Dream Theater - Black Clouds & Silver Linings (2009)

Toch omhoog gegooid naar 5*.
Het is gewoon een geweldige plaat! Minder kan ik er niet voor geven

Gewoonweg weer een super album van Dream Theater, die mijn andere favoriete band, RUSH, toch wel overtreffen de laatste paar albums.

Alles zit hier weer perfect in elkaar. De mooie (lange) nummers vervelen geen moment integendeel, wederom weet Dream Theater, waarvan ik het beste album nog steeds "AWAKE" vind.
Dat album staat bij mij op eenzame hoogte. "Black Clouds and Silver Linings" zit wel in de achtervolging....

Heb em nu een aantal keren beluisterd, en ik vind het echt een fantastische plaat. Rite of Passage is in mijn ogen iets minder dan de rest, maar met Wither heeft DT zelfs een goeie ballade afgeleverd, terwijl ik hun ballads meestal oersaai vindt.
Topper is voor mij The Shattered Fortress, met allerlei rifs uit en verwijzingen naar nummers als The Glass Prison en This Dying Soul. Echt heel vet gedaan. Nog niet van het niveau Train of Thought, maar dit is een erg lekkere plaat! 5*

A Rite of Passage vind ik niet veel aan, maar dan blijft er voor de rest wel een dijk van een plaat staan. Ik zie het als een obligate, makkelijke single die voor de gemiddelde heavy rock/metal fan best te pruimen zal zijn. Maar de rest van de nummers, het moge duidelijk zijn dat dit een enorme stap omhoog is na het ongeinspireerde Systematic Chaos.

Beste plaat sinds SDOIT, en beter dan SFAM.

Vindt A Rite Of Passage een nummer wat zo op Systematic Chaos had gepast, het had dan wel een van de betere nummers geweest op SC.

Stem verhoogd naar 5* wat een dijk van een plaat is dit !!

God, wat een gemiddelde!
Snel beluisteren die handel.

De tweede helft van het album is gewoon O zoveel sterker dan de eerste helft.
De eerste helft vind ik al geniaal.. daar niet van.
Maar vooral de laatste 2 nummers zijn gewoon goddelijk !

Dit album heeft Gamma Ray van zijn troon gestoten en is op de derde plek in mijn top 10 beland

Ongelofelijk trouwens... 12 stemmen en een gemiddelde van 4,79* en al 3 mensen die deze plaats in de hoogste helft van hun top 10 hebben staan..... deze komt zeker in de top 250

Rustig aan jongens, nog maar 12 stemmen. En daar moeten de users die een stuk minder gecharmeerd zijn van DT in het algemeen nog bij komen.

Gooi je platen niet in beetje snel in je top 10 horned_reaper? Ik wil een plaat echt minstens een half jaar hebben beluisterd voordat hij ook maar in mijn top10 komt, uitzonderingentje daargelaten....kijkend naar de houdbaarheidsdatum.

Daar komt ook nog eens bij dat je zegt dat je de eerste helft geniaal vindt maar de 2de helft perfect. Lijkt mij als je iets in je top10 gooit je alles ervan perfect vindt, kan natuurlijk altijd beter maar vaak komt het dichtbij perfectie.

Toch maar weer verlaagd naar 4,5*, daar ik vind dat de productie wederom weer veel te droog en mat klinkt, net als op Systematic Chaos. Jammer dat ze niet veel gewerkt hebben aan de 'sound'. Octavarium was bijvoorbeeld ook wel dik gecompressed, maar die had nog wat ruimtelijks, ademend. Het songmateriaal op BC&SL is echter wel ijzersterk, dus dat weegt natuurlijk het zwaarst.

Ik heb helaas nog nooit in mijn leven een album kunnen ontdekken dat helemaal perfect is.... (in mijn ogen althans)
Daar komt bij dat ik als muzikant niet alleen kijk naar het gevoel dat het me over een half jaar nog geeft, maar ook de opbouw en de instrumentale beheersing in de nummers, en dat valt mij op dit album zo perfect in het gehoor dat ik Images and Words het toch echt moet ontgelden tegen dit album (ook al was IaW veel ouder).
Ik kan van tevoren vrij goed inschatten wat een album met me gaat doen en hoe goed een album werkelijk in elkaar zit.

Ik heb trouwens nog nooit zo snel een album in mijn top 10 gegooid.

Ja, Dream Theater is meestal van de kale, strakke producties. Daar leent hun muziek zich ook goed voor, met dat gepiel op de vierkante millimeter. Zou ook zonde zijn als je de details van het spel van Petrucci en Portnoy niet goed zou kunnen horen. Wat dat betreft is het begrijpbaar dat Octavarium een wat natuurlijker geluid had - dit album is relatief aprogressief en technisch simplistisch voor DT-begrippen (op het titelnummer na dan).

Anyways, wat een lofzang hier! Kwestie van "fans first" of zou het echt zo'n goed album zijn? Vooralsnog heb ik de verleiding weerstaan het album te downloaden... Maar word steeds nieuwsgieriger...

Het is echt een goed album, luister The Count of Tuscany maar eens.

Het einde van The Count Tuscany vind ik zeker weten het allermooiste einde dat ze ooit gemaakt hebben, met die vier akoustsche akkoordjes die inzetten, en James Labrie die zich haast van een Damien Rice achtige kant laat zien.

The Best of Times, Red Barchetta revisted? Whooah, geweldige CD is dit toch van DT

7/10 sta ik eerste rij, Opeth en DT op een dag................

Wat een verschrikelijk hoog gemiddelde! Hier moet ik toch 'ns naar gaan luisteren dan, ook al zijn er maar 13 stemmen. En van die 13 hebben er al 3 hem in hun top 10 gezet! Waarmee valt dit te vergelijken?

Uhm Dream Theater vind ik altijd wel een mix van Metallica, Iron Maiden, Pink Floyd en Deep Purple
Maar natuurlijk, ze zijn ongeveer de vaandeldragers van de progressive metal. Het valt niet echt met iets te vergelijken eigenlijk
Alleen misschien met relatief meer onbekende bands die eigenlijk erg beinvloed zijn door Dream Theater zelf

Dream Theater is 'gewoon' hele theatrale progressieve metal, met erg lange stukken muziek, lange solo's en veel tempo-wisselingen. Als je een beetje van dat soort muziek houdt, zul je je geen buil vallen aan Dream Theater. Als je dit en de andere latere albums trouwens toch niets vindt, kan ik Awake aanbevelen, dat is iets minder lang en episch dan dit, maar volgens mij wel een stuk beter.

Even mijn beoordeling toelichten tussen al deze hele hoge stemmen: ik vind Dream Theater meestal wel een aardig goede band, vooral van het oudere werk (Images and Words en Awake) kan ik erg genieten. Toen ik hoorde dat deze gelekt was, heb ik hem dan ook gelijk gepindakaasd. Hij valt me alleen erg tegen, ik vind dat de nummers te ver uitgesmeerd zijn en ik hoor ook weinig vernieuwing in vergelijking met de vorige albums. Nu kan het er natuurlijk aan liggen dat ik al een poosje geen progressieve metal en eigenlijk geen progressieve muziek of metal in het algemeen beluisterd heb, maar ik werd niet echt overdonderd door dit album. Van mij op dit moment dus slechts drie sterren, dit gaat denk ik na nog een paar keer luisteren nog wel een beetje stijgen.

Now wait a minute, man
That's not how it is!

Dat moment is zo ongelofelijk VET uit TCOT.

Inderdaad, de laatste paar minuten van TCOT zijn fantastisch, van mij mag hij altijd wel zo zingen, heeft iets Slints.

Dit is de eerste keer bij Dream Theater waar ik me toch echt een beetje erger aan de 'crazy instrumental sections', De eerste 2 tracks hadden helemaal niet zolang gemoeten want nu doet het echt afbreuk aan de nummers.
Als ze A Night to Remember met de helft hadden ingekort dan was ie veel sterker uit de bus gekomen, mn mond viel wel even open toen Portnoy ineens blastbeats roste aan het eind van het nummer!

Ik kan niet luisteren naar A Rite of Passage want die main riff vind ik gewoon vervelend slecht, en zoals ik net al zei: die instrumental sectie had er echt niet in gehoeven. catchy refreintje, dat dan weer wel.

Bij de eerste luisterbeurt van Wither vond ik het echt een super erg zeiknummer dat helemaal niets te maken heeft met Dream Theater
maar nu ik m vaker heb gehoord is ie "wel oke" (wat erg ondermaats is voor een DT song).

Bij The Shattered Fortress slaan ze IMO de plank behoorlijk mis, alle riffs uit de vorige delen van de AA saga komen nog een keer voorbij en dat was het... Bij zo'n groot nummer is het alleen maar goed als je bepaalde thema's terughaalt maar dit ging mij echt te ver.
En die suffe lage stem die ook al zo hinderlijk was in Repentance laten ze ook weer terugkomen, nee... dit nummer houdt het niveau ondermaats.

Pas bij de laatste 2 nummers wordt het pas een beetje interessant, The Best of Times is een aardig nummer dat me doet denken aan Ministry of Lost Souls.

The Count of Tuscany is eigenlijk het enige nummer die het bij mij vanaf het begin goed deed en is daarmee dan ook de beste track op het album.
Trial of Tears achtige taferelen in het midden en een goeie opbouw naar het eind maken dit tot de enige track van de plaat die de kwaliteit van deze, ooit zo goede, band waardig toont.

Voor mij is The Best of Times nog steeds de beste... de laatste 3 minuten van the Best of Times is misschien wel het mooiste stukje muziek dat de afgelopen 10 jaar is gemaakt.
Maar dit nummer wordt wel op de voet gevolgd door TCoT.

Ik kan na 2 luisterbeurten helaas niet delen in de goede ontvangst van deze nieuwe van Dream Theater. Voorlopig weet het mij amper te raken en erger ik me vooral aan de zielloze zang en enorm slechte teksten. Muzikaal moet het allemaal nog wat doordringen en zoals bij elke Dream Theater plaat zal dit waarschijnlijk positief zijn. Maar voorlopig ben ik eerder teleurgesteld.

Je hebt wel gelijk dat deze plaat nog even goed moet doordringen de eerste paar keren... vooral de eerste paar nummers van het album had ik erg veel moeite mee in het begin... het raakte me totaal niet.
Gewoon blijven luisteren ^^

Best of Times en Count of Tuscany hebben anders prachtige lyrics hoor.

Dat over Cot is toch een grap?

SUCKING ON HISE PIPE
DINSTINGUISH ACCENT

Dat niet alleen, maar dat zijn dan de regels die blijkbaar gebruld moeten worden. Erg, erg, erg cheesy. Muzikaal is het best een tof nummer, trouwens.

Iets lichtvoetiger dan voorganger Systematic Chaos. Iets minder ruig en rauw en meer gepolijst qua produktie. De toetsen krijgen ook meer ruimte. Qua geluid hangt het album een beetje tussen Awake en Octavarium in. Grotendeels is de plaat een herhaling van zetten, soms zelfs letterlijk zoals The Shattered Fortress waarin een heel stuk van The Root Of All Evil zit verwerkt, maar met dit als resultaat mag de band zich wat mij betreft voorlopig wel blijven herhalen. Prachtige plaat zonder missers.