Depeche Mode - Sounds of the Universe (2009)

Doordat ik door het vorige Depeche Mode-album ( Playing the Angel ) sterk verrast werd, meer dan 3 jaar geleden, werd ik maanden terug al weer erg enthausiast voor de opvolger ( Sounds of the Universe ).
Depeche Mode de band die mij al vanaf medio 1984 boeit, met kleine tussenpauzes dat het mij wel eens ontging en dan bedoel ik eigenlijk een periode ergens in de jaren '90, ...ik denk dat het de 2e helft van die jaren is geweest, maar rond de nieuwe eeuw mijn aandacht weer ging trekken.
Metname "Playing the Angel" zorgde ervoor dat Depeche Mode voor mij weer in staat is zeer pakkende muziek uit de stereo te kunnen doen knallen.
Vooral de eerste 4 nummers vind ik daar van weergaloos, en vele anderen gewoon goed, tot sommigen iets minder.
Depeche Mode was 2005 met dat album voor mij weer net zo sterk als Depeche Mode uit de periode 1986-1993, en kan "Playing the Angel" voor mij tippen aan top-albums als "Music for the masses" , "Violator" en "Songs of Faith and Devotion".
Dat kan "Sounds of the Universe" voor mij dus net niet.
Ik vind dit een soort "Exciter" geworden,..iets sterker, dat wel gelukkig.
De nummers 'Wrong' , duidelijk het krachtigste nummer, maar ook 'Fragile Tension' springen er voor mij toch wel bovenuit.
De voorafgaande 2 nummers zijn ook wel o.k., en 'Peace' is ook goed.
Hopelijk is dit inderdaad een groeialbum en ga ik de schoonheid ervan later steeds meer waarderen.
Maar waar ik bij "PTA" in 1keer razend enthausiast was, dat overkomt me bij "SOTU" helaas niet meteen.
Rustige luisternummers o.k. , maar dit album had wat mij betreft iets meer aangevuld mogen worden met een iets krachtiger DM-reportoir, want dat kunnen deze heren nog steeds, daar ben ik van overtuigd.
In mijn visie een over het algemeen matig tot soms goed Depeche Mode album dus.
Jammer, ...ik denk dat mijn verwachtingen te hoog zijn geweest.

PTA een zwaktebod?
Hun beste in jaren,..ik vind het zelfs tot hun betere werk behoren.

Als Sounds of the Universe het Exciter niveau weet te evenaren ben ik dik tevreden. Exciter beschouw ik al jaren als het allerbeste D.M. album. Sounds of the Universe toch maar snel downloaden dus en tussen de Mattheus Passion en JCS door beluisteren. Mijn oordeel over Depeche Mode 's nieuwste album volgt later maar het kan niet anders of het wordt een vrolijke, of zo U wilt, gezegende "D.M." pasen .

Daar kan je mij bij noteren

Ik vond Violator en Music for the Masses best goed te pruimen. Is dit dan de moeite van het proberen waard?

Dit is wederom een klasse album van de heren.
Ik kan zeker meegaan met de mening dat sommige nummers in eerste instantie minder krachtig overkomen dan de nummers op PTA maar dit is weer heerlijk ingetogen DM zoals het hoort, met "in chains" en "in sympathy" vooralsnog als de beste nummers.
Vaker luisteren en je hoort de klasse.

Moeilijk te zeggen, want iedereen lijkt dit album anders te ervaren.. maar proberen doet nooit pijn, toch?

Natuurlijk niet, maar mij zijn de laatste tijd massa's albums aanbevolen die me uiteindelijk helemaal niet zo goed bevielen. Dan krijg ik op een gegeven moment wel een beetje het gevoel dat ik mijn tijd verdoe. Maar ik zal hier wel eens achteraan gaan.

Na een week van intensief luisteren, ben ik eruit: de eerste drie nummers en nummer 8 'Come Back' zijn het sterkst.
De rest heeft inderdaad veel weg van Exciter. Beetje te zoet...

Wat mij betreft had Martin Gore nog wel een nummer mogen zingen. Nu staat er ergens achteraan eentje weggemoffeld...

Volgens mij had een andere volgorde v/d nummers ook wel iets veranderd aan de sfeer v/h album. Nu zakt de boel halverwege een beetje in...

Ik kan me nog goed herinneren hoe teleurgesteld ik was toen ik Songs of Faith and Devotion voor het eerst hoorde in 1993.
Ik vond die gitaren maar niets toen. Je verwachtte gewoon meer van dat Violator gevoel.
Niet veel later begon het in te slaan en werd het een topper.
Als rechtgeaarde Depeche Mode fan kan ik maar 1 ding zeggen.
Dit is weer typisch zo'n album. Het is het 1e album van DM na Songs of Faith and Devotion dat de hele week nonstop in mijn auto draait.
Na 1 keer luisteren een beetje teleurstellend, maar na een paar keer gehoord te hebben een topper in wording.
Typisch Depeche Mode dus.
ps. Peace was de betere single geweest. (IMHO)

nooit echt geinteresseerd geweest in deze muziek, barrel of a gun en no good vond ik wel erg goede nummers, die plaat, ultra, ken ik verder niet maar als het verder dezelfde sfeer heeft als de genoemde nummers dan kan het niet mis gaan
weer eens pindakazen

deze nu op staan en bevalt me eigenlijk heel goed

dave cahan heeft een stem die ik graag hoor,en hoe slechter het met hem gaat hoe beter zijn bijdrage

Het gaat de laatste jaren vrij goed met hem én de band... Een tekort aan leed en frustratie zou weleens de oorzaak kunnen zijn van het tekort aan rauwe en donkere nummers...

Precies, haalt het niveau van Ultra nergens.

Om te beginnen, ja ik ben een "fan" van DM. En ja, ik ben het er mee eens dat de hoogtijdagen voorbij zijn, maar een leuke DM plaat is altijd nog stukken beter dan de stapels bagger die wekelijks uitkomen. Live is DM juist door de jaren heen alleen maar beter en beter geworden, dus ga ze eens live zien tijdens de nieuwe tour en oordeel dan over deze plaat, wedden dat menigeen haar/zijn beoordeling omhoog zal schroeven. Neemt niet weg dat je een plaat gewoon zo moet beoordelen, zonder live te hebben gehoord.
Heb de cd nu enkele malen gedraaid, de opener is zeer sterk, daarna zakt ie wat in, behalve dan de single Wrong die mij wel degelijk kan bekoren en pas bij In Sympathy krijg ik weer een goed gevoel en kan ik toch tot een 4 sterren oordeel komen. Eigenlijk zijn gewoon de door Dave Gahan geschreven nummers de zwakke broeders op de plaat, hij is een geweldige zanger en showman, maar liedje schrijven is ook een kunst, zijn soloplaten blijven ook niet voor niets niet helemaal hangen, geen slechte platen maar ook niet om echt blij van te worden. UIteraard heb ik voor mijzelf de luxe box al gereseveerd in mijn eigen winkeltje, ik krijg hem donderdag binnen, ben benieuwd.

Zooooo, en die box is mooi zeg, mooier dan deU2 box,

Ik vind het een erg aardig album op het niveau van Playing The Angel. OK, het niveau van Music for the Masses en Violator wordt hier niet gehaald, maar desondanks kent het album een aantal goede nummers! Ik zeg vooralsnog 3,5 ster

idd PTA, Dat nivo zit het, goed maar niet spetterend of lang boeiend.

Ik ben best teleurgesteld, na een minimale 20 keer draaien verslapt mijn aandacht steeds meer.
DM is na Exciter wel kwaliteit blijven maken, alleen de diepgang is weggeproduceerd, want live kunnen ze het wel.

Ben mij deze namiddag de nieuwe van DM, na lang wachten, eindelijk gaan halen.

Spijtig genoeg begint het niet zo goed. Het eerste nummer vermoordt me... Het beschrijft namelijk de überpijnlijke, alles opvretende waarheid waarin ik momenteel lig te agoniseren. Het beluisteren doet zoveel pijn dat ik het amper aankan. Bijgevolg, nog niet verder geraakt dan nummer 1...

Maar dat nummer vond ik alleszins uiterst lekker klinken. Dat belooft voor het vervolg! Kwestie van op een positieve noot te eindigen...

Wat ik toch nog effe kwijt wil: dat "Verboden onder de 12 jaar" logo (CD+DVD editie) staat daar ècht wel uitermate belachelijk te wezen! Doet me denken aan "Show" van The Cure die verboden is onder de 15 jaar. Ik bedoel maar... wtf?

Ik kom m vandaag even halen

Humo was alvast redelijk lovend.... en da's niet voor de hand liggend...
Toch eens de plaat gaan ontdekken, dit blijft een boeiende band, zeker weten!

Een nieuwe Depeche Mode is altijd interessant.
Deze ga ik zeker dit weekend op de kop tikken!!!!

Als je de bandnaam en titel zou weghalen, zou het echte Factory records hoes kunnen zijn.

Enniewee, vandaag weer gedraaid en ik bijf het helaas een weinig spannend album vinden, klinkt over geproduceerd, ik mis een vonk?
Voor mij hield het na Exciter toch een eind op, mooie songs ,met weinig bezieling.

Ik bracht hem net mee, en heb nog wat Depeche Mode aankoopjes gedaan (zie desbetreffend forumtopic nieuwe aankopen).
Deze staat momenteel te spelen, en ik geniet, ik denk dat ik de plaat vrij hoog zal kwoteren, ik vind hem voorlopig lekkerder klinken dan Playing The Angel.

Intervieuw met Dave Gahan;

http://www.stubru.be/node/90247

Dat slaat waarschijnlijk op de videoclip van Wrong. Ik kan me daar wel iets bij voorstellen dat het voor 10 jarige niet zo grappige clip is...

De eerste tonen van Peace zijn dezelfde van hun oude hit See you.

Jup

Ik heb de box vandaag ontvangen.. wat een fantastisch pakket is dit zeg! En waar voor je geld, dat zeker... Bij cdbang kost ie €67.75 goedkoper heb ik m niet gezien!

Genoeg materiaal om te lezen/luisteren en kijken voor de rest van de dag!

Een aanrader voor de liefhebber!!

Heerlijk Album !!!!

Heeft wel wat luistersessies nodig om ten volle te kunnen genieten.

@lennon: Och, bij mij in de winkel kost ie 69.99 en dan had je hem vrijdag al gehad

Maar dan ha'k misschien een stukje moeten rijden??
Mooie prijs ook trouwens.. Zag dat ie bij van Leest 80 euro ging kosten