Mumford & Sons - Sigh No More (2009)

Wat een gelul in de marge zeg, de laatste paar berichten bij dit album. Kennen we ze niet meer bij het 3e album? Nou ik denk dat ze net zo groot als Coldplay gaan worden!!

De folkscene die de laatste jaren (ja, jaren al) uit Engeland komt bestaat inderdaad voornamelijk uit jonge honden met doorleefde stemmen. Vol enthousiasme en kunde, ik vind het persoonlijk mooi om te zien.

Gelal in een Ierse pub? Uberhaupt geprobeerd de teksten te verstaan? Wat is er mis met de banjo? Volgens mij een volledig legitiem instrument om muziek mee te maken.

Hoogdravend is het wel, wat mij weerhoudt om nog hoger te stemmen.

Beste mensen,
Hou toch eens op met al dat vergelijken, dat ophemelen en dat neerhalen.
Leg de (originele) cd in de cd-speler, druk op play, neem een bokbiertje en geniet van de plaat van het jaar.
Ik kom er al een maand niet meer los van (ook zonder bokbier)

Ik sluit mij aan bij de meerderheid. Hoewel ik het normaal gezien niet meteen heb voor dit genre (waar ik bewust geen naam op plak), weet dit album mij al vanaf een eerste luisterbeurt te bekoren. Ik word er op slag een vrolijk en toch lekker melancholisch van. Of ze even groot zullen worden als Coldplay betwijfel ik toch nog wel...

Hoe dan ook zal ik hem zeker nog genoeg draaien!

Vaak doorleefde teksten in dit genre, maar dat boeit me eerlijk gezegd niet zo veel als de muziek niet aanspreekt. Maar verder...nope, teksten niet beoordeeld. Als ik coole teksten wil lees ik wel een boek . En de banjo is inderdaad een legitiem instrument, en heb er zelfs fantastische dingen mee horen doen (zie mijn top 10)

Moet eerlijk bekennen dat deze miskoop (voor mij dan) voorkomen had kunnen worden door de reviews hier tot me te nemen. Behoorlijk wat vergelijkingen met bands die ik niet bijzonder vind.

Waar baseer je dan een 'blinde koop' op? Alleen de cover? Mag hopen niet op het praatje van je platenboer want die had je hetzelfde verhaal waarschijnlijk verteld als hier boven staat.. Ik snap het niet helemaal..

Ja logische vraag. Ik koop bijna al mijn cd's zonder ze ooit daarvoor gehoord te hebben. Deze geloof ik door wat wel aansprekende reviews. Meestal gaat het goed, soms mis. All in the game.

Uhm, de banjo wordt regelmatig heel treffend gebruikt. Arcade Fire, Sufjan Stevens, Neil Young, Rory Gallagher en wat mij betreft ook Mumford and Sons zijn wat mij betreft goede voorbeelden

Ik houd van een sarcastische ondertoon VanDeGriend maar dan moet er wel een kern van waarheid in zitten.

Beluister ook:

Neil Young - Mellow My Mind:
YouTube - Neil Young mellow my mind

Mumford & Sons - The Banjolin Song (van de EP Love Your Ground http://musicmeter.nl/album/175105)
YouTube - MUMFORD AND SONS

Tja.....mijn gebrek hoor

Is dus gewoon mijn ding niet en wat ik er van vind doet daarom dan ook niks af aan de plaat. Snap dat het voor de liefhebbers van genoemde acts een aanrader is. Enjoy

Toch totaal niet interessant of ze groot worden? Ik denk dat dat alleen maar afbreuk zal doen op de muziek. Het gaat er om dat ze een album afgeleverd hebben dat veel mensen weten te waarderen in een genre wat over het algemeen niet zo heel toegankelijk is voor de massa. Dat is knap. Maar als je bedenkt dat ze ook redelijk poppy zijn is het ook niet geheel onverwacht.
Ik vind het persoonlijk ook een erg goede plaat, maar voor mij zou het misschien nog beter uitpakken als ze bij het volgende album iets minder gebruik zouden maken van 'het trucje' dat ik nu steeds hoor op de plaat. En het mag van mij nog wel wat rauwer en minder poppy.

Ongelofelijk wat een recensies. Deze stijl is totaal niet aan mij besteed, meerdere pogingen gedaan.

Dust Bowl Dance = Nummer van het jaar.... prachtig

Zeker de moeite waard en zeker in het lijstje van betere werkjes in het jaar 2009!

Al een hele tijd op 1 in de rotatielijst en hoog gemiddelde, dus toch maar eens gaan beluisteren.

En als ik eerlijk ben; ik begrijp hier helemaal niks van. Folk is duidelijk een muziekstijl waar ik niet zoveel mee kan. Ik vind het ontzettend saai en nietszeggende muziek. Deze plaat is vocaal vlak en weinig verheffend.. muzikaal totaal niet hoogstaand. Kortom (imho): boring!

Tuurlijk; in een Irish pub zal het niet misstaan.. maar val mij er niet meer mee lastig

Mij heeft het ook even geduurd voor het kwartje viel, normaal gesproken laat ik een plaat dan liggen; maar gelukkig heeft mijn geduld bij deze plaat wel gewerkt. Ik vind het totaal niet saai of simplistisch qua muziek; maar dat saaie is natuurlijk subjectief. In tegenstelling tot andere 'hypes' sta ik hier volledig achter de hoge waardering.

Toch wel, het is geen Ierse folk

Eindelijk is Folk dan weer mijn favoriete genre , denk ik.
Hoe dan ook, het is echt een geweldige plaat. Sowieso de beste van het jaar naar mijn zeggen. Kan hier elk moment van de dag naar luisteren.

Staat ook niet voor niks in mijn top 10 op 2

Ik vind het na velen luisterbeurten een alleraardigste cd, en daarom ook de 4*, maar snap niet dat sommige mensen hier 5 sterren voor geven. Er staat naar mijn mening niet echt iets briljants op. Wel veel hele goede nummers: Winter Winds, I gave you all, Little lion man, Thistle & Weeds en Dustbowl dance maar deze zijn verre van briljant. Ook hebben de nummers bijna allemaal dezelfde opbouw, met op het einde altijd een explosie. Dit zorgt ervoor dat de cd voorspelbaar wordt en daarom voor mij niet boven de 4 sterren uitkomt.
Al met al toch een van de beste cd`s van dit jaar en kijk nu al uit uit naar het vervolg.

Dat heet nou een hype

Psychologisch werkt het ongeveer zo:
Mensen zien een hoog gemiddelde en luisteren het album met in het achterhoofd dat het een goed album moet zijn. Hierdoor luister je positiever en rolt er een goede beoordeling uit. -> sneeuwbaleffect.

Volledig mee eens, maar iedereen laat zich door dit fenomeen wel eens vangen, niet?

Psychologie voor dummies, wellicht. Laten we wel wezen, een hype is een hype om een reden. Een hoog gemiddelde is een indicator, natuurlijk schept dit verwachtingen, maar ik mag hopen dat de meesten onder ons toch met een open mind naar muziek luisteren. Ik vind dat je met jouw redenering dit album (en vele anderen) erg tekort doet.

Ik heb niet gezegd of de hype terecht is of niet, dat bepaalt ieder uiteraard voor zich.

Ik ben wel van mening dat mensen in het algemeen te snel een 4,5* of 5* beoordeling geven, terwijl deze beoordeling eigenlijk staat voor "extreem goed album" of "meesterwerk". Dit zie je overigens erg sterk bij de metalalbums.

hehe, net daarom zou ik het wel leuk vinden mocht je zoals op rateyourmusic je eigen definitie aan de verschillende scores kunnen geven. geeft een goeie inschatting wat een 4 of een 5 voor een bepaald iemand betekent.

Pardon, maar dit is niet enkel beperkt tot metalalbums. Kijk maar naar de toplijsten van bv. hip-hop, folk of scores, daar kom je al even extreme gevallen tegen. Wat niet wegneemt dat er inderdaad een kleine community die-hard metalheads is die extreme scores uitdeelt aan albums waar anders bijna niemand anders naar luistert, maar toch staan er vanboven in die metal toplijsten een hoop echt sterke albums tussen. Misschien benadruk je het wel omdat je niet van metal houdt, maar niet alle albums die zo hoog genoteerd staan, raken er met net 20 stemmen.

Zucht, dat heb ik nooit gezegd....je leest wat je wil lezen.

Ik vind dat soms te veel wordt gedaan alsof muziek leuk of goed vinden een exacte wetenschap is. Want wat is nou een hype? In een kleine subgroep kan een kleine, alternatieve CD ook een hype zijn. Dus...deze CD blijf ik gewoon draaien, dus blijft 4.5*

Ook waar, nogmaals mijn excuses. Ik vatte het (verkeerd?) op als een manier om te zeggen dat metal-albums veel hogere scores krijgen dan ze waard zijn; zo kwam het toch over...

Ik kan best begrijpen dat mensen hier 5 sterren aan geven, voor een debuutplaat is dit echt al sterk en hoewel veel liedjes op eenzelfde formule berusten, blijf ik ze toch ook beluisteren. Het klinkt allemaal oprecht gezongen en ik doe het graag mee, zeker bij liedjes als The Cave, White Blank Page, I Gave You All of Dustbowl Dance. Van de muziek die ze op de radio draaien, staat dit wat mij betreft in ieder geval aan de top.

lekker voor koude dagen met een kop erwtensoep bijvoorbeeld. dat blijkt nu althans. ten tijde van schrijven ligt er nml een stevig laken sneeuw buiten en het doet me goed me met sigh no more op kunnen te warmen. heimwee-muziek noem ik het maar. dat is wel vaker zo bij folk natuurlijk. heimwee waarnaar weet ik niet precies, want ik heb de teksten nog niet tot me genomen. naar de zomer, het geboortedorp of betere tijden? ik voel het er allemaal wel bij. en het luistert lekker weg dit. dat is voor mij genoeg om het graag te luisteren. hoogstens irriteer ik me soms wat aan de zang. niet dat die onaantrekkelijk is, maar soms wel wat te geforceerd voor mij. ik kan het negeren, maar het zou zoveel meerwaarde hebben als het net wat meer van zijn eigen kracht uit zijn gaan. 3 sterren is voldoende. een halve meer volgt misschien.

Toen deze plaat een maand uit was heb hem dagelijks gedraaid en intens genoten van het live optreden in Doornroosje. Daarna eigenlijk nog een enkele keer, de verveling sloeg ineens toe en de plaat pakt me niet meer beet zoals hij dat eerst wel deed. Wel nog steeds lekker voor tussendoor, maar ik verlaag naar 3.5 sterren.

Deze folkachtige rockplaat bevalt me echt wel. De zang doet me wel sterk denken aan Fleet Foxes, maar ach, dat is niet erg. Hele sterke goede songs met melodiëen, en dat heeft een mens die van sterke melodie houdt echt wel nodig in barre tijden.
Héél sterk debuut, en wellicht een blijvertje, deze band; Mooie hoes ook, niet?

In de zang hoor ik zo nu en dan ook wel een vleugje Fleet Foxes inderdaad. De vergelijking met Arcade Fire vind ik echter een hele vreemde maar dat zal wel aan mij liggen. Lekkere plaat dit, ik denk dat ik deze nog wel de nodige malen af zal spelen.