Neil Young - On the Beach (1974)

Ja dit vind ik een goede plaat!

Ik heb een beetje het idee dat dit een van de "eerlijkste" platen is, uit de platen die ik ken van Young

Ik ben benieuwd wat je met 'eerlijk' bedoelt, Ducoz!

Ik heb nu Everybody Knows This is Nowhere, Sleeps With Angels, Zuma, deze en Harvest.

Ik heb het idee dat deze nummers overtuigender zijn, eerlijker, recht vanuit het hart. Daarmee bedoel ik dat het goed representeert waar Neil op dat moment stond, en zich voelde(je merkt dat het niet helemaal inorde is). Als ik op Ad Brouwers en Stijn Slayer kan af gaan.

Dit is ook geen plaat als Harvest, die snel en gemakkelijk weg luistert, dit is er een waar je net iets dieper voor moet gaan.

Maar nogmaals, ik ken (nog) niet zo veel van Young, dat ervaar ik in vergelijking met eerder genoemde albums.

Als je On The Beach (en zijn eerlijkheid) kan waarderen, schaf dan zeker meteen ook Tonight's The Night aan

Even terug komen op ' wel of geen blues' ; blues is in mijn ogen allereerst een gevoel.
Waarbij termen als verdriet, verlangen en melancholie zich opdringen.
Een gevoel wat in verschillende muzikale vormen tot uiting kan worden gebracht, zie verder:

Wat is Blues?

Dat zou betekenen dat alle muziek die verdrietig is, blues kan worden genoemd. Dus ook het debuut van Melissa Etheridge, of het nummer Once van Pearl Jam. Of een of andere tranentrekker van Frans Bauer. Dat klopt echt niet.

Het is echt meer dan verdriet en melancholie. Kijk maar bij Form in de link die jij erbij hebt gevoegd.

Vind jij dit album dan blues, Oldfart?

@ Oldfart: Ik snap wat je bedoelt, maar dat is heel moeilijk. Klassieke muziek zou in dat geval ook blues kunnen zijn, en dat is toch niet de bedoeling.

Nou, je uitleg vind ik duidelijk. Ik kan hem volgen.

...zou kunnen, maar dat is het niet,
en


...er staat in het Wiki stuk meer. Bijvoorbeeld over de songstructuur, het herhalende, toonsoort etc.
Als je dat meeneemt zijn een aantal nummers op On the Beach zeker wel blues te noemen.
Los van het feit dat Young m.i. met die titels ook nog eens aangeeft dat het geen hij in die nummers beschrijft, HEM een bluesgevoel geeft.

Maar wat wel of geen blues is, is denk ik ingewikkelder.
Wat denken jullie dan na het zien van dit stuk?

Touree on Blues

Mij, persoonlijk dus, geeft dit : Diaraby
een blues gevoel: melancholie, pijnzen, verlangen.
Terwijl ik geen ruk versta van wat Touree bezingt, maar dat is voor mij ook niet zo boeiend.
Het gevoel , de emotie, is wat telt.

Leg ik dat naast een nummer als Ambulance Blues, dan liggen de emoties die dat nummer oproepen, in het verlengde hiervan.

Touré is wel een bluesman, maar hij heeft daar zijn eigen muzikale afkomst aan toegevoegd. Dan krijg je eigenlijk een nieuw soort genre (zie bijv. ook Boubacar Traoré).

Blues komt natuurlijk wel voor een groot deel voort uit folk (Lead Belly en Mississippi John Hurt lijken in niets op blues zoals wij dat vandaag de dag kennen), dus dat verklaart het wel een beetje. Daarvoor is het langzaam over komen waaien uit Afrikaanse tradities.

Kijkend naar 'Ambulance Blues' dan speelt Neil C - F - Am - Em - D. Een bluesmuzikant zou eerder geneigd zijn tot C - F - G in 12 bar.

Alleen vastpinnen op gevoel is te vaag. Bijna alles wat droevig, verlangend en melancholisch is zou dan als blues geinterpreteerd kunnen worden.

'On the Beach' heeft qua herhaling van zinnen wel een bluesy feeling ('the world is turning').

Jaja, van Blues en Akoorden weet Götenbörg wel wat af

Voorbeeld: Jimi zegt niet : "this is a blues", nee hij zegt: "We call this one a blues" ( seconde 13) :Red House DE blues bestaat niet, terwijl heel velen Red House tegenwoordig een bluesstandaard zullen noemen.

...of is dit gewoon mede de oorsprong en daarom andersom ?
Touree is een griot uit opeenvolgende generaties van griots. Heeft een lange traditie.
Zijn muziek laat horen dat blues ook niet zo maar uit de lucht is komen vallen, en bestond voordat Lead Belly er zijn interpretatie van gaf.

En overigens , niet alle blues is 12 bar.

Natuurlijk is niet alle blues in 12 bar, maar je moet soms nu eenmaal generaliseren. Anders is er té veel om rekening mee te houden.

Wat betreft oorsprong heb je gelijk, ik gaf dat in bovenstaand bericht ook al een beetje aan. Het punt is dat je zoveel jaren na dato niet zo goed meer kan opmaken of de kip er eerder was dan het ei. Is Traoré meer beinvloedt door de traditionele muziek van zijn omgeving, of meer door de meer hedendaagse Westerse blues?

Neil Young heeft in zijn jeugd nooit iets met blues gehad. Zijdelings is hij er later wel mee in aanraking gekomen neem ik aan (hij kende bijv. Jimi Hendrix een beetje, en Stephen Stills is wel into blues), maar dat verklaart wel waarom er niet echt kenmerkende aspecten van blues in zijn muziek zitten, en wel van een Link Wray.

Ik vind eigenlijk het commentaar dat Young op This Note's For You gaf ''it's a blue album, but not a blues album'' ook wel op z'n plaats bij On the Beach.

Ik begrijp echt niet dat iedereen zo lyrisch over 'on the beach' is.

Naast dat de plaat met 'walk on' een hele clichématig openaar heeft, zijn de nummers over het algemeen weinig spannend, beetje saai en wat matjes. Bovendien heb ik Neil Young zelden zo ielig horen zingen.
Tekstueel is het een autobiografisch geheel, en dat spreekt misschien tot de verbeelding.

Young heeft veel mooiere platen gemaakt die ook sober van opzet waren. Als ik deze naast 'After the goldrush' of 'comes a Time' leg, steekt deze toch wat mager af. Misschien vond Young dat zelf ook. Het duurde een eeuw voordat deze op CD verscheen, en live heeft hij er niet of nauwelijks iets van gespeeld.

Onder andere Ambulance blues heb ik toch aardig wat keertjes op een bootleg staan, alleen is er legaal niets mee gedaan... Eens dat het veel te lang heeft geduurd voordat we hiervan op cd konden genieten

Elk nummer is wel live gespeeld, maar echt vaak inderdaad niet.

Voor de liefhebber:

Walk On 38x
See the Sky About to Rain 44x
Revolution Blues 36x
For the Turnstiles 54x
Vampire Blues 1x
On the Beach 36x
Motion Pictures 1x
Ambulance Blues 83x

Niet echt veel dus.

Voor het bewijs: Sugar Mountain - Neil Young Set Lists - sugarmtn.org

Alleen 'Vampire Blues' is niet live opgenomen. De rest heb ik allemaal wel op bootlegs.

Valt toch niet tegen. Helaas niet mogen bijwonen, maar hij heeft Ambulance blues zelfs in 2008 in Amsterdam nog gespeeld...

En 'For the Turnstiles' op Old Black op Bospop 2008, waar ik bij was.

Heb het gelukkig wél mogen bijwonen.

Ik ook, ook de bootleg Citizen Kane, Junior Blues, waar het gros van deze nummers worden gespeeld is zeer aan te raden, maar dat heb ik hier al vaker geroepen.

Edit: wil jullie toch de versie uit 2008 niet onthouden voor diegene die de versie niet kennen: Ambulance blues, A'dam 2008. Beeld erg ver weg, maar de audio is erg goed.

Dat beeld is inderdaad ver weg

Ik heb trouwens de bootleg van hetzelfde concert die ik heb mogen bijwonen. Deze:

http://cgi.ebay.nl/NEIL-YOU...

Echt een erg goed geluidskwaliteit.

Yep got it en inderdaad een prima concert maar dat even off-topic

Echt een briljante plaat is dit, mensen raadde me Tonight aan, maar die vind ik toch minder!

Enige kritiek puntje is dat ik "See the Sky About To Rain" een beetje misstaan op deze plaat.
Kwa melancholiek en soberheid van de gitaar past het prima, maar het is een totaal andere compositie dan de rest.

Ik vind dat persoonlijk juist een van de betere nummers.

Hmmm oke, op Live at Massey hall staat hij beter

Ik heb laatst On the beach er ook maar punten bij gegeven.

Ik heb 'gewoon' een cd-tje gebrand met het beste van twee werelden van On the Beach en Tonight's the night.

Het slot van On the beach (Motion pictures en Ambulance blues) maar vervangen door nummers aan het einde van Tonight's the night, New Mama, Lookout Joe en Tired eyes.
Je kunt het moeilijk vloeken in de kerk noemen, het gaat hier om twee albums uit nagenoeg dezelfde periode van Young.
Na enige overweging For the turnstiles (waar de zang neigt naar de valsheid in stem van Tonight's the night) toch maar laten staan.

Zo, prima album voor mij geworden, niets meer aan veranderen!

Hmmm...
Als jij dat vind Musician...