Madonna - Ray of Light (1998)

Op dit me-too album vind ik Madonna een beetje zingen als een oud vrouwtje. Holiday, like a virgin en get into the groove periode is voorgoed voorbij, maar kom op ze was destijds nog net 40.

Maarr ik ben bang dat het niet aan haar leeftijd lag. Een dozijn snelgeschreven dancenummers met een nieuw uiterlijk en een ander ingeslagen weg wat ze wel vaker deed, maar deze keer werd het wel heel erg mainstream. En het zou me niet verbazen als ze met de minste inspanningen het meeste geld zou kunnen genereren. Ik moet toegeven dat het goed heeft uitgepakt, leuk voor haar toch? Frozen kan ik nu niet meer verdragen als gevolg van dagenlange hersenspoeling via radiozenders.

Zo, zo Beaster 1256 anderhalve ster voor een van de beste platen van de jaren negentig. Heb zelf weinig met de muziek van Madonna, maar deze plaat is toch echt geniaal!! Zelfs nu draai ik deze plaat nog en op maximaal volume.

Goede genade! Zo'n 98% van al je stemmen zijn een *5. Als ik zoveel briljantie hoorde kon ik mijn geluk niet op.

Ik stem alleen maar op cd's die ik echt goed vind.

Aha, dan is het duidelijk. Alsnog ben je een bofkont dat je zoveel cd's goed vindt!

veel te veel mensen hebben toch misopvattingen over de concerten van Madonna. Deze zijn net de hoogste graad van zelfexpressie,creativiteit en professionaliteit!

AMEN!

alleeen soms jammer van de mensen die echt iets van muziek kennen dit avontuur niet aandurven.

Ray of light is voor mij haar mooiste album. Met favorieten als Skin, Sky fits heaven , Swim en veel mooie hitsingles.

Dit is Madonna op haar hoogtepunt.. Tesamen met "Like a prayer" en "True Blue", absoluut haar beste album, met een mooi New Age sfeertje. Dit niveau haalde ze hierna nooit meer. Ook het laatste album, dat nog niet onder de "loudness war" leed.

Ik heb niet de illusie een waarlijk muziekkenner te zijn. Maar als groot muziekliefhebber in de meest uiteenlopende stijlen is dit toch wel het album waarnaar ik het meest nieuwsgierig ben van Madonna.
Met wát ik hiervan ken zou ik zeggen dat ik het verdraaid jammer vind dat ze deze spirit niet heeft weten vast te houden. De kwaliteit heeft ze, dat staat. Maar heb de indruk dat ze zich soms door andere zaken laat inspireren die misschien wat irrelevant staan tot wie ze is.
Het is maar een gooi hoor. Maar stel dat ze zich in deze toch wat serieuzere stijl wat meer verdiept had dan zou ze geen 'gewone' popmuziek meer maken.

Maar wie ben ik om er iets over te zeggen. Madonna is echt totaal buiten mijn straatje. Maar deze heeft toch wel een onweerstaanbare aantrekkingskracht.
Zal vroeg of laat dus wel vervolgd worden.

Skin eraf-
"Has to be" erop-ongelofelijk dat dat nummer tot B kant van ray of light is verworden

Geweldige comeback voor Madonna die midden jaren 90 een beetje haar beste tijd gehad leek te hebben. Door gewoon even haar beste album ooit te maken. Heerlijke klankvelden en producties over goede songstructuren. Nooit waren pop en dance zo close. En Madonna werd definitief volwassen.

Eveneens een comeback voor producer William Orbit die in de vroege 90's al succesvol was met sterke dancemuziek. Hier weet hij zijn geluid te perfectioneren.

Een mijlpaal in de invloed die dance in popmuziek kreeg.

Inderdaad een schitterend nummer dat er gewoon op had moeten staan.

Dan ga ik zo eens op zoek naar dat nummer, ben benieuwd!

dr slingeren nog een paar Orbit tracks rond blijkbaar die het album niet gehaald hebben

en Has to be staat wel op de Japanse versie van ROL

Sky Fits Heaven blijft toch een fijne dancenummer om naar te luisteren

Wat blijft dit toch een schitterend, sfeervol album. Drowned world, Skin en Little Star zijn de favorieten. De laatste is misschien muzikaal niet zo interessant, maar in 1999 ben ik vader geworden van onze enige dochter. Little Star weet me om die reden bijna elke keer vol te raken.

Nogmaals, mooie cd. Perfect voor de zwoele zomeravonden (al zijn die deze zomer ver te zoeken)

Prima album. Ze was hier 40 en leek met dit album een meer volwassen weg in te slaan. Jammer dat ze dit nooit meer heeft weten te evenaren (of dat uberhaupt heeft geprobeerd!). Waarom moest ze toch zo nodig op haar latere albums weer proberen muziek te maken voor tieners. Midlife crisis?

Op Music deed ze niet zo aan midlife crisis-eigenlijk begint dat pas echt vanaf Hard Candy

Niet meer overtroffen dit album nadien.

Ik was in London in feb. 1998 voor een Genesis concert toen dit album uitkwam. Wilde de volgende dag even naar HMV, dat toen nog wat voorstelde aan Oxford Street. Er stond een standaard met een kleine 1000 hoesjes, iets van 20 kassa's open en werkelijk iedereen die in de rij stond had dit album in z'n hand. Ik begon we werkelijk af te vragen wat hier aan de hand was. Werkte destijds zelf in een CD-zaak, maar deze hype was me even ontgaan. Toen ik thuis kwam, en naar m'n werk ging heb ik deze cd dan toch maar even opgezet, met knikkende knieen aangezien Erotica nou niet echt een succes was. Maar, wow !! Dit is inderdaad een ijzersterke come-back, ook al rijst de vraag in hoeverre William Orbit datwerkelijk verantwoordelijk is voor dit resultaat. Hetzelfde vraag ik mij altijd af over Brian Eno als het gaat over U2, welke nou ook niet echt top muziekanten zijn, maar toch altijd in staat zijn om veranderen en andere wegen te bewandelen en vaak met groot succes.

Ik weet niet of Madge, zich hierna nog weer heeft bewezen. Ik moet zeggen dat Ray Of Light orgineler en frisser klinkt en veel meer uit het niets kwam, maar Confessions On The Dance Floor klinkt veel lekkerder en pakt veel sneller. Ray Of Light is een paar draaibeurten nodig voordat het begint te dagen en voor iemand wiens objectief het toch vooral is, om catchy nummer/albums te maken en hoge verkopen te generen zou je toch zeggen dat dit juist contra productief werkt. Toch werd het een van haar best verkopende albums (ik denk na True Blue).
Dus op de eerder gestelde vraag waar zij nog steeds populair is. Ik denk eerlijk gezegd bij iedereen die geinteresseerd is in muziek, eens iets anders wil en mensen die bereid zijn om artiesten die zichzelf vernieuwen en met de tijd meegaan een kans durven te geven.

Denk alleen dat Madge, zoveel comotie en controverse om haar heen heeft hangen, dat of mensen haar spug en spug zat zijn of haar eigen mening en niveau van zelf expressie diep waarderen. Ik denk dat dit vooral ten uiting komt met haar 'legendarische' concerten en videoclips. De inmiddels beruckte kruizigings scene met de Confessions Tour, het faken van een Orgasme tijdens Like A Virgin, of de Video van Like A Prayer or Justify My Love. Moet zeggen dat als ik haar over het podium zie huppelen, ik ontzettend veel bewondering heb voor haar energie en toewijding. Kijk maar een naar De Drowned World Tour, op het einde knalt ze er nog even letterlijk Holiday uit met een passie en energie die je maar zelden tegenkomt. Ik geloof best wel dat ze extreem muziekaal begaaft is, weet wat ze wil, een neus heeft voor succes (waarom contracteerde zij anders Alanis) en een echte zakenvrouw is. Inderdaad een paar blunders, hier en daar, maar niemand kan alleen maar top albums afleveren en altijd zijn fans tevreden stellen. Zeker niets iemand die contact op ziek is naar nieuwe richtingen en invalshoeken.

Maar een ding is zeker, we zijn een inmiddels een heel eind verwijders van haar Into The Groove, Holiday....image. Niet beter, maar anders en volwassener....

De beste plaat van Madonna. Het wordt tijd dat ze de uitgerangeerde electrodeunetjes en turnpakjes aan de wilgen hangt, en weer is een meesterwerk gaat afleveren.

Is en blijft inderdaad, Madonna's beste album. Geweldig album. Ik hoop zo dat Madonna ooit nog eens een album maakt in dezelfde kwaliteit, niet dezelfde sound, maar net zo goed. Dat zou echt fantastisch zijn. Het klopt gewoon helemaal. Nummers zoals ''Swim'', ''Candy Perfume Girl'', &''Skin'', etc. zijn voor Madonna's doen erg experimenteel en heel nieuw voor Madonna, maar ondanks dat past het helemaal bij Madonna. Ik kan moeilijk kiezen welke nummers mijn favoriet zijn, allemaal nummers zijn heel sterk en past allemaal in het plaatje. (maar moet wel zeggen dat ''Has To Be'', B-side voor de single van ''Ray of Light'', er best bij had gekunt hoor.) een dikke 5, natuurlijk. Het gaat me nooit vervelen, geweldig album.

Frozen is zeker haar mooiste nummer. Dat heeft ze nooit meer kunnen overtreffen.

Klopt, ik vind dat nummer een van de beste popliedjes ooit.

Heb het altijd een beetje het Top 40-antwoord op de sound die Björk een jaar eerder liet horen op Homogenic gevonden. Zeker geen slecht nummer, maar ze heeft veel betere. Zoals de opener op dit album.

ja klopt, maar Bjork als inspiratiebron gebruiken is tenminste nog interessant. Nu laat ze haar door David Guetta inspireren..

Da's waar, het laatste album heb ik niet eens durven luisteren omdat de singles me niet aanspraken. Maar komt vast nog wel een keer, want zelfs David Guetta heeft nog wel wat goede nummers.

The power of goodbye en Frozen zijn echt classics! Kende ze wel maar wist niet dat ze van madonna waren. Echt heerlijke nummers