Sonic Youth - Daydream Nation (1988)

Een paar maanden geleden heb ik mij voorgenomen om de vele grote bands uit het verleden eens te gaan ontdekken. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, want waar begin je? Ik besloot maar gewoon bij de klassiekers te beginnen. Na Siamese Dream, Appetite For Destruction en het debuut van The Doors was Daydream Nation aan de beurt. En ik moet zeggen dat deze me heel erg goed bevalt. De eerste luisterbeurt ging behoorlijk stroef. Maar ik kreeg toch steeds weer zin om hem op te zetten. Vandaag was het hoogtepunt. Ik heb het album vandaag drie keer geluisterd!
De muziek ligt dan ook perfect in mijn straatje. Lekkere hoekige riffjes. Super drumwerk. En de typische rebelse onderwerpen natuurlijk niet te vergeten.
Ik ben dan ook erg benieuwd naar de rest van het indrukwekkende oeuvre van deze band.

Voor mij, als een beetje een eenvoudige muziek liefhebber, zoals de muziek van Springsteen, Van Morrison en Neil Young, is de muziek van SY, vrij lastig te beluisteren. Toch wil ik hier een berichtje achterlaten, want nadat ik (toevallig) het nummer Teen Age Riot hoorde, werd ik heel erg blij. Volgens mij ben ik sinds het verschijnen van Alive van Pearl Jam, niet meer zo verrast door een nummer. De harde gitaren met de nonchalante manier van zingen door de zanger raakt me enorm. Helaas kan mij de rest van de nummers op Daydream Nation nog minder bekoren. Toch wil ik de rest van de SY albums nog wel beluisteren, want ze zullen hopelijk nog meer briljante nummers zoals Teen Age Riot hebben gecomponeerd.

Probeer eerst maar Rather Ripped. Die is het meest toegankelijk.

bedankt voor de tip. Rather Ripped voeg ik toe aan mijn wensenlijstje!

Ik had hoge verwachtingen van deze plaat door het hoge gemiddelde en de positieve reacties van mensen die mij qua smaak wel liggen, maar wat een tegenvaller. Als ik het goed begrijp was de plaat erg vernieuwend toen ie uitkwam. Dat wil ik niet betwisten, maar voor mij klinkt het allemaal erg recht-toe-recht-aan. De vocalen vind ik ronduit storend en de drums klinken erg 'oud'. Aan mij is dit duidelijk niet besteed. Misschien dat ik het ooit nog eens een nieuwe kans geef, maar op dit moment overheerst vooral teleurstelling. 2*

vind je?
Ik geloof dat ik "dirty" toch het toegankelijkst vind.

en daydream nation kan ik me voorstellen dat het wat gedateerd vind klinken, als je sonic youth verder nog niet kent....

Wat een briljante plaat... Het is moeilijk om woorden te vinden voor zoiets geniaals als Daydream Nation. En dan te bedenken dat ik de rest van Sonic Youth nog moet ontdekken! Iemand suggesties wat mijn volgende album van deze band moet worden?

5,0* - zonder enige twijfel.

evol

Alles is goed van Sonic Youth, ik zou bij het begin beginnen, en hun grote discografie door spitten. Je komt heel veel pracht stukken tegen.

een plaat als een drilboor , geweldig

drilboor???

beaster bedoelt zeker dat de muziek in je hoofd gedrilld word en er daarna niet meer uit komt

Helaas zijn er geen verdere sparks uitgewisseld tussen mij en daydream nation tot nu toe. Teenage Riot is echt een prachtige track. Ik kan er geen genoeg kan krijgen. De rest van het album lijkt niet verder de groeien dan het niveau goed. Waar ik eigenlijk het grootste probleem mee heb is de andere vocalist(e?). Ik hoor hem/haar voor het eerst op track 3. Maar ik vind het nogal een vervelend, zeurderig stemgeluid. Misschien is het wennen.

Haha, Kim Gordon, vocalist(e)! Kim is geweldig op The Sprawl, en eigenlijk altijd wel. "Are you for sale? Does 'fuck you' sound simple enough?"

Met Kim moet je geen ruzie krijgen ! Ik blijf SY geweldig vinden. Ook de platen die ze in eigen beheer maken. Nieuwsgierig waar ze straks weer me komen. It's all about art.

Ik vond het nummer Teenage Riot nu niet direct indrukwekkend eigelijk. Het nummer daarna maakt al meteen meer indruk op mij, de rest ben ik nu op dit eigenste ogenblik nog aan het beluisteren.

Klopt! 'Cross The Bridge is daar het beste voorbeeld van. Kissability is ook al zo'n prachttrack. En de opener. En Silver Rocket. En Candle. En de afsluiter. Blijft één van m'n favoriete platen en die zin uit The Sprawl is geniaal inderdaad paranoidandroid.

5 sterren natuurlijk, maar dat is haast vanzelfsprekend. Klasse.

Teenage riot is wel een grauw depresief nummertje. Maar wel mooi.

Maakt niet uit hoeveel keer ik het hoor, Teen Age Riot is het toch altijd weer fameus losgehen! Wat een opzwepend beestje!

Eh, Breeze dus.

Idd, Teen Age Riot is een weergaloos nummer, het pakte me direct wat een sound, wat een energie dat daaruit loskwam. Ik was direct verkocht voor dit lied, de rest van het album heb ik altijd raar gevonden, maar fascinerend raar, wat een geluid dat deze band produceert.
Maar hoe meer ik naar dit album luister hoe liever ik het hoor, een groeiplaat puur sans, voor mij dan.

Ik zou deze band best wel eens live willen zien, ben ze tot nu toe altijd mislopen dusja... Ooit zal ik ze dan msh wel zien :s laat ons hopen e, in tussentijd luister ik nog wat naar deze prachtplaat.

Dit jaar komt het nieuwe album uit, dus er komt nog weel toertje deze zomer!

Rain King, zwaar onderschat nummer hier. Loeihaard en onheilspellend

Zijn al die bonustracks de moeite waard?
Heb dit album al heel lang in bezit, maar zit te twijfel of ik die special edition toch maar aan zal schaffen.
Zijn die live-nummers iets wat je vaker dan een of twee keer gaat luisteren?

De live nummers zijn echt super. Denk dat je die vaker zult luisteren dan de uiteindelijke album versies. Het is gewoon erg gaaf gespeeld. Een stuk sneller en feller.

Aan de andere kant heb ik spijt van die SE. Ik bezat het origineel nog niet en de remaster is gewoon kut. Het album had een wat vuil geluid, maar nu bij de remaster is geprobeerd dat geluid een beetje open te breken. Zo gaat heel wat sfeer verloren.
Gevolg is dat ik de albumtracks nooit luister, omdat ik dus alleen SE heb, maar de livetracks maken alles meer dan goed.

sonic youth moet je veel tijd geven. als je het nog nooit eerder gehoord hebt klinkt het vreselijk vreemd en voelt het ongewoon om er naar te luisteren. Het 1ste nummer dat ik van hun hoorde was silver rocket. Ik vond het zo raar klinken dat ik het 1st afzette. het was zo ongewoon maar langs de andere kant zo bevrijdend.
Eens je sonic youth gewoon bent zal je inzien hoe groot deze band wel niet is.
voor mijn part mogen ze vlak tussen led zeppelin en deep purple gaan staan, zo groot is sonic youth zeker !

het beste is de albums chronologisch te ontdekken.
platen die je zeker moet kennen zijn GOO en SISTER en als het wat heavier mag worden DIRTY

Nou, hun post-2000 output vind ik dan alvast een pak essentiëler dan Dirty (en in mindere mate ook Goo). In die tijd trachtte SY toch net iets teveel mee te drijven op de hippe golven der grunge en moesten ze het vooral hebben van hun singles.

Vergeet ook zeker niet Evol en Bad Moon Rising, het oudere spul is ook erg goed (en wat mij betreft een stuk beter dan Goo en Dirty enzo).