Mike Oldfield - Tubular Bells (1973)

Bij deze: Klik

haha

tis nog waar ook

Ik heb ook de deluxe editie, ik denk dat het een foutdruk is, bij mij staat er ook Disc Four op, het is die donkere cd met lichte opdruk (het negatief van de twee andere, qua lay-out, hé?)

Ik heb die plaat al eeuwen, nou ja, sinds 1973. Ik kocht ze destijds op elpee, die vinylplaat draaide ik echt kapot.
Later de cd-versie gekocht en ik kon me echt niet houden, ik wou die "2009 Stereo Mixes by Mike Oldfield" wel eens horen... gelukkig is er haast niet aan de muziek geprutst, het zich zo ontzettend dicht op het origineel, het blijft gewoon een zalig muziekstuk.

Ik denk dat ik heel mijn leven op deze plaat verliefd zal blijven, één van die verliefdheden die nooit zullen overgaan, gelukkig!

Mijn broer beweert dat je wel degelijk onaangename verschillen hoort.
Zo zou de muziek net voor het cavemanfragment als het ware
gefadeout worden, wat toch niet meteen het geval was op het origineel.
Nu, ik heb hem zelf nog niet in huis, want ik ben wat teleurgesteld.

Ik had dus liever alles zo origineel mogelijk gehouden.
Remasters okee, remixen ... zit ik niet zo op te wachten.

Dit najaar stond Hergest Ridge deluxe geprogrammeerd,
maar voorlopig nog geen nieuws hierover ...

dazzler, bij die deluxe editie zit wel als 2de cd gewoon de originele cd uit 1973, dus je kunt ze naast elkaar leggen en je te pletter vergeljken....

Weet ik, maar ik had ingezet op de bonustracks
en heb me laten vertellen op het TubularNet forum
dat Mike ook daar in 2009 heeft aan zitten prutsen.

De 1973 versie kennen we ondertussen uit het hoofd.

IK ben eigenlijk ook geen voorstander van remixen, zelfs als die het origineel niet verkrachten of verprutsen; Originele versies van dingen; nothing beats them...

Ik lees net dat de Hergest Ridge en Ommadawn rereleases
verschoven zijn naar het voorjaar van 2010. Vermoedelijk omdat
Oldfield himself nu even geen tijd heeft om er aan te prutsen (sic).

De Tubular Bells deluxe release was trouwens een hele ramp.
Massa's ontevreden fans: vooral de vinylplaat in de superdeluxe versie
zou voortdurend schuifkrassen vertoond hebben (zelfs al zat
ie nog nieuw (statisch) in de hoes). Gedupeerden stelden hetzelfde
probleem vast bij hun "gratis" vervangingsexemplaar. Duizenden fans
hebben trouwens maandenlang na bestelling moeten wachten.

Tja ... gelukkig staat hier alles netjes op vinyl.

Ach, wees blij dat het niet is gegaan zoals bij de heruitgaven van de Genesis albums want daarvan zijn nu de originele remixen vervangen door de nieuwe mixen. Bij deze TB Deluxe uitgave zit gewoon nog de originele mix.

Nou word het spannend wat er met de Hergest Ridge Deluxe editie gaat gebeuren: krijgen we dan eindelijk de echt originele mix weer terug op cd?

Eerste kennismaking met het volledige album met koptelefoon, zo vallen de details goed op. Ik ken een aantal "hits". Het is normaal gezien mijn ding niet maar ik kan hier wel van genieten: hij gebruikt verdomd veel instrumenten om zijn muziek te maken en blijkbaar doet hij alles zelf. Knappe muzikant!

Waarom kun je hier geen favorieten aanklikken? Te weinig nrs ofzo?

Ja. Moeten er minstens 4 zijn geloof ik, bonustracks niet meegerekend.

razendgoeie sfeer muziek , heel speciaal , tal van emotie's , een heel speciale plaat van muzikaal wonderkind mike oldfield op zijn 17 jaar , heb nu ook deze deluxe uitvoering maar father bij mij geen disk 4 ?? , wel disc 1 de 2009 stereo mixes , disk 2 de originele stereo mix , en op disc 3 de als dvd uitgebrachte 2009 5.1 surround sound mixes !

een dikke klassieker die iedere muziekfanaat in huis moet hebben !

Volgens mij was hij op deze plaat in 1973 19 jaar hoor. Dit is idd een klassieker van formaat. Als je iets van Oldfield in huis halen wilt kom je natuurlijk al snel bij dit album aan. Al vind ik Incantations nog net een tikje beter dan deze wonderschijf.

Ik heb nog nooit Tubular Bells volledig gehoord. Alleen de versie van een paar minuten.

Als ik de volledige versie wil horen, welke versie is dan het beste?

Een gewone, digitaal geremasterde versie, zou ik zeggen, zonder teveel poespas en gedoe er om heen. Zo origineel mogelijk.

En laat je vooral niet verleiden tot "Tubular Bells 2003", want die titel, die mogelijk een heruitgave suggereert, is een volkomen opnieuw opgenomen versie waar alle scherpe randjes van af zijn.

Dat is waar maar hij klinkt fantastisch.

Part One is een erg goed en mooi stuk. Allerlei soorten deuntjes en gitaarrifjes. Van een soort Spaans-achtige muziek tot lekkere rockmuziek.

Part Two was wat rustiger en was opzich wel lekker om naar te luisteren als je niks aan je hoofd wil hebben en gewoon muziek wil luisteren. Dat kwam goed uit, want ik reed van de voetbalclub naar huis, het was donker. Dus even 'schijt aan alles' en gewoon lekker luisteren .

Denk alleen dat je wel in een bepaalde sfeer moet zitten om dit album te beluisteren. Het is niet zo'n album die altijd zomaar even opzet.

apart zeker, maar niet echt hoogstaand als je het mij vraagt. af en toe een leuk riedeltje maar nee, mij raakt het niet.

Nou ja, dat is dan ook het mooie van de Deluxe Editie (2cd + dvd) namelijk dat je ze allebei krijgt:

- nieuwe stereomix 2009
- originele stereomix uit 1973
- 5.1 mix 2009

Ik ben altijd sceptisch als het gaat om het compleet hermixen van klassiek albummateriaal maar ik moet zeggen dat ik behoorlijk onder de indruk ben van Oldfield's nieuwe mix. Het is niet extreem harder of zo geworden maar wel dieper en meer details. Ook bij vlagen een heel stuk warmer. Dat belooft wat voor de Hergest Ridge en Ommadawn Deluxe Editions.

In dit geval is was een remix toch geen overbodige luxe. Vanwege de ingewikkelde structuur van het stuk en de handbediende opnameapparatuur, was de originele mix een hele opgave. De mix sessie moest in één "take" worden uitgevoerd, dus moesten er in de complexe gedeelten concessies worden gedaan. Zodoende kwamen sommige instrumenten minder goed uit de verf als oorspronkelijk de bedoeling was.

In 1976 was de techniek zover dat Tubular Bells aan zijn eerste (quad-) remix toe was, die vind je terug op Boxed en (multichannel) op de SACD uitvoering. De remix op de 2009 editie lijkt meer op de Boxed mix, dan op de originele versie.

Als je diep in de buidel tast, heb je ook nog de Ultimate Edition met een boek, hebbedingetjes, een LP en een vierde CD met diverse demo's en een erg interessante vroege mix.

En 7 juni wordt het hopelijk genieten van de Deluxe versies van Hergest Ridge en Ommadawn. Verplichte kost voor de liefhebbers@

Ik ben blij te horen dat de 2009 mix er toch toe doet.
Voorlopig keek ik de kat uit de boom en wacht ik op verdere rereleases.
Hergest Ridge en Ommadawn en daarna hopelijk nog meer.

Kunnen de specialisten nog eens duidelijk de 2009 mix
naast de 1973 mix plaatsen en vergelijken in een paar trefwoorden?

Zijn de beide bonustracks ook opnieuw gemixt?

Wat heeft het booklet bij de 2CD deluxe edities te bieden?

2009 mix vs. 1973 mix: de 2009 mix is gewoon muzikaal de beste. Ik heb altijd gevonden dat de originele mix wat aan de schelle kant was en dat is wat mij betreft nog maar weer eens bevestigd nadat ik de 2009 mix van Part 1 vergeleek met de mix van 1973 op deze Deluxe Editie. Het grootste verschil hoor je met name in hoe de basgitaar klinkt en de akoestische solo gitaarpartijen. Beide klinken nu voller (maar niet harder) en voor al ook warmer.

Boekwerk: een van de allerbeste consultants op het gebied van reissues is Mark Powell. Naast dat hij z'n eigen label heeft (Esoteric Recordings voor de wat meer obscure reissues) werkt hij ook ontzettend veel voor de grote maatschappijen als coordinator van reissue-projecten (de hele Camel catalogus, John Martyn, Barclay James Harvest, Caravan en dus ook Mike Oldfield. Ik ben altijd blij als ik zie dat hij z'n hand heeft gehad in een reissue en helemaal als hij zelf de notities in het boekje heeft geschreven want dan bevatten ze bijna altijd info die ik vaak nog niet eerder ergens heb gelezen. Ook nu is het geheel erg goed verzorgt met ook veel interessante foto's.

Hij heeft wat mij betreft met deze uitgave gelijk de lat mooi hoog gelegd en kan dan ook niet wachten tot HR en Ommadawn uitkomen.

Dank aan ChrisX.


Ik vraag me dit af omdat Sailors Hornpipe met Stanshill op Boxed
bijna een volle minuut langer duurt dan de bonustrack hier.

Dus moet het om een edit of een remix gaan of zoiets?

De bonustracks zijn opnieuw gemixt. Mike Oldfield's single is erg drastisch aangepakt. Van de Stanshall Sailors Hornpipe is het laatste instrumentale gedeelte ingekort. Ergens wel logisch, omdat dit ook aan het eind van TB te horen is.

Overigens kom ik hier en daar de Ultimate Edition tegen voor 50 euro! Een koopje, als je bedenkt dat hier nog een Cd met demo's en een alternatieve mix (erg mooi), een boek, een LP en nog wat goodies bijzitten.

Ik heb hem ondertussen ook in deluxe (3 disc) versie.
En zojuist naar de televisie uitvoering van deel 1 (december 1973) gekeken.

Boring ... ... Mike zat er zichtbaar tegen zijn "goesting".

Volgens mij is die drunken Hornpipe versie hier toch origineler
en vermoed ik dat men er op Boxed het bekende deel heeft bijgemixt.

Ik vind die Mike Oldfields Single versie ook mooi in de nieuwe mix.
Die oude versie (ik heb hem op vinyl) klonk toch een beetje onaf.

Ik ben blij met alle deluxe boxen van de drie eerste albums.
Enkel jammer dat Don Alfonso ontbreekt (had gekund bij Hergest Ridge).

Tja, die optie is er natuurlijk ook nog.

Tubular Bells is één van m'n eerste kennismakingen met Muziek (met een grote M) Ik moet een jaar of 9 zijn geweest toen mijn broer deze plaat in huis haalde.
Het Bassie en Adriaan intro maakte natuurlijk diepe indruk op mij, en dat was nog maar het begin van een klein uurtje briljante muziek.
Ik heb de plaat zo vaak gehoord dat ik 'm in m'n hoofd kan afspelen, bij wijze van spreken. Ook kon je er hele films bij verzinnen.

Ongelofelijk dat dit door een negentienjarige is bedacht en opgenomen.
Mike Oldfield zocht met de produktie van dit album de grenzen op van wat er technisch mogelijk was met de studiotechnieken van die tijd, en daar mogen hele generaties producers hem nu nog dankbaar voor zijn.

Laatst legde ik de plaat weer eens op, dit maal in het gezelschap van mevr. Jumpjet, die helaas geen waardering kon opbrengen voor dit meesterwerk. Vooral het stukje op kant 2 met de oerkreten erin was aanleiding tot hevige verontwaardiging. Jammer, ik heb dat altijd een erg grappig stukje gevonden.

Herkenbaar stukje van Jumpjet.

Alleen de Bassie en Adriaan link geldt voor mij niet.