultaat is dan ook dat ze gewoon hun lievelingsbandje veel sterren geven. Compleet belachelijk. Humo valt al zeker onder die noemer, echt objectief kan je ze daar niet noemen é;-)

Dat gezegd zijnde denk ik dat U2 op dit vlak toch niet mag klagen;-) Wat ik al gelezen heb van recensies is toch positief en zeker nooit beledigend als er al kritiek is.

Lees maar eens de Rolling Stone recensies van Queen albums!