Arctic Monkeys - Humbug (2009)

Ik zie een trend in CD's van de laatste tijd. Als je naar
- On fire - Kasabian
- Sea within a sea - the horrors

luistert, beide geweldige nummers* trouwens, en naar humbug,
dan lijken ze allemaal erg geinspireerd door het geluid van
Jefferson Airplane - White Rabbit. Een soort spannend, psychedelisch woestijngeluid. Aangezien white rabbit een geweldig nummer is, een goede trend.

De volgende stap is echt richting nummers als See Emily Play (pink floyd) en Eight miles high (the byrds) te gaan......

*zoniet de beste nummers van 2009

Op MM zijn de meesten niet zo te spreken over "The Jeweller's Hands", terwijl ik dit samen "Dance Little Liar" de beste nummers van het album vind. Zowel THJ als DLL hebben een zeer goede opbouw en werken naar een climax toe (bij THJ is dit duidelijker aanwezig). Ik moet wel toegeven dat de nummers anders zijn dan we van The Arctic Monkeys gewend zijn, maar zeker niet minder.

Ik ben altijd een groot fan van de Arctic Monkeys geweest. Het afgelopen jaar heb ik er nauwelijks naar geluisterd en ze niet echt gevolgd. Tot ik vorige week op Lowlands was. Voor het optreden begon kocht ik Humbug maar vast, met als enige herkenningspunt de single Crying Lightning. Na van de statische, geweldige show te hebben genoten en na wat nieuwe nummers te hebben gehoord zette ik, thuis aangekomen, Humbug op. Inmiddels zijn we vele luisterbeurten verder en geniet ik nog meer van de Arctic Monkeys dan voorheen. Humbug wilde ik na één keer horen al als instant classic bestempelen en nu, na een aantal draaibeurten per dag, ben ik niet van mening veranderd. Wat is deze sound heerlijk!

Ik heb geen idee welk nummer ik hoor als ik ergens naar luister en eerlijk gezegd interesseert me dat ook niet echt. Helemaal niet als er meerdere pareltjes voorbij komen. Zoals op deze plaat. Ik heb AM altijd wel een leuk bandje gevonden met scherpe nummers, veel gevoel voor de song en ook vanwege de beukkracht, als je het zo wilt noemen.
Maar na 2 redelijk uitwisselbare cd's vind ik dit een ware verademing. Er is rust en ruimte, met andere woorden , hier komen de AM tot wasdom.

Weg met het geleuter dat het niet meer van hetzelfde is, want eerlijk gezegd ben je dan geen fan maar een liefhebber van meer van het zelfde. Een band volgt gelukkig zijn eigen koers en trekt zich niks aan van wat wij er van vinden. En dat hebben ze hier gedaan. Ik hoorde pas later dan Homme aan de knoppen zat, wat mij betreft had het iedereen kunnen zijn want zijn invloed is er niet.
Wat rest is de eigengereidheid van Alex Turner die de band leid naar een nieuw territorium. En zo blijkt drummer Helders een prima instrumentalist, die nu eindelijk kan laten horen wat een prachtige ritmes hij onder de nummers zet.
Een groeiplaatje, dat echter bij zijn eerste beluistering meteen intrigeert. Voor nu een 4. In afwachting van wat komen gaat.

Alweer een zeer goed album van de arctic monkeys je moet het zeker een aantal keer beluisteren voor het echt goed begint te worden maar vanaf dan is het echt geweldig.
Mijn favorieten tot hiertoe zijn My propeller, crying lightning en Pretty Visitors
4,5* (kan nog stijgen)

Vandaag heb ik Red Right Hand, bonustrack op de Japanse editie van Humbug en 2e track op de single Crying Ligtning gedownload van de website van the Arctic Monkeys. Wow: wat een geweldig nummer is dat zeg. De wat rauwere sound van the Arctic Monkeys hoor je hierop: pure scherpe rock 'n roll. Matt Helders drumt weer eens fantastisch, maar de gitaren zijn ook erg lekker en er zit een lekker Doors achtig orgeltje bij. Het nummer zou zo op hun debuutalbum passen, net als I Haven't Got My Strange trouwens (track 3). Ook ijzersterk, maar wel wat kort... (1:33). Bij elkaar een dijk van een download single van dit album.

Eigenlijk is het vreemd dat zo'n goed nummer niet standaard op Humbug staat. Mogelijk is dit, omdat het meer in de stijl past van de eerste 2 albums. Hoewel het feitelijk onmogelijk is om (maar 2) favoriete tracks te kiezen van dit album, kies ik naast Potion Approaching ook voor Red Right Hand. Echt niet te missen zo goed!

Voor alle duidelijkheid : Red Right Hand is een cover van het nummer dat officieel door Nick Cave is geschreven...

Dit album groeit maar en groeitttttt.....

but if we're gonna escape though,
We really ought to think it through,
Would you like me to build you a go kart?

Voor mij in ieder geval een topplaat, maar wie verantwoordelijk is voor The Jeweller's Hand mag zich van mij best diep gaan schamen. Ze hebben in Engeland blijkbaar niet van Bassie en Adriaan gehoord, anders hadden ze meteen wel gemerkt dat dit nummer echt niet door de beugel kan:P Voor mij wel even een momentje van jeugdsentiment, maar kom op zeg! Dit nummer lijkt toch zo weggelopen te zijn uit Bassie en Adriaan ''Op Reis Door Europa'' of heb ik het mis...

Haha dat is een goeie, door die belletjes zeker?.
Nee man je zit er wel degelijk naast, het is een heel goed nummer het is alleen diepgaand en heeft samen met Dance little liar de meeste luisterbeurten nodig.

De Arctic Monkeys wisten mij voorheen nooit echt te boeien, ook niet na ze een aantal jaren terug live te hebben gezien op Lowlands. Al die poeha destijds - in mijn ogen - om niets. Het Alex Turner project The Last Shadow Puppets daarentegen vond ik wel zeer geslaagd en daarom toch ook deze derde poging van de Monkeys maar weer geprobeerd. And lo and behold! deze keer is het wel raak. Volwassener en doordachter weet dit album mij veel meer te bekoren. Mijn top tien zullen de Arctic Monkeys waarschijnlijk nooit halen, maar een mooie 4 sterren mogen ze in dit geval hebben.

Inderdaad , en het zijn tevens de twee beste nummers op dit album naar mijn mening .. en dan vooral Dance Little liar...

ik zie ze 11 november in the hmh! En ik vind het album nog steeds geweldig!

Ik begin het steeds beter te vinden, alleen vind ik dat My Propeller als opener wel wat feller had gemogen. Maar dat mag je kennelijk niet meer verwachten na The View From the Afternoon en Brianstorm.

Dance Little Liar komt helaas maar eventjes los op 3:18, waarom niet vanaf 0:00? The Jeweller's Hands heeft dat ook alleen dan minder fel op 3:14, dat is verder wel een goede afsluiter.

Ik verhoog naar 4* mede ook door de bonus/japan-tracks, die zijn erg geslaagd.

Die orgel in Pretty Visitors!!!! Zeer diepe buiging

Dit album bevalt me wel. Het is verschillend van de vorige en dat is een goede zaak. Ze schakelen stilaan over van 'spring-in't-veld-muziek' naar een volwassener klank. Nu hopen dat ik het goed blijf vinden. Van de vorige albums was ik in eerste instantie ook weg, maar na verloop van tijd verslapte mijn aandacht aanzienlijk. Voorlopig drie en halve ster, wat mij betreft.

De nieuwste van de poolaapjes dit weekend aangeschaft en na 2x beluisteren vind ik het goed meevallen. De springerige pop hebben ze grotendeels gelaten voor wat het was (enkel "Secret Door" en "Potion Approaching" doen aan de vroegere Monkeys denken), in plaats daarvan krijgen wij meer gelaagde pop met gewaagdere arrangementen, al is dit nog duidelijk de Arctic Monkeys-sound vanwege de karakteristieke zang van Alex Turner (die alsmaar beter zingt) en de typische bas- en drumsound. Het album klinkt vrij somber mede door de productie Josh Homme. De songs vergen meerdere luisterbeurten, dit is duidelijk een groeiplaatje dat meer een geheel vormt. Maar nummers als "Cornerstone", "Dance Little Liar", "The Jeweller's Hands" en uiteraard de gekende single "Crying Lightning" vind ik in ieder geval wel geslaagd.

Na de internethype "Whatever People Say I Am, That's What I'm Not" en de uitstekende opvolger "Favourite Worst Nightmare" weten Arctic Monkeys te overtuigen, ze slaan een nieuwe weg in zonder hun eigenheid te verliezen, deze band blijkt meer in zijn mars te hebben dan ik aanvankelijk dacht.

Ik wou het net zeggen. In dat nummer klinkt Alex af en toe erg als baas Morrissey

De Guided By Voices-achtige opener en de aardige single zijn nog wel leuk, maar daarna.. Kun je daar echt nog mee aankomen na alle Franz Ferdinand, Maxïmo Park's en andere Kooks?

Om door te gaan op de invloeden: Ik vind The Jeweller's Hands ook wel lekker post-punkerig klinken. Een beetje als A Time to Be So Small van Interpol.

Ik heb me vergist. Dit album is wel degelijk erg sterk. Het is een groeier. Hoe meer ik hem luister, hoe beter het album wordt. Zeer sterk. Halve ster erbij. Op naar de 5

The Kooks...........

Maximo Park..........

Ik weet niet welke cd hij geluisterd heeft/?.

Same here!

Het is een beetje de trend om weer met synthezires in rock te integreren geen slechte zaak volgens mij.

Ik vond het album al erg sterk en nog steeds blijft ie groeien. Cornerstone was eerst het minste nummer op de cd, maar na meerdere keren luisteren is dit een erg lekker, relaxt nummer. Vooral de tekst is heerlijk want instrumenteel wordt hier een versnelling lager geschakeld. Meestal let ik alleen echt op gitaar, bass en een beetje op zang. Maar na veel lofprijzingen over het drumwerk te hebben gelezen heb ik hem nog eens opgezet en ben op Helders' bijdrage gaan letten. Inderdaad, zijn drumwerk is erg sterk en de meeste nummers zouden zonder zijn ritmes veel kracht inboeten.

In vorige albums waren de drumpartijen toch ook wel zeer aantrekkerlijk niet...?

inderdaad bvb bij you probably couldn't see for the lights but you were staring... Wat een titel ook

Het klinkt wel lekker en prima-de-luxe, maar ik zit nu al 3 jaar mee te gillen met When the Sun Goes Down en I Bet You Look Good... ergens vind ik het jammer dat ze nu een wat volwassener sound laten horen. Verder geen kwaad woord (en ik hoor na 3x genoeg groeipotentieel), maar toch.

Beste songs: Crying Lightning en Pretty Visitors.

Top-album met alleen maar goede liedjes, misschien is the Jeweller's Hand wat langdradig, maar voor de rest is dit een meesterwerkje.

Goede zet om je verder te verdiepen in dit album. Als je 'm 'gewoon' koopt, krijg je het tekstboekje erbij. (nu trouwens maar 5,50 euro thuisgestuurd op bangcd commetje)