Muse - The Resistance (2009)

Een vergelijking die naar mijn mening nooit goed is opgegaan.

Heb ik inderdaad ook nooit een vergelijking gevonden. Showbiz heeft een wat vergelijkbare gitaarklank als The Bends maar daar houdt het dan ook echt mee op. Op The Resistance staan bewust enkele knipoogjes naar Queen, die ze overigens al emuleren sinds Origin of Symmetry. Hoewel weinig mensen dat toen van me aannamen is de vergelijking steeds duidelijker geworden. Ik denk dat je het eerdere werk meer zult waarderen, aangezien zo'n beetje iedereen dat doet, met goeie redenen imo. Origin of Symmetry is wat mij betreft hun meesterwerk, maar verwacht ook hier geen plaat waarbij composities uitblinken in complexiteit etc. het is een relatief eenvoudige plaat die toch een enorme indruk op me achterliet en eentje waarbij ze het thema perfect uitwerken.

De stem van Bellamy lijkt niet eens op die van Yorke. Ja kopstem

Laatst ontving ik dit album van een kennis en tja wat vind ik ervan. Er zitten zeker een aantal sterke songs tussen, maar het is mijn soms allemaal effe "te". Maar dit wil niet zeggen dat het niet goed is, maar niet helemaal mijn ding.

Hij blijft toch wel boeien vind ik. Er staan ook bijna geen slechte nummers op. Alleen uprising en united states vind ik niet geweldig.

Ik heb zo'n gek voorgevoel dat deze plaat dezelfde groei op me gaat hebben als Black Holes and Revelations. Die begon ook eerst op 2,5*, stond heel even op 2* en is langzaam maar zeker naar 4* gegroeid. In eerste instantie was ik bijzonder teleurgesteld in het ontbreken van het geknal wat ik op Absolution hoorde, maar na elke luisterbeurt bleek er toch wel weer iets erg moois tussen te zitten.

Hetzelfde verhaal geldt voor deze plaat. In eerste instantie had ik het idee dat ik naar een compilatie nummers zat te luisteren van andere bands. Na een paar keer kom je er toch achter dat Muse wel degelijk een eigen draai weet te geven aan de nummers. Wel heb ik bij The Resistance en United States of Eurasia nog steeds het gevoel dat ik respectievelijk naar U2 en Queen zit te luisteren.

Hoogtepunten van de plaat zijn voor mij Uprising (ja, het doet erg denken aan Atlas van Battles, maar catchy is het wel) en vooral Undisclosed Desires. Depeche Mode-achtige invloeden ligt Muse duidelijk goed, dat was ook al bij Map of the Problematique goed te merken. Ook de Exogenesis symphony aan het einde mag er zijn.

Dieptepunt is zonder ook maar een moment van nadenken Guiding Light. Het nummer doet wel heel erg sterk denken aan de drumlijn van Ultravox's Vienna, alleen dan met een extreem kazige zang eroverheen.

Overigens is die clip van Uprising denk ik wel een van de tofste die ik in tijden heb gezien

Uprising lijkt op Atlas van Battles? Que?

Mja, zo kan je natuurlijk altijd zoeken achter liedjes die er ook maar een beetje op lijken.
Deze lijkt er echt niet op hoor. Juist de drum een beetje...

Ik vind het erg op Atlas lijken, ik vond destijds dat Battles met een bijster catchy drumriff kwam. Het drumriff hier lijkt er toch wel naar mijn mening heel erg op en domineert, net als bij Atlas, het nummer. Vraag is echter wel of een band als Muse uberhaupt bewust dat nummer kent.

Ik vind het niet echt een belangrijke vraag, of Muse het nummer Atlas 'überhaupt' kent. Ze kennen over het algemeen genoeg obscure bands (deden zelfs een covertje van Lightning Bolt, doch niet bijster goed ).

De drumriff komt bij Atlas idd voor, maar das dan ook echt alles, en wordt bij Atlas ook wel verder uitgewerkt. De gelijkenis is er zeker maar ik zou absoluut niet zeggen dat het hele nummer van Atlas is afgekeken.

Ik ben nu al een dik jaar, een trouwe fan van Muse en ik heb al hun cd's. Bij de release van Resistance was ik er als de kippen bij.

Deze cd is zonder meer de beste cd die ik ooit heb beluisterd. De nummers Uprising en Undisclosed Desires zijn echt wel de toppers van dit album.

Ik wist wel dat Matthew Bellamy geïnteresseerd was in klassieke muzikanten zoals Beethoven en Chopin .. Toen ik dus hoorde dat er een heuse Exogenesis trilogie op deze cd stond, wou ik des te meer deze cd beluisteren.
Klassieke muziek heeft mij tot dusver niet kunnen boeien maar na het luisteren van Exogenesis (vooral Overture) ga ik mijn mening hier dus toch eens over herzien.

Het nummer Resistance en MK Ultra behoren ook wel tot mijn favorieten. Het nummer United States of Eurasia is ook een prachtig nummer, zij het niet dat het gwn een kopie is van We are the champions van Queen. USOA heeft helemaal dezelfde opbouw als We are the champions en dit vind ik redelijk teleurstellend.

Het nummer Unnateral Selection is een redelijk dieptepunt van deze cd naar mijn mening. Dit lied kan me na talloze keren beluisterd te hebben, nog steeds niet bekoren.

Beetje dubbel gevoel. Op voorhand waren de verwachtingen hier toch wel hooggespannen, zeker na het lezen van enkele reviews en het horen van de stukjes. Ik ben nogal fan van bombast af en toe. Helaas wankelt de plaat tussen zeer goede nummers en enkele zeer slechte. De twee eerste nummers kunnen nog overtuigen, maar undisclosed desires is het beste voorbeeld dat als Muse slechte muziek maak het echt wel slecht is. (Idem voor Guiding light, net iets te stroperig). Ook de rocksymfonie valt een beetje tegen, zeker als je weet dat er enkele jaren aan gewerkt is, ik had daar alvast meer van verwacht. My heart belongs to you en united states of eurasia zijn goede nummers met een duidelijke knipoog en unnatural selection is eveneens een pluspunt.

Het is leuk om te zien dat de meningen zo sterk verdeelt zijn; blijft het toch een interessante plaat

Ietsje verlaagd, af en toe te hoge/vreemde/freddy mercury/opera achtige uithalen die ik voor geen meter trek...

Dit album is erg goed. Er staan bijna alleen maar goede nummers op. En United States of Eurasia is gewoon een mooie ode aan Queen De muziek is gewoon heel sterk en alle nummers zitten goed in elkaar. Enige nummer wat ik een heel klein beetje minder vind is Guiding Light. Snap ook niet dat deze ongeveer niet hetzelfde gemiddelde heeft als de andere Muse albums (Absolution is wel beter)

Wat mij betreft komt dat doordat de teksten een stuk minder zijn en omdat veel nummers geen goede, spannende opbouw hebben, in vergelijking met bv Showbiz, OOS en Absolution.

Redelijk. Lang niet hun beste.
Mij iets te pompeus, zelfs voor Muse.

Tja, en dat is dan het risico van de muzieksoort Muse. Als het misgaat, dan gaat het ook goed mis. Ik vind dit een mislukte plaat: veel te prententieus met al die verwijzingen naar de klassieke muziek en die mislukte Queen-pastiches. De muziek van Muse balanceert altijd al op het randje, maar dat kan goed uitpakken, getuige de 4 voorgangers. Maar nu zijn naar beneden gedonderd.

Freddie Mercury draait zich om in zijn graf...

Ach man wat weet jij daarvan; het is geen Queen coverband. Brian May vindt het dope.

Prachtig album. Elke song is raak wat mij betreft. In elk nummer vind ik wel iets moois. De afsluiter van de Exogenesis trilogie bezorgt mij over mijn hele lijf kippevel. Wat een droevig klinkend nummer eigenlijk. En die knipoogjes naar Queen vind ik juist geweldig.

Ach man, wie zegt dat Mercury het dan ook goed had gevonden...

Ach, wie maalt er in godsnaam om over Freddie Mercury dit goed zou vinden???

My point exactly. Alsof het geschreven is om Mercury te plezieren. Krijgen we straks weer hetzelfde gedonder als met Radiohead. 'Muse doet Radiohead/Queen na!'. Van alle dingen die je tegen de muziek van Muse in kan brengen vond ik de vergelijking met Radiohead misschien wel het meest onnozel. Hetzelfde geldt wat mij betreft voor de vergelijking met Queen; tongue in cheek is iets anders dan beledigen.

Sommige mensen vinden dit helemaal geweldig, andere helemaal niks.. Zelf behoor ik tot die laatste groep, maar laten we terug gaan naar dit album in plaats van te vergelijken met Queen of welke andere band. Heb een paar nummers gehoord van deze plaat en het nodigde absoluut niet uit om er een seconde meer van te luisteren. Muzikaal allemaal veel te bombastisch, maar van de zang zou je zelfs bijna aan de dunne raken..

Wat getroll en reacties verwijderd

Album met een sterk begin, maar kan me niet boeien tot het einde. Met name de experimentele drieluik aan het eind vind ik niks. Maargoed, toch wel een voldoende met dit album hoor.

dit is toch wel een groeiertje. vind deze en absolution echt 2 topalbums! in het begin vond ik ze beide niets, nu vind ik ze wel bruut!

Album heeft goede nummers, sterk en krachtige tekst en in tegenstelling tot ik verwacht had heeft het weinig minpunten!

'Krachtige tekst'; ik blijf er om lachen! Zo onorigineel als dit ken ik ze eigenlijk niet.