Arcade Fire - Funeral (2004)

Danku voor de mooie woorden
En nogmaals ga vooral Six Feet Under bekijken als je dat nog niet gedaan hebt!
Arcade Fire heeft niet voor niets speciaal dit nummer geschreven voor de serie. Het album Funeral had evengoed de soundtrack kunnen zijn van de reeks.

Met recht mag funeral een klassieker genoemd worden. Weinig muziek heeft zo veel geldingsdrang. Wake Up raakt bij mij de meest gevoelige snaar. De jeugdige onschuld mag dan misschien verdwijnen, geef nooit de moed op. Durf ambitieus te zijn ook al zijn er anderen die met smalende opmerkingen je trachten tegen te houden.

Na een hele tijd niet meer gehoord te hebben, weer eens dit album opgezet. Bijna een nostalgische toer. Ik weet nog wel hoe voor het eerst mijn ziel werd verwarmd/geraakt door Butler en co. Tunnels en Power out gingen door merg en been. En na een hele tijd niet meer gehoord te hebben doen ze dat nog steeds, godverdomme. Ik kan er wel om janken, nee dat deed is afgelopen week toen ik Funeral weer eens opzette. Amper zoiets puurs en moois als dit gehoord. Mijn beleving. Kan er de juiste woorden niet voor vinden, maar wat maakt het uit. Beoordeling? Crown of love blijft ondermaats. Wake Up kan ik ook niet echt meer waarderen. Maar wat maakt het uit. Ik ga de nummers niet afzonderlijk beoordelen. Dit blijft een prachtig ongepolijst werk, ja het blijft verdomme. Voor nu in ieder geval.

Ik heb deze plaat al een tijdje niet gehoord, maar nu ik het opnieuw heb beluisterd moet ik concluderen dat vijf sterren de enige score is die deze plaat verdient. Het is al een tijdje geleden dat ik zo intens heb genoten van een plaat en het is tevens ook een tijdje geleden dat een plaat me zo wist te raken als deze. Het was alsof mijn emoties op één lijn stonden met deze plaat. Ik zie dan ook niet in waarom deze plaat de volle score niet verdient.

Al -tig keer geluisterd. Vandaag was de laatste keer. Bij mij valt het kwartje kennelijk niet, raakt me simpelweg te weinig. Hoofdstuk afgesloten, ga me er niet meer in verdiepen.

Vanochtend weer eens gedraaid. Echt puur genieten nog steeds, wat een fantastische opbouw en spanningsboog heeft dit album toch ook om uiteindelijk met In The Backseat emotioneel te ontladen. Wat me ook wel aanspreekt is de wat lo-fi-achtige productie, die me doet denken aan alternatieve bands uit de jaren '90. Zeker na The Suburbs en nu Reflektor valt op hoe dit door de jaren heen veranderd is bij Arcade Fire.

Ook hier herontdekt, ik associeer dit album met de winter, valt wellicht te verklaren door de eerste luisterbeurten destijds, op een kille kamer met enkel Funeral als enige vorm van verwarming. De muziek is echter allesbehalve kil, eerder hoopvol, soms met heimwee/realiteitszin een blik werpen over het verleden om vervolgens vernieuwde hoop en levenslust richting toekomst te projecteren :

Sleeping is giving in,
no matter what the time is.
Sleeping is giving in,
so lift those heavy eyelids

Overigens dacht ik vanmorgen bij het tweede en derde nummer aan Interpol's TOTBL (Laika - zang, Une Année - outro). Kan ook aan mezelf liggen, ik hoor TOTBL terug in zowat elk relevant album uit die tijd. Voorts heeft dit weinig tot niets met Interpol te maken. Hierna Neon Bible ook een nieuwe kans geven, deze laatste heb ik destijds een maand haast non stop gedraaid, tot op een dag de magie helemaal zoek was.

Ik was heel benieuwd geworden naar Arcade Fire omdat iedereen zo benieuwd naar de nieuwe plaat is.

Ik vind het wel goed, maar ik vind het ook weer helemaal niet goed. Ik kan ook geen cijfer geven, want ik snap dit soort muziek niet.
In mijn oren is het erg simplistisch en zelfs vals gezongen. Ik geloof trouwens dat ik zelf in een soort bandje als dit speel.

Maar nee, het is niks voor mij. Jammer, want ik houd wel van goede muziek. Ik hoopte iets nieuws te ontdekken.... Misschien komt het later...

Mooi!

Ik ben pas sinds kort op de hoogte van Postpunk en Indierock etc... Ik vind het wel leuk om zo simplistisch te werk te gaan als muzikant. Alleen bij Arcade Fire vind ik wel, dat sommige stukken bijna vals klinken...

En jullie zanger, zingt die beter? En minder krampachtig? Enorm storende factor, die Win Butler, wat mij betreft. Ben benieuwd naar jullie muziek!

Onze zanger overschreeuwt zichzelf omdat de bassist en gitarist zo haaaaard spelen hahaha.
Maar ik vind hem verder wel goed. Combi tussen Cult, Billy Idol en weet ik wat...

Theoretisch - op basis van een simpele optelsom - zijn jullie dus beter dan Arcade Fire?

Probeer anders hun - tot nu toe - laatsteling The Suburbs eens.

Casartelli Thanks, will do...

woutorrmusic, we zijn verschrikkelijk... lang niet zoals Arcade Fire. Maar ik vind het wel leuk om te doen... Omdat het zo anders is, dan waar ik normaliter naar luister...

zie dat gemiddelde voor deze mijlpaal in de popmuziek

Pop? Zo populair was dit album toch niet?

popmuziek is een verzamelnaam voor alles op deze site. zo zie ik het

Nou... tot mijn verbazing stond dit album 8 weken in de album top 100 in NL en 17 weken in de Vlaamse albumlijst. De 2 albums daarna hadden nog meer commercieel succes.

Tsja, als je het op die manier wil bekijken... Vier nummer van het album hebben de top 30 van de Britse hitlijsten gehaald, waarvan Rebellion zelfs de top 20. Maargoed, dat lijkt me niet de manier om te beoordelen of bepaalde muziek pop is. Dit album zou ik niet zo snel onder pop scharen, je zou hoogstens kunnen zeggen dat het bij vlagen pop-achtig is.

Het ging meer om hoe populair het album toen was. Ik las net dat er toen wereldwijd ruim een half miljoen exemplaren verkocht zijn, wat erg veel was voor een independent record. Het haalde goud in the UK & Canada en heel veel positieve reviews. Gemiddeld kwam het op 2 in de vele jaarlijsten van internationale muziekbladen, na Kid A van Radiohead.

Als je kijkt naar het genre, dan is dit inderdaad eerder rock, zeker geen pop.

Niets is onmogelijk

VanDeGriend, dat de zang je irriteert ok: maar om dan gelijk 1,0* te geven?
Heb je wel ruim 47 minuten naar die stem kunnen luisteren?

Ik vond het zelf ook knap ja

Dat snap ik, de hitnoteringen in Engeland geven namelijk ook aan hoe populair het toen was.

De naam van het genre 'pop' is natuurlijk etymologisch gezien een afkorting van het woord 'populair' maar duidt toch echt een genre aan. Er is ook enorm onbekende popmuziek, en ook muziek die totaal geen pop is maar wel de hitlijsten haalt en populair wordt. Het is een groot misverstand dat popmuziek gelijkstaat aan populaire muziek.

Mee eens! Daarom schreef ik ook: 'als je naar het genre kijkt, dan is dit inderdaad eerder rock, zeker geen pop.'

Is rock niet ook gewoon pop?

Ik vind Arcade Fire ook verbazingwekkend slecht.

Verbazingwekkend, omdat iedereen het zo ophemelt. Ik denk dan ook, dat ik het gewoon niet begrijp, deze muziek. Derhalve geen cijfer, want dat zou gewoon niet eerlijk zijn...

Overigens ben ik best een hipster....

Het kan samengaan, hoeft niet.

Stiekem is alles wat niet blues, jazz, volksmuziek of klassiek, popmuziek. Dus metal, dance, rock, punk is eigenlijk allemaal pop(ulaire) muziek...
Maar dat is puur semantisch.

Arcade Fire zoekt de grenzen van de alternatieve rock op. Beetje punkachtig met barokke stukjes. Niet hitlijst-materiaal,denk ik...