The xx - xx (2009)

Dit doet me héél erg veel denken aan allerlei indiebandjes uit de jaren 80/90. Vooral die lispelende duozang van vrouw en man tesamen, een beetje Pixies of Sonic Youth-achtig. Qua muziek heeft het daar ook wel wat van weg (maar dan de rustiger nummers van die bands), en het hangt ook aan de eerdere voorbeelden van die bands, zoals de 80s wave. Het geluid van The Cure komt dan soms bij me op, maar ook New Order en Depeche Mode natuurlijk in hun vroege jaren. Kortom, inspiraties te over.. op zichzelf best een beluisterbaar plaatje. Ik ben niet zo'n liefhebber van die half door elkaar gesproken teksten (doet ook aan Tricky denken inderdaad), anders zou ik dit waarschijnlijk hoger geven. De muziek vind ik namelijk best lekker, zoals met name Heart Skipped A Beat, Night Time of Shelter. Maarja, dan zou het waarschijnlijk zijn unieke combi van factoren verliezen..

Ik heb deze groep ontekt door hun single 'Cristalized' en was al direct verliefd op het liedje! Ik had dan hun CD gedownload en had wel verwacht dat heel de CD op dezelfde rustige lijn zou liggen en vond het dan weer wat te rustig en heb hem dan even opzijgelegd. Op een mooie kille donkere mistige avond door wegjes door weides in het pikkedonker op de fiets besloot ik deze CD nog eens op te zetten op mijn iPod en toen was het er direct op! De sfeer stemde perfect overeen met de donkere mistige wegen waarover ik moest fietsen.. het leek echt als een sprookje! Sindsdien heb ik een zeer hoge waardering aan deze CD, bijna elk liedje van de CD geeft me wel opnieuw kippevel, geniaal! En terecht CD van het jaar in de humo! Een 4,5

Gaan we weer; band van het jaar/plaat van de maand. Savior of our indie-rock en doe er nog maar wat meer lof bij. The wire had het in zijn top 50 lijst, NME houdt er maar niet over op en Pitchfork loved it. The XX is wel de grooste nieuwkomer op indie-rock dit jaar geweest. Maar ja, ieder jaar is er wel een soort bandje als dit. Maar muzikaal verschillen ze vaak wel wat.

The XX doet me gewoon niks. Het blijft kille heard it before minimale indierock met veel echoes van Young Marble Gaints. Er is niks spannend aan, niks aanstekelijk eigenlijk weining echt goed. Voor mij is het een spanningloze bedoeling, de zang is erg eentoning en zo is die drumcomputer eigenlijk ook wel(ook al heb ik niks tegen drumcomputers).

Het klassieke minder is meer concept, dat probeert de XX ieder geval zeker. Simpele gitaarakoorden, drumcomputer en duet achtige manier van liedjes zingen. Het is express nogal kaal en levenloos maar ja daardoor wordt de plaat ook kaal en levenloos voor mij.

Nee, ik ben groot young marble gaints en beat happening fan (bands waar XX zeker goed naar geluisterd heeft) maar toch komt de XX niet de beurt van deze briljante bands. Niet eens een klein voetstapje.

De XX is voor mij weer een lege hype. Mij doet het echt totaal niks, het is te levenloos daarvoor alsof je naar de demos van een redelijk wavebandje luistert. Saaie minimale rock met een retro uitstraling(ja ik val wat in de herhaling).

Misschien moet ik eens geen aandacht aan hypes meer geven...

Minimalistische muziek kan ik meestal wel waarderen, maar ik moet een groot deel met D-ark meegaan over de eentonigheid en gebrek aan spanning. Volgens mij komt dat ook voor een groot deel aan de saaie stemmen. Minimalistische muziek kan mooi zijn, maar dan moet de stem interessant genoeg zijn. Dat less niet altijd more is bewijst deze plaat. 2,5*

Het is een plaatje wat voortkabbelt, maar je toch met regelmaat je hoofd doet knikken!! Dat dit in vele bladen op de eerste plaats is geëindigd is voor mijn ook een vraag...maar het is wel een lekker sfeervol plaatje!

Sferische groeiplaat.

Minimaal gearrangeerd waarbij elke noot raak is.
Minimalistische zang en geen overtolige instrumenten en melodieen. Hij kruipt onder je huid en komt er niet van onder vandaan. Top.

Hopelijk maken ze hun talent bij de volgende albums verder waar!

Ik heb me er wel een beetje over verbaast dat dit zo hoog is geeindigd in verscheidene eindejaarslijstjes.
Heb het -mede daardoor- nog een aantal keer opnieuw geprobeerd, maar kom steeds tot dezelfde conclusie: dat het niet aan mij is besteed.
Ik las hierboven ergens de term "levenloos".
Dat vat wel goed samen hoe het op me overkomt idd.
Langdradige nummers met wat nonchalante / onverschillige zang, hetgeen ook al niet echt helpt om er iets meer diepgang in te krijgen.
Dit irriteert me af en toe ook een beetje, omdat de keuze voor het minimalistische karakter van deze muziek geen duidelijke grondslag lijkt te kennen.
Daardoor wordt hetgeen ik als "saai" interpreteer niet alleen maar saai, maar ook nog eens expres saai.
Nou ga ik ervan uit dat the XX geen conceptband is met het concept "laten we expres saaie muziek gaan maken", maar die uitwerking heeft het wel een beetje op me.

Begin het album steeds meer te waarderen. Wat is Crystalised is toch een leuk nummer. Stem verhoogd naar een 4*.

Heb hem na het uitkomen een stuk of 5 keer achter elkaar gedraait, maar is daarna helaas niet blijven hangen. Vond het toen wel erg vernieuwend, en het is voor mij dan ook een van de grootste verrassingen van het relatief slechte popjaar 2009. Daarom verbaast het mij ook niets dat deze plaat op alle eindejaarslijstjes hoog is geeindigt.
Hij heeft me die vijf luisterbeurten zeer goed vermaakt, maar is nu voor mij helaas verdwenen met de noorderzon

hmmm een beetje a perfect circle en een beetje the cure maar dan wel heeel saai uitgevoerd.Het kan best op de 2e plek staan maar dat zegt dan genoeg over wat ons 2009 gebracht heeft.niks dus

The cure en a perfect circle????? Sorry, dit hoor ik er niet echt in, of ik moet een beetje doof zijn geworden

YouTube - Young Marble Giants - Colossal Youth

daar klinkt het echt naar.

dat is appels met peren vergelijken. weet je zeker dat je niet de verkeerde cd heb beluisterd?

Ik vind dit helemaal niks. Het is heel saai en ik snap ook niet zo goed waar de hype vandaan komt. Voor de rest ben ik het heel erg met D-ark eens.

Ik kende the xx niet voordat ik deze forum berichten had gelezen. Heb ook niet hun hele album geluisterd, maar wel de liedjes die op hun myspace staan.
Ik snap alle berichten, maar dat wil niet zeggen dat ik het er mee eens ben.
Het is aparte muziek, en voor aparte muziek moet alleen het juiste moment er zijn om het mooi te vinden. Het goede moment is voor mij wanneer ik lekker in bed ga liggen met een jointje erbij en nog eens goed over de dag en mezelf nadenk.
Heerlijk luisteren naar de rustige nummers. Ik ben vooral een enorme fan van de zangeres. Zij zingt zo beheerst en puur. Geen overdreven uithalen en kuchjes, meer alsof ze haar verhaal doet op een zangerige manier, Puurder en realistischer kan het niet.
De gitaar ook niet te druk, maar wel mooie melodieën.

Ik vind het iets waar ik lang naar heb gezocht en nu gevonden heb. Net nog even iets meer beheerst dan de band Cocoon, niet over gearangeerd zoals Belle&Sebastian kan zijn (let op mijn woorden, ik vind B&S heel leuk hoor) En gewoon prachtig een man en vrouw die samen zingen!

The Cure kan ik hier best wel in horen.
De melancholie en sombere zang komen wel overheen, maar het is zeker niet een clone.

Prachtige plaat overigens, een van de betere uit 2009.

Dit een prima cd die je wel vaker dient te horen voordat het mooie van de muziek tot je komt. Lekkere betoverende muziek met veel sfeer. Ja en dan de zang...erg stemming en ook sensueel zo een man en vrouw samen.

Hee volgens mij is er een X veranderd in een x. Verdienen ze geen hoofdletter ?

Hoe het er nu staat is in ieder geval correct.

Vandaag zelfs een beetje airtime op 3FM (Islands). Die pannekoek van een Paul Rabbering heeft the XX gisteren ontdekt, vandaar. Ze leven bij die zender echt in een grot heb ik af en toe het idee.

Helemaal waar. Die noemen zich DJ maar je moet ze niks over leuke muziek vragen. Ze draaien dat waar voor betaald wordt.

Zal de XX 2010 trouwens overleven? Nu die meid weg is... Misschien is dit wel het eerste en laatste album?

Mja..... hij heeft idd net zoveel verstand van muziek als van jouw ass.
Maar bij 3FM leven ze dan ook in een grot heb ik me laten vertellen
Genante tv levert het wel op als Beelen in DWDD zijn "nieuwste ontdekkingen" laat horen. Tenenkrommend vind ik dat.
Niettemin prop ik nog liever een pannekoek in mijn cd speler dan deze plaat van de xx. En dan heb ik het niet over Paul Rabbering.

Ik kan echt niet snappen waarom dit nou juist 1 van de leuke plaatjes van 2009 was.
Dit is helemaal niet boeiend genoeg om hier naar te blijven luisteren.
Jammer dat juist deze trio zo bekend zijn geworden in het jaar 2009 en niet The Temper Trap. die hadden het meer verdiend als plaat van het jaar! Sorry voor de fans en mensen die deze plaat beter kunnen waarderen. Het komt mede door het zangeresje wat er in zit, en de magere nummertjes (al vind ik Stars (de band) dan wel weer goed )

Stars maak toch ook echt hele andere muziek. De enige overeen komst is de duo zang tussen man en vrouw. Dus zo vreemd is het niet dat je de ene band wel kan waarderen en de andere niet.

Ja dat is waar. Maar het ging er eigenlijk om dat ik duo (man/vrouw) niet echt kan waarderen als het op zo'n manier gebracht wordt.

Berichten verplaatst naar The xx

Deze cd van The XX -xx heeft na een keer of vijf beluisteren een herinnering naar boven gebracht waar ik blijkbaar een goede reden voor had om die diep weg te laten sluimeren .

Ik stapte om een uur of zeven 's avonds op het vliegveld van Frankfurt in een Lufthansa-toestel dat mij in een paar uurtjes naar Damascus vloog , waar het ondertussen donker was geworden . Opstijgen , vliegen ,landen , alles perfect verlopen .Geen luchtzakken of gaten in het tarmac ; gladjes en spanningsloos . Saai bijna . Tenminste dat dacht ik tot ik in een ruimte terechtkwam waar we konden wachten tot het vliegtuig weer zou vertrekken . Die ruimte bestond uit lichtgele formica-wanden met daarin een soort van groenig-aquariumglasruiten die gevat waren in dof uitgeslagen aluminium kozijnen .Op de grijze badkamer-tegeltjes stonden in rijen van tien lichtbruine stadion-stoeltjes.

Doodstil was het en dodelijk saai . Totdat ik zag dat er een telefoon-automaat aan een pilaar was geschroefd .Ik nam de hoorn van de haak en hoorde de kiestoon : ik heb daar een halfuur naar staan luisteren en naar nu blijkt is dat een hemels geluid als je dat vergelijkt met de cd van deze overgehypte The XX .

@ diegene die op zijn bed ligt te blowen met the xx ; die wachtruimte visualiseren zou jou nog wel eens een kick kunnen geven .

Nounounou.. ben je speciaal ingelogd op musicmeter om deze ongetwijfeld briljante vergelijking aan ons mede te delen? Het klinkt eerder alsof je in een doodlopende cyclus bent beland in luisteren naar muziek en dat je behoort tot een typische klasse mensen die denken "zo hoort het, dit is goed", "dit is daarbuiten, dit is dus niet goed".

Dit album pakt je wel of het pakt je niet.
Mij pakt het wel.
De vergelijking met Young Marble Giants is ver doortrokken; zo kun je ook Cock Robin noemen.
Ook mensen die dit minimale muziek noemen, raad ik aan om het album nog eens te beluisteren. Noem het dan sfeervolle muziek.