Sonic Youth - Daydream Nation (1988)

@ Freggel: de cover is een schilderij van Gerhard Richter, en die heeft erg mooie dingen gemaakt.

"A shortened version of this song, minus the nearly minute-long instrumental introduction, was released as a 12" single, with a video that got some late-night MTV airplay" las ik op Allmusic over Candle. Heeft iemand die versie toevallig digitaal? Op Soulseek kan ik 'm niet vinden.

Fantastische plaat, 5 sterretjes zonder twijfel.
Ruzie met buren, maar dat neem ik voor lief! Hoppa, knallen!

Na lang rond hebben rond gekeken hebben, heb ik toch maar besloten om een account aan te maken.

Mijn eerste bericht wou ik toch maar even goed beginnen door meteen even een van de beste alternatieve platen ooit te beoordelen.
Wat is er nou nog niet gezegd over deze plaat hier?
Het zijn allemaal klassiekers, met uitschieters als teenage riot en hey joni die het album tot een hoogtepunt brengen. Ook al is teenage riot de opener.

Afijn je snapt me wel.

Ps:
Deze is net zo goed als evol en sister!

Had meer van deze plaat verwacht, misschien moet ik ze nog ff herbeluisteren om de hoge verwachting in te lossen... heb ik wel met meerdere albums

Het is ook niet een heel makkelijk album.
Toen ik een keer heel goed naar teenage riot ging luisteren heb ik dat nummer echt 3 dagen lang alleen maar gedraaid! Daarna kwam ik tot de ontdekking dat het hele album van zulk niveau is. Dus je kan wel raden hoe lang dit album in mijn cd-speler heeft gezeten

3x12=36 dagen?

Haha, misschien zelfs nog wel langer.

silver rocket raak ik maar niet beu gehoord. het is de eerste song die ik hoorde van sonic youth en meteen was ik er gans weg van !
het is gewoon meesterlijk gespeeld.

daydream nation is totale kunst

trilogy-silver rocket-eric's tripp zijn men favorieten van dit album

Blijft een top plaat. Toch denk ik aan verlaging. Niet omdat dat geen meesterwerk is, maar meer door het achterlijk hoge niveau van werkjes als Sister, VOORAL Evol en Bad Moon Rising (wat ik eerst maar een slechte plaat vond).
Ook de SYR 6 release gaat hier denk ik net overheen.
Ik zou er natuurlijk voor kunnen kiezen om gewoon bijna alles wat ik gehoord heb op 5* te zetten, maar ik wil op de een of andere manier toch duidelijk maken dat er net dat beetje kwaliteitsverschil in de platen zit, hoe goed dit en alle genoemde platen ook zijn.
Wordt vervolgd.

Berichten verplaatst naar Sonic Youth

Ik heb nooit veel zin iets negatiefs te zeggen over SY vanwege al het topwerk dat ze nu al meer dan 25 jaar maken, maar toch: wat was dit album destijds een tegenvaller na Evol en Bad Moon Rising (en ok dan: Sister). Sluit me helemaal aan bij ThirdEyedCitizen. Het is inmiddels DE SY-klassieker, wat doe je eraan...??
Nou, bijvoorbeeld allemaal nog eens goed naar Evol luisteren en de 5 sterren geven waar dat meesterwerk recht op heeft.

Ik vind dat je dit album wat minder kan vergelijken met Evol of Sister. Evol heeft een hele andere sfeer en klank dan dit album. Hier op zijn de lange noise stukken ook veel minder aanwezig.

mijn eerste kennismaking met SY was "Sister" wat ik direct een topplaat vond, bij deze plaat was het toch even wennen. Maar ik begin hem nu toch wel meer en meer te apprecieren.
sister blijft wel beter vind ik, misschien om dat dit album volgens mij misschien iets te lang is.

Mijn eerste luisterbeurt duurde zo'n 3 uur, omdat ik Teen Age Riot maar bleef opzetten! Ik heb zelden zó in mijn stoel gezeten als op het moment dat ik dat nummer voor het eerst hoorde! Man man man... Toen ik een beetje bijgekomen was, de rest ook maar eens beluisterd! Man man man... Geweldig! Teen Age Riot blijft dan wel favoriet, maar nummers als The Sprawl, Total Trash en Trilogy komen toch gevaarlijk dicht in de buurt!

Je bent niet de enige!

Daydream Nation; ofwel de opkomst en ondergang van Generation NIX en de Grunge periode. Hiermee werden de jaren 90 ingeluid. De jaren van decadentie en destructief gedrag.

Wat Joy Division en Sex Pistols eind jaren 70 waren voor veel volgelingen uit Groot Brittannië, is Sonic Youth voor de gitaarbandjes die begin jaren 90 in Amerika ontstaan. Een periode van veel doemdenkers en een No Future houding; met een groot verschil, dat men in de jaren 70 naar oplossingen zocht. In de jaren 90 werd een uitvlucht gezocht in drank en drugs.

Pixies, Smashing Pumpkins, Nirvana, en zo nog vele andere hoor ik in Daydream Nation terug. En dan na gaande dat dit album ook alweer 20 jaar oud is.

Degejaagde gitaarmuren, de wanhopige zang van Kim Gordon, de meesterlijke opening Teen Age Riot, welke een grote verandering aankondigt.

Dit is ook de soundtrack van het ontstaan van de rassenrellen in Los Angeles, begin jaren 90. Daydream Nation is de broeierige zomer; de exploderende spanning.

Eigenlijk is dit een soort van Back To The Future album; een album wat eigenlijk pas 10 jaar later gemaakt had kunnen worden, en wat terug kijkt op de rumoerige jaren 90. Dit had gewoon niet in 1988 gemaakt kunnen worden.

Dat er verder geweldige nummers op staan, en dat rust en noise perfect in elkaar overlopen, is eigenlijk allemaal bijzaak, het gaat over de aankondiging van een nieuw decennium.

Nou, dat valt wel mee, lijkt me, laten we niet overdrijven. Het is een goed album van een band die eerder veel betere heeft gemaakt en later veel betere zou maken.

Voor mijn gevoel gaat het wel daar over, en is dit hun beste album.

Ik zou dan wel 's reviews van Fatima bij haar favoriete SY-platen zien... Zelf ken ik alleen Evol t/m Washing Machine en wat van de nieuwe platen, maar ik vind dit toch ook wel de beste. Alhoewel ik nog niet ben uitgestudeerd op Evol...

Wel een leuke recensie in ieder geval. Ik heb dit album ook nooit als dusdanig gezien, maar kan me er wel iets bij voorstellen.

Eerst even Ege Bamyasi.

Mag ik je even aanvullen, Deric?

Die kleine details, zoals dat begin van Teen Age Riot, of die LSD-monoloog van Eric's Trip én de William Gibson referenties in The Sprawl geven deze plaat een soort "grote boze buitenwereld" gevoel mee. De kwaadaardigheid en het gevaar van een grote stad (tenminste, dat denk ik, ik woon zelf in een pittoresk dorpje) zijn hier perfect op gevangen.

Daydream Nation is naar mijn mening het beste Sonic Youth album en de concurrentie is stevig (EVOL, Sister, A Thousand Leaves om er maar een paar te noemen)!

De eerste vier tracks zijn waanzinnig. Van het grootse Teen Age Riot tot de punk van Silver Rocket naar de post-rock achtige feedback van The Sprawl en uiteindelijk het uitmuntende Cross the Breeze. Pas vier nummers onderweg en je hebt al rockgeschiedenis te pakken.

Niet dat de daaropvolgende nummers zomaar add-ons zijn. Total Trash is zoals je het uitspreekt, Candle zou je bijna een ballad willen noemen en Rain King is weer een aanslag op je gehoor. Alsof het dan nog genoeg is eindigt Daydream Nation met een gecompliceerde trilogie die net als The Sprawl post-rock klinkt (voordat er echt sprake van post-rock was).

Het album is episch, je merkt aan alles dat Sonic Youth zelf doorheeft dat dit album heel bijzonder is. De onlangs uitgebrachte remastered editie is nog harder, nog gedetaileerder en kent als toetje een tweede album met het magnum opus live plus onbekende schatten zoals de SY-aanpak van het Beatles nummer Within or Without You waarmee Sonic Youth aantoont klassiekers een eigen toon te geven zonder afbreuk te doen aan het origineel. Dit hebben ze ook gedaan met I Wanna be Your Dog, Superstar en I'm not There.

Binnen de wereld van de indie-rock staat Sonic Youth op het hoogste podium, al bijna 30 jaar lang zelfs. En Daydream Nation is het hoogtepunt, daarnaast ook een uitstekend startpunt voor diegene die Sonic Youth wil ontdekken.

heb dus ook die remaster. De 2 eens naast elkaar gelegd, aangezien een vriend van me de normale versie heeft. Op de remaster is het geluid toch een stuk minder noisy, directer, compacter lijkt ook wel. Dit is voor mij een groot nadeel en als ik nu had gekozen, had ik gewoon het orgineel gekocht. De live cd, maakt mijn aankoop dan nog de moeite waard en het blijven hoe dan ook sterke songs.

Dat vind jij Fatima, dus is het dan echt overdrijven? Het is meer jouw persoonlijke mening. Ik zie bij Evol anders geen top 250 notering staan en net zo min als Sister. Dat zijn overigens ook twee idioot goede albums

Dat vind jij Schizophrenia, dus zijn het dan echt twee idioot goede albums? Het is meer jouw persoonlijke mening.

Zucht, omdat jij het wil: Ik zie anders geen top 250 notering staan en net zo min als Sister. Dat VIND IK overigens ook twee idioot goede albums.

Trouwens, Evol is je lievelingsplaat van SY, misschien is de SYR serie nog wat voor je.

het zijn twee idioot goeie albums, net als daydream nation hahaha

Ja, Sonic Youth heeft gewoon een heel groot zes luik gemaakt.
(Evol t&m Washing Machine)

Fastpulseboy, volgens mij was jij samen met mij een van de weinige aanmoedigers van NYC Ghost and Flowers? Zo ja, dan ben ik blij dat ik eindelijk iemand heb gevonden die het eens een keer wel snapt!

Ja hoor, zo'n top 250 is een goede graadmeter